maandag, 12 juni 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Politicus van de week (41)

Kandidaat: Alexander Pechtold (D66) Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties, ook wel genoemd de Minister voor spek en bonen.

Nominatie: “U ziet aan mijn ogen wat ik werkelijk vind, maar ik kan dat nu niet zeggen!”

Toelichting: Alexander heeft de Vrijspreker Politicus van de Week Award al eens gewonnen. Toch was hij deze week zo vaak in het nieuws, dat hij boven alle andere kandidaten uitkwam. Zelfs al ging het vaak om onzinnige randverschijnselen.

Het meest onzinnige punt was dat Alexander een rel probeerde te maken door weer eens te vertellen op welk niveau de Nederlandse regering werk. Een VVD minister, van wie de naam “geheim” gehouden wordt, heeft zijn collega Rita Verdonk een “kutwijf” genoemd.
Nou ja, so what? Het geeft aan hoe de stijl in de regering is. Maar verder doet het er niet veel toe.
Toch zijn we eerlijk gezegd wel benieuwd welke VVD-minister dat nu niet gezegd heeft!!

Binnen de eigen partij (D66) trad Alexander op in de show voor het lijsttrekkerschap. Die speelt zich af tussen Alexander en Lousewies van der Laan en nog enkele figuranten.
Net als bij de VVD-show blijkt ook hier weer dat niet duidelijk is waar de partij voor staat. Iedereen vult dat op zijn eigen manier in.

De show is nuttig om aan mensen die nog gaan stemmen te laten zien hoe politici kunnen draaien, en hoe slap ze kunnen zijn als er echt zaken gedaan moeten worden.
Alexander was, en is, duidelijk tegen de “wederopbouw”missie naar Uruzgan, Afghanistan. Maar net als zijn voorganger, partijlid Boris Dittrich, verkoos hij het pluche boven zijn overtuiging.
Deze week deed Alexander een slappe poging om die missie alsnog te stoppen (??) maar hij liet zich zeer mak terugfluiten door Jan Peter.

Het debat wat aanstaande dinsdag in de Tweede Kamer over Uruzgan gehouden gaat worden, kan ook weer een heel aantal van dergelijke draaitrucjes opleveren.

Alexander is ook bang van de kloof tussen “kiezer en gekozene”:”Ik ben bang dat er anders na Fortuyn weer een revolte komt.” Maar dit keer een grotere, die het land onbestuurbaar maakt.”
Wat zou hij daarmee bedoelen? En is die grotere revolte een positief of een negatief iets?

Alexander en zijn club hebben een paar keer de troef in handen gehad om iets echt in de politiek te doen. Maar telkens schrok hij terug voor de consequenties en durfde hij niet.

Het pleit natuurlijk voor Alexander dat hij, net als alle andere ministers en politici, tegen de regelzucht is en zegt dat er minder regels moeten komen. Maar hoe hij dit rijmt met voor de EU en haar grondwet te zijn, is ons een raadsel!

Geen wonder dat ook een groot deel (peiling 25 %) van de D66-leden zelf de partij wil opheffen. Maar collega Laurens Jan Brinkhorst houdt de boel nog bij elkaar door de kiezers en politici een “oogstjaar” te beloven!
De prominente D66-politicus Docters van Leeuwen is ondertussen al op tijd overgelopen naar de VVD.

Alexander krijgt met recht de Vrijspreker Politicus van de Week Award!

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Politiek gesjoemel
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Owl schreef op : 1

    Je zou je bijna gaan afvragen of het kabinet of de regeringspartijen bewust aansturen op een vroegtijdige val van het kabinet en een verkiezing.
    Al heeft D66 keer op keer bewezen liever door te regeren dan voet bij stuk te houden. Misschien is de zeteldaling inmiddels zo dramatisch dat ze bij de linkse kiezer een wit voetje willen halen door het kabinet nu pootje te haken, i.p.v. af te wachten of over een jaar de peilingen hen 0 zetels geven?
    Of anders zouden de regeringspartijen VVD en CDA kunnen hopen dat met een vervroegde val nog enige zetels gered kunnen worden, en de oppositie geen tijd meer heeft om zich op een betere campagne voor te bereiden. Ik ben nog niet bepaald overtuigd van Wilders’ Partij van de "Vrijheid", maar wellicht dat ze willen verhinderen dat hij de kans heeft om een goede lijst samen te stellen of momentum bij de kiezer te verkijgen.
    Uiteindelijk blijft het allemaal speculeren over de specifieke machinaties van politici, die zelfs binnen partijen nog tegen elkaar konkelen en ritselen. Het resultaat van 150 kamerleden, een tiental partijen met nog veel meer leden, die allemaal individueel hun eigenbelang nastreven, zonder zich daarbij aan libertarische basisprincipes te houden, zorgen voor een soort perverse "vrije markt van het kwaad", om het maar even poëtisch te zeggen. Je weet dat het systeem zo complex is dat de resultaten totaal chaotisch en onvoorspelbaar zijn, maar je weet ook dat het resultaat vrijwel nooit goed is.

  2. Bertus schreef op : 2

    Ik ben het met hem eens daar waar hij zegt, -en ik geef toe dat de wens een beetje de vader van de gedachte is-:

    "Ik ben bang dat er anders na Fortuyn weer een revolte komt." Maar dit keer een grotere, die het land onbestuurbaar maakt."

    En betreffende die laatste zin; wat is het verschil met nu? Dicteren lijkt me iets anders dan regeren in een democratische staatsinrichting, toch?

  3. Sander schreef op : 3

    [2] Ik zou daar graag een ‘Oosterse wijsheid’ aan toe willen voegen:

    "Water verwarmd geleidelijk, doch kookt plotseling"

  4. beek schreef op : 4

    [3]
    En de westerse wijsheid:
    Als de temperatuur volmaakt is, wordt het nauwelijks opgemerkt.
    Maar iets te koud of te warm, en de temperatuur krijgt aandacht.

  5. beek schreef op : 5

    [4]
    Auteursrechten voorbehouden.