maandag, 1 mei 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Vechten tegen windmolens

Als je in gesprek gaat met iemand over het libertarisme, zal je zelden direct een begrijpend knikkende gesprekspartner te zien krijgen. Meestal roept het onmiddellijk tientallen vragen, zoniet weerstand op bij de ander.

Laat ik, voor ik hier dieper op in ga, dit even toelichten met mijn huidige leefsituatie. Sinds kort ben ik na anderhalf jaar teleurgesteld afgehaakt van mijn tweede studie humanistiek. Dacht ik eerst dat een studie het beste middel was om mijn idealen te realiseren, nu ben ik daar vanaf gestapt aangezien de vorm waarin in Nederland opleidingen worden gegeven me al dusdanig tegen de borst stuit, dat daaraan deelnemen in strijd is met wie ik ben en wat ik wil. In plaats daarvan heb ik besloten me volledig te richten op de bevrijding van Nederland en de wereld, eventueel door het oprichten van een vrijstaat.

Nu het duidelijk is in hoeverre ik me ermee bezighoud, kunt u zich een beeld vormen hoe dit speelt in mijn dagelijks leven en in mijn omgang met vrienden of familie.

Neem mijn broer bijvoorbeeld, alhoewel rechts-conservatief qua politieke voorkeur, beschouwt hij mijn filosofie als volledig absurd en mijn inzet daarvoor vergelijkt hij met Don Quichot’s dwaze strijd.
Mij huisgenoot stelt zich wat nadenkender en respectvoller op dan mijn broer. Hij is van mening dat mijn ideeën weliswaar een lovenswaardig streven zijn waar hij zich prima in kan vinden, maar is tegelijkertijd van mening dat het in de praktijk niet kan werken. Op de vraag waarom hij dat vindt antwoordt hij ongeveer als volgt: “jij en ik kunnen zoiets allemaal prima aan, maar ik denk dat heel veel mensen dat niet kunnen.” Vervolgens vraag ik of hij pessimistisch denkt over andere mensen, en ik krijg een bevestiging. Dat ook mijn broer pessimist is, staat buiten kijf; hij is er geloof ik nog trots op ook. Mijn verdere ervaring leert inzake gesprekken met leken over het libertarisme/objectivisme, dat het vrijwel altijd pessimisme is wat in de weg staat voor het inzien van de logica achter de filosofie. Argumenten die aangevoerd worden zijn: mensen willen helemaal niet die vrijheid. Of: met zo’n systeem kan je de kwaadwillenden niet stoppen. Of: dat wordt een chaos. Of: mensen zijn helemaal niet verstandig (nadat je al 2 uur hebt uitgelegd dat mensen elkaar wel willen helpen uit eigenbelang.)

Gek genoeg zijn het niet alleen de aanhangers van staatsdwang die vanuit een pessimistisch mensbeeld handelen, ook veel libertariërs maken zich schuldig aan pessimisme door nìet te handelen. Een goed voorbeeld daarvan was mijn bijeenkomst op 19 april voor de organisatie van De Dag van het Kapitalisme op 4 juni (schrijf dat alvast in uw agenda.)
Hub Jongen voorspelde al dat ik erop kon rekenen dat er waarschijnlijk niemand zou komen (afgezien van vrijspreker Henri), en die voorspelling kwam uit. Maar ik ben geenszins van plan om er nu maar het bijltje erbij neer te gooien.
Wat ik wil bereiken de vierde juni is de aanzet tot een daadkrachtiger organisatie, eentje die het niet alleen bij woorden laat. Hoe? Daarover zal ik op de dag zelf meer vertellen.
Het voornaamste punt is, dat ik van jullie, in tegenstelling tot mijn omgeving, wil weten of jullie het wel zinvol vinden wat ik doe, of ik werkelijk bezig ben met Don Quichotterie of dat het bereiken van een vrije samenleving een waardig en goed streven is.

Als je vindt van wel, kom dan op de vierde juni en laat weten of je kan bijdragen financieel dan wel met hand en spandiensten. Laat eigen belang je drijven en bedenk:
The pessimist sees difficulty in every opportunity. The optimist sees opportunity in every difficulty.
————————————————————
Ingezonden door Marnix van Suylekom

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Libertarisme
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Vrijspreker (auteur van dit artikel) schreef op : 1
    Vrijspreker

    "of ik werkelijk bezig ben met Don Quichotterie of dat het bereiken van een vrije samenleving een waardig en goed streven is."

    Ik kan me geen beter of waardiger streven indenken.
    Ik ben er ook van overtuigd dat dit doel bereikt kan en zal worden. Het is alleen de vraag hoever we ermee komen in ons korte leven.

    Ik kan ook zeggen, dat het geen gemakkelijke maar wel een zeer bevredigende taak is. En onderweg kun je leren teleurstellingen te verwerken!

    BTW, Ik en ook mijn vrouw, hebben al in 1987 op de Libertarische onventie al een Don Quichotte Award ontvangen.

  2. Reint schreef op : 2

    Daar kan je wel gelijk in hebben. Nederland zit in een pessimistische fase. De meeste mensen zien wel dat er iets moet veranderen maar het lijkt er op dat niemand durft of dat ze op elkaar aan het wachten zijn. Hadden we eerst de ontkenningsfase en optimisme van de jaren 90 komt men er nu opeens achter dat er echt de nieuwe ideen op alle vlakken moeten worden ingevoerd. Maar ja, keuze’s keuze’s.
    Ook kan je heel wat aandacht zien verschuiven naar angst en woede.

    Nu, als je van dit fase denken uitgaat moet er toch echt een keer de fase aanbreken van de echte veranderingen. Hopelijk gaat dit niet gepaard met een al te elendige gebeurtenis.

    Als je dus wilt dat daar flink wat libertarische veranderingen tussen zit dan is het dus niet zo gek om nu al medestanders te vinden en te beginnen met het creeren van voorbeelden en documentatie. Dus het vertalen en aan de man brengen van de literatuur. Kunstenaars verbinden met dezelfde ideeen. Tentoonstellingen organiseren.

    Ook is het misschien een goed idee om je te verbinden met andere optimisten die vanuit een andere invalshoek te werk gaan.

    Naja, ik heb 4 juni in iedergeval in mijn agenda gezet. Ik zal er eens over nadenken.

  3. Monique schreef op : 3

    Het is zeer zeker een goed en waardig streven. Pessimisme komt niet in mijn woordenboek voor hoor! Veel mensen reageren pessimistisch, daar ze vrijheid niet aandurven. Mijn man en ik willen graag komen 4 juni, maar helaas is dat niet mogelijk. Toch wens ik jullie een goede opkomst en veel succes.

  4. Vrijspreker (auteur van dit artikel) schreef op : 4
    Vrijspreker

    [2] Reint, je kunt er alleen maar wijzer van worden. Dus …???

  5. Vrijspreker (auteur van dit artikel) schreef op : 5
    Vrijspreker

    [3] Wat kunnen we doen om jullie daar (??) toch te mogen ontmoeten?

  6. Saartje schreef op : 6

    Ik sta helemaal achter je streven naar een vrije maatschappij.
    Op 4 juni hoop ik aanwezig te zijn, en behalve mijn financiële bijdrage, ben ik altijd bereid tot hand en spandiensten (wat ik al op vele libertarische bijeenkomsten heb gedaan).
    Ik wens je voor je streven Veel Geduld, Heel veel Volharding, en uiteraard Succes !!

  7. Mike Madison schreef op : 7

    Ik denk dat ik wel kom….. Vorig jaar kon ik niet omdat dat op een zaterdag was en zaterdag voor mij een gewone werkdag is…..

  8. Mike Madison schreef op : 8

    Overigens ben ik wel een grote pessimist maar dan niet zegmaar op micro dingen maar op macro dingen

  9. elpiojo schreef op : 9

    Vorig jaar ben ik ook op 9 juli in De Bilt geweest. Het opzetten van een goed geoliede Libertarische beweging is helaas echter nog niet van de grond gekomen. Erlagen goede voorstellen en plannen maar toch…

    Wel heb ik het idee dat de Libertarische boodschap wel langzaam iets meer gehoor vind bij beleidsmakers wereldwijd.

    Ik kan ook onderschrijven dat veel Nederlanders die geconfronteerd worden met het liberalisme bij een totaal gebrek aan argumenten vluchten in pessimisme en drogredeneringen. Ik denk dat men tijd nodig heeft, tijd om te verwerken dat de sociale verzorgingsstaat geen succes is en geen toekomst heeft. Men heeft tijd nodig om te verwerken dat het bedje door henzelf zal moeten worden gespreid en niet onder dwang door anderen. Veel mensen / Nederlanders die ik spreek zijn bovendien hondslaf, te laf om voor hun mening uit te komen, te laf om uitspraken te doen die hun image kunnen schaden en te laf / onwetend / dom om feiten te erkennen, men trapt naar beneden en likt omhoog. Het lijkt wel of bijna iedereen bezig is met het vluchten voor de realiteit, 14 1/2 miljoen struisvogels met hun kop in het zand, daar wordt ik schreewend van wakker!! 🙂

    Liberalisme ziet de gemiddelde persoon die ik spreek als slecht nieuws, degenen die op zoek gaan naar meer informatie en echte interesse tonen zijn op de vingers van een hand te tellen. Maar ik laat mij niet uit het veld slaan, een ieder die in mijn nabijheid het onderdrukken van individuen en andere vormen van staatsterreur verheerlijkt die wijs ik terecht, en daar ga ik de discussie mee aan. Iedereen die het liberalisme belangrijk vindt zou hetzelfde moeten doen. Mensen moeten weten / gaan voelen dat het niet meer sociaal geaccepteerd is om van de rijken te stelen (omdat ze toch genoeg hebben) Men moet weten dat belastingen gewoon ordinaire diefstal zijn en niet acceptabel. Men moet weten dat de overheid het kwaad is ipv de oplossing ervoor. Des te beter als die boodschap in alle rust en kalmte wordt gebracht door die aardige kalme jongeman / vrouw…

    En ach de boodschap die we brengen is onvoorwaardelijke vrijheid!!!!!!!!!

    Ik ben dan ook zeker van plan om aanwezig te zijn bij De Dag van het Kapitalisme op 4 juni. Als de Anti Fascisten maar wegblijven….. want zulke dom gespuis laat mijn bloedt koken…

  10. Owl schreef op : 10

    Zeker doorzetten zou ik zeggen. Ik ben zelf een raspessimist, en zie weinig hoop voor vrijheid en privacy als ik dagelijks mij via teletekst informeer over welke ellende de Staatideologen nu weer over ons willen uitstorten, maar ik ben toch altijd weer een beetje blij als ik iemand (tegen beter weten in?) hoor proberen om toch een lans voor de vrijheid te breken.
    Zelf word ik nogal mismoedig als ik op een familiebezoek voor de zoveelste keer hoor dat iets toch wel verboden\verplicht\geregeld moet worden door de overheid. Als ik er dan op reageer, word ik of totaal genegeerd (ze horen mij "gewoon" niet, mede omdat ik meestal de jongste van het stel ben, en maatschappelijk en op andere vlakken niet echt succesvol of charismatisch en verbaal niet overtuigend), of er komt een barrage van tegenargumenten op me af (sommige zinniger dan andere), en eind van het verhaal is dan zo van "Nee, dat gaat zo niet…", of een dooddoener van die strekking. Beste resultaat is enig stilzwijgen waarvan dan niet duidelijk is of ze overtuigd zijn, of mentaal inmiddels op een ander onderwerp zijn overgegaan. Dus ik maak weinig indruk. Al denk ik heel soms wel eens dat ze toch iets van wat ik zei opgenomen hebben. Maar dat duurt meestal niet lang.
    Ik zal zelf niet op de bijeenkomst komen omdat ik erg op mijn privacy gesteld ben, en ik zou juist eerst wel eens willen weten wat de concrete plannen zijn, en in hoeverre ik die kan steunen.
    Ik heb op deze site het volgende citaat van Mahatma Gandhi wel eens gelezen:

    "First they ignore you, then they laugh at you, then they fight you, then you win."

    Laten we hopen dat dat wat betreft het libertarisme\liberalisme ook waargemaakt zal worden. Veel succes.

  11. Henri schreef op : 11
    Henri

    [10] Owl

    Als je om reden van privacy niet kunt komen maar wel iets wil doen kan je een bedrag doneren. Alle beetjes helpen.

    We proberen een programma samen te stellen met interessante lezingen en heel veel ruimte om sociale contacten op te doen.

    Hopelijk ontstaan er sterke vriendschappen en netwerken. Een goed reden om toch te komen zou kunnen zijn dat je contacten opdoet waarbij jij je niet meer zo geisoleert zult voelen.

  12. M.H. schreef op : 12

    Ik kom niet de vierde juni, maar heb zonet wel een klein bedrag gedoneerd (30 euro). Succes allen.

  13. Harry schreef op : 13
    Harry

    Ik heb de datum al vastgezet.
    Alvast veel succes, Marnix (en alle anderen).
    Groet, Harry

  14. M. schreef op : 14

    In de huidige constellatie is de pessimistische kijk ook terecht, lijkt me.

    Twee generaties lang verzorgingsstaat heeft ons volk in slaap gewiegd.
    Mensen zijn niet meer scherp want waarom zouden ze? De staat zorgt toch wel voor hen en initiatief leidt toch nergens toe wegens allerlei geboden en verboden en rompslomp en uiteindelijk roof van een deel van je met onnodig veel moeite vergaarde vrucht.

    Het probleem is niet slechts dat de samenleving zo is en voor de jongeren onder ons altijd zo geweest is, maar ook dat deze hun ouders ook nooit anders geweten hebben. Ook van thuis krijg je de juiste mentaliteit en bijbehorende weerbaarheid niet meer mee.

    Als de verzorgingsstaat ergens in de crisis van de jaren ’70 ware afgeschaft, dan waren de meesten nog op hun pootjes beland en hadden ze er wat kunnen van maken en in de veel gezondere economie die we dan zouden gehad hebben zou er ook meer groei zijn en meer banen etc. maar na nog eens extra 30 jaar verzorgingsstaat zijn we intussen (op een libertarische enkeling na) totaal ontaard.

    Dus ofschoon verandering wenselijk is (en overigens onafwendbaar gezien de druk die de vergrijzing dadelijk op de staatsfinancien zal leggen), vrees ik dat de omslag verre van pijnloos zal zijn voor menigeen.

    Over de "homo securitatis socialis" (of zoiets) ben ik ook erg pessimistisch maar na een generatie of wat is dat probleem wel opgelost.

    Groeten,
    M

    PS te laf om voor de mening uit te komen. Tja… na wat mij al overkomen is na al te openlijk voor mijn mening uit te komen, gaf ik het verspreiden van ideeen niet op, maar werd ik voorzichtiger en koos ik voor anonimiteit. Beter dit dan niets, hoop ik maar.

  15. Jeroemeke schreef op : 15

    Ik geloof niet in het libertarisme zo als het nu bestaat. Wel geloof ik in een politieke evolutie.
    De mensheid en ook het volk wat in Nederland woont is als volk ook een levensvorm. Dit klinkt als een hocus-pocus verhaal maar dan het volgende. In iedere levensvorm kom je de zelfde systemen tegen. In het lichaam in een cel en een mierenkolonie en zo ook in een mensen volk. Nu onze samenleving individualiseert zal onze politieke leiding mee moeten gaan om aan de vraag hiervan te voldoen. Dit is gewoon oorzaak gevolg.
    Ik denk niet dat dit van de ene op de andere dag zal gebeuren. Platforms als dit geven een aanzet. De zo sterk bekritiseerde Wouter Bos heeft het in zijn boekje over een meer bedienende overheid. Het zal wel niet zo erg gewaardeerd worden op deze site maar ik denk dat Wouter en zijn kornuiten een goede aanloop geven voor een meer, vrijer land.
    Hij is dan wel een sociaal-democraat maar hij durft ook experimenteren en zijn nek uit te steken. Ik denk dat hij nog voor een levendig Den Haag kan zorgen.
    Uit dat vrijere Nederland kan een liberalere stroming voortkomen en de sociaal-democratische stroming assimileren. Ik denk niet dat Nederland alleen een libertarisch land kan worden zonder dat onze omringende landen soortgelijk meegaan, dit vanwege de kwetsbaarheid die deze open samenlevingsvorm met zich meebrengt.
    Verder denk ik dat het niet de juiste weg is om de overheid als vijand te zien. Het is niet ons ideaal, maar het is er wel en we zullen er mee moeten samenwerken. Ik zal een mooi voorbeeld geven. Mijn schoonvader was directeur van de vrijschool en moest zaken doen met het ministerie van onderwijs. Het probleem was alleen dat ze een totaal andere taal spraken en het zelfde bedoelde en dat alles in het Nederlands. Deze gespreken werden niets. Best lullig als je weet hoeveel vrijescholen er zijn. Mijn schoonvader ging een universitaire studie doen om dit probleem op te lossen. (wat weet ik even niet) Na deze studie begrepen zij elkaar. Het resultaat is dat de reguliere scholen meer op vrijscholen lijken en de vrijscholen redelijk hun gang kunnen gaan. De vrijschool had natuurlijk ook boos en onbegrepen kunnen blijven.

    Het geef natuurlijk een sterk wij gevoel om samen op de overheid te zeiken maar dat levert niets op. Het zal meer vruchten afwerpen om de politiek in te gaan en onze boodschap te geven. De pure klassieke democratie is hier een perfect en geoorloofde methode voor. In mijn optiek moeten we de VVD of Wilders absoluut niet steunen. Ik vind dat zij reageren vanuit angst, dat is een verkeerde drijfveer, maar dat is persoonlijk Het politieke debat gaat op dit moment aleen over zaken regelen en wetten herzien. Het gaat nauwelijks over de manier hoe we het besturen .het geeft nauwelijks een visie over de samenleving Op dit terrein zie ik aanknoping’s punten met Bos. Hij staat aan de andere kant van de lijn maar doet op dit moment het zelfde.
    Misschien maken wij het niet mee maar zolang er geen grote rampen gebeuren komt de libertarische samenleving er Compleet met een rode en rechtse vleugel. Namelijk de werknemers en werkgevers en alles er tussenin.

  16. ACP schreef op : 16

    Dat Libertarisme eenvoudig DOD (dead on arrival) is komt geheel omdat het al vanaf inceptie gebasseerd is op een extreem ge-idealiseerde STATISCHE (levens)-filosofie dat van teveel toevalligheden moet hebben, danwel dat verondersteld ….

    Uiteindelijk is het daarom ook slechts simpel een GELOOF dat niets, maar dan ook niets met leven of de realiteit heeft te maken … Zoiets als de Jehovas, Christian Science of de Islam die allen helaas geen enkele moderatie kennen…

    En het zelfs nog meer (op zichzelf) gefixeerd dan die religien. Hoe mooi of zelfs "redelijk" het ook moge klinken … maar uiteindelijk zijn de probabiliteiten dat het ooit ergens toepassing of ingang vindt helaas niet meer dan nul-comma-nul.

    Verschrikkelijk jammer want de meeste libertariers zijn beslist niet de kwaadste mensen.

  17. Cincinnatus schreef op : 17

    [16] ACP ,

    JIj : Dat Libertarisme eenvoudig DOD (dead on arrival) is komt geheel omdat het al vanaf inceptie gebasseerd is op een extreem ge-idealiseerde STATISCHE (levens)-filosofie dat van teveel toevalligheden moet hebben, danwel dat verondersteld ….

    Ik : Waar denk je precies aan ? Geef es wat voorbeelden.

    Groetz,

    Cincinnatus

  18. ACP schreef op : 18

    [17] Ik zal er slecht drie zaken noemen:

    1. Grenzen dat bij de mensen in hun DNA zit …
    2. Zuiver in de ruimte geloel of belastingen en belastingheffing ( zie commentaar onder belastingen)
    3. Indivuduele "soevereiniteit" dat de libertariers niet een goed weten te articuleren. laat staan beargumenteren.

    Het treurigste is echter dat om Libertarische principes te kunnen invoeren de wereld eerst letterlijk tot stilstand gebracht moet worden … maar men dat niet eens besft …