woensdag, 27 juli 2005
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Is Nederland een democratische rechtsstaat ? (3)

De vorige keer hebben we gezien, dat het Nederlandse poldermodel niet voldoet aan democratische criteria, maar dat er sprake is van een explosie van regenten (nieuwe bestuurders in quasi-private bedrijven) en would-be regenten (management hype). Eerder zagen we, dat het poldermodel ook niet garant staat voor een onafhankelijke rechtspraak.
Integendeel. Het compromismodel is verworden tot een stelsel van vriendjespolitiek met de broodheer (in dit geval de Nederlandse staat), ten koste van de rechtsbescherming van de burger. Hoe zouden we de Nederlandse staatsvorm dan wel kunnen omschrijven ? *)

De maatschappelijke rol van de rijksoverheid verandert voortdurend. Ondanks kretologie van politici en media, dat de overheid regelgeving moet verminderen, nemen regelzucht en regelarij toe. Dat komt eenvoudigweg, omdat politici en bureaucraten er absoluut geen belang bij hebben wetten en regels af te schaffen, zoals ik hieronder zal aantonen.
Net als de meeste organisaties streeft de rijksoverheid er voortdurend naar haar onmisbaarheid te bewijzen. Dat zou bij evenwichtige maatschappelijke machtsverhoudingen niet zo erg zijn, maar daar is al lang geen sprake meer van. Niet alleen lonkt het Rijk met topbaantjes naar bedrijfsbestuurders, maar wendt bij zijn optreden ook stelselmatig dwang (wet- en regelgeving, rechtsmiddelen etc.) aan. Het Rijk misbruikt zodoende stelselmatig haar machtsmonopolie.
Om zijn alomtegenwoordige macht fysiek gestalte en haar bureaucraten werk te geven, worden megalomane overheidsprojecten bedacht en doorgedrukt. Om een voorbeeld te noemen: de overheidsopdrachten aan gecorrumpeerde bouwbedrijven om overheidsprojecten te realiseren zijn dan ook niet van de lucht. Die mega-projecten kosten kapitalen die door de belastingbetaler moeten worden opgebracht (want de Staat produceert zelf immers niets). De burger betaalt dus, want hij kan niet anders. Zo onderhoudt hij de Grootheid van de Staat. Bovendien betekent ‘lastenverlichting’ niet: minder lasten, maar minder lastenstijging . De lasten zullen dus altijd blijven stijgen. Zoals alles altijd duurder wordt en dat ook altijd de schuld van de rijksoverheid is, zoals uit andere artikelen op deze site wordt aangetoond.

www.vrijspreker.nl

Staatsbemoeizucht: het Rijk regelt het toch niet
Burgers hebben steeds meer met staatsbemoeizucht te maken. Maar dat komt niet alleen, omdat het Rijk machtswellustig is, maar ook, omdat veel burgers opgevoed zijn met of langzamerhand gewend zijn aan het verkeerde idee, dat “Vadertje Staat” het wel regelt en geneigd zijn voor alles en nog wat een nieuw beroep op hem te doen. Vaak gaat het daarbij om subsidies en vaak gaat het om problemen, die het Rijk zelf heeft gecreëerd, zoals de problemen in het onderwijs (bureaucratie, betutteling, zinloze experimenten, mega-scholen), de gezondheidszorg (bureaucratie) en in de volkshuisvesting (woningnood).
Daarnaast lijden allerlei particuliere organisaties aan verstatelijking of groeiende staatsinvloed, zoals koepels van bedrijfssectoren (zoals het landbouwschap, produktschappen, etc., die allemaal onder staatstoezicht staan), onderwijs-, gezondheidszorg, sportorganisaties en wat dies meer zij. Het Rijk oefent stelselmatig dwingende invloed uit op de betrokken maatschappelijke organisaties, want dat betekent uitbreiding van maatschappelijke invloed en ook meer overheidsbaantjes (bureaucratie). Maar dat is lang niet alles.

Quasi-privatisering leidt tot quasi-belasting
Het Rijk is al jaren geleden aan het privatiseren geslagen. In mijn bijdrage van vorige week zagen we, hoe het begrip “privatisering” door de overheid wordt misbruikt om staatsmonopolies tot privaatrechtelijke staatsmonopolies om te smeden met behoud (zo mogelijk vergroting) van macht en opbrengst. Niet alleen stoot hij taken af (vooral lastige taken en wel aan gemeenten, zoals gedeeltelijke uitvoering van sociale wetgeving), maar ook neemt hij zelf als particulier ondernemer openbare taken terug, zoals het spoorwegvervoer en de energiedistributie. Dat waren overheidstaken en het blijven overheidstaken, met dit grote verschil, dat het Rijk de beloofde concurrentie bij voorbaat heeft uitgeschakeld en de prijzen naar believen opdrijft. Een soort quasi-belasting dus.

Machtiger staatsmonopolies
Deze monopolies zijn dus geen publiekrechtelijke organisaties meer, maar privaatrechtelijke ondernemingen, zodat die quasi-belasting aan allerlei andere oncontroleerbare zaken (semi-publieke, private) wordt uitgegeven, denk aan topsalarissen en sponsoring. U kent de voorbeelden wel.

Wet economische mededinging ?
Niet alleen wordt op grote schaal op onterechte en immorele wijze met publieke middelen gestrooid en geschoven, die op die manier overboord vallen. De overheid schuift naar believen met heffingen, kortingen en subsidies aan zijn “partners”. Een vorm van vriendjespolitiek die je staatspromiscuïteit zou kunnen noemen. Maar ook is dit soort handel en wandel regelrecht in strijd met het mededingingsprincipe. Een zaak voor de NMA ?
Vergeet het maar, want de Nma is OOK een staatsmonopolie.

Spelregels ?
Maar het is nog veel ernstiger: afhankelijk van de situatie past de overheid als wetgever de spelregels tijdens de “wedstrijd” voortdurend in haar voordeel aan. Zij eist via wettelijke controle maatregelen steeds meer rechtstreekse invloed op het particuliere bedrijfsleven op. Bovendien compromitteert zij voortdurend (de top van) het bedrijfsleven, de vertegenwoordigers, zodat de feitelijke belanghebbenden nooit weten, wat de werkelijke positie van hun vertegenwoordigers is (belangenverstrengeling). In de praktijk blijkt, dat de vertegenwoordigingen stuk voor stuk voor de bijl gaan: VNO-NCW, MKB, vakbonden, banken (Postbank/ING), zorgverzekeraars (KLOZ+VNZ->ZN), pensioenverzekeraars (De Nederlandse Bank /Pensioenverzekeringskamer) om enkele voorbeelden te noemen.

Geweldsmonopolie
De taakstelling die de Nederlandse staat zichzelf oplegt is voortdurend in beweging. Hij breidt zich naar believen uit en vervolgens krimpt hij zogenaamd op een ander terrein weer in. Dit houdt echter geen vermindering van staatsmacht in, integendeel. Die macht wordt gemandateerd of gedelegeerd, maar blijft grotendeels intact (d.m.v. nieuwe wet- en regelgeving). Wel krijgt hij een andere gestalte. Bovendien kan de overheid voor handelingen of gedragingen van economische “partners” die voor haar ongewenst zijn desgewenst strafbaar stellen. De overheid heeft immers het geweldsmonopolie, de z.g. “zwaardmacht”. Zo wordt de taakstelling van het Rijk alsmaar vager en het Rijk wil dat ook graag zo houden.

Gevolgen van het gedrag van de rijksoverheid
Dit heeft de volgende directe consequenties:
1. Het Rijk is per definitie een ongelijkwaardige partner voor het particulier initiatief en het particuliere bedrijfsleven, want het denkt, zoals we zagen, in totaal andere categorieën dan het particuliere bedrijfsleven;
2. De belanghebbende weet nooit waar hij aan toe is, omdat de staatsmacht oncontroleerbaar is (voorbeeld: steeds meer noodzaak van controle op overheidshandelen en noodzaak van parlementaire enquêtes, steeds gebrekkiger parlementaire controle);
3. Individueel beschouwd, maar ook op maatschappelijk niveau is het optreden van de Nederlandse overheid moreel gezien niet alleen hoogst ongewenst, maar leidt het op de duur ook tot moreel en economisch verval.

Als voorbeelden van moreel verval wil ik met name noemen: normvervaging van de overheid, zoals: volksmisleiding, deelname aan militaire missies t.b.v. vaag omschreven doeleinden; op maatschappelijk vlak: psychische traumatisering en moreel verval van militair personeel, willekeurig gedwongen repatriëring van asielzoekers, criminalisering van de samenleving.
Enkele voorbeelden van economisch verval door dirigisme (heffingen, subsidies, minimumloon, etc.) zijn: remming van particulier initiatief, van economische groei, creatie van werkloosheid, verpaupering, ernstige recessie en depressie.

Al met al kan men stellen, dat de Nederlandse Staat dus een relatief sterke, maar uiterst onbetrouwbare en labiele organisatie is. De inrichting, de dirigistische ontwikkelingen en de wijze van optreden van de Staat ontwrichten de samenleving in ernstige en toenemende mate. Bovendien gaat de dynamiek van deze ontwikkelingen steeds sneller. Welke dat zijn zal ik in de volgende artikeltjes bespreken.

———————–
De volgende week: verdere ontwikkelingen in de publiek-private sector.

P.S. Het is niet moeilijk in te zien, dat de hierboven omschreven stelselmatige kankerachtige expansie van staatsmacht noodzakelijkerwijs noodlottige gevolgen zal hebben. Waarom kankerachtig ? Omdat deze “staatsvorm”, hoegenaamd ook, op toename van geweld of dreiging daarmee berust en niet op de vrije keus van de burger. Het geduld van de burger is inmiddels ten einde. Het is een kwestie van het moment, waarop hij zal toeslaan.

Bronnen:
www.pvk.nl
www.sdnl.nl

Vorige artikeltjes:
www.vrijspreker.nl
www.vrijspreker.nl

*) maandag 25 juli 2005 maakte Tweevandaag melding van het feit, dat de Nederlandse Staat bij de VN in Geneve is aangeklaagd betreffende partijdigheid van de rechtspraak. De bestuursrecht deskundige Tak merkte tijdens de uitzending over de onafhankelijkheid van de rechtspraak teon letterlijk op, dat “Nederland, juridisch gezien, een dictatuur is”. Hij zal vast niet de enige zijn, die dat vaststelt.

Zie: www.sdnl.nl
gydionamsterdam.tripod.com

© Copyright Harry Stulemeijer, 2005

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Jan Molendijk schreef op : 1

    Door privatisering vormt men
    kleine openhaarden.
    Zo ook zal dit geheel leiden tot demonisering, verpaupering &
    kwaliteits-geding.

    Doordat `huidige` politieke partijen
    wordt gefinancieerd vanuit bedrijfsleven
    houdt men ongewenste ontwikkelingen in stand.
    Zo zal mede het ambtelijke & rechtelijke macht blijven zwichten voor de hoogste bieder.
    Simpel Pure corruptie.

    Deze ontwikkelingen voedt in `t geheel
    het cultuurtje terroristme.
    & geeft het in `t geheel weder de ruimte
    voor gestappo.

    Klasse rubriek Harry Stulemeyer

    Hoogachtend, Jan Molendijk
    Voorzitter politieke partij Good All.

  2. Albert Spits schreef op : 2

    Op 2Vandaag was er op maandag een interessant programma over de onrechtstaat in Nederland. Een aantal juristen hebben zelfs een klacht ingediend bij de VN over de nevenbaantjes van rechters in de Lage Landen. Er zijn rechters ontmaskerd die ‘recht’ spraken over een bepaald bedrijf, waar zij ook commissaris van bleken te zijn. Dus zij moesten een beslissing nemen, waarvan zij zelf baat hadden van de uitkomst. Of hoe corrupt is Nederland?

  3. Cincinnatus schreef op : 3

    James Burnham’s book, The Managerial Revolution, made a considerable stir both in the United States and in this country at the time when it was published, and its main thesis has been so much discussed that a detailed exposition of it is hardly necessary. As shortly as I can summarize it, the thesis is this:

    Capitalism is disappearing, but Socialism is not replacing it. What is now arising is a new kind of planned, centralized society which will be neither capitalist nor, in any accepted sense of the word, democratic. The rulers of this new society will be the people who effectively control the means of production: that is, business executives, politicians, bureaucrats and soldiers, lumped together by Burnham under the name of ‘managers’. These people will eliminate the old capitalist class, crush the working class, and so organize society that all power and economic privilege remain in their own hands. Private property rights will be abolished, but common ownership will not be established. The new ‘managerial’ societies will not consist of a patchwork of small, independent states, but of great super-states grouped round the main industrial centres in Europe, Asia, and America.

    www.k-1.com…

  4. Harry (auteur van dit artikel) schreef op : 4
    Harry

    De linkjes zijn hersteld.

    [1] Inderdaad, Jan. Je zou kunnen zeggen, dat de samenleving op deze manier te allen tijde gebaseerd blijft op dwang en (uitlokking van) geweld.

    [2] Albert, zie de voetnoot. Is er verdere documentatie op het net beschikbaar ?
    Vandaag las ik in Metro een interview met een Iraans-Nederlandse professor, die als opdracht heeft de multiculti samenleving te "managen".

    [3] Cincinnatus, precies. Zoals je de vorige keer al op het werk van Burnham wees: die waarschuwde al rond WO-II voor het verschijnsel en noemde het "MANAGERIAL REVOLUTION", wat je zou kunnen noemen: "Il Principe" ("De Heerser") van Machiavelli, Deel II.

    Groet,
    Harry

  5. Fukkov schreef op : 5

    Ok duidelijk. Geen democratie. Wat wel vind ik eigenlijk niet intressant. De vraag is meer : wat zou het wel moeten zijn en hoe kom je daar.

  6. Harry (auteur van dit artikel) schreef op : 6
    Harry

    [5] Fukkov,
    Je vraag valt in 3 onderdelen uiteen:
    1) Waar zijn we nu ?
    2) Waar willen we heen ?
    3) Hoe komen we daar ?

    Ad 1) Daarover gaat mijn reeks bijdragen in deze weken (onderzoek en bewustmaking). Hiermee probeer ik de structurele ontwikkelingen te schetsen.
    Ad 2) Minder regering, minder bureaucratie (zo weinig mogelijk).
    Ad 3) Verkiezings- en bewustmakingscampagnes, zoals: publicaties, lezingen, discussies, manifestaties, mailings, pamfletten, etc., etc.,
    Daarover hebben we op 9 juli j.l. in De Bilt gesproken en besloten. Samenvatting daarvan vind je op: www.vrijspreker.nl…

    Er liggen nu twee concepten ter tafel: Grondbeginselen (ontwerp Europese liberale grondwet, Nico Roos) en Klassiek Liberale beleidslijnen (F. Bastiat Stichting).

    Iedere geinteresseerde wordt uitgenodigd om een vrijwillige activiteit te ondernemen. Voor free-europe.nl zoeken we momenteel een webmaster.

    In elk geval zoeken we ook capabele woordvoerders en fondsen. We netwerken op alle nationale en internationale niveaus.

    Er is een lange stapsgewijze weg te gaan.

    Inlichtingen via de webmaster: info@vrijspreker.nl

    Doe je mee ?
    Groeten,
    Harry

  7. Vincent schreef op : 7

    Uitstekend stuk! Nog een -mogelijk overbodige- aanvulling op de vele voorbeelden van de onmacht van de overheid zichzelf te matigen en onder controle te houden: ‘Het ministerie van Financiën trekt 700 nieuwe ambtenaren aan om de gevolgen van de invoering van het nieuwe ziektekostenstelsel te kunnen opvangen.(…) De nieuwe medewerkers komen terecht op het kantoor Toeslagen van de Belastingdienst. Dat kantoor regelt ook de huurtoeslag (nu nog: huursubsidie). Het totale aantal personeelsleden kan oplopen tot boven de 700, omdat op piekmomenten bovendien flexibele werknemers worden aangetrokken (…)’ 1)
    U raadt het al, die honderden nieuwe ambtenaren gaan de ‘zorgtoeslag’ (weer zo’n verhullend woord: ‘uitkering’ is ‘toeslag’ geworden, nog net geen ‘bonus’) aan mensen met een laag inkomen verstrekken. Tevens zijn de voorheen particulier verzekerden nu eindelijk ook onder controle van de overheid geraakt.

    1) www.elsevier.nl…

  8. Harry (auteur van dit artikel) schreef op : 8
    Harry

    [7] Vincent,
    Precies en zo draait de banenmachine vrolijk door, steeds meer uitvallers creerend (de gemiddelde "basis"-premie wordt bijna 3x zo hoog als de gemiddelde ZF-premie nu is). De verpaupering slaat toe, let maar op.
    Over de zorgpolitie zie bijvoorbeeld ook:
    www.vrijspreker.nl…
    www.vrijspreker.nl…
    Groet,
    Harry

  9. Vincent schreef op : 9

    [8] Absoluut! De overheid heeft het talent de markt en de belastingbetaler voortdurend uit te knijpen voor zover er nog wat te knijpen is. Evenals bijv. de huurwoning’markt’ is nu ook de zorg’markt’ volkomen zuigeling van de belastingbetaler geworden zonder dat het ooit op zal kunnen groeien.
    Is er al eens een ‘kern’overheid (voor het uiterst noodzakelijke) bedacht en doorgerekend opdat het als meetlat kan dienen?

  10. Harry (auteur van dit artikel) schreef op : 10
    Harry

    [9] Vincent, je zou kunnen denken aan een soort Zwitsers model. Het hangt af van de minimale eisen (criteria en normen voor defensie, justitie en politie), hoeveel dat gaat kosten. Maar we kunnen alleen vanuit de huidige situatie stapsgewijs die richting op, of we een vergelijkbare situatie ooit zullen bereiken, is een heel ander verhaal (dat zal wel niet).
    Groet,
    Harry

  11. Jan Molendijk schreef op : 11

    democratische bureaucraten moet zijn…
    Demo(n)cratische bureaucraten.

    Tans zo`n zwaar gevoel geeft het mij.

    Hoogachtend,

  12. Vincent schreef op : 12

    [10] Harry, dank voor de reactie. Het Zwitsers model oogt zeker interessant: federaal, relatief lage belastingen (zelfs gedeeltelijk flat-tax), hoge mate van democratie en vrijheid en actieve economie. Maar inderdaad, vanuit de positie waarin Nederland verkeert is dat al een lange zware weg omhoog.