woensdag, 16 juni 2004
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

The Day after tomorrow


Deze milieu-film draait op dit ogenblik in nogal wat bioscopen.

Hij gaat over een enorme toekomstige milieuramp die met veel ingrijpende effecten de mensheid zowat vernietigt.

En dat is dan de schuld van de huidige wereldbevolking die niet genoeg doet om het milieu te beschermen.

Het is welliswaar een onmogelijk scenario, maar dat beseffen grote aantallen kijkers niet. Het gevaar is dat bij hen wel de schrik blijft hangen.

En dat is wat de makers graag wilden?

Gelukkig is er ook nog tegengas.

Daarvoor zie op site LIBERTARIAN INTERNATIONAL Onder andere de lezenswaardige artikelen:

Uit de Waishington Post:

” What a Disaster! The Day After Tomorrow” door Stephen Hunter

Zie: www.libertarian.to/N…

En: “Day After Tomorrow: A lot of hot air” door Patrick J. Michaels

Zie: www.libertarian.to/N…

Patrick J. Michaels is senior fellow in environmental studies at the Cato Institute and author of the upcoming book, Meltdown: The Predictable Distortion of Global Warming by Scientists, Politicians and the Media.

www.us…

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Milieu
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Ivo schreef op : 1

    Plot Outline: A climatologist tries to figure out a way to save the world from abrupt global warming. He must get to his young son in New York, which is being taken over by a new ice age. www.imdb.com…

    Volgens Hub is dit een onmogelijk scenario. Staat Hub alleen in zijn appreciatie?

    In 1990 citeerden Jane Shaw en Richard Stroup bovenaan hun artikel “Global Warming and Ozane Depletion” Lester Brown, Voorzitter van het Worldwatch Institute, als stellende dat:

    Unless the threats of climate change, ozone depletion, soil erosion, deforestation, and population growth are brought under control soon, economic decline is inevitable. Time is not on our side. We have years, not decades, to turn the situation around.

    (Jane Shaw en Richard Stroup, “Global Warming and Ozone Depletion” in: Walter Block, ed., “Economics and the Environment – A Reconciliation”, Vancouver, B.C., The Fraser Institute, 1990, 159 – voor hen die zouden twijfelen, de editor is ook de auteur van “Defending the Undefendable”)

    Shaw en Stroup besloten hun artikel als volgt:

    The good news is twofold. For one thing, reports implying that we so dominate the environment of our planet we are about to destroy it seem, like early reports of Mark Twain’s death, to be greatly exaggerated. Equally important is the news that allowing economic progress to continue will help provide the resilience we will need if our role as polluters should turn out to be as severe as the doomsday forecasters fear.

    (Shaw en Stroup, art. cit., p.175)

    En nu, VIJFTIEN jaar later, komen lunatiekers met een film af die zegt dat doomsday van vandaag op morgen voorvalt (dat Mark Twain reeds dood is) en dat daar geen oplossing voor is. Zie je de groene meisjes en jongens al uit de bioscoop komen met “Das Kapital” onder de arm?

    Geef hen Ayn Rand’s “Atlas Shrugged”

    www.gibson-design.co…

    To exist is to be something, as distinguished from the nothing of non-existence, it is to be an entity of a specific nature made of specific attributes. Centuries ago, the man who was–no matter what his errors–the greatest of your philosophers, has stated the formula defining the concept of existence and the rule of all knowledge: “A is A”. A thing is itself. You have never grasped the meaning of HIS statement. I am here to complete it: Existence is Identity, Consciousness is Identification.

    Of zullen de Groentjes dat boek weigeren omdat er bomen zijn gesneuveld om het papier te maken? Ja maar, mogen bomen dan sneuvelen voor “Das Kapital”?

  2. Ivo schreef op : 2

    Na de verwijzing naar “Das Kapital” wens ik, zonder enige commentaar van mijnentwege, definitief af te rekenen met de stelling als zou Karl Marx een filosoof zijn.

    In de derde uitgave (2001) van hun “A Dictionary of Philosophy” (London, Pan Books, Macmillan Press) schrijven Antony Flew en Stephen Priest (eds.) onder het trefwoord “Marx, Karl”, p.251

    “Marx, Karl (1818-83). German social theorist, interested mainly in economics and history. He had little to do with the philosophical doctrines that now form part of Marxism. In the first volume of “Das Kapital” (1867) Marx made use of, and to some extent discussed, a theory of method that owed something to HEGEL. Marx called this a dialectical method, but said that it turned Hegel’s dialectic the right way up, in that it was materialistic and not idealistic. But though Marx’s dialectic may in a broad sense be called a philosophy of history, it is really an account of socio-historical development rather than a philosophical theory, and so is the concern of the historian rather than of the philosopher.”

  3. Ivo schreef op : 3

    Ja, nu heeft de baas van Shell, Koninklijke Nederlandsche niewaar, er niks beter op gevonden dan te zeggen dat global warming toch een probleem is. Pech, natuurlijk. Alhoewel, nu kunnen we de discussie aangaan, niewaar.

    www.guardian.co.uk…

    Oil chief: my fears for planet

    Shell boss’s ‘confession’ shocks industry

    David Adam, science correspondent

    Thursday June 17, 2004

    The Guardian

    UITREKSEL

    In an interview in today’s Guardian Life section, Ron Oxburgh, chairman of Shell, says we urgently need to capture emissions of the greenhouse gas carbon dioxide, which scientists think contribute to global warming, and store them underground – a technique called carbon sequestration.

  4. Wouter Florusse schreef op : 4

    Beste mensen,

    Soms worden films gemaakt puur om te entertainen. De regisseur van deze film staat niet bekend om zijn realistische en diepgaande films (Independence Day, The Patriot), allemaal ‘over the top’ films die er alleen zijn om het publiek te vermaken.

    De boodschap die er losjes achter zit wordt overgebracht doormiddel van het shock-effect. Een gebeurtenis zo overdrijven dat mensen erover gaan nadenken. In dat opzicht is de regisseur er dus wel in geslaagd, gezien de discussie die hier gaande is.

    Verder is die film niet meer dan een mooi plaatje met een slap verhaal.

    En wat in godesnaam heeft Karl marx met een platte spektakel film als deze te maken?????