maandag, 15 november 2004
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Extreem-collectivisme

Ik krijg veel vragen over de terminologie van liberalisme, collectivisme en extreem-collectivisme. Wat wordt er nu bedoeld met deze termen? Voordat we deze vragen kunnen beantwoorden moeten we allereerst een onderscheid maken tussen dwang en vrijheid.

Collectivisten ijveren primair voor het uitoefenen van dwang in het maatschappelijk en privéleven van de burgers door middel van het maken van wetten, waardoor de bewegings- en handelingsvrijheid aan banden wordt gelegd. Men ziet de mensen als onderdeel uitmakend van het collectief, vandaar collectivisten. Zij maken met name inbreuk op de vrije uitwisseling van handel, salarisonderhandelingen, werkgelegenheid en zijn voor discriminatie in de vorm van bevoordeling voor bepaalde groepen of bedrijven in de samenleving. Ook geloven zij stellig in een ‘gemengde’ of overheidsgestuurde economie, beter bekend bij ons als poldermodel of planeconomie. Dit is een inmenging in de nationale economie op het gebied van bedrijvigheid, infrastructuur, financiën en internationale handel. Zij bepalen met wie je mag of moet handelen. Natuurlijk is deze samenleving alleen in stand te houden door het heffen van enorme belastingen om deze ingrijpende maatregelen te kunnen bekostigen. Ook staat in deze maatschappij de vrije meningsuiting onder druk, omdat minder aangename aspecten van de overheid dan aan het licht zouden kunnen komen. Alle partijen aanwezig in de Tweede Kamer vallen onder deze noemer.

Extreem-collectivisten gaan nog een stap verder. Zij willen de gehele economie met geweld onder de autoriteit van de overheid plaatsen. De vrije markt en vrije uitwisseling worden geheel verboden en de overheid neemt alle taken binnen de samenleving over. Uiteraard wordt de vrije meningsuiting in zo’n samenleving verboden, omdat anders alternatieven kunnen uitgroeien die de totalitaire overheid uit zouden kunnen dagen. Maatschappelijke organisaties en partijen die deze ideologie aanhangen zijn onder andere het Fascisme, Nazisme, Communisme en Islamisme.

Liberalen die de vorm van het klassiek-liberalisme aanhangen willen de overheid stelselmatig terugdringen tot uiteindelijk de essentiële taken van bescherming en veiligheid voor de burgerij. De bevolking wordt gezien als individuen en niet meer behorend tot een collectief. Zij zijn vrij om hun eigen leven in te richten zoals hun dat het beste uitkomt, mits zij geen inbreuk maken op de vrijheid van een ander individu. Met deze vrijheid behoort natuurlijk ook het volledig nemen van de verantwoordelijkheid voor de eigen daden en daarop afgerekend kunnen worden zonder de schuld af te kunnen schuiven op het collectief.

Nog steeds wordt de terminologie gehandhaafd van ‘links’ en ‘rechts’. Dit is een foute redenering en met opzet gebruikt door zowel collectivisten als extreem-collectivisten in de media en de politiek om hun eigen agenda’s in een positief daglicht te plaatsen ten koste van tegenstanders die deze ideologieën in twijfel trekken.

In 1789 werden de statisten en interventionisten geplaatst aan de rechterkant van de voorzitter van de Assemblée Nationale in de Parijze kaatsbaan. De zogeheten ‘libertariërs’ werden geplaatst aan de linkerkant van de voorzitter. Dus in feite werd het anti-interventionisme en anti-statisme van de klassiek-liberalen als links beschouwd. De linkerzijde werd later tijdens de revolutie overgenomen door de interventionisten, de ‘Jacobins’, en weer later opgenomen in de socialistische en communistische ideologie, waarvan de autoritaire Franse Jacobijnen dus de voorlopers waren. In feite waren de ‘Girondins’ of girondijnen de voorgangers van de klassiek-liberalen, maar werden deze tijdens de 19e eeuw steeds meer verdrongen naar de achtergrond, waarna de ideologie van de marxisten postvatten en ook de oorspronkelijke tegenstellingen van ‘links’ en ‘rechts’ gingen hanteren die tot vandaag de dag nog steeds worden doorgevoerd. Bovendien verschilt er in wezen niets tussen de radicale bewegingen van fascisme, nazisme, communisme en islamisme, omdat men vindt dat een ‘ideale’ maatschappij alleen met geweld en onderdrukking kan worden bewerkstelligd. Het doel heiligt alle middelen precies volgens het Jacobijnse concept uitgedragen door Robespierre.

Vanwege deze bovengenoemde tegenstelling noem ik mijzelf daarom met trots en eer klassiek-liberaal en is er in mijn optiek geen enkele andere mogelijkheid om te komen tot een vrije en verantwoordelijke samenleving van individuen.

www.fee.org…
www.libertarian.nl…
www.libertarian.nl…
www.libertarian.nl…
www.libertarian.nl…
www.libertarian.nl…

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Simon schreef op : 1

    Dit wordt als objectief gebracht, maar ik bespeur toch echt hier en daar enige subjectiviteit.

  2. Nuchtere Nederlander schreef op : 2

    [1]
    Hoezo ?