vrijdag, 3 maart 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Irak, een oplossing tot niets

Scot Ritter*) schrijft in de Seattle Times **) een nuchtere en realistische beschouwing over drie jaar bezetting van Irak.

Vooral van belang omdat er nu een volgende gelijksoortige situatie dreigt te ontstaan met Iran.

Het is bovendien een interessante beschouwing die we ook op Nederlandse/ Belgische toestanden zouden kunnen houden.
De vraag “Of we het dan maar zelf moeten doen!”

Scot schrijft dat de toestand in Irak op dit moment slechter is dan ooit. Moorden, martelingen, verkrachtingen zijn er op grote schaal terwijl de bezettingstroepen er niets aan kunnen doen, en ondertussen zelf prooi zijn, en niet eens goed weten waarom ze eigenlijk in Irak zijn.

De NOS vermeldde deze week bij het nieuws dat uit een onafhankelijk onderzoek bleek dat de meeste Amerikaanse militairen uit Irak zo snel mogelijk naar huis willen. Meer dan 40 % weet niet waarvoor ze daar zitten en 85% denkt nog steeds dat Saddam Hussein betrokken was bij de aanslag op het Wereldhandelscentrum in New York.

Scot stelt dat “Plicht, eer en vaderland” in een dergelijke situatie niet veel betekenen. Zeker niet als de politici die het steeds hebben over het oplossen van het “Probleem in Irak” dat probleem niet eens goed gedefinieerd hebben. Hij noemt het “het oplossen van niets“.
Het “opbouwen van iets goeds” kan ook nooit slagen op corrupte rotte bodem.

“Als de drie jaar oorlog Irak ons wat leert, dan is het de dringende noodzaak voor een “time out” voor belangrijke kwesties als Irak, Iran en terrorisme. We moeten de les van iedere soldaat leren, namelijk dat je nooit moet doorgaan op basis van mislukking.”

“En als onze politici er niet toe in staat zijn om met oplossingen te komen, moeten we het dan niet zelf doen. Inclusief het verantwoordelijk houden van de door ons gekozen vertegenwoordigers.

Hij eindigt met:
“If our politicians, Republican and Democrat alike, are unable or unwilling to engage in a rancor-free discussion about where we as a nation are heading when it comes to issues of war and peace, then perhaps we the people should engage in one of our own, and in the process establish agreed-upon principles and standards that not only would serve as a solid foundation upon which to build any future endeavors in the Middle East and elsewhere, but also set forward values and ideals that could be used to hold to account those whom we elect to represent us in higher office.”

Een stukje om eens dieper over n ate denken!
—————————————————————————
*) Scott Ritter is a former U.N. weapons inspector in Iraq (1991-1998) and Marine Corps intelligence officer. He is the author of “Iraq Confidential: The Untold Story of the Intelligence Conspiracy to Undermine the U.N. and Overthrow Saddam Hussein,” published by Nation Books.

**) Voor volledig artikel: The Seattle Times Company
seattletimes.nwsource.com

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Politiek
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Fukkov schreef op : 1

    Ach, irak was natuurlijk wel een militaire dreiging. (ook zonder WMD’s) en saddam was natuurlijk een goede sponsor van terrorisme.

    Maar idd nu er burgeroorlog dreigt is het misschien beter om het voor gezien te houden. Kunnen ze elkaar verder afmaken.

  2. Aad schreef op : 2

    Typisch geval van Titoism waarbij een onder harde hand bijeengehouden land na het verdwijnen van de Grote Leider (Tito, Saddam etc.) uiteenvalt in natuurlijke groepen (qua taal/godsdienst) die ieder voor zich pogen zoveel mogelijk macht te vergaren.
    As is verbrande turf en het alternatief was dat de Irakezen nog decennialang onder Saddam & de Baathpartij mochten lijden.
    Dat de invasie onder valse vlag (WMD)plaatsvond, het momenteel een soort Libanon is (hoewel Koerdistan een oase van rust is) en er natuurlijk andere motieven meespelen denk ik toch dat dit uiteindelijk een onvermijdelijke fase is in de geschiedenis van Irak (of hoe het in de toekomst ook mag heten).
    Mensen vergeten snel dat de historie doortrokken is van geweld en veldslagen en menen dat alles via de onderhandelingstafel geregeld kan worden. Niets is helaas minder waar.

  3. Geert schreef op : 3

    Het blijkt maar weer dat je je niet moet bemoeien met interne nationale problemen. Je mist dan draagvlak van een groot deel van de bevolking.

    Stel bijvoorbeeld dat de VS de Nederlandse regering afzetten. Deze is immers corrupt en sponsort terrorisme (Hamas). Dit zou waarschijnlijk niet de euforie teweegbrengen als die bij het verjagen van de Duitsers.

  4. Krijn schreef op : 4
    Krijn

    Een geval van wat men noemt ‘Mission creep.’ De eerste opdracht was om Saddam af te zetten en Irak als regionale militaire macht neer te slaan.
    Da’s gelukt.

    Dan kun je mooi met dat leger het gebied beveiligen voor een eenheid die een nieuwe regering opzet.
    Vervolgens ga je ook nog op teroristen jagen.
    Je gaat zelf gebieden opbouwen.
    Vervolgens ga je de door jou ingestelde regering helpen verkiezingen houden en die beveiligen.
    Daarna ga je de nieuwe regering in het zadel houden en haar politie en leger opleiden.

    Het is een glijdende schaal die verzand in militaire werkverschaffing om zo politiek de aanwezigheid van je militairen te verantwoorden.

    Terwijl ze er eigenlijk gewoon zitten omdat Rumsfeld al sinds Libanon gefrustreerd is over het midden oosten e Bush het werk van papa af wilde maken.
    Cheney kreeg in de jaren tachtig zijn zin niet en moest weg toen er mariniers werden opgeblazen in Beirut. Nu wil hij alsnog de moslim fundamentalisten terugpakken. Wat mij betreft zijn het petty peeves van het neo-con establishment.

  5. KL schreef op : 5

    [4]
    Het is weer eens duidelijk dat de overheid eerder problemen vergroot dan oplost. dat geldt dus ook voor het amerikaanse overheidsingrijpen in het Midden Oosten.

    Overigens denk ik niet dat Baby-Bush het werk van zijn vader wilde "afmaken". Ik denk dat Bush sr. heel goed wist dat een "regime change" totaal verkeerd zou uitpakken en het daarom liet bij de bevrijding van Koeweit. Bush sr. had nog echte conservatieve adviseurs, en niet dat stelletje crypto-marxisten dat zich met het potsierlijke "neo-conservatief" tooit.

  6. leon schreef op : 6

    Let op mijn woorden: ik vrees een burgeroorlog met als gevolg dat amerika met de staart tussen de benen moet vertrekken uit irak.
    En dan is het hek helemaal vd dam.

  7. peterk schreef op : 7
    PeterK

    We moesten de monroe doctrine maar eens uit de oude schooltas halen. Wellicht is het wat makkelijker om onze idealen dan te verwezenlijken.