vrijdag, 1 september 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

J’accuse!

Meer dan 100 jaar na de roemruchtige brief van Emile Zolà aan de Franse president is er ook in België nog steeds something rotten. Tijd voor een open akte van inbeschuldigingstelling. Ik bespaar u de lange uiteenzetting van de grieven die eraan ten grondslag liggen. U zal, als u even met uzelve in het reine komt, zelf verschillende bladzijden uit uw eigen ervaring kunnen vullen.

“Maar deze brief wordt lang en het is tijd om te besluiten. Ik beschuldig de zittend eerste minister van het Koninkrijk, Guy Verhofstadt, dat hij het diabolische brein is achter een gewetenloos netwerk van mensen die ’s lands onderdanen van het laatste licht beroven en wel met de weerzinwekkende valsheid van een wolf in schapenvacht, van een etatist die libertariër beweerde te zijn.

Ik beschuldig Freya Vandenbossche en Dirk Vandermaelen (SP.a), Bert Anciaux (Spirit), Yves Leterme, (CD&V), Vera Dua (Groen!), Filip Dewinter (VB), Roland Duchatelet (Vivant) en een hele horde aan machtsgeile slippendragers van allerlei pluimage, van medeplichtigheid aan wat zonder meer de grootste schande van onze eeuw is, op zijn minst door hun zwakheid van geest.

Ik beschuldig de kiezer die door aan het politiek spel deel te nemen zijn menselijk waardigheid verkoopt voor de illusie van door anderen betaalde materiële zekerheid en zelfs de kiezer die erkent dat hij te onvolwassen is om zijn eigen leven naar eigen goeddunken in te richten, maar daarbij niet erkent dat de bijhorende domheid hem moet verhinderen zelf zijn voogd te kiezen of de kwaliteit van het door de voogd gevoerde bewind te beoordelen; deze kiezers beschuldig ik van hoogverraad, het hoogste verraad in ’s mensen begripsvermogen, het verraad aan zichzelf.

Ik weet niet of ik door deze beschuldigingen te uiten de wetten die laster of eerroof beteugelen overtreed. Maar het is uit vrije wil dat ik mij aan eventuele vervolging blootstel.

Wat de beschuldigden betreft, ik ken hen niet, ik heb hen nooit ontmoet, ik heb tegen geen van hen rancune noch haat. Zij zijn voor mij slechts eenheden, geesten van sociale boosaardigheid. En de daad die ik hiermee stel is slechts een revolutionair middel om de uitbarsting van waarheid en gerechtigheid te bespoedigen.

Ik koester slechts een verlangen, dat van de verlichting, en ik koester haar voor de mensheid die reeds zoveel heeft geleden en die recht heeft op geluk. Mijn vurig protest is niets dan een schreeuw van mijn ziel. Ik daag u uit mij voor het assisenhof te slepen opdat het onderzoek gevoerd worde in volle openbaarheid. Ik wacht!

Met achtingsvolle groet.”

Vrijwaar uw geweten: STEM NIET!

Ben jij nog VRIJ op 8 oktober?

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Sander schreef op : 1

    Misschien een klein beetje off-topic (excuses hiervoor). Ik loop nu denk ik echter tegen een van de meest opzienbarende (Nederlands ondertitelde) internet documentaires ooit aan, naar mijn idee: "Rise of the Police State"

    video.google.com…

  2. Hub schreef op : 2
    Hub Jongen

    [1] Dank je wel voor info. Zeker een heel belangrijke documentaire die meer aandacht verdient om duidelijk te maken hoever we al in de politiestaat (ook in NL) zitten.
    Ik zal het ook op de voorpagina aankondigen.

  3. Hub schreef op : 3
    Hub Jongen

    Goede brief! Belangrijk om deze door te sturen naar iedere politicus die je kent of waarvan je een adres hebt.
    Hoop dat veel lezers dit doen.

  4. peterk schreef op : 4
    PeterK

    Elke bewering klopt. Behalve die om niet te kiezen.
    Je moet je nooit aan het gevecht onttrekken of niet het krachtigste wapen kiezen.
    Indien aanwezig moet je kiezen voor een stroming die leidt naar een mogelijkheid dat de burger de smaak te pakken krijgt als het gaat om lagere belastingen en minder regels. En vooral minder overheid. Als de burger dat eenmaal geproefd heeft, hebben wij ook een kans dat ons verhaal meer weerklank vindt. Dat de burger niet meer verdoofd is en gewend aan meer eigen verantwoordelijkheid onze invalshoek aantrekkelijker vindt.

  5. Arjen (auteur van dit artikel) schreef op : 5
    Arjen

    [4] Peterk,
    Wij verschillen daar blijkbaar van mening. Maar je opmerking geeft blijk dat je het stuk niet helemaal begrepen hebt. Ik beschuldig de kiezer van hoogveraad omdat hij kiest, omdat hij deelneemt aan een systeem dat hem reduceert tot een onverantwoordelijk wezen, tot een onderdaan, een onderhorige, een lijfeigene, een slaaf… Elke kiezer maakt zich hieraan schuldig.

    Ik heb de tekst daarom aangepast.

    Het staat je, natuurlijk, vrij om hier anders over te denken. In ieder geval hoop ik dat je in je ongetwijfeld oprechte opzet slaagt, maar ik moet toegeven dat de voorbeelden die de geschiedenis ons geeft mij niet echt hoopvol stemmen.

  6. leo schreef op : 6

    Dhr de Winter is een fatsoenlijk mens en politicus. Als ik belg zou zijn dan kreeg hij mijn stem.
    Helaas woon ik dit achterlijke nederland.
    Jammer dat wij geen de Winter hebben.

  7. Hub schreef op : 7
    Hub Jongen

    [6] "een fatsoenlijk mens en politicus".

    Kan dat? Of is dit een contradictio in terminis?

  8. KL schreef op : 8

    [6]
    Dewinter is net zo’n stuur crapuul als degenen waar hioj oppositie tegen zegt te voeren. Ook hij gelooft niet in het individu maar in collectivisme. Voor hem is het collectief het "eigen volk" waar het individu ondergeschikt aan is.

  9. peterk schreef op : 9
    PeterK

    [5] Hoogverraad aan jezelf? Kan dat? Als vrij individu kun je hoogstens ondoordacht of stom bezig zijn (tenopzichte van jezelf). Ten opzichte van een ander kun je misdadig zijn. Maar als vrij mens mag jezelf de weg kiezen waarvan je denkt dat je die in een betere positie brengt.
    En voor wat betreft de voorbeelden die de geschiedenis ons geeft: In die geschiedenis hebben libertariërs nog nooit een politiek bestel omver gekegeld door niet te gaan stemmen.

    Indien ik het verkeerd heb wil ik graag van je vernemen waar en wanneer dat dan plaatsgevonden heeft.

  10. Arjen (auteur van dit artikel) schreef op : 10
    Arjen

    [9] peterk,
    Klaarblijkelijk klopt volgens jou toch niet elk bewering ;-).

    Laten we wel wezen, ik gebruik de term ‘hoogverraad’ als een metafoor. Hoogverraad is altijd een misdaad die tot doel heeft de staat omver te werpen en in die zin voor een anarcho-kapitalist een contradictio in terminis. Ik bedoelde eigenlijk eerder de hoogste of ergste graad van verraad, en dat kan een mens zichzelf wel aandoen. Verraad is een vertrouwenschennis door personen, goederen of informatie aan de vijand door te spelen. De politiek is de vijand – hierover zijn we het gelukkig wel eens – en de vrijheid, die een constitutief element is van het concept "mens" – die vrijheid is precies wat het individu door aan de verkiezing deel te nemen aan de vijand afgeeft.

    En dan de geschiedenis. Om te beginnen is het niet mogelijk om uit de geschiedenis wetmatigheden voor de mensheid af te leiden. Het historicisme is door Popper al lang ontmaskerd. Dat neemt niet weg dat er uit de geschiedenis lessen kunnen getrokken worden en dat het bestuderen van de geschienis ons een bepaald idee of gevoel kan geven omtrent onder meer de geldigheid van een stelling. Maar het is niet omdat een bepaalde ontwikkeling zich nog nooit heeft voorgedaan, dat het ook onmogelijk is dat zij zich ooit zou voordoen. Anders gezegd: het is niet omdat libertarië ooit tot stand is gekomen door niet te stemmen, dat dat ook onmogelijk zou zijn.

    Dit gezegd zijnde wil ik ook nog even dieper ingaan op het punt. Eerst en vooral denk ik dat libertarië nog nooit heeft bestaan in zijn zuivere vorm. Maar er zijn in de geschiedenis wel een paar voorbeelden terug te vinden van bijna libertarische samenlevingen en volgens mij is geen ervan bij plebisciet tot stand gekomen of zelfs maar de resultante van een democratisch proces. Zij waren altijd het gevolg van revolutie of van spontane genese. Van het eerste is Somalië een voorbeeld en misschien de VS ook, al heeft dat land het nauwelijks enkele jaren volgehouden, precies omdat het een politiek libertarisme was, een democratisch libertarisme. Het Somalische libertarisme, hoe onvolmaakt ook, is juist wars van politiek, van democratie.
    Maar veel beter is het om de libertarische sociale orde uit zichzelf te laten ontstaan. Dat is denk wel "mogelijk". Stel je voor dat we iedereen zouden overtuigd hebben om niet te stemmen en de opkomst is nul. Welke politieke orde zouden we dan hebben? En welke maatschappelijke?

    Het mag dan wel mogelijk zijn, of het er ooit van komt, en of jij en ik het zullen meemaken, weet ik niet. Maar we mogen hopen van wel.

  11. peterk schreef op : 11
    PeterK

    [10] Laten we wel zijn. We willen allebei dat de huidige diefstal en andere belemmeringen in ons eigen leven ophouden te bestaan.
    Maar met betrekking tot de manier waarop veel mensen door het leven gaan het volgende: als iemand kiest voor de bevoogding en de diefstal door het huidige regime, dan heeft die daar zijn redenen voor. Hoe iemand ook tot die, in onze ogen foutieve, beslissing komt, het is zijn beslissing. Ook al is de reden lafheid, eigen belang of of onnadenkendheid.
    Het is en blijft zijn eigen reden. Dus ook als metafoor niet te gebruiken!!

  12. Arjen (auteur van dit artikel) schreef op : 12
    Arjen

    [11] peterk,
    Nog nooit gehoord van onvervreemdbare rechten? Ik geloof niet dat self-enslavement verenigbaar is met gelijk welke rechtsorde. Natuurlijk mag iedereen zich uit vrije wil onderwerpen aan bevoogding. Maar er moet altijd een uitstap mogelijk zijn. De onderwerping aan politieke bevoogding waar wij hier over discussiëren is niet reversibel. Er is geen escape clause. Verhofstadt zei ooit dat het voor de burger mogelijk zou moeten zijn om uit de staat te stappen. Sedert hij een politieke baan heeft bemachtigd is er van dat idee nooit nog gehoord. En het is daarom dat ik hem als hoofdschuldige aanduid.

    Zichzelf in slavernij storten is wel degelijk een misdaad tegen zichzelf en hoogverraad, in mijn ogen, een perfecte metafoor.