donderdag, 9 februari 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Geweld wordt beloond. (2)

Van de week ging ik in mijn kleindochter van school halen. Maar ik had mij in de tijd vergist en was daardoor te vroeg gearriveerd. Het regende en van het schoolhoofd mocht ik binnen wachten. De deuren van de leslokalen stonden open en daardoor kon ik de volgende situatie meemaken.

In de hoek van het leslokaal zat een meisje met blokken te spelen. Een jongetje liep op haar af, trok aan haar haren en schreeuwde ” ik wil nu met de blokken spelen jij hebt er lang genoeg meegespeeld”.
Toen gebeurde er iets wat me echt verbaasde. De juffrouw liep naar de jongen en het meisje toe en zei: ” Sanne laat Jeroen nu met de blokken spelen. Jij speelt er al lang genoeg mee en Jeroen wil het zo graag.”
Zo worden nu blijkbaar conflictsituaties opgelost. Degene met de grootste mond krijgt zijn zin.
Ook aan het feit dat het meisje en haar haren getrokken werd, wat het meisje zelf nogmaals benadrukte, werd door juffrouw geen aandacht geschonken.
Ik had toch een andere reactie verwacht.
Iets meer in de zin van: Jeroen dit doe je nooit meer. Als je met de blokken wilt spelen en Sanne is daarmee bezig, kun je vragen of je mee mag spelen. En als Sanne nee zegt, dan kun je natuurlijk iets anders gaan doen. En ik wil beslis niet hebben dat je aan iemands haren trekt, of schopt of slaat.

Ik moest direct aan de situatie rondom de Deense spotprenten denken.
Ook hier geldt, dat geweld wordt beloond.
Als politici daadwerkelijk achter het begrip vrijheid van meningsuiting staan, dan laten zij zich niet beïnvloeden door het gewelddadig optreden, hetzij spontaan hetzij georganiseerd,
van fanatieke gelovigen, maar dienen de betrokken regeringen erop te wijzen dat zulke uitbarstingen niet getolereerd worden.
Ze hadden bijvoorbeeld direct de toevloed van ontwikkelingsgelden naar de betrokken landen kunnen stop zetten.
Ook de toespelingen van diverse politici met betrekking tot het verantwoordelijk gebruik van de persvrijheid, hadden ze achterwege kunnen laten.
Zie artikel van Hub: “slappe politiek kan cartoon crisis niet aan.”
Het lijkt wel of dat ze bang zijn, dat een gewelddadige escalatie van het conflict ook in de Europese landen kan of gaat plaatsvinden.
Of denken ze alleen aan hun zetel in het parlement?
Het heeft er alle schijn van dat de islamitische wereld afstevent op het creëren van een godsdienstoorlog.
Het zijn tenslotte instituten die zich keren tegen andere instituten.
Immers een individuele geloofsbelijdenis kan nooit leiden tot zulke gewelddadige acties.
Zover als ik weet is het bij alle geloven zo, dat alles je in het hiernamaals komt, jij beoordeeld wordt op de daden die je wel of niet gedaan hebt en niet die van het instituut.
Of kennen ze daar ook het collectief straffen?

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Tofuburger schreef op : 1

    Zeer verhelderend dit Sanne&Jeroen-model! Maar soms hebben de Jeroenen toch een punt t.o.v. Sanne. Bijvoorbeeld wanneer de Sannes alle mooie baantjes onderling verdelen en de Jeroenen tot laagwaardig werk dwingen met geen kans om ook een Sanne te worden. In het ergste geval is revoliutie dan onvermijdbaar. Mijn vraag: waren er genoeg alternatieve speeltjes voorhanden of speelden bij Jeroen gewoon vroeg de hormonen op?

  2. Henri schreef op : 2
    Henri

    [1] Lijkt mij een overbodige vraag Tofuburger. Jeroen initieert geweld en dat is uit den boze. Zelf als Sanne met het enige speelgoed speelt wat voorhanden is dient Jeroen het netjes te vragen en zijn handen thuis te houden.

    Dat Jeroen nu met de blokken wilde spelen is prima. Ieder zijn beurt in dit geval. Maar het gaat hier om de manier *waarop* hij denkt het te moeten vragen.

    Daar had hij op aangesproken moeten worden.

    Prima artikel Louis!

  3. Pep schreef op : 3

    Fanon; The Wretched of the Earth.
    De noodzakelijkheid om geweld te gebruiken.

  4. Krijn schreef op : 4
    Krijn

    Juffie snapt niet dat een behoefte nog geen recht is.

    Het is echt de maatschappij in het klein: Jeroen heeft een behoefte aan de middelen van Sanne en heeft de waan dat zijn behoefte een recht op de blokken in houdt.
    Vervolgens komt het Bevoegd Gezag er aan om dat recht af te dwingen.

    Dat Jeroen zich zwaar misdraagt veranderd niets aan zijn verondersteld recht.

    Zo levert het staats onderwijs prachtig afgerichte en geïndoctrineerde kindertjes af.

    Goed stuk, Louis.

  5. Albert S. schreef op : 5

    [1] [4] [2] Ik ben het roerend met Louis, Henri en Krijn eens. Als men de zin niet krijgt is dat een levensfeit, daarbij behoort niet het gebruiken van geweld door alsnog de eigen zin door te drijven. In elke beschaafde samenleving is de initiëring van geweld uit den boze. Hieruit blijkt dat de Nederlandse maatschappij niet meer tot de beschaafde wereld behoort. We hebben politici die kruipen voor gewelddadige moslims, schooljuffrouwen die bullebakken belonen, rondhangende jongeren die buurtbewoners het leven zuur maken etc. Het is als het ware een hellend vlak waar we onszelf bevinden en er komt een tijd, waarop degene die het meest gewelddadig is de maatschappij beheerst. Politici hebben dan wel de mond vol over ‘normen en waarden’ dan zou ik zeggen probeer eerst eens paal en perk te stellen aan deze verloedering, maar daar hoor ik hen niet over.

  6. Saartje schreef op : 7

    Louis, dit zou één van de hoofdstukken kunnen worden voor een te schrijven boek! Kleine, eenvoudige voorbeelden – gekoppeld aan een beschouwing over hoe de dingen er in het groot aan toe gaan. Zoiets als het boek van Ken Schoolland: "Jonathan Gullible".
    Wanneer komt het uit?? 😉

  7. Harry schreef op : 8
    Harry

    Bravo, zeer verhelderend stuk, Louis.
    Het beschreven optreden van de frik leidt tot gedrag, waarbij het geloof in een absolutistische overheid wordt geindoctrineerd en waarbij elk overheidsoptreden, hoe gewelddadig ook, als axioma wordt gerechtvaardigd.

    Je merkt tegenwoordig bij allerlei overheidsdienaren (stadswachten, BOA’s)een dergelijk absolutistische neiging. Niet alleen de gedragingen van het almaar groeiende leger ambtenaren, semi-ambtenaren en would-be ambtenaren wordt steeds onvriendelijker, ook bij grote bedrijven kom je steeds vaker hufterig gedrag van de jongste bediende tegen.

    De verharding van de samenleving vloeit m.i. rechtstreeks voort uit de wurggreep van de dwangstaat waarin we tegenwoordig leven.

  8. beek schreef op : 9

    School is een collectief rampenplan, waarbij het socialistisch denken de boventoon voert en er overal diep is ingevreten.

  9. peterk schreef op : 10
    PeterK

    [8] Harry, helemaal gelijk. Een onvriendelijke vergelijking: zet teveel ratten in een hok en ze bijten elkaar.