dinsdag, 6 december 2005
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Laat de armen verrekken !

Dublin – Een paar dagen terug zond de Ierse staatsomroep een documentaire uit over de hobbies van een kleine, maar mondige minderheid; de Europese boeren. Zoals buurthuizen zijn opgericht om te voorkomen dat de jeugd de straat opgaat en auto’s in de fik steekt, zo lijkt de Europese Unie opgericht om te voorkomen dat de boeren met hun giertanks snelwegen blokkeren of richting Brussel rijden om Eurocraten in de stront zetten.

Nog steeds gaat meer dan 40% van het EU budget, 43,5 Miljard Euro belastinggeld, richting de agrarische sector. In den beginne van dit Eurocratische wonder werd een kunstmatige prijs gegarandeerd voor allerlei landbouwproducten om de Europese boer te beschermen tegen overmatige concurrentie. Dat leidde tot problemen; met een vaste prijs die niet omlaag gaat bij overproductie, zoals in een vrije markt uiteraard wel gebeurt (zie bijvoorbeeld de snel dalende prijs van flatscreen TVs), is elke melkkoe extra een gegarandeerde bron van extra inkomsten. Boeren gingen dus steeds meer produceren om meer te verdienen. Zo onstonden de boterbergen, de melkplassen etc. etc. De beelden van enorme pakhuizen met boter en de massale vernietiging van landbouwproducten zorgden echter voor negatieve publiciteit, die ’t gevaar met zich meebracht dat het gehele landbouwbeleid in twijfel zou worden getrokken. Met het imperialistische beeld van de arme als reddeloos verloren hulpbehoevende in het achterhoofd, was het Eurocratisch antwoord simpel; als de halve wereldbevolking honger lijdt, en wij produceren hier zo veel dat we ’t niet langer kwijt kunnen, waarom verschepen we het dan niet richting de Derde Wereld.

Het bedrijfsleven zag daar helemaal niets in; vernietigen is goedkoper dan verschepen naar Afrika en hun snel bedervende producten zouden onmogelijk kunnen concurreren tegen plaatselijk geproduceerd spul. Uiteraard hadden de Eurocraten ook hiervoor weer een oplossing; een tweede subsidiestroom werd aangeboord en richting de landbouw, zuivel en veeteelt verwerkende industrie en de vrachtvervoerders geleid (zie Farmsubsidy.org voor een overzicht). Van melk wordt poedermelk gemaakt, wat dan in grote hoeveelheden wordt gedumpt op de Tweede en Derde Wereld markt. In veel Tweede en Derde Wereld landen is hierdoor nagenoeg alleen nog poedermelk te krijgen. Verse melk, geproduceerd door plaatselijke boeren, is te duur in verhouding tot ’t bijna gratis poeder uit de EU.

Europees belastinggeld wordt aldus gebruikt om een plaatselijke, florerende industrie (voorheen at men in ’t Midden-Oosten voornamelijk kalfsvlees uit o.a. Somalie, nu alleen nog uit de EU) om zeep te helpen. Tegelijkertijd wordt Europees belastinggeld gebruikt voor ontwikkelingshulp. De EU gaat er prat op dat ’t jaarlijks het grootse budget voor ontwikkelingshulp ter wereld beschikbaar stelt. Dat geld wordt o.a. gebruikt om plaatselijke boeren te leren een hogere productie uit hun grond en veestapel te halen. Een productie die ze vervolgens nergens kwijt kunnen omdat de EU hun plaatselijke markt overstelpt met bijna gratis spul en de EU zelf de grenzen dichthoudt met quota’s en importheffingen. Zo wordt de arme gereduceerd tot datgene wat de Eurocraat graag in hem ziet; iemand gedoemd tot mislukking en hulpeloosheid. Ontwikkelingshulp is dan ook een sterk misleidende term.

De eurocraten van ’t landbouwbeleid zitten in Brussel in een gebouw tegenover de eurocraten van ’t ontwikkelingsbeleid. De ene EU-hand zorgt ervoor dat de EU miljarden subsidie industrie wordt beschermd, de andere zorgt er met een fractie van dat geld voor dat ’t beeld wordt opgehouden van de EU als wereldverbeteraar. Voor dat laatste worden marionetten als de antikapitalist Louis Michel ingehuurd, die met zelfingenomen toon praten over hun fantastische EU als lichtend voorbeeld voor de wereld.

Met de feiten en niet de goede bedoelingen uitgelicht, kan echter niet anders worden geconcludeerd dan dat hier een aantal zeer kleingeestige mannetjes, met bloed aan de handen een grote broek probeert op te houden.

Zie ook (bron):

  US tariff on total imports EU tariff on total imports
Paddy rice 3.6 36.7
Wheat 0.2 0.2
Cereal grains 0.0 4.2
Vegetables, fruit, nuts 0.6 7.0
Sugar cane, sugar beet 0.2 5.6
Bovine cattle, sheep, goats, horses 0.0 3.5
Bovine cattle, sheep and goat meat products 2.8 13.5
Meat products 0.6 3.1
Vegetable oils and fats 1.0 4.0
Diary products 18.2 3.0
Processed rice 4.4 51.5
Sugar 25.4 62.9
Other food products 2.5 3.0
Agriculture average 1.1 2.8
   

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: EU
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Bud. schreef op : 1

    Getuige het artikel over Louis Michel op liberales.be wordt het met de dag erger met de zogenaamde liberalen.

  2. Nuchtere Nederlander schreef op : 2

    De term ontwikkelingsHULP is weer zo’n PERVERSITEIT, waar het collectivisme bol van staat.

  3. Jodocus. schreef op : 3

    Uitstekend stuk, spineless!
    Dit is er weer een om door te sturen of uit te printen, en eens te laten lezen aan goedbedoelende, maar onwetende vrienden, kennissen, buren, familie…

  4. Henri schreef op : 4
    Henri

    Top artikel Spineless! 🙂

  5. Wim schreef op : 5

    Briljant artikel

  6. JP schreef op : 6

    helemaal mee eens, afbouwen die subsidies!

  7. ed schreef op : 7

    The imf (wereldbank) heeft weer besloten dat er alleen maar geld naar derde wereldlanden gaat waarvan zij zeker zijn dat ze dan ook door terugbetaald kunnen worden ..Het is goed voor de amerikaanse boer dus afbouwen die europese subsidies ..

  8. suus schreef op : 8

    oh, dit is echt weer zo’n artikel van iemand bij wie het pessimisme in hart en nieren lijkt te zitten. probeer alsjeblieft niet te beweren dat het geven van voedsel aan de hongerigen een slechte zaak is! als zij honger hebben en wij eten over wilt u dan echt berweren dat we het beter kunnen vernietigen? en hoe kan het zijn dat we zoveel boeren wegconcurreren als de mensen er eerst niets te eten hadden? het aantal boerenbedrijven dat we ‘vernietigen’kan blijkbaar niet zo groot zijn, maar denk eens aan al die mensen die er dankzij die hulp van de hongersnood wordt gered!
    laten we alles in perspectief blijven zien en niet bij het eerste gerucht van negativiteit afhaken van iets dat met zulke ghoede bedoelingen is opgezet!

  9. Spine schreef op : 9

    [8] In tegenstelling tot in bv. Nederland, waar nu juist het aantal boeren zeer gering is, leeft in met name de Derde Wereld het grootste deel van de bevolking van landbouw en veeteelt. Door masale dumping van agrarische EU produkten, wordt dus niet zomaar een ‘klein aantal boerenbedrijven’ vernietigd, maar ’t grootste deel van de beroepsbevolking brodeloos gemaakt en totaal afhankelijk van EU ‘steun’/dumping.

    Bovenstaand artikel heeft inderdaad niets te maken met het goedpraten van slechte resultaten omdat er goede bedoelingen aan ten grondslag zouden liggen. ’t is al helemaal niet gebaseerd op een eerste gerucht – de desastreuze EU landbouwpolitiek genereert al decennia lang dezelfde bloederige resultaten…

  10. piep schreef op : 10

    hooiii stelletje pipo’s.. wie houd zich hier nou mee bezig zoek een leven hoooi.

  11. OpZoekNaarDeGuldenMiddenweg schreef op : 11

    Interessant artikel, met veel waarheden. Toch heb ik mijn twijfels over het eenvoudigweg stopzetten van beschermingsmaatregelen voor de landbouw.

  12. agrospecialist schreef op : 12

    Als de beschermende maatregels overal ter wereld worden stopgezet, zijn de gevolgen niet te overzien. De landbouw zal in de ontwikkelde wereld groten deels op zijn gat liggen en met hun een hele sleep aan ondersteunende activiteiten en hun verwerkende industrie.
    De landbouw kan zijn crediten niet meer afbetalen bij de banken en hun onderpand (grond) ondergaat een enorme waarde daling.
    Zie hier de desastreuse gevolgen van het "verwaarlozen" van de primaire voedsel voorziening.
    Het totalitaire systeem in Oost-Europa heeft deze weg tot op zekere hoogte gevolgd en het resultaat is een totaal verarmde economie en een onder de maat presterende voedselvoorziening en faillietë industrie en overheid.