Doorsturen
PrintenNa de terreurdaad in Madrid staat de hele Europese gemeenschap stil en schreeuwt om maatregelen om dit in de toekomst te voorkomen.
Ondertussen sterven op andere continenten 5500 mensen per dag aan de beet van een mug. De malariamug. En geen politicus, milieudeskundige of bureaucraat staat hierbij stil.
Integendeel zij zijn degene die ervoor gezorgd hebben dat er een restrictie geldt voor het produceren en gebruiken van DDT (Afkorting voor DichloorDifenylTrichloorethaan), een bestrijdingsmiddel dat heel effectief is om dit soort plagen te onderdrukken.
In een artikel “The Unnecessary Scourge ” ( De onnodige gesel) legt de schrijver Paul Driessen uit, hoe de ban op DDT is ontstaan.
Op deze website kunt u het volledige artikel lezen:
Loading ...
Ik kan de link niet openen, maar op het eerste gezicht vraag ik mij af of er geen onderscheid dient gemaakt tussen de Madrileense terreur die haar oorsprong vindt in ‘s mensch handelen met kwaad opzet en de muggen die zich van geen kwaad bewust zijn?
Bij nader toezien stelt ik echter vast dat eens het kwaad is gebeurd, er tegen dient opgetreden, of beter nog er dient verhinderd dat het zich in de toekomst nog zou voordoen.
Tegen de muggen dient dan DDT gebruikt waarvan de productie door de politici wordt verhinderd.
Zoals op deze pagina’s al uitvoerig besproken, werd de Madrileense terreur veroorzaakt door Bush en zijn companen in Irak, Aghanistan etc. Ook dat zijn politici.
Tentatief besluit: zonder politici was er geen kwaad in de wereld. Laat ons een DDT tegen (alle) politici op de markt brengen. Nee, nee, we gaan dat verplicht maken zoals de politici dat met allerlei dingen doen, zoals de EU-boete aan Microsoft. Aristoteliaanse ethiek is immers een praktische wetenschap. Het gaat er niet enkel om om het goede te kennen, doch het gaat erom dat gehandeld wordt in het licht van deze kennis.
Hierdoor zal de strijd voor een betere, en dus vrije, wereld een nieuwe impuls krijgen.