vrijdag, 25 juni 2004
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Lodewijk de Waal ontmaskert zichzelf *)

Dat ik geen fan ben van Lodewijk de Waal en zijn FNV zal reeds bekend zijn. De haast schizofrene opstelling van de Waal, die armoede en werkloosheid denkt te kunnen bestrijden door het steeds duurder maken van arbeid, kan niet echt op mijn sympathie rekenen.

Enige weken geleden gloorde er wat hoop, toen de Waal het licht leek te hebben gezien en openlijk toegaf dat de overheid een slechte en onbetrouwbare verzekeringsmaatschappij is. Reden genoeg om de handel en wandel van de Waal een beetje te volgen en te zien of deze verstokte socialist in de loop van de tijd nog meer goede ideeën wereldkundig maakt.

Helaas, zijn opmerkingen ten aanzien van de werknemersverzekeringen die hij eerder deed en die mij als libertariër als muziek in de oren klonken, blijken een eenmalige oprisping van gezond verstand te zijn geweest. Op zijn eigen weblog (die heeft iedere ‘bestuurder’ tegenwoordig op aanraden van de spindoctors) spuit de Waal zijn socialistische gedachten-diarree alsof het 1977 is en Joop den Uyl de verkiezingen wint met de belofte: “Herverdeling van kennis, macht en inkomen”.

Over de plannen van minister Brinkhorst (van dit lichtpunt komt de uitspraak: “een sterke economie vraagt om een sterke overheid’, dus eigenlijk gewoon een geestverwant van de Waal) om de economie wat meer lucht te geven, schrijft de Waal op zijn weblog: “…de zogenaamde groeibrief van minister Brinkhorst. Ik heb hem gelezen, en het is vreselijk. De vennootschapsbelasting omlaag (cadeau voor Jacques Schraven), en voor Jan met de Pet werken tot voorbij je 65 ste, op naar de 40 uur, en maximaal een maand ontslagvergoeding. De rest moet gekort worden op de WW.
Brinkhorst haalt dit inspirerende voorbeeld uit Denemarken. Het Nederlandse volk is kennelijk te lui, Nederland is een vakantieland en de financiële zweep moet over deze luilakken.”

De immer strijdbare de Waal merk verder nog op: “De bondsraad van FNV Bondgenoten houd ik vanavond, voor dat we een moeilijke tijd tegemoet gaan. We moeten er nu echt tegenaan. Werkgevers en kabinet krijgen we niet om zonder schade aan te richten. De vergadering is enthousiast, eensgezind en strijdbaar. Alle besluiten unaniem, zelfs zonder onthoudingen, het is hartverwarmend.” Je zou je haast in China wanen.

Ik moet dan ook tot mijn spijt, mijn eerdere uitspraken die ik in mijn stukje van 3 mei jl. deed, intrekken. Lodewijk de Waal is een gewone, ouderwetse socialist. Eentje van het gevaarlijke soort.
Laten we hopen dat Balkenende op school heeft geleerd hoe Margareth Thatcher in Engeland de vakbonden in bedwang hield.
———————————————
*) Artikel geschreven door Hank.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Politiek
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Harry Stulemeijer schreef op : 1

    VAKBONDSPOLITIEK OF POLITIEKE VAKBOND ?

    Het skelet van de maatschappij zit simpeler in elkaar dan de meesten denken. Vakbonden zijn belangenbehartigers en hebben dus ook politieke belangen. Onze onvolprezen zakkenvuller Wim Kok heeft getoond, hoe je als vakbondsman politieke carriere kan maken: namelijk door je leden, c.q. kiezers te laten opdraaien voor je PERSOONLIJKE politieke (of economische) doeleinden. Het systeem, dat dit mogelijk maakt heet COLLECTIVISME. Het is een NETWERK van economische en politieke belangen: overheidsbelang, monopolistisch belang, particulier belang, etc. die door een gewoon mens nauwelijks of niet meer van elkaar te onderscheiden zijn. Het is een dynamisch proces. Het resultaat hiervan is, dat de megabelangen het onderling bijna altijd op een accoordje gooien. Soms gaat dat NIET HELEMAAL GERUISLOOS, zoals nu. Dit komt, omdat de vakbonden (corporaties) in het machtsspel al een aantal jaren aan de verliezende hand zijn. De grote winnaars zijn uiteindelijk altijd de internationale monopolies (ook corporaties), die de andere spelers (vakbonden en overheden) permanent onder druk houden of omkopen. Dit spelletje is voor Lodewijk passee, nog voordat hij "binnen" is. Jammer voor hem. Kok heeft beter voor zichzelf gezorgd.

  2. Raymond O- Leary schreef op : 2

    Maggie, where are you when we need you most. Corporatism and socialism are each other’s bedfellows.

  3. Nuchtere Nederlander schreef op : 3

    Balkelende hoeft daar niks aan te doen. Zolang het ledental blijft afnemen en de economische crisis voortduurt, laten de vakbonden zich langzaam leegzuigen.