woensdag, 8 september 2004
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Minder bureaucratie, sterkere economie

Uit de DFT van vandaag, Nu hoor je het eens van een ander: nota bene de Wereldbank, het enige is dat ze de opbrengst van minder burocratie als oplossing zien van de overheidsbegroting, terwijl als je die winsten bij het bedrijfsleven zou laten, minder burocratie nog meer op zou leveren.

WASHINGTON (ANP) – Landen die de regelgeving voor het bedrijfsleven eenvoudiger maken, worden daarvoor vanzelf beloond in de vorm van economische groei. Uit een rapport van de Wereldbank blijkt dat het verband tussen die twee zaken groot is. De bank brengt jaarlijks naar buiten in hoeverre landen erin slagen de bureaucratische rompslomp voor ondernemers te verminderen. Het gaat daarbij onder meer om de vraag hoe lang het duurt om een bedrijf te starten, hoe hoog de kosten zijn of wat er allemaal bij het ontslaan van werknemers komt kijken. Ruwweg zijn dit soort zaken in arme landen twee keer zo moeilijk als in rijke landen. In het rapport komen 145 landen aan bod. In het algemeen komen westerse landen het best uit de bus.

Uit het rapport Doing Business 2005, dat woensdag is gepubliceerd, blijkt dat Nieuw-Zeeland de meest ideale omgeving vormt om zaken te doen. De Verenigde Staten zijn een goede tweede, gevolgd door Singapore. China en Hongkong nemen een gedeelde vierde plaats in. Nederland staat dertiende. Volgens de onderzoekers betaalt het terugbrengen van de administratieve rompslomp zich vanzelf terug. Ze hebben berekend dat de economische groei 2 procentpunt hoger kan uitvallen. Regeringen hoeven minder uit te geven om de bureaucratie in stand te houden. Het geld dat dan vrijkomt, kan worden geïnvesteerd in bijvoorbeeld gezondheidszorg en onderwijs, wat de ontwikkeling van een land weer ten goede komt. Bedrijven op hun beurt zijn ook minder geld kwijt aan allerlei zaken die de overheid oplegt. In plaats daarvan kunnen ze meer produceren en investeren in marketing. Nederland geeft jaarlijks 22 miljard dollar (18,2 miljard euro) uit in verband met regelgeving voor het bedrijfsleven, ofwel 11 procent van de rijksbegroting. Twee jaar geleden begon Nederland een ambitieus project om de administratieve lasten van bedrijven terug te brengen met een kwart. De commissie Actal adviseert de overheid hierover. Uit het rapport blijkt dat vooral rijke landen zich inspannen om de papierwinkel hanteerbaar te maken. Van de arme landen nam niet meer dan eenderde de moeite om de administratieve rompslomp anders in te kleden, terwijl juist zij veel behoefte hebben aan nieuwe bedrijven die voor banen kunnen zorgen. Een eervolle vermelding gaat naar Slowakije, dat in het rapport “de leidende hervormer” wordt genoemd. Het land bracht onder meer veranderingen aan in zijn arbeidswetgeving. Ook Colombia heeft de lasten voor ondernemers aanzienlijk verlicht. De Afrikaanse landen presteerden over het algemeen het slechtst. Wie bijvoorbeeld in de Mozambikaanse hoofdstad Maputo een bedrijfje wil starten, is daar bijna een half jaar mee zoet. In de Canadese stad Toronto duurt het twee dagen. Wie in de Nigeriaanse hoofdstad Abuja een commercieel eigendom wil laten registreren, moet maar liefs 21 procedures doorlopen. In de Finse hoofdstad Helsinki zijn

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Goed Geregeld
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Speedy schreef op : 1

    De ‘red tape’ in sommige landen is verschrikkelijk. Zo is Egypte een land met een van de grootste overheden ter wereld (6,5 miljoen ambtenaren, ca. 9 % van de bevolking) en de bureaucratische kwellingen die de doorsnee Egyptenaar moet ondergaan zijn onbeschrijflijk. Nederland zit in de middenmoot met ca. 1 miljoen ambtenaren (6 % van de bevolking), terwijl het grootste land ter wereld, de Volksrepubliek China, met ca. 5 miljoen ambtenaren (nog geen half procent van de bevolking) opvallend weinig overheid kent.

    Geleide markteconomen beweren dat een overheid nodig is om publieke goederen en diensten te verschaffen (orde en veiligheid, bijv) en om marktfalen te verhelpen (monopolies, free-riders, etc), zodat de economie nog verder kan groeien:

    “In a world without government, there is no rule of law, and no protection of property rights. Bullies and strong people can steal the assets of weaker persons with impunity. There is little incentive to save and invest because the threat of expropriation is real and constant. Moreover, without some collective action, there is no protection from bigger bullies, namely foreign nations, or pirates on the high seas. Collective action also facilitates the creation of roads that improve transportation and lower trading costs. Government can also create a reliable medium of exchange, further developing the gains from trade. Thus, the establishment and early growth of government is associated with rising levels of income and positive rates of economic growth.“

    Libertariërs daarentegen vinden dat die publieke goederen en diensten net zo goed door de vrije markt kunnen worden verzorgd en, zo er al marktfalen bestaat, de inefficiency van de markt geringer is dan die van de overheid. Of zoals de Amerikaanse econoom Tyler Cowen het helder aangeeft:

    “The imperfections of market solutions to public goods problems must be weighed against the imperfections of government solutions. Governments rely on bureaucracy and have weak incentives to serve consumers. Therefore, they produce inefficiently. Furthermore, politicians may supply public "goods" in a manner to serve their own interests, rather than the interests of the public; examples of wasteful government spending and pork-barrel projects are legion. Government often creates a problem of "forced riders" by compelling persons to support projects they do not desire. Private solutions to public goods problems, when possible, are usually more efficient than governmental solutions.”

    (Uit zijn uitstekende artikel ‘Public goods and externalities’: www.econlib.org… )

  2. Speedy schreef op : 2

    Je zou dus denken dat het bewijs snel is geleverd: vergelijk de omvang van de overheid (aantal ambtenaren, belastingdruk en overheidsuitgaven) en de economische prestaties van de diverse landen, et voilá ! Dat is helaas niet zo.

    Het aantal ambtenaren is geen goede maat. Van de grootste 35 gemeenten blijkt Amersfoort de minste ambtenaren per 1000 inwoners te hebben en Rotterdam de meeste. Maar Amersfoort heeft veel taken uitbesteed die in Rotterdam nog door de gemeente zelf worden gedaan. De externe kosten voor Amersfoort zijn daardoor enorm gestegen en de interne kosten sterk gedaald. Omdat de externe kosten niet centraal worden bijgehouden, is echter niet bekend of de Amersfoorter nu een betere prijs/kwaliteit krijgt geleverd dan de Rotterdammer. 😉

    Ook de hoogte van de overheidsuitgaven is geen goede maat. De aanleg van een weg kan een heel gebied open leggen en daarmee een geweldige boost aan de economische ontwikkeling geven (denk aan het grote belang van de spoorweg bij het openleggen van de VS). Maar wanneer een economie volwassen is, is het niet meer mogelijk om met dezelfde investering zo’n sterke groei te bewerkstelligen. De wet van de verminderde meeropbrengst vereist steeds grotere investeringen om eenzelfde effect te bereiken.

    En de belastingdruk is ook al geen goede maat. Zo zijn er tussen landen met een lage belastingdruk grote verschillen in economische prestaties (vergelijk Mexico en de VS). En een hoge belastingdruk hoeft een goede economische prestatie van een land helemaal niet uit te sluiten. Een Luxemburger bijv. is rijker dan een gemiddelde Amerikaan maar de Luxemburger betaalt wel de helft meer belasting.

    De Canadese econoom Marc Lee schrijft hierover:
    “The enemies of "big government" fight their battle on ideological rather than economic grounds. Economically, the key questions seem to be not how much tax is taken as a percent of GDP, but what tax mix is used, and what is the money spent on. These considerations dwarf the simple idea that big government is bad for growth.”
    ( Does size (of government) matter ?: www.policyalternativ… )

    De kwaliteit van het overheidsbeleid (de aard van de belastingen, overheidsinvesteringen en subsidies) en de efficiency van de organisatie die het uitvoert is dus van grote invloed.

    Als het beleid goed werkt om knelpunten in de economie te verhelpen is het zinnig de belastingen te verhogen en door de juiste investeringen de economische groei te stimuleren. Maar als die investeringen zoals zo vaak ‘white elephants’ blijken te zijn, is het effect juist averechts.

    In de praktijk zal daarom een lagere belastingdruk meer economische groei opleveren. De inkomsten van de overheid nemen dan juist toe in plaats van af. Dat realiseert men zich veel te weinig: als men geld te kort komt voor de stijgende kosten van de overheidsdienstverlening zou men juist de belastingen moeten verlagen i.p.v. verhogen. Als men ze verhoogt knijpt men de economie af en worden de tekorten nog groter. Als men ze verlaagt stimuleert men de economie en nemen de belastinginkomsten juist toe.

    Echter, als de overheid door de belastingen te verlagen meer economische groei realiseert dan bij hogere belastingen en effectieve overheidsinvesteringen, tekent ze daarmee haar eigen brevet van onvermogen. Overheden gaan dan ook altijd met zeer veel tegenzin over tot belastingverlaging. 😉

    Links:

    Can Small Governments Secure, Economic and Social Well-Being ? ( www.fcpp.org… )
    Size of Government and Economic Growth ( fcpp.org… )
    The Optimum Size Of Government ( www.fcpp.org… )
    Russians Understand Optimal Size Of Government ( fcpp.org… )
    Government Size and Economic Growth ( www.house.gov… )
    “25% is probably near the maximum tolerable proportion of taxation."
    — John Maynard Keynes

  3. Harry Stulemeijer schreef op : 3

    [2]
    PSEUDO-WETENSCHAP
    Wat mij elke keer bij economische beschouwingen, vooral bij bedrijfs- en bij macro-economische, weer opvalt is, dat appels ongegeneerd met peren worden vergeleken. Bijvoorbeeld (ik citeer Speedy): "Van de grootste 35 gemeenten blijkt Amersfoort de minste ambtenaren per 1000 inwoners te hebben en Rotterdam de meeste."
    Als dan vervolgens wordt uitgelegd, dat de vergelijking niet opgaat om daarmee aan te tonen, waarom de eerder voorgestelde maatstaf geen maatstaf is, heb ik de neiging om te zeggen: "zorg nou eerst eens voor een behoorlijk meetinstrument en vermoei de lezer niet met allerlei puzzels. Die had je thuis moeten oplossen."
    Voorts geven dit soort beschouwingen, vooral als er een overheidsgeurtje aankleeft, een schijn van wetenschappelijkheid aan zo’n betoog. Ik moet in dit verband herhalen, wat ik trouwens regelmatig doe, dat economie geen wetenschap is, omdat deze tak van sport niet in staat is a priori toetsbare hypotheses te produceren, maar zelfs om de haverklap een model moet bijstellen, om de ‘theorie’ aan de realiteit aan te passen.
    Voor economie geldt bij uitstek, dat het scientistisch is, pseudo-wetenschap, net zoals astrologie etc. "economische wetenschappers" en dito instituten worden steevast door politici ten tonele gevoerd om hun politieke wensdromen kracht bij te zetten. Dat neemt niet weg, dat de conclusie van Speedy’s betoog logisch lijken, maar dat kan een goede sociaalpsycholoog of socioloog je tegenwoordig veel beter uitleggen dan eem would-be wetenschapper.

    ‘Ex falso sequitur quodlibet’

  4. Speedy schreef op : 4

    [3]

    Harry schrijft: “Voor economie geldt bij uitstek, dat het scientistisch is, pseudo-wetenschap, net zoals astrologie etc.”

    Harry,

    Hier hebt je volkomen gelijk in. Daarom is het ook zo onzinnig dat libertariërs en hun Austrian economics steeds maar beweren dat minder overheid beter is voor de economie. Daar is helemaal niets van te zeggen. Daarom zeveren die economische discussies tussen libertariërs en socialisten ook voort tot in het oneindige.

    Het dringt maar niet tot het botte verstand van veel libertariërs door dat ze de discussie voor meer vrijheid nooit op basis van economische argumenten kunnen winnen. Het is immers volslagen open of een libertarische samenleving minder welvaart en meer mensen die in de goot creperen geeft, of dat we zo onze welvaart zullen kunnen verbeteren.

    Wat wel als een paal boven water staat is dat minder overheid, meer individuele vrijheid en dus meer welzijn betekent. En daar kunnen we natuurlijk alleen maar voor zijn. 😉

    Het is dus hoog tijd dat de libertarische discussie voortaan op basis van welzijn i.p.v. welvaart wordt gevoerd. Dan zullen libertariërs beslist meer mensen overtuigen dan nu.

  5. Harry Stulemeijer schreef op : 5

    [4]

    MIJN MENSBEELD
    Bij 0% belasting: maximaal besteedbaar inkomen, wat maximale individuele vrijheid en vrije ontplooing voor de populatie oplevert;
    Bij 100% belasting: besteedbaar inkomen =0, populatie dwangarbeiders

    Conclusie: De overheid moet verhuizen naar een verlaten boorplatform of zo en ons met rust laten.

  6. Hugo schreef op : 6
    Hugo J. van Reijen

    Men hoeft geen econoom te zijn om te beseffen dat minder overheid beter is voor de economie. Bedenk eens wat er zou gebeuren als alle met de overheid collaborerende ambtenaren die aan bedrijven belemmeringen opleggen en daar de hele dag mee in de weer zijn, thuis zouden blijven , of beter nog: werk zouden zoeken bij een particulier bedrijf :
    01. Hun salarissen worden bespaard en de belastingen kunnen verlaagd worden.
    02.Zij stelen niet meer de tijd van de gecontroleerde medemens en kunnen hem niet meer kwellen. Gecontroleerde personen lopen ten gevolge van nonsensicale controles ernstige traumata op en moeten vaak na bezoeken van een ambtenaar een eindje gaan lopen of zich anderszins ontspannen om op verhaal te komen na het aanhoren van lange verhalen met ambtelijke onzin.
    Leggen de ambtenaren geen tijdbeslag meer, dan kan het slachtoffer die tijd gaan gebruiken om te werken en geld te maken.
    03.Meer bedrijven blijven in het land en meer bedrijven zullen zich in Nederland vestigen.
    hugo van reijen

  7. Speedy schreef op : 7

    [5]

    Harry (en tevens voor Hugo),

    Je mensbeeld is lovenswaardig (want je wil meer individuele vrijheid) maar helaas onjuist. 😉

    Want als de overheid marktfalen en andere belemmeringen voor economische groei met een kleiner percentage belastingheffing oplost dan de gerealiseerde economische groei, neemt je maximaal besteedbaar inkomen juist toe t.o.v. wat je zou hebben als er helemaal geen belastingheffing zou zijn.

  8. Harry Stulemeijer schreef op : 8

    [7]
    VRAAG OM VISIE
    Wat vertel je me nou, Speedy ? Dan hebben we dus alleen een regering met visie nodig ! Waarom lees / hoor je dat nooit ? Durven alleen goeie economen zoiets hardop te zeggen ? Omgekeerd dient elke regering zonder visie dus onmiddellijk af te treden, of liever HELEMAAL weg te blijven.
    Leg dat de Tweede Kamerleden nou eens uit, Speedy !
    Mij dunkt trouwens, dat economen, die tegen dit principe handelen, direct zouden moeten worden ontslagen.

  9. workforall schreef op : 9

    5% groei is géén utopie …….

    De Ierse welvaart groeide tussen 1984 en 2002 met 167%. De Belgische welvaartsgroei bedroeg in deze 18 jaar slechts 42%. In Ierland namen de industriële jobs toe met 35%. In België kalft de industriële tewerkstelling alsmaar verder af. Terwijl Belgie afgleed naar recessie groeide Ierland in een halve generatie uit tot het tweede welvarendste land van Europa.

    Het Iers sociaal-economisch model is de optimale synthese tussen sociale welvaartstaat en Anglosaxisch liberalisme. Het verschilt van de rest van Europa door zijn “fair-tax” model: een optimale samengang van een LAAG OVERHEIDSBESLAG (35%) en een EVENWICHTIGE VERDELING van de belastingsdruk tussen directe en consumptiebelasting. Met dit model is kon Ierland zijn bevolking motiveren tot productieve bijdrage, tot een hogere participatiegraad en dynamisch ondernemerschap.

    Het Iers model blijkt bijzonder succesvol. Ierland is klaar voor de globalisering en is voorbereid op de vergrijzing. Het Iers model krijgt steeds méér navolging in Europa. Ook in België is het perfect toepasbaar. Ook Belgie kan terug groei, welvaart en jobs creëren, mits een verlaging van de belastingsdruk en een evenwichtiger verdeling van de belastingsdruk over directe en indirecte belastingen. Ierland toont aan dat het kàn én dat het werkt. Waar wacht men op ?

    Méér over het Iers succesverhaal, hoe en waarom vindt U op volgende sites:

    workforall.net
    workforall.net…
    workforall.net…
    workforall.net…
    workforall.net…