vrijdag, 5 maart 2004
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De NL Staats Drugs Company

Gisteren lazen we in de krant dat de Nederlandse Staats Drugs kwekerijen niet kunnen concurreren tegen de gewone koffieshops. Deze laatste leveren een betere kwaliteit en zijn zeker 50 % goedkoper.

Van de ongeveer 17.000 bekende gebruikers, kopen maar 2000 hun drugs op doktersvoorschrift bij de apotheek! Het gaat dus niet goed bij die officiële staatsbedrijven. Ze zullen moeten sluiten of er moeten meer verboden komen om het de koffieshops moeilijker te maken.

Vandaag lezen we dat de PvdA Rotterdam te hulp wil komen.

De PvdA wil medische verstrekking van cannabis via de staatsbedrijven. De gebruikers zouden dan bij zo’n staatskwekerij een soort “volkstuintje” kunnen huren. Daarop zouden dan maximaal vijf hennepplanten mogen staan. (Dat wordt natuurlijk scherp gecontroleerd). De verzorging van de planten moet gebeuren door het staatsbedrijf, dat de opbrengsten dan regelmatig naar de klant stuurt. Uiteraard moet dat zorgvuldig worden geregistreerd en gecontroleerd.

Bovendien kunnen dan ook de koffieshops in een zelfde procedure gebracht worden waardoor de omzet nog meer stijgt en er meer van die staatsbedrijven moeten komen. En die zouden elkaar zelfs op kapitalistische wijze kunnen beconcurreren!

Ook is mooi meegenomen dat er hierdoor een groot aantal nieuwe banen gekweekt wordt voor controleurs en administrateurs waardoor de werkloosheid aanmerkelijk zal dalen.

Briljante oplossing! Omdat in een land als Nederland voor iedereen “schoenen” zeer essentieel zijn, wordt er ook gedacht om Staatsschoenfabrieken en Staats-schoendistributiebedrijven op te richten.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Ivo schreef op : 1

    Er staan hier twee dingen in die ik niet kan verwerken:

    1. Hub begint met te schrijven “gisteren lazen we in de krant dat de Nederlandse Staats Drugs kwekerijen niet kunnen concurreren tegen de gewone koffieshops. Deze laatste leveren een betere kwaliteit en zijn zeker 50 % goedkoper” en iets verder “koffieshops en staatsbedrijven zouden elkaar zelfs op kapitalistische wijze kunnen beconcurreren!”

    2. “Het staatsbedrijf [stuurt] de opbrengsten dan regelmatig naar de klant”

    Het tweede “ding” lijkt te impliceren dat gebruikers in de staat kunnen investeren die dan dividenden aan de gebruiker uitbetaalt. Een volgende stap is waarschijnlijk dat er een beursnotering voor de staat komt (en dan maar hopen dat de koers onder nul daalt)

    Uit het eerste deel van het eerste “ding” blijkt dat alhoewel Leviathan thans de concurrentie vervalst (Leviathan doet dat door in de concurrentie op kosten van de belastingbetaler tussen te komen), Leviathan de concurrentie verliest. Het tweede deel van dat eerste “ding” lijkt beursnotering te impliceren. Maar vermits uit het eerste deel van het “ding” was gebleken dat de staat niet kan concurreren tegen vrijlieden, zal de koers op de beurs in mekaar zakken.

    Bij beursnotering van Leviathan dient dus zelfs geen beroep gedaan op anarchisten van allerlei pluimage om Leviathan de grond in te boren.

    En toen hij aan het einde van zijn "volkstuintje" was,

    dan keerde de boer de ploeg.

    Ende hennepboer, hij ploegde voort

    want hij mocht geen cocaine kweken.

    “The blind failure of federal policy makers to acknowledge the truth [that no matter what the War on Drugs does to supply, the black market in cocaine will play its trump] and to confront it in some realistic, constructive way presents an easy target for critics of the status quo. Yet, the criticisms are not only fair, they spring from a MORAL IMPERATIVE. The federal drug enforcement machinery is a system out of control, unaccountable, irresponsible, and mindlessly stuck to a course of action that has made things worse and will inevitably continue to do so in the future. THIS SITUATION CHALLENGES THE ABILITY OF OUR SOCIETY TO ENGAGE IN CRITICAL THINKING ON A DIFFICULT SUBJECT. The need is to precipitate a breakthrough, a turning point, a transformation of the social context so that the destructive machinery of the War on Drugs ceases to be the only conceivable response to the problems created by illegal drug use. A DOSE OF REALITY SEEMS THE LOGICAL STARTING POINT.

    (Steven Wisotsky, “Beyond the War on Drugs”, Buffalo, NY, Prometheus Books, 1990, p.80).

    In de woorden van Blaise Pascal in zijn onlangs geciteerde Pensées / Mijmeringen:

    347 L’homme n’est qu’un roseau, le plus faible de la nature; mais c’est un roseau pensant. Il ne faut pas que l’univers entier s’arme pour l’écraser: une vapeur, une goutte d’eau, suffit pour le tuer. Mais quand l’univers l’écraserait, l’homme serait encore plus noble que ce qui le tue, puisqu’il sait qu’il meurt, et l’avantage que l’univers a sur lui; l’univers n’en sait rien.

    Toute notre dignité consiste donc en la pensée. C’est de là qu’il nous faut relever et non de l’espace et de la durée, que nous ne saurions remplir. TRAVAILLONS DONC À BIEN PENSER: VOILÀ LE PRINCIPE DE LA MORALE.

    In de Chinese vertaling luidt dit:

    347 Man is but a reed, the most feeble thing in nature, but he is a thinking reed. The entire universe need not arm itself to crush him. A vapour, a drop of water suffices to kill him. But, if the universe were to crush him, man would still be more noble than that which killed him, because he knows that he dies and the advantage which the universe has over him; the universe knows nothing of this.

    All our dignity consists then in thought. By it we must elevate ourselves, and not by space and time which we cannot fill. LET US ENDEAVOUR THEN TO THINK WELL; THIS IS THE PRINCIPLE OF MORALITY.

    Bezint, eer ge begint.

    Halleloejah, loof de Vrijheid!