dinsdag, 25 april 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Tot NA de dood ons scheidt…

Tijdens ons leven bemoeit de overheid zich met talloze aspecten van ons leven. Zelfs ons lichaam laat ze niet met rust. We sporten te weing, we eten te vet, drugs- of medicijngebruik is door de overheid gereguleerd. Ons lijf dient verplicht met veiligheidsgordels en valhelmen uitgerust te worden ter bescherming…

Maar als we dood zijn zijn we daar eindelijk vanaf!

Toch? …….

Vergeet het maar!

Ook een dood lichaam valt onder staatstoezicht en overheidsregulering! Dat ontdekte een echtpaar uit Duitsland toen ze hun overleden moeder vervoerden naar de stad waar ze begraven zou worden.

Meestal wordt bij overledenen door de media, zoals de Telegraaf, gesproken over ‘lichaam‘. Behalve als ze het staats-evangelie uitdragen, dan is het ineens ‘lijk‘:

De Duitse politie heeft een 53-jarige automobiliste aangehouden, die zeker 450 kilometer had gereden met het lijk van haar negentigjarige moeder op de achterbank. De vrouw ondernam de tocht van Bremerhaven, waar haar moeder was overleden, naar Daun in de Eifel omdat zij de kosten van het lijktransport wilde uitsparen, meldden Duitse media maandag.

Een begrafenisondernemer tipte de politie zondag over het bijzondere transport. In Koblenz werd de vrouw aangehouden, toen zij bij het station stond te wachten op haar man, die mee zou rijden naar Daun. Op de achterbank lag de overleden moeder, onder een stapel kleren.

De vrouw en haar man krijgen een boete wegens verstoring van de rust van een dode en wegens overtreding van de begrafeniswetgeving, die bepaalt dat doden alleen in een speciale lijkwagen mogen worden vervoerd. “De vrouw bevond zich op de achterbank zonder gordel. Maar dat gaf in dit geval niet zo veel”, voegde een politiewoordvoerder er nog aan toe.

Hoe is het mogelijk!
Ik ga ervan uit dat deze vrouw de erfgename van haar moeder is, en dat de moeder wenste in Daun begraven te worden. “De rust van een dode” is natuurlijk onzin. Doden leven niet meer en rusten dus ook niet. De overledene merkt toch echt het verschil niet, tussen een achterbank of een officiële achterbak.

Vaak zijn voor de nabestaanden veel herinneringen gekoppeld met het lichaam van de overledene. Ik kan me voorstellen dat de nabestaanden het niet prettig vinden als er met dat lichaam gesolt wordt. Maar wanneer het nu juist deze nabestaanden zijn die hun overleden moeder in de auto vervoeren, dan mag dat ineens niet van staatswege. Dat moet met een ‘erkende begrafenis ondernemer’.
Door wie erkend? En in wat dan? In het naleven van de wet?

Als financieel belanghebbende deed deze doodgraver natuurlijk met plezier zijn burgerplicht, toen hij aangifte deed. De een z’n dood is de ander z’n brood.
Behalve dat de overheid een deel van de erfenis onder de noemer ‘successie’ van de erfgenamen steelt, dwingt ze deze ook nog tot winkelnering bij erkende grafdelvers. En de prijzen van een transport en begrafenis zijn niet mals!

Was de overheid er niet voor de burgers?
In plaats daarvan is ze er als eerste bij om het overlijden van een geliefde te begeleiden met regels, dwang en diefstal. Lekker zo’n meevoelende overheid!

Nog mazzel dat ze geen bekeuring kregen omdat oma achterin geen gordel omhad…

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Goed Geregeld
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Maverick. schreef op : 1

    "Was de overheid er niet voor de burgers?"

    Zo hoort het wel te zijn, maar daar kun je intussen vraagtekens bij plaatsen. In de Europese Unie In Verval van dit moment, signaleer ik tendensen om nieuwe vormen van lijfeigenschap en horigheid in te voeren, maar misschien zie ik gewoon spoken. Politici zijn toch goed en tot het goede geneigd?
    Geld afpersen van doden lijkt mij logisch gevolg hiervan. De vrouw krijgt boetes omdat zij geen gebruik maakte van staatsgereguleerde transporteurs. Zou zij ook boetes gekregen hebben als haar moeder in de auto was overleden en zou besluiten om gewoon maar naar huis door te rijden?

  2. Overnight schreef op : 2
    Overnight

    moest het lijk ook geen identiteitsbewijs bij zich hebben??

  3. mrXL schreef op : 3
    mrXL

    @Overnight: LOL

    Sterk artikel. Wat bedraagt het percentage op de successierechten, 60% of zo?

  4. anomalie schreef op : 4

    Hoewel ik de bemoeizucht wel degelijk absurt vind na de dood van de overheid,
    Moet ik wel zeggen dat inDuitsland dit soort wetgeving vaak word toegepast als het er omgaat iemand bij leven en bij dood juist te beschermen met gesol.
    De duits inslag ter bescherming van het individu is veel dieper geworteld dan in nl. Laat je niet voor de gek houden door dit soort berichten.

  5. Vlad Tepes schreef op : 5

    [2]

    ha ha, good one!!
    maar serieus, breng ze niet op ideëen voor nieuwe bronnen van inkomsten.

  6. Mike Madison schreef op : 6

    [3] Verschil…. Was naar draagkracht geloof ik. Zelfs in de dood wordt je door de heer K. Marx achtervolgt…..

  7. Menyo schreef op : 7

    Het praktische nadeel van geen overheidsbemoeienis met lijkbezorging is dat we er behoorlijk ziek van zullen worden als we onze gang maar gaan. Doodziek letterlijk…..

  8. Owl schreef op : 8

    [7]
    Menyo,

    Hoe kom je daarbij? Dacht je dat "officiële" lijkbezorgers geen lijken aanraken? Een lichaam van een mens (mits niet gestorven aan ebola of een andere bij aanraking of door lucht besmettelijke ziekte) is niet dodelijker dan het lijk van een dier. En de meeste mensen raken dagelijks het vlees van dode dieren aan. Om niet te spreken van alle dieren die spontaan in de natuur en op straat en in de Nederlandse wateren (waaruit deels ons drinkwater komt) liggen te verteren.
    Aangezien de meeste mensen een afkeer van lijken hebben, en ook de lucht van ontbinding nogal penetrant is, zal het vrijwel nooit voorkomen dat jij ongewild (voor langere tijd) in direct of indirect contact ermee komt. Dat besmettingsgevaar valt wel mee.
    Er zijn ook bepaalde culturele gebruiken, zoals de "famadihana" ("keren van de botten") op Madagascar, waar ze rituelen hebben waarbij op gezette tijden de overblijfselen van de dode voorouders tevoorschijn worden gehaald, opnieuw omkleed, en na een feest temidden van de levenden weer terug in hun tombes worden gelegd. Voor zover mij bekend komt er in dergelijke landen niet buitensporig meer risico op besmetting met allerlei ziektes voor. En voor zover er een risico is, neem je dat dus zelf voor lief als je in direct contact komt met een lijk. Een lijk zonder toestemming op iemand anders z’n stoep of land dumpen mag natuurlijk nooit.