vrijdag, 6 februari 2004
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Iedereen is zielig

Deze week werd de beeldbuis weer bevolkt door zielige mensen. Naast immigranten die slachtoffer zijn geworden van jarenlange mishandeling door de overheid en de immigrantenindustrie, kwamen ouderen in beeld die hun rollators moeten inleveren. Althans, zo werd het gebracht. In werkelijkheid stelde Hans Hillen voor om de automatische vergoeding van de rollator door de collectieve zorgverzekering (AWBZ) te schrappen. De kranten, de televisie, talloze internet rubrieken en Blogs, berichtten over het grote onrecht dat de hulpeloze medemens werd aangedaan. Overal kwamen ouderen aan het woord die zo’n ding toch echt niet konden missen en die in het verdwijnen van de rollatorpremie het begin van het einde zien. Ook werden spookverhalen verteld als zou zo’n ding een kleine 400 Euro kosten.

Zelf maar eens op onderzoek uitgegaan aldus, en wat blijkt; de rollator begint bij 85 Euro en eindigt voor een lichtgewicht, opvouwbaar model bij een kleine 350 Euro. En dat zijn dan nieuwe exemplaren. Er is ongetwijfeld een enorme potentiële tweede handsmarkt waar een rollator occasion een fractie van die prijs kost.

Vanwaar dan die ophef?

De onderliggende reden kan naar mijn mening alleen gezocht worden in de al decennia lopende trend dat mensen hun leven meer en meer op en rond de overheidssubsidies en premieregelingen inrichten. Zelfredzaamheid is verworden tot een vloekwoord en sociale cohesie is eerder uitzondering dan regel. De overheid moet het allemaal maar oplossen word gezegd. Oud, werkloos, ziekelijk, allochtoon, crimineel, afgekeurd, iedereen is zielig en de overheid heeft als taak voor al die zieligen te zorgen.

Een markant voorbeeld van deze heersende moraal werd bij de vorige verkiezingen gegeven door meneer Ratelband die in een verkiezingsspotje in zijn dikke auto bij zijn oudere moeder aan kwam rijden en een hartverscheurend verhaal afstak over de schrijnende onrechtvaardigheid dat zij jarenlang had gewerkt en nu van een schamel AOWtje moest rondkomen en waarom de overheid haar niet gaf ‘waar ze recht op had’.

Het is te hopen dat u begrijpt wat er in dat plaatje niet klopt…

“Poverty is not a mortgage on the labor of others – misfortune is not a mortgage on achievement – failure is not a mortgage on success – suffering is not a claim check, and its relief is not the goal of existence – man is not a sacrificial animal on anyone’s altar nor for anyone’s cause – life is not one huge hospital.”

(Ayn Rand 1905-1982)

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Ivo schreef op : 2

    Iedereen is zielig – dat kan betekenen dat iedereen een ziel heeft.

    De “bezieling” van de fetus gebeurt rond de 24ste week. Sommigen (en ik zeg niet dat zij het bij het verkeerde eind hebben) leiden daaruit af dat abortus tot die datum geen moord is.

    Alle “zielige” mensen waarover Rob het heeft zijn dus opnieuw zielloze mensen die willen door de staat herbezield worden.

    Waarom kunnen deze mensen dan niet geaborteerd?

    Hetzelfde geldt voor het stuk hieronderonder van Hub “Uitzetting asielzoekers en andere ellende”: indien de hier reeds jarenlang verblijvende “gast“-arbeiders (en Nederlanders en Belgen) en de nieuw aangekomen asielzoekers blijk geven van zielloossheid door op overheidssteun aanspraak te maken, kunnen zij met onmiddellijke ingang geaborteerd worden.

    RECHTZETTING: de abortus waarvoor ik pleit in de verhalen van Rob en Hub is een natuurlijke abortus, gewoon door de kraan dicht te draaien.