Hypotheekschuld

Ja, eens het goud in de redenering van leerling-tovenaars beleggingsadviseurs binnentreedt worden alle regels van de logica overboord gesmeten.

Er wordt hier gesteld dat de mensen hypotheekschulden hebben en toch geld hebben om te investeren. Als ik hypotheekschulden had en geld had om te investeren, dan zou ik met dat geld mijn hypotheekschulden afbetalen.

Maar kom, ik wil nog wel begrijpen dat idioten graag leven met enerzijds een hypotheekschuld en anderzijds toch een beleggingsportefeuille hebben.

Zoals ik zei, dan komt het goud binnen.
De enige die m.i. enige consequentie aan de dag legt betreffende het percentage goud is Harry Browne met zijn 25 % (naast 25 % cash, 25 % aandelen en 25 % obligaties – alzo kun je aan alle omstandigheden het hoofd bieden). Maar deze stelling van Browne is hier niet van toepassing omdat het goud hier bedoeld is om de minderwaarde van de woning tengevolge van de inzinking van de huizenmarkt te compenseren.

Hier wordt 10 % aangeraden. 10 % van je portefeuille teneinde de ontwaarding van de woning tengevolge van de inzinking van de huizenmarkt te compenseren.

Ik weet het niet, maar mijn logica die zou dat percentage goud toch een percentage van de waarde van de woning of van de hypotheekschuld maken. Als het goud dan toch bedoeld is om de minderwaarde van de woning te balanceren, zou de hoeveelheid goud dan toch niet iets te maken moeten hebben met de waarde van de woning of van de schuld?

Een voorbeeld. Je hebt een hypotheekschuld van E 200.000. Een beleggingsportefeuille van E 80.000. 10 % van die portefeuille is E 8.000, ofte 4 % van je schuld. Kunnen die vier percent de minderwaarde compenseren?

Want je hebt immers die vier percent niet. Je moet er inderdaad ook rekening mee houden dat indien het goud bij het zich voordoen van de minderwaarde van je woning gestegen is, de andere elementen in je portefeuille waarschijnlijk gedaald zijn. In de stelling van het hoofdartikel moet het goud dan zowel de daling van de andere elementen van de portefeuille compenseren als de daling van de waarde van de woning compenseren.

Is een en een niet langer twee?

Betaal eerst je schulden af en begin dan pas te investeren, imbeciel!

Hoe kan je vrij zijn als je schulden hebt?

Zoals diezelfde Harry Browne van de 25% percent goud het stelt in zijn boek “How I Found Freedom in an Unfree World” (Liam work, 1997, 25th anniversary edition, p.258):
To me, freedom includes the opportunity to spend money as I choose, to spend it at the time I receive it.

De huizenprijzen in Engeland zijn buitensporig gestegen de laatste jaren. Op de Britse t.v. zender BBC II was circa twee maanden geleden een programma, Horizon meen ik, waar met een verborgen camera het misbruik werd getoond van zogenaamde ""self certified mortgages". Dat zijn hypotheken waarbij de aanvrager zelf een opgave mag doen van zijn inkomen. Niet iedereen wil of kan een vaste baan krijgen, denk aan zelfstandigen, mensen die regelmatig voor uitzendbureau’s werken, of op contract basis etc. In het programma werd getoond dat de makelaar de mensen aanmoedigde om het salaris maar flink te overdrijven, omdat anders de hoge financiering niet verstrekt zou worden. De banken gaan uit van de opgave van de klant, en controleren dit verder niet. Zorgwekkend vond ik dat deze vorm van hypotheekaanvraag veel vaker voor zou komen dan officieel bekend. Schattingen gingen uit van 10-20% van de aanvragen, en mogelijk meer. Dit betekent dat er een kunstmatige vraag wordt gecreeerd die de prijzen verder omhoog drijft. Bij al dit soort "bubbles" geldt dat niemand van de betrokken partijen er belang bij heeft om dit te stoppen. De bankmanager wordt afgerekend op zijn volume en aantal verkochte hypotheken, de makelaar ontvangt hogere provisies. De situatie in Nederland is nog niet zo zorgwekkend, omdat de banken hier wat behoedzamer zijn. Maar een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Het probleem in Nederland is de hypotheekrenteaftrek.
Als je 1000 Euro per maand kunt betalen om te wonen, dan zou je normaal gesproken een huis kopen wat je van dat geld kunt betalen. Aangezien iedereen op dezelfde woningmarkt opereert zou het gemiddelde prijspijl uitkomen op een woningprijs die de mensen kunnen betalen.
Nu mogen mensen voor dezelfde 1000 Euro opeens veel meer geld lenen, want ze kunnen de rente aftrekken. Prachtig! Het gevolg is natuurlijk wel dat iedereen opeens veel meer kan besteden, dus de gemiddelde woningprijs stijgt navenant.
Uiteindelijk is de hypotheekrente-aftrek dus een keiharde sigaar uit eigen doos. Want of je de rente nu niet mag aftrekken, met als gevolg goedkopere woningen, of wel mag aftrekken, met als gevolg hoge prijzen, uiteindelijk ben je even veel geld kwijt.

De enige oplossing om uit deze vicieuze cirkel te komen is het geleidelijk afschaffen van de inkomstenbelasting. Op het moment dat mensen (vrijwel) geen inkomstenbelasting meer betalen kunnen ze ook geen rente meer aftrekken. Terwijl ze er financieel niet op achteruit gaan. Kan iemand dit even doorgeven aan Gerrit Z., Jan-Peter B. of Wouter B., allen deelnemers aan een niet nader te specificeren criminele organisatie met haar werkterrein voornamelijk te Den Haag.

Albert Spits maakt een denkfout als het gaat om de waarde van de huizen en het gemiddelde jaarinkomen. Tegenwoordig zijn er in veel gezinnen twee personen die werken, en ligt het inkomen dus theoretisch tweemaal zo hoog. In de praktijk misschien wat lager, omdat vaak een van de partners, vaak de vrouw, wat minder werkt. Maar het gezinsinkomen is in veel gevallen dus hoger dan de genoemde ¤ 22,500. De mogelijke overwaardering van de huizenprijzen is dan veel geringer. Sinds de jaren tachtig/negentig is het aantal tweeverdieners fors toegenomen, waardoor de leencapaciteit van gezinnen is gegroeid. Vroeger hadden vrouwen de keuze om te gaan werken. Nu is het voor veel vrouwen bittere noodzaak als je nog een redelijk huis wilt kunnen kopen. Waar is de vooruitgang ? Feministes gruwen van deze stelling, maar ik ben ervan overtuigd dat de tweeverdieners de reden zijn van de hoge huizenprijzen.

[5] Maar natuurlijk.
Een eenvoudig voorbeeld om dit te illustreren.
In mijn middelbare schooltijd (alweer 35 jaar geleden) woonden bijna al mijn
leraren (mannen) in de sjieke Vogelwijk van Den Haag.
Een wijk met veel woongenot, hoor.
Hun vrouwen waren huisvrouw, en ze konden zich die luxe met 1 leraarssalaris veroorloven.
Nu zijn TWEE werkende leraren niet in staat datzelfde woongenot te verwerven. Terwijl Nederland sindsdien VEEL RIJKER heet te zijn geworden.
Trouwens, niet alleen de vrouwenemancipatie is debet aan de stijgende huizenprijzen.
Wat denkt u van een verschijnsel als gezinsverdunning? Al die tweeverdieners die met zijn beidjes in kasten van huizen wonen, waar vroeger tien of meer personen woonden!