dinsdag, 8 november 2005
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

“Wij” gaan de Gazastrook verdedigen!

Eindelijk schijnt de droom van Henk Kamp, de Nederlandse Minister van oorlog, in vervulling te gaan.
In februari vermeldden we reeds dat Henk daarvan droomde.*)

“Wij”, in de EU, hebben gisteren besloten dat we een historische missie gaan uitvoeren met het beveiligen van de grens tussen Egypte en de Gazastrook.
De baas van het EU Buitenlandbeleid, Javier Solana, vertelde aan journalisten dat hij vreselijk trots was dat we dat gingen doen. Dit wordt de belangrijkste aanwezigheid in het Midden Oosten ooit door een EU-land uitgevoerd.
En we gaan daar niet alleen maar “zitten”, in tegendeel, we gaan daar “een actieve rol spelen”. Javier zal dan ook nog deze week naar Gaza toegaan om het terrein te verkennen! Want de missie moet al op 15 november van start!

Het schijnt alleen nog dat Tsjechië dit spelletje kan bederven. Hun Buitenlandse Minister, Cyril Svoboda, kan nog roet in het eten gooien. Hij vindt dat ergens in de wereld grenzen bewaken, of zelfs maar politie agenten sturen, geen taak van de EU.
Wat eng nou dat zo’n man niet soepel meespeelt! (Al moeten we wel erkennen dat hij volkomen gelijk heeft!)

Staatssecretaris van der Knaap heeft inmiddels verklaard dat de belastingbetaler veel meer geld op tafel moet leggen voor de verdere financiering van het Nederlandse leger.
Om het leger nog sterker te maken zullen er ook meer vrouwen in moeten. Eventueel in deeltijd. We zijn zelf erg nieuwsgierig hoe je in “deeltijd” oorlog kunt voeren! Maar dat zal wel mogelijk worden door de geplande “gedaanteverwisseling van het leger”.
De belastingbetaler zal wel blij en trots zijn dat hij deze nieuwe prestaties mag financieren.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: EU
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Albert S. schreef op : 1

    Moet dat niet hysterische missie zijn i.p.v. historische. Het is echt te zot voor woorden dat een EU-land de grens gaat bewaken van de Gaza en Egypte. Het walhalla van Al-Qaida, Hamas, Hezbollah en ander uitschot. Dit is een taak voor de Palestijnse autoriteit en de Egyptische regering en niet van Solana en zijn andere zwakzinnige makkers.

  2. nn schreef op : 2

    kort maar krachtig

  3. mrXL schreef op : 3

    Hitler was ook al in 1932 bekend aan het toneel der politiek. Het heeft toen nog 7 jaar geduurd voor hij z’n ambities waar kon maken, maar je moet ergens beginnen, toch?

    Legeropbouw is altijd iets engs, zeker als er geen reeele dreiging is.

    En natuurlijk kost het centjes. Men heeft nog steeds niet door dat de economie in het slob zit, alhoewel het volgens het CPB volgend jaar goed komt (goed, zeg, dat ze zoiets kunnen berekenen!)

    Nog meer armoe, en dan komt de oorlog van een hele andere kant, net zoals in Frankijk, meer van binnenuit.

    P.s.: tip voor het Franse leger: als jullie Parijs willen ontzetten, het is in het verleden wel eens gelukt vanaf de kant van Normandië. In die tijd hadden ze Parijs sneller ontzet dan nu, klaarblijkelijk is de bureaucratie en haar ambtenaren een grotere tegenstander dan vele tienduizenden nazi’s.

  4. Bud schreef op : 4
    Bud Rrevensky

    Onze politiek correcte legers kunnen enkel moslims helpen want het zijn zielige slachtoffergroepen. In gans deze historie komen de omkeringswetten van Bart Croughs nog eens mooi boven water drijven.

  5. Kaye schreef op : 5

    [2] Dat waren de Amerikanen, MrXL. De Franssen onder De Gaulle reden de stad binnen, maar de Amerikanen hadden Parijs al voor drie kwart omsingeld.

  6. Cincinnatus. schreef op : 6

    [5] Kaye,

    Misschien moet Chiraq es naar z’n buddy GW Bush bellen en vragen of een divisie uit Fallujah terugkerende marines ff een tussenstopje kunnen maken in Parijs ?

    Groetz,

    Cincinnatus.

  7. Kaye schreef op : 7

    [6] Aan de Franse manier van oorlogvoeren kun je een boel afleiden over de standvastigheid van hun leiders de afgelopen eeuw. Afgezien van de Gaulle niet de meest sterke persoonlijkheden.

    Eerst trekken ze zich terug op parijs, dan
    capituleren ze en gaat de ene helft colaboreren met de overwinnaar en de andere helft met de verliezer. Zo winnen ze altijd. Dit is gebeurd in de tweede wereldoorlog, Indochina en in Algerije.