Geen coffeeshops in Duitsland

Burgermeester Som van Kerkrade had voorgesteld om op Duits grondgebied coffeeshops te vestigen, om zo een eind te maken aan de stroom Duitsers die naar Nederland komt om softdrugs in te slaan.

Het wekt natuurlijk geen verbazing dat Minister Fritz Behrens van Binnenlandse Zaken van de deelstaat Noordrijn-Westfalen voor dit plan niets voelde en dit toelichtte met: ‘Zelfs als ik het zou willen, dan zou Berlijn dit nooit goedvinden. Het is in strijd met het Duitse recht.’

Als altijd verstoppen politici zich achter deze dooddoener. Ik wil wel mij zij willen niet, of dat mag niet van Brussel is tegenwoordig meestal hun antwoord op voorstellen die gedaan worden.

Wel verander dat Duitse of Brusselse recht dan. Of nog beter, bemoei je er niet mee en laat de ‘echte’ vrije-markt dit oplossen.

Het is altijd ontroerend om te vernemen hoe politici zich met de mond zorgen maken om uw en mijn gezondheid.

Hun werkelijke bijdrage is echter het instellen van zoveel geboden, verboden en richtlijnen dat het onmogelijk wordt voor de ‘gezondheidsinstellingen’ om adequate hulp te verlenen.

Denk aan de wachtlijsten in de ziekenhuizen, verpleegtehuizen etc.

Een andere nare bijkomstigheid van hun bemoeienis is; de toename van de criminaliteit. Namelijk als er iets verboden wordt ( in dit geval softdrugs) maar er is vraag naar, dan zal de aanbodzijde alle mogelijke middelen gebruiken om toch aan deze vraag te voldoen.

M.a.w. door overheidsingrijpen ontstaat het zogenaamde criminele circuit, met de daaraan verbonden criminaliteit.

Maar Minister Behrens verwacht meer van een speciale ‘Arbeitsgruppe’ van Duitse en Nederlandse politie die tegen de drugsoverlast kan optreden en over de grens heen verdachte transporten mag volgen.

Wat een verspilling en het lost niets op.

The ‘War against drugs’ hebben de overheden (met opzet)allang verloren.