dinsdag, 3 mei 2005
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

David en Goliath

Ik voel me als David, voor dat hij echt tegenover Goliath stond.Ik zie het Grote Onrecht van de EU-Grondwet op ons afkomen. Ik zie dat dit op den duur nadelig zal uitwerken voor alle mensen.
Ik weet dat dit onrecht te stoppen is, ALS NU, in deze periode, alle rechtschapen mensen iets DOEN.

En dat is nu net een moeilijk punt. Velen hebben al vaker iets geprobeerd, en het bleek niet te werken. In tegendeel, het leidde vaak tot problemen en ruzies met vrienden of familie. Met mensen die zodanig beïnvloed zijn, dat ze jou als een vieze vuile egoïst zien, terwijl jij net degene bent die naar een eerlijke, rechtvaardige maatschappij streeft.

Onze heersers zijn vandaag met een campagne begonnen om hun macht nog verder te vergroten. Zij willen iedereen verleiden om bij het referendum “ja” te gaan stemmen om nog meer macht voor zichzelf te krijgen!

Dat doen ze met behulp van “ongetelde miljoenen (belasting)euros”. Of uit de eigen staatskas met “geheime potjes”, of uit de kas van de EU uit Brussel. (Alles al betaald uit belastinggeld.) Bovendien hebben ze door hun functie onbeperkte media tijd. De “Davids” moeten daar duizenden euros voor neertellen.
De Goliats laten versierde trams rondrijden met politici die geacht worden voor ons aan het werk te zijn!

Er zijn voor David (en u) twee mogelijkheden.
OF hij, David, (wij), geven de moed op en zeggen dat we toch niet kunnen winnen. Of we hopen dat onze vrienden wel iets zullen doen. Maar ook die vrienden hebben hun dagelijks werk; ook zij moeten de kost verdienen en kunnen maar een beperkt aantal uren werken aan het voorkomen van de dreigende EU-ramp.

De andere mogelijkheid is dat alle goede mensen NU actie gaan ondernemen en DOEN wat er binnen hun mogelijkheden ligt.
Het wijzen van één relatie van u op de site van de Vrijspreker en op www.eu is al een concrete stap. Je weet nooit wat de ontvanger er mee doet, en tot welke grote resultaten dat kan leiden. Mogelijk een soort kettingbrief waardoor je duizenden anderen kunt bereiken.
En daar zitten dan beslist weer mensen tussen die eerlijk en objectief durven bekijken wat er zich afspeelt.
Zie daarvoor “OPROEP, ACTIE, ACTIE”: www.vrijspreker.nl…

Of onze toekomst zich verder ontwikkelt in de richting van de Big Brother Superstaat, of dat dit proces minstens wordt afgeremd, hangt ook van u af.
Als u meedoet, kan dat net de overwinning betekenen en de ramp voorkomen!

Lees de OPROEP, en ik hoop dat u inderdaad het belang van de ACTIE inziet, en nu handelt.
David heeft immers ook gewonnen!

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: EU
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Wim schreef op : 1

    Het is zo! Nu of nooit! Want onze soevereiniteit staat op het spel en daarmee ook onze invloed en vetorecht. Politici die zeggen dat er weinig zal veranderen liegen dat het gedrukt staat, want je kunt je soevereiniteit maar 1 keer afstaan. Dan is het voorbij en heb je je ziel en zaligheid verkocht aan een vreemde mogendheid (want dat is de Brusselse eurocratie). In een paar landen zoals Nederland hebben we nog in ieder geval de keuze via een referendum, maar in Belgie, Italie en Duitsland wordt alles bepaald door een NSB-elite in hun parlementen. Dat zou eens tot de mensen aldaar moeten doordringen. Ik heb de samenvatting van de Grondwet gezien en het was diep droevig dat er alleen maar ‘positieve’ feiten werden belicht. De nadelige effecten (en die zijn er legio) werden buiten beschouwing gelaten. Hoe diep kun je als politicus vallen. Ze moesten zich allemaal schamen. Schande!

  2. Beek schreef op : 2

    In het onderwijs is een gelijksoortige gelijkschakeling te zien.
    Bijzondere scholen waren ooit tamelijk autonoom. Vrijwilligers konden een bestuur vormen. Het besturen is, van overheidswege, echter zo ingewikkeld gemaakt, dat er nu professionals nodig zijn, van overheidswege geschoold.
    Besturen zijn samengegaan in grote regionale verbanden, o.l.v. een superbestuur, overheidsfunctionarissen.
    Meedoen was onontkoombaar, omdat het superbestuur het recht kreeg de financien te beheren en te verdelen en ook verder ‘rechten’ te vergeven had.
    In elke school is een ‘spion’ van het superbestuur, een leerkracht die van alles namens dat superbestuur in gang moet zetten en die ook gegevens doorgeeft aan dat superbestuur.
    Dit alles gebeurt in de naam van de extra ‘zorg’ voor de leerlingen.
    De vrijheid van het bijzonder onderwijs wordt steeds meer een vrijheid die alleen nog op papier bestaat. De overheid dirigeert steeds meer. Het kost allemaal vreselijk veel geld en de resultaten zijn minimaal.