donderdag, 14 juli 2005
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Het Stockholm-syndroom

Veel mensen hebben wel eens gehoord van het zogenaamde Stockholm-syndroom. Maar slechts heel weinig Nederlanders beseffen dat ze zelf aan dit syndroom lijden. Dit terwijl uit onderzoek blijkt dat een ruime meerderheid van de Nederlanders aan een meer of minder ernstige vorm van dit syndroom lijdt!

Het Stockholm-syndroom is het psychologisch verschijnsel waarbij de gijzelaar sympathie krijgt voor de gijzelnemer. Dit fenomeen kan bijvoorbeeld problemen veroorzaken als de gijzelaars de politie beletten de gijzelnemer te vangen.

De benaming komt van de Norrmalmstorg-overval van de Kreditbanken aan het Norrmalmstorg, Stockholm (23 tot 28 augustus 1973), toen verdedigden de gijzelaars hun gijzelnemers, zelfs nog ná de 6-daagse gijzeling: tijdens de verhoren hielden ze zich in ten voordele van de gijzelnemers. De criminoloog en psycholoog Nils Bejerot die de politie toen bijstond, gaf uiteindelijk de naam.

Dit Stockholm-syndroom klinkt voor de normale mens als iets heel aparts in de oren. Hoe kan het dat je jouw gijzelnemer in bescherming gaat nemen? Hoe kan iemand het opnemen voor degene die hem of haar met geweld heeft bedreigd? Er zijn zelfs gevallen bekend van slachtoffers die verliefd werden op de dader.

En toch lijdt bijna heel Nederland aan dit Stockholm-syndroom.
We worden namelijk allemaal min of meer gegijzeld door de Nederlandse staat. De overheid is de gijzelnemer van vrijwel al haar burgers. Natuurlijk, die burgers kunnen ontsnappen, maar zo eenvoudig is dat niet. Uit onderzoek blijkt dat enorm veel Nederlanders graag zouden emigreren, maar de meesten doen het niet. Uit angst voor de kosten of voor verlies aan sociale contacten, of gewoon door een gebrek aan goede alternatieven. En we hebben blijkbaar collectief last van het Stockholm-syndroom. Nederlanders zijn in grote getale verliefd op de overheid, men wil geen kwaad van haar horen.

Terwijl die zelfde overheid toch echt meer dan de helft van alle productiviteit van haar slachtoffers opslurpt en haar eigen burgers uitknijpt op tal van manieren. Een overheid die haar burgers opzadelt met een politiemacht die op volle kracht bezig is om diezelfde burgers middels prestatiecontracten zo veel mogelijk te beboeten voor minieme overtredingen. Die op vrijwel alles belasting heft, onder dreiging met geweld.

Zijn wij gijzelaars van de overheid? We kunnen in ieder geval vaststellen dat de overheid de touwtjes stevig in handen heeft. Je mag geen stap buiten de deur zetten zonder legitimatiebewijs dat je verplicht moet kopen bij: de overheid. Je mag niet zelf bepalen waar je je eigen geld aan uitgeeft, want op alles wordt fors belasting geheven, gecontroleerd door: de overheid. Je mag geen bedrijf beginnen zonder de juiste papieren, uitsluitend verkrijgbaar bij: de overheid. Je kunt niet zelf bepalen hoe je je huis bouwt, of zelfs maar een dakkapel wilt plaatsen, want dan staat hij meteen op de stoep: de overheid. Zelfs om een hengeltje uit te werpen is een vergunning nodig. Uitsluitend verkrijgbaar bij: de overheid. Overtreedt je één van deze of tienduizenden andere regeltjes, dan gaat de overheid over tot opsluiting van het individu. Het is duidelijk wie de macht heeft.

Dit kan allemaal zo gebeuren omdat de overheid soeverein heerser is over het stukje grondgebied wat we in dit geval Nederland noemen. Waarom heeft die overheid de macht? Net zoals een gijzelnemer in een bank meestal de enige is met een pistool, heeft de overheid het monopolie op geweld op dit stukje grond. Zonder politie en leger zou de overheid geen lang leven beschoren zijn.
Maar de overheid doet toch goede dingen? Tja, als je de bankovervaller een goed mens wil noemen omdat hij zijn gijzelaars af en toe wat water en brood geeft, dan wel. Als je denkt dat de gijzelnemer een goed hart heeft, omdat hij zijn gijzelaars televisie laat kijken, dan is de overheid goed, want ook die geeft televisie aan haar burgers.

Maar het koude feit blijft staan dat de overheid ons allen in een wurggreep houdt. Af en toe laat men die greep wat losser, de gijzelnemer heeft niets aan dode gijzelaars, de overheid heeft niets aan dode belastingbetalers. En blijkbaar heeft het Nederlandse volk massaal een Stockholm-syndroom gekregen. Want bij verkiezingen denken we echt dat onze gijzelnemer menselijker zal worden, dat hij het goed bedoeld. Als er iets gebeurt wenden we ons tot de gijzelnemer met het verzoek om “er wat aan te doen”. Het geeft blijkbaar niet als hij ons daartoe nog wat extra moet uitknijpen. En het boeit niet dat de oplossing nooit diegene is waar je zelf voor gekozen zou hebben.

Gelukkig zijn er nog mensen die de talloze slachtoffers van dit syndroom kunnen laten inzien dat ze psychiatrische hulp nodig hebben. Die hulp wordt gratis aangeboden voor alle slachtoffers, en is te vinden op www.vrijspreker.nl en tal van andere liefdadigheidssites gestart door de kleine club van mensen die geen Stockholm-syndroom hebben: de libertariërs.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Harry schreef op : 1
    Harry

    Waar vind je tegenwoordig gratis psychologische / psychiatrische bijstand ? Zou de Vrijspreker geen aanspraak kunnen maken op een vergoeding uit de AWBZ voor elk bezoek van de site ? Bovendien zal een dagelijkse blik op de EU-teller Nederlandse Ja-knikkers van een ander syndroom kunnen genezen: het Brussel/Straatsburg syndroom. 🙂

  2. Marc schreef op : 2

    Heb 2 jaar als een schim in bijna volledige vrijheid geleefd totdat de sterke arm voor de deur stond. de staat rekent nu zo’n 4 ton euro aan zogeheten wederrechtelijk verkregen vermogen en een paar weken dwangarbeid in de vorm van schoffelen vergezeld van een symbolische boete, dit terwijl ze zelf schyzo gedrag vertonen omdat ze de branche half wel/niet reguleren (cannabis). dus om een lang verhaal kort te maken; goede reden en de juiste tijd om te vertrekken want in dit leven in nederland zal ik wel niet meer zo’n bedrag op een eerlijke manier bij elkaar kunnen sprokkelen. Iemand enige suggestie welk land een hoger libertarisch gehalte heeft dan dit socialische gat met slavernijzucht tbv de socioafhankelijken, waar je weer opnieuw kunt beginnen met een leven op te bouwen zonder wakker te liggen dat ze je s’nachts van je bedje zullen lichten en waar je aan vermogensopbouw kunt doen zonder dat ze het steeds van je afpakken?

  3. maxhoffmans schreef op : 3

    Volkert van de graaf…nee …. Volkert!
    Daarbij komt nog dat er een variant van dit syndroom wordt toegepast in de huidige rechtspraak en politiek en wel de benaming in de kranten.Op last van w.kok werd het de dagbladen verboden om volkert van de graaf te vermelden als v.van de graaf wat normaal is voor een moordenaar.
    Boete 5duizend euro per vermelding.
    Het moest Volkert worden.
    Hiermee doe je hetzelfde.Sympathie wekken voor de killer.
    Deze strategie is door kok zeer nauwkeurig gevolgd met als uiteindelijk resultaat de veroordeling van v.d.graaf tot slechts 13 jaar en 4 maanden brommen.Bij een politieke moord is de maat altijd levenslang zonder…
    De nauwkeurigheid van kok (en bos als secretaris trouwens) komt dan ook in uiting bij de keuze van de rechters voor dit proces overtuigd p.v.d.a-ers een zelfs vroeger een ervan een barricade p.v.d.a-er.Dus welke rechters wijs je dan een killer toe.
    Het is de strategie om dank je wel te zeggen m.b.v. het stockholm syndroom.

  4. Beek schreef op : 4

    Leuk om te lezen. Je kunt je afvragen of het hier om een syndroom gaat, of om het oeroude gegeven dat mensen respect hebben voor hen die geweldenaars zijn. De Attilla’s zijn vaak zowel gevreesd als geliefd. En als ze je eens een gunst verlenen wordt dit nog jarenlang in de herinnering gekoesterd.

  5. Vincent schreef op : 5

    Goed artikel!
    Een aanvullinkje: je schrijft: "de overheid heeft niets aan dode belastingbetalers". Maar daar heeft ze allang wat op gevonden. Dode belastingbetalers worden nog altijd nog even heel stevig nageknepen door de Sucessietax!

  6. Cincinnatus. schreef op : 6

    [2] Marc,

    Je vraag valt moeilijk te beantwoorden.Het hangt er een beetje vanaf wat je zoal kan en hoeveel poen je hebt.

    Ik zou zeggen de Bermuda-eilanden of
    Kaaiman-eilanden lijken me behoorlijk liberaal maar denk niet dat je daar zo maar binnen geraakt.
    Ook klassieke migratielanden als de US, Australië en Canada zijn nog liberaler dan Nederland (alhoewel ook
    daar de Vrijheid smeltende is en zeker
    in de USA je met cannabisteelt grote
    probs kan krijgen)maar ook ¨daar is een verblijfs- en werkvergunning niet zo maar te bemachtigen.

    Een kennis van me (die ook werd opgejaagd door de bloedhonden van de
    fiscus) is enkele jaren geleden het afgebold naar de Filipijnen en maakt het daar goed.

    Vroeger was Paraguay een paradijsje voor wie door de staat gehunt werd (het zat er vol met gevluchte Duitsers) maar ik weet niet of dat nog zo is.

    In ieder geval : als je daar bent, zie
    te trouwen dan kunnen ze je (verdragen over gezinshereniging enz…) moeilijk
    buiten krijgen.

    Ik zou niet binnen de EU blijven of
    ook niet in landen die weldra toetreden tot de EU…ik weet niet hoe het zit met wetgeving en zo maar denk
    dat in het EU-belastingskartel je voor
    de Nederlandse fiscale gestapo niet
    veilig bent.

    In ieder geval : succes !

    Groetz,

    Cincinnatus.

  7. Cincinnatus. schreef op : 7

    [6] De meeste van die Duitsers in Paraguay hadden wel iets op hun kerfstok (en waren geen tax-ballingen) maar blijkbaar zaten ze daar toch veilig.Misschien dat iemand die niks misdaan heeft
    behalve ZIJN geld uit de handen van
    de kleptomanen van de fiscus te willen houden er ook nog terecht kan.

    Misschien weet iemand er meer over ?

    En nog iets, Marc, als je weggaat : blijf weg (en zeg het tegen zo weinig mogelijk volk) dus niet ff terug voor vakantie of zo.

    Groetz,

    Cincinnatus.

  8. de ruijter schreef op : 8

    De overheid gijzelt ons, wat denk je van de verzekeringsmaatschappijen en de banken. Democratie?? We houden toch ons mond, bang om ons baantje te verliezen en dus ook ons huis. Braaf ons de lasten laten betalen, er voor zorgen dat men alleen daar mee bezig is. Dat is de tacktiek van de heersende klasse in dit land. Weet je trouwens dat alle hypotheeknemer een artikel 13 in zijn contract heeft staan? De bank heeft ten alle tijden het recht om de hypotheek op te zeggen. Dus mond houden, werken en betalen.

  9. mrXL schreef op : 9

    Nou, verzekeringsmaatschappijen mogen niet eens meer klanten weigeren per 2006.

    Dat van die bank begrijp ik niet; zoek dan een ander contract. Banken zeggen daarentegen niet graag hypotheken op. Die verzekeringsmaatschappijen zijn ook zo erg nog niet; er is nog concurrentie.
    Maar die #$%#$%$#^$@%$ overheid misbruikt haar macht op zo’n schandalige wijze, de grootste hufters zitten in de politiek. Fictieve problemen oplossen met andermans geld, hoeveel boter op je hoofd kun je hebben?

    De mensen in dit land zijn trouwens ook gruwelijk dom. Altijd maar zeuren om meer geld. Wees blij dat die bedrijven nog wat betalen voor het werk wat je doet.
    Voor de administratie en belastingaanslagen krijg ik echt geen loon van de belasting. Ik moet dus zelf kosten maken om uit te zoeken voor hoeveel ik me moet laten afpersen.

    Nee, zoals Cruijff al zei: "Ieder nadeel heb z’n voordeel". Wat mij betreft blazen terroristen compleet Den Haag op, als ze maar van de libertarische partij en Wilders afblijven.
    Een stelletje dieven zijn het.

  10. jetze schreef op : 10

    [9]
    En dan met boter op je hoofd in de zon gaan lopen……

    Hoe dom kun je zijn?

    GRRRRRRoet,

    Jetze

  11. helana schreef op : 11

    Ik ben verliefd geworden op Balkenende

  12. Honda schreef op : 12

    De gijzelaar wordt gehersenspoeld door de gijzelnemer gedurende de gijzeling.Hoe langer de gijzeling duurt hoe meer tijd de gijzelnemer heeft om de gijzelaar geestelijk te bewerken.En omdat de gijzelaar in een mindere positie verkeert aanvaard die de hersenspoeling onbewust.

  13. catoo schreef op : 13

    Noem het een stockholm syndroom, ik heb te maken met een kleuter tijd trauma, maar de mensen die me moesten beschermen heb ik nu de dagelijkse zorg voor. Dit geeft in de omgeving een reactie voor velen niet te begrijpen. Maar de dader vergeef ik nooit