donderdag, 11 december 2003
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De Zwitserse “suikerroute”.

Door allerlei overheidsmaatregelen en protecties is (onder andere) de suikerprijs in Nederland en de rest van de EU zeer veel hoger dan de prijs op de wereldmarkt.

In de media en door de overheid wordt in dit verband over veel factoren gepubliceerd. Maar er zijn ook kanten waarover je ze nooit hoort.


Het is namelijk een feit, dat als de suikerprijs te hoog is, dat dan ook alle producten waarin suiker verwerkt wordt, duurder zijn dan nodig. Als bij voorbeeld een groot deel van de producten die Heinz levert.

De consument die deze producten nodig heeft, betaalt dus steeds veel meer dan nodig zou zijn als de markt vrij was.

Zwitserse producenten (Zwitserland is buiten de EU) kunnen de suiker goedkoper krijgen en producten waarin suiker verwerkt is, goedkoper op de markt brengen. Nederlandse, en andere EU leveranciers verliezen klandizie omdat ze duurder zijn. Die bedrijven lopen dus slechter, en de NL-economie gaat achteruit.

Veel consumenten zouden dan bovendien DAT extra geld niet hoeven uit te geven, en er iets ANDERS mee doen. En dat zijn de handelingen die we niet zien; ze worden immers niet uitgevoerd omdat de mogelijkheid ervoor is weggesubsidieerd.

Alle leveranciers die dat geld hadden kunnen ontvangen, krijgen dat dus niet. Hun bedrijf loopt slechter. Misschien zelfs zo slecht dat ze mensen moeten ontslaan.

Je ZIET dat de suikerfabriekanten en boeren worden gesteund en met hun bedrijf kunnen doorgaan; maar je ZIET NIET dat daardoor (bvb.) schoenmakers failliet gaan omdat de mensen geen geld over hebben om hen een opdracht te geven.

Bastiat heeft honderd jaar geleden al gewezen op het belang van de dingen die men niet ziet. Maar ook nu nog weet de massa niet eens dat die er zijn! En de politici zwijgen er over.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Belastingen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. hugo van reijen schreef op : 1
    Hugo J. van Reijen

    In dit verband herinner ik de mij de Nederlandse bankier Hendrik Owel ( die nu op Cyprus woont), die omstreeks 1970 op de gedachte kwam vrachtwagens met suiker naar Belgie te rijden. Bij uitvoer werden er rechten gerestitueerd.

    De suiker werd in Belgie gemengd met een procent cacao en kwam dan onder een veel lager tarief Nederland weer binnen.

    Dit ging door tot de douane er achter kwam dat hier iets gebeurde dat niet de bedoeling van de wetgever was.

    De wetgeving is op grond van het bovenstaande toen veranderd.

    Een client van deze bankier verdiende ook veel geld door op zijn advies containers met gas gevuld van Duitsland naar Nederland te brengen. Ze werden ingevoerd als gas en het tarief op de verpakking volgt volgens de wet de inhoud. Hierdoor konden deze containers veel goedkoper de klanten in Nederland bereiken.