zaterdag, 9 september 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Wapenhandel is iets heel moois

Als het maar door de overheid gebeurt.

Net als massa’s andere handelingen die immoreel zijn als jij het doet, wordt wapenhandel eensklaps moreel als dit door de overheid wordt gedaan.

Om te beginnen met moorden.
Als jij dat doet, ga je terecht de gevangenis in. Maar als de overheid het doet, dan wordt het als heldendaden omschreven. Kijk maar eens met hoeveel trots er dagelijks gepubliceerd wordt dat “we” weer twintig of dertig Talibans hebben afgeschoten. (Weet je nog wel, dat is die organisatie die onze bondgenoten waren toen Rusland faalde om Afghanistan te bezetten, en die “we” toen bewapend hebben.)

Een ander voorbeeld is het beroven van je buurman.
Als jij dat doet, wordt je terecht vervolgd, gestraft, en je zou terecht gedwongen moeten worden om de schade te herstellen. Als de overheid hetzelfde doet, en het “belastingen” noemt, wordt hetzelfde eensklaps “legaal” en een normale zaak. Zo sterk, dat praktisch iedereen het als de normaalste zaak van de wereld beschouwt. Even onvermijdelijk als de dood!

Vandaag lezen we dat de overheid zes F16’s aan Chili heeft verkocht en dat zij bezig zijn om er nog acht aan Jordanië te verkopen. Chili en Jordanië worden “op dit moment” kennelijk als bevriende naties gezien. Wie weet voor hoe lang.
Maar jij mag niet eens een pistooltje kopen om jezelf in noodsituaties te verdedigen!

Pas als deze tegenstelling aan meer mensen duidelijk wordt, kunnen we een betere samenleving verwachten.
Wat is nu de beste weg om dat te bereiken?

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. bart schreef op : 1

    je kan natuurlijk wel een f16 kopen.

  2. CaptainNoMo schreef op : 2

    Dat is wel zo maar het loopt zo moeilijk!!.

  3. M. schreef op : 3

    Helaas ben ik dermate onhandig dat ik in de praktijk niet veel zou hebben aan een wapen, behalve misschien het afschrikeffect dat ervan uitgaat.
    Maar als de overheid of een andere bende voor je deur staat, komen ze doorgaans onaangekondigd en niet alleen dus alleen als mijn vrouw en dochterjte ook te allen tijde bewapend rondlopen maken we als gezinnetje wellicht nog een kans. Maar ik denk het niet.
    Derhalve vind ik het vrije wapenbezit eerder een theoretische discussie dan een praktische.
    Ik ben er principieel weliswaar voorstander van, maar vrees dat het in de praktijk mijn leven niet echt ingrijpend zal veranderen.

    Wat heeft iemand aan mijn leven? Niet zoveel, dunkt me. Tenzij een blinde fundamentalist oprecht gelukkig wordt wanneer hij een ongelovige omlegt.
    Aan mijn spullen heeft iemand mogelijk wel wat.

    Derhalve is het zaak weliswaar mooie doch geen echt waardevolle spullen te hebben.
    Mijn interieur is klassiek maar niet antiek.
    M.a.w. wel mooi (althans volgens mijn smaak) maar "waardeloos".
    Daardoor zal er om te beginnen vermoedelijk al niks gestolen worden en wat wel gestolen wordt, kan ik opnieuw kopen voor niet al te veel geld.

  4. Hub (auteur van dit artikel) schreef op : 4
    Hub Jongen

    [3] "Derhalve vind ik het vrije wapenbezit eerder een theoretische discussie dan een praktische.
    Ik ben er principieel weliswaar voorstander van, maar vrees dat het in de praktijk mijn leven niet echt ingrijpend zal veranderen."

    Er zijn voldoende bewijzen dat:
    Wapenverbod (voor individuele zelfverdediging) de misdaad in de samenleving NIET heeft verminderd; in tegendeel.
    Eveneens zijn er bewijzen dat het weer toelaten van wapens de misdaad heeft verminderd.
    (zie eerdere discussies op de Vrijspreker en www.johnrlott.com

  5. Hub (auteur van dit artikel) schreef op : 5
    Hub Jongen

    [3] "Derhalve vind ik het vrije wapenbezit eerder een theoretische discussie dan een praktische.
    Ik ben er principieel weliswaar voorstander van, maar vrees dat het in de praktijk mijn leven niet echt ingrijpend zal veranderen."

    Er zijn voldoende bewijzen dat:
    Wapenverbod (voor individuele zelfverdediging) de misdaad in de samenleving NIET heeft verminderd; in tegendeel.
    Eveneens zijn er bewijzen dat het weer toelaten van wapens de misdaad heeft verminderd.
    (zie eerdere discussies op de Vrijspreker en www.johnrlott.com

  6. peterk schreef op : 6
    PeterK

    Lees maar eens het onderzoek van Gary Kleck ( schrijver van Point Blank: Guns and Violence in America (Aldine de Gruyter, 1991), en Targeting Guns: Firearms and Their Control (Aldine de Gruyter, 1997).

    Hij bewees dat er ongeveer 2 miljoen misdrijven per jaar in de VS wordt verijdeld doordat daar het iedermans recht is zichzelf met een vuurwapen te verdedigen in voorkomende gevallen.

  7. M. schreef op : 7

    [6] Wil ik best geloven.
    Maar hoeveel van de delicten die wel plaatsvonden, vonden plaats in een opwelling en hadden zonder onmiddelijke beschikbaarheid van een wapen niet plaatsgevonden?
    Denk bv. aan familiedrama’s en uit de hand gelopen burenruzies.

    Zoals gezegd: ik ben er niet tegen, maar ik denk niet dat de impact -on balance- erg ingrijpend zal zijn.

  8. Hub (auteur van dit artikel) schreef op : 8
    Hub Jongen

    [7] "Zoals gezegd: ik ben er niet tegen, maar ik denk niet dat de impact -on balance- erg ingrijpend zal zijn."

    Dat blijkt wel zo te zijn. Met die misbruiken en ongelukken is rekening gehouden in de studies.

  9. M. schreef op : 9

    [8] Hoi Hub,

    Ook goed. Ik was op principiele gronden sowieso al voorstander van vrije wapendracht.
    Je hoefde me dus niet te overtuigen.

    Groeten,
    M

  10. Owl schreef op : 10

    Is de principiële vraag eigenlijk niet: Stel dát vrij wapenbezit gemiddeld meer doden veroorzaakt, moet het dan verboden worden?

    Het lijkt me niet goed om louter te kijken naar de praktische kant (meer vrijheid = meer economische groei bijvoorbeeld), maar ook de principiële. Als vrijheid meer risico inhoudt (wat wellicht zo is), maakt dat het dan onwenselijk? Ik zou zeggen van niet, omdat anders iedere ingreep in een mensenleven goedgepraat kan worden.

    Want dan zijn er talloze andere zaken die verboden kunnen worden en zodoende tot minder doden leiden: auto’s, gaskachels, lucifers, brandbare kleding en tapijten, ruziemaken, samenleven, enzovoorts. Tot de mens in een gewatteerde isoleercel moet leven, omdat er anders een kans hoger dan 0 is dat er "wat naars gebeurt". En ik heb het angstige vermoeden dat dit het doel is waarnaar de overheid streeft. Misschien niet bewust, omdat al die lobbygroepen gefocust zijn op hun eigen ergernisjes en zich wellicht niet realiseren dat wanneer zij een kleine vrijheid om zeep helpen, de honderden andere groepen dat ook kunnen en er zodoende geen vrijheid meer overblijft. Maar het resultaat is hetzelfde.

    Blijft voor mij wel de vraag of, en zo ja waar, er een grens ligt qua risico dat je voor een ander (voor jezelf is het sowieso je eigen zaak) kunt veroorzaken. Een atoombom in huis lijkt me immers niet zo geslaagd. Zeker met het oog op terreur. Al kan een terrorist ook (illegale) wapens en huishoudelijke spullen gebruiken, of desnoods een mes of zijn handen.

    Persoonlijk zou ik, als ik word gedwongen te kiezen tussen het atoombom-in-huis- of het gewatteerde-isoleercel-scenario, liever het risico van de buurman met een atoombom nemen. Daar kan ik eventueel nog zelf iets doen om het risico te beperken. In het scenario van totale onvrijheid wordt me iedere keus ontnomen.

    Weet iemand hier een objectieve methode om risico te kunnen verdelen onder de mensen in de mate waarin ze bereid zijn het te accepteren, zonder vrijheid te verliezen?

  11. M. schreef op : 11

    [10] Hoi Owl,

    Ben het (weer eens) volledig met je eens.
    Toch ben ik blij dat niemand in de Twin Towers toevallig een atoombom in zijn kantoor had liggen.

    "Weet iemand hier een objectieve methode om risico te kunnen verdelen onder de mensen in de mate waarin ze bereid zijn het te accepteren, zonder vrijheid te verliezen?"

    Niet meteen om 2am maar om even heel concreet in te zoemen op je eerder gegeven voorbeeld: een pistool kan iemand redelijkerwijze gebruiken om zich te verdedigen tegen een belager zoals een inbreker of een of andere mafioso – al dan niet in staatsdienst.
    Een granaat of obus … ligt al wat moeilijker. Dat lijkt toch eerder een aanvalswapen en hoe kan iemand uit libertarisch oogpunt de stelling verdedigen dat hij behoefte heeft aan een aanvalswapen? En een prive-atoombom? Ja, dat lijkt me wel duidelijk.

    Maar goed dit is slechts een eerste aanzet. Wellicht kan iemand anders een beter criterium bedenken of het mijne fijner uitwerken.

    Groeten,
    M

  12. peterk schreef op : 12
    PeterK

    [8] Hub, dat klopt.
    Wat weer eens typisch is voor de Nederlandse (en waarschijnlijk wereldwijde) situatie, is dat wij niets over die studie horen. Dat komt uiteraard weer door die deken die over Nederland ligt. Ik heb daar vaker over geschreven. Dat is ook de reden dat we actief (oa door op de juiste partij te stemmen) die huidige kliek moeten wegwerken.

  13. peterk schreef op : 13
    PeterK

    [10]
    "Is de principiële vraag eigenlijk niet: Stel dát vrij wapenbezit gemiddeld meer doden veroorzaakt, moet het dan verboden worden?"

    Meer doden? Het is toch ook van belang wie er dood is gegaan?
    De aanvaller of de aangevallene. Er even van uitgaand dat de aanvaller een wapen in het geding bracht.

  14. Owl schreef op : 14

    [13]
    Peterk,

    Dat is inderdaad ook nog een punt.