maandag, 8 mei 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Meningsvrijheid

Afgelopen week werd onze minister van buitenlandse zaken, Ben Bot, gekapitteld door enkele Pakistaanse “professoren” over de vrijheid van meningsuiting. Ben Bot vroeg aandacht bij zijn Pakistaanse gastheren voor de vrijheid van meningsuiting die in het westen gemeengoed is, terwijl in Pakistan en andere islamitische landen dit niet het geval was.

Hierbij werd hij door Syed Mussarat Shah verweten met twee maten te meten, enerzijds is er de vrijheid om cartoons te maken over religies, maar anderzijds worden er mensen gevangen gezet als ze de holocaust ontkennen.

Daar zit natuurlijk een groot element van waarheid in. De vrijheid van meningsuiting is een hoeksteen van elke liberale westerse samenleving en daar kan onder geen beding aan worden getornd. Dat betekent niet alleen de vrijheid om te zeggen wat de autoriteiten, religies en bevolkingsgroepen plezieren, maar ook zaken naar voren te brengen die op zijn zachtst gezegd controversieel zijn.

De holocaust-ontkenning is zo’n onplezierig geval. Hoezeer men walgt en weerzin kan vertonen ten aanzien van mensen die deze ontkenning naar voren brengen, blijft het hun goed recht om dit te doen. Daarom is het ook zo noodzakelijk om de werkelijke geschiedenis in ere te herstellen en deze niet te laten afhangen van de waan van de dag of de politieke correctheid die nu plaatsvindt binnen de politiek, het onderwijs en de media. Als men onderzoek heeft gedaan dan weet men dat niet alleen dat de holocaust heeft bestaan, maar dat deze een socialistische basis heeft gehad. Trouwens, vrijwel elke genocide in de vorige eeuw is uitgevoerd door socialistische regimes, met uitzondering van de Armeense genocide die werd bewerkstelligd door het islamofascistische Ottomaanse bewind in het hedendaagse Turkije.

Daarom zou ik aan de Nederlandse politiek willen verzoeken om de vrijheid van meningsuiting, hoe walgelijk en weerzinwekkend ook, te herstellen, zodat we onbevangen kunnen debatteren over elk probleem wat zich voordoet. Daarbij moet wel een verschil worden gemaakt tussen vrijheid van meningsuiting en opruiïng tot geweld. Het laatste is geen vrijheid van meningsuiting, maar een poging de vrijheid van meningsuiting van anderen te beknotten door middel van te dreigen met geweld, zoals we dat in cartoonsage met eigen ogen hebben kunnen zien. Het staat tevens in de Universal Declaration of Human Rights in 1946:

Article 19

Everyone has the right to freedom of opinion and expression; this right includes freedom to hold opinions without interference and to seek, receive and impart information and ideas through any media and regardless of frontiers.

Bovendien maakt het ons daarbij moreel sterker ten aanzien van de islamitische regimes. Want waar moeten we bang voor zijn? Want een goede wetenschappelijk onderbouwde geschiedkunde achterhaalt elke leugen die wordt gespuid door welke religie, persoon, regering of organisatie dan ook.

www.volkskrant.nl
www.capmag.com
capmag.com
www.be

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Owl schreef op : 1

    Goed artikel.
    Al vraag ik me wel af (met mijn paranoïde aanleg) of "opruiïng tot geweld" qua definitie ook niet kan worden opgerekt en tot wapen van de overheid of bepaalde groeperingen gemaakt.
    Men zou kunnen zeggen dat het idee van ontkenning van de Holocaust disproportioneel voorkomt bij mensen die Joden willen uitroeien of deporteren, of dat het idee zelf een aanzet tot geweld is.
    Ik zie liever een absolute vrijheid van meningsuiting, waarbij je altijd nog kunt dreigen met tegenopruiïng om de balans te herstellen. En het daadwerkelijk plegen van ongevraagd geweld blijft natuurlijk sowieso illegaal.

  2. M. schreef op : 2

    Goed artikel.
    Alleen is "opruien tot geweld" veel te vaag en tenslotte ook niets anders dan een meningsuiting.
    M.i. moet alleen geweld zelf strafbaar zijn.

    Wellicht ook "dwingen tot geweld".
    Zoiets als mensen uit "eigen" gelederen afdreigen dat als ze geen "anderen" in mekaar slaan c.q. vermoorden, hen of hun familie dan iets zal overkomen.
    Maar louter en alleen je "broeders" met slogans tot geweld proberen te overtuigen vind ik -hoe walgelijk ook- toch nog steeds niets anders dan het uiten van een mening) ook al is ze nog zo demagogisch en dus moet dit m.i. eveneens toegelaten zijn.

    M

    Dood aan de staat en haar dienaars! 😉

  3. Albert S. schreef op : 3

    Opruiing tot geweld is niet vaag, want het houdt in dat het leven van anderen wordt bedreigd. Het probleem daarvan is weer dat daarmee de vrijheid van meningsuiting van anderen wordt tenietgedaan. We zien het om ons heen, Paul Cliteur heeft vanwege bedreigingen moeten afhaken, Geert Wilders en Hirsi Ali moesten onderduiken, evenals de Deense cartoontekenaars, alsmede de jarenlange onderduiking van Salman Rushdie. Dat schept niet bepaald de voorwaarden voor en vrije samenleving.

    Willen we daarentegen een vrije en open maatschappij dan moet de vrijheid van meningsuiting worden gegarandeerd door de (klassiek-liberale) overheid en daar hoort geen geweldsintimidatie in thuis. Er is namelijk een hemelsgroot verschil tussen iemand dreigen te vermoorden of te bekritiseren. Het een houdt verband met fysieke bedreiging en het ander met kritiek op iemands denkbeelden.

  4. Kaye schreef op : 4

    Op zich kan ik je volgen, maar Get Real: "Daarom is het ook zo noodzakelijk om de werkelijke geschiedenis in ere te herstellen en deze niet te laten afhangen van de waan van de dag of de politieke correctheid die nu plaatsvindt binnen de politiek, het onderwijs en de media. "

    Niets is zo subjectief als geschiedenis. We weten allemaal dat de winnaars de geschiedenis schrijven. De afgelopen veertig jaar is dat de sociaal democratie geweest. Wanneer er veertig jaar Libertariers aan de macht zijn geweest ziet die geschiedenis er heel anders uit. Of die geschiedenis dan feitelijk juist is betwijfel ik. Geschiedenis gaat niet om feiten maar om conclusies en lessons learned, juist die twee zijn altijd subjectief. Geschiedenis is dus ook eigenlijk geen wetenschap, maar een kunst(je). Net als de meeste Gamma wetenschappen.

    Wanneer een rechtsgeleerde (Gamma) dus op basis van geschiedenis, (Gamma) en politicologie (Gamma) aantoont dat het ontkennen van de holocaust strafbaar is, maar het vertonen van cartoons over een religie (Theologie, Gamma) niet; weet je dat je met een oordeel te maken hebt. Niet met een feit.

    Het zinnetje 😉 hierboven kun je trouwens in een willekeurige volgorde plakken. Wanneer een Religieus leider op basis van geschiedenis en rechtswetenschap zegt dat cartoons niet mogen, maar het ontkennen van holocaust wel…. Heb je het over Ahmedinedjad (of hoe je dat ook spelt).

    Zo, nu weer aan het werk!

    Kaye

  5. L1 schreef op : 5

    Spijker op zijn kop Kaye. Zo zijn er ook "documentaires" in omloop waarin wordt "aangetoond" dat Noach dino’s in zijn Ark propte, en andere waarin wordt "bewezen" dat 9-11 een inside job was. Ik zeg laat iedereen inderdaad maar beweren wat hij/zij wil, maar houd er rekening mee dat iedereen in zij eigen werkelijkheid leeft en dat je dus de ander moeilijk van jouw visie op de werkelijkheid zult overtuigen. En geweld is NOOIT een overredingsmiddel.

  6. Bud. schreef op : 6

    Kijk daar heb je het onvermijdelijke gevolg van de holocaustwetten al: andere beschavingen vegen hun a… eraan en bevechten dit natuurrecht op basis van het feit dat we het zelf niet respecteren.
    Ondertussen is men door het misbruik van de holocaust als sluitsteen voor de antiracisme-ideologie erin geslaagd jongeren te doen denken dat de tweede wereldoorlog helemaal om de holocaust draaide.
    Het zou zelfs spannend zijn om een politieker te vragen of de tweede wereldoorlog om de holocaust draaide: als hij dan geschiedenisgetrouw neen durft zeggen, is hij mooi de zwarte piet.

  7. Albert S. schreef op : 7

    [4] Je hebt gelijk als je stelt dat de geschiedenisleer subjectief is en dat deze altijd beinvloed wordt door politiek-correct denken, maar ik denk niet dat het daarmee ophoudt. Er zitten altijd diverse kanten aan de historische gebeurtenissen en deze moeten daarom ook worden belicht. Helaas, wat er nu aan de hand is in het westen en met name Nederland, is dat wij altijd ‘slecht’ zijn geweest en de andere culturen altijd ‘goed’. Dat is dus iets wat moet veranderen aan onze socialistische politiek, media en onderwijs.

  8. Lodderzat schreef op : 8

    [4] Kaye,

    Hoewel ik het met je betoog eens ben, wilde ik wel graag bemerken dat de rechtsgeleerdheid niet gamma maar alfa is, althans, het valt bij elke Nederlandse universiteit onder de alfa-studies.

    groet,
    Lodderzat

  9. Tofuburger schreef op : 9

    De vraag of je revizionistische websites, schoolboeken en pamfletten een tegenwicht moet bieden door een andere vormen van onverdraagzaamheid. Dit zal toch moeten afhangen van de mate waarin deze uitingen daadwerkelijk direct of indirect geweld veroorzaken. Van het MO zegt men dat daar Mein Kampf beter verkoopt dan Giphart hier. Daar zou je toch een beetje je twijfels bij moeten krijgen.

  10. Egor van Elven schreef op : 10

    opruien tot geweld mag weldegelijk, je mag alleen niemand schade doen.
    als er geen schade valt aan te tonen, mag je opruien totdat je er bij neervalt, als er maar geen schade wordt berokkend.

    het woord opruien is niet objectief genoeg en is een interpretatie-kwestie. het woord schade daarentegen is objectief, dat is namelijk vast te stellen.

  11. Tofuburger schreef op : 11

    [10] schade is toch evengoed een interpretatiekwestie? Wat is de schade als je bijvoorbeeld in een restaurant een kopje hete koffie over je heen krijgt? De prijs van een kop koffie? De medische kosten? Of ook een bedrag voor het psychische leed?
    Maar als je erkent dat er zoiets als psychisch leed is, dan zou je toch ook opruien willen verbieden, voor zover dat leidt tot psychische schade? Er zijn bijvoorbeeld mensen die lijden onder opruiende teksten over joden, Hamas en gas.

  12. Bud. schreef op : 12

    het als geldig aanvaarden van figuurlijke betekenissen van geweld, schade, opruiing enzovoort leidt tot arbitraire interpretaties en arbitrair misbruik.
    Geweld is geweld en schade is schade.

  13. Cincinnatus. schreef op : 13

    [5] L1,

    Nja…er zijn ook "wetenschappers" aktief die een "perpetuüm mobile" trachten te bouwen of homeopathie wetenschappelijk bewezen zeggen te hebben of "koude fusie" zeggen te hebben gevonden…

    Dat zegt weinig over de waarde van de alfa-wetenschap als zodusdanig maar net zo min kunnen de gamma-wetenschappen
    terzijde worden gesteld louter op basis dat weirdo’s en excentriekelingen
    in die hoek aktief zijn.

    Groetz,

    Cincinnatus.

  14. Spy-nose schreef op : 14

    Men dient in de eerste plaats onderscheid te maken tussen feiten en meningen.

    Niet voor niets dienen rechters alvorens recht te spreken eerst een onderzoek te doen naar de feiten. Zij trachten de relevante feiten vast te stellen. Wanneer dat gebeurd is, komt de toetsing aan "het recht" aan de orde. Daarin speelt *interpretatie* van de feiten een rol. En dat is iets heel anders dan het *vaststellen* van feiten.

    Mutatis mutandis geldt dit ook voor de verantwoorde geschiedsschrijving.

    Het probleem is, dat geschiedsschrijving een middel begint te worden in handen van machthebbers om achteraf de feiten te verdoezelen.