dinsdag, 20 juli 2004
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De pauper en zijn electorale functie.

De krottenwijken van Manila die de aankomende passagier zichtbaar worden zelfs voordat het vliegtuig landt, bieden een weinig opwekkende aanblik.
Evenmin als de gecekondus van Ankara , de sloppen van Bangkok, Jakarta, Calcutta, Delhi , Rio de Janeiro, Lima , Johannesburg en Nairobi.

Maar menig politicus denkt voor het slapengaan likkebaardend aan de miljoenen stemmen die deze wijken kunnen opleveren als hun populaties op de juiste wijze gemotiveerd worden.
Imelda Marcos verklaart in de zojuist over haar uitgekomen documentaire :
“Voor een staatsbezoek was ik mij een uur aan het opmaken, voor een bezoek aan de sloppen niet minder dan twee uur !”
Dit tijdsverschil werd vermoedelijk niet alleen veroorzaakt door haar wens in het monotone bestaan van de minder bedeelde segmenten van haar volk afwisseling te brengen door het afleveren van een gepatenteerd sprookje, maar eveneens door haar besef, dat de krottenwijken een schat aan stemmen bevatten die het opdelven waard waren !
Inderdaad: de politicus or politica die zijn of haar stemvee weet op te leiden tot stamboekstemvee met ingebrand lijstnummer, zal rijkelijk beloond worden in de stemhokjes.
Imelda Marcos, Evita Peron, Joop den Uyl en vele anderen hadden dit zeer goed begrepen.
Van draagbare telefoons voorzien stamboek-stemvee is a la minute op te roepen voor massavergaderingen,protestmarsen, televisieverschijningen, wegblokkades en aanverwante producten die een ultrasnelle inzet vereisen.
De briljante Marcos uit Ilocos Norte was zozeer gefixeerd op zijn rol als politicus dat hij de kisten met voor paupers immer beschikbare 100- peso biljetten die zich in het presidentiele paleis bevonden liet inladen in het vliegtuig dat de Verenigde Staten van Amerika zonden om hem te evacueren naar Hawaii , toen de zaak in Manila op zijn eind liep. Wegens het niet invullen van een formulier voor geldaangifte werden de biljetten later door de Amerikaanse douane in beslag genomen. Maar in Hawaii hadden zij toch van weinig nut kunnen zijn.
Dreigt de hoeveelheid paupers in een land te verminderen, dan is er een probaat middel om dit aantal op te vijzelen : een sterke verhoging van het minimumloon, dat het voor hen die minder waard zijn dan zoveel euro of dollar per uur, illegaal maakt om hun diensten op de arbeidsmarkt aan te bieden !
Dit zorgt op korte termijn voor :
-een stijging van het aantal werklozen
-de onmogelijkheid voor deze werklozen om werkervaring op te doen door middel waarvan hun marktwaarde stijgt
De sociaal voelende politici staan natuurlijk klaar om de minimumlijders van gaven en voedsel te voorzien.
De moderne pauper heeft zich daarmee daarmee ontwikkeld tot een kostbaar, efficient en onontbeerlijk instrument voor de naar aanhang hunkerende politicus.Personen uit de religieuze branche zoals moeder Teresa , kardinaal Sin en de paus waren hier reeds lang van op de hoogte en uiterst succesvol in het creeren en handhaven van een grote klasse van pauper-clienten, hetgeen hen in staat stelde in vele landen hun marktaandeel op niveau te handhaven en soms zelfs te vergroten.
Ook in Nederland vervult de uitkerings-trekkende en uitkerings-GERECHTIGDE pauper een niet te versmaden electorale bron voor bepaalde politieke partijen. Het routinematig uitreiken van een medaille aan uitkerings-trekkers en andere belastingontvangers die hun zilveren jubileum vieren zou zeker een extra stimulans vormen voor deze categorie.
Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Ivo schreef op : 1

    Vergeet Hugo niet dat de paupers niet “gedomicilieerd” zijn in de krottenwijken
    en dus naar hun geboortedorp terug moeten
    (en de prijs van het vervoer daarheen moeten betalen,
    wat ze niet kunnen ook niet na ontvangst van het stemgeld
    dat ze daarom dan ook niet ontvangen)
    eer ze kunnen stemmen?

  2. hugo van reijen schreef op : 2
    Hugo J. van Reijen

    Voorzover ik dat kan overzien, zijn de meeste van deze paupers permanente bewoners geworden van hun locaties. In een klein aantal gevallen wordt de zaak met de grond gelijk gemaakt, maar dan vinden de bewoners meestal snel onderdak bij familieleden of vrienden.
    De solidariteit onder deze mensen is zeer groot en het maakt ze niets uit of er 17 of 23 personen in een ruimte van vijfentwintig vierkante meter bivakkeren. Men moet dergelijke locaties zelf bezocht hebben om ook maar enig idee te krijgen van de levenswijze van deze mensen die ten opzichte van hun medemens vaak een grote mate van opofferingsgezindheid vertonen.
    Soms worden ook uit belastinggelden zogenaamde housing projects neergezet waarheen een aantal gezinnen verhuisd wordt.Deze mensen zijn dan hun politicus of politica levenslang dankbaar. Vaak ook dragen de housing projects de naam van de politicus of politica die er voor gezorgd heeft. Bij voorbeeld : "Het Imelda Marcos project." Ik heb persoonlijk dergelijke projecten bezocht en geconstateerd dat de aanhankelijkheid aan de gerelateerde politicus altijd zeer groot is.

  3. Ben Blijleven schreef op : 3

    Een beter lot ?

    Ik kan niet nalaten ook even te wijzen op het antisocialistisch manifest te bereiken via: www.janjacobvandijk….

    Uiteraard lopen de Christenen of Katholieken voorop met Jezus aan het Kruis te getuigen van het nut van zelfopoffering.

    Breng ook eens een bezoekje aan: www.onderscheidingen…
    om te zien, hoe goedkoop de Oranjes aan de macht blijven. Voor Koningin en Vaderland strijdt ied’re jongen mee werd er gezongen tijdens de politionele acties.

    En dan hebben we natuurlijk de soldaten van Bin Laden en hun Palestijnse zelfmoord broeders

    En laten we de Franse en Duitse helden uit de 1e Wereldoorlog ook niet vergeten.

    Trouwens de enthousiaste Kamikaze Jappen verdienen toch zeker ook een ereplaats ?

    Kortom: wie zo weinig geeft voor zijn vrijheid, verdient geen beter lot, denk ik maar.