donderdag, 12 oktober 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De stelling

Laat ik u eens een stelling voorleggen:

“Ik vind dat democratisch gekozen politici het recht hebben om geweld toe te passen om hun doelen te bereiken.”
U mag kiezen: eens óf oneens. Denk gerust even over de stelling na, herlees hem nog een keer, voordat u uw antwoord geeft.

Bedenktijd………………………………………………

Zo, uw bedenktijd is om. En als ik me niet vergis is vrijwel niemand het met deze stelling eens, en gelukkig maar. Helaas zijn er maar weinig mensen die de consequenties van deze stelling ook voor lief nemen. De consequenties gaan namelijk behoorlijk ver.

Bijna niemand staat er ooit bij stil, maar u wordt dagelijks meerdere malen bedreigd met geweld. Als u een brood koopt, als u benzine tankt, als u salaris ontvangt, als u in de auto stapt, bij vrijwel iedere handeling wordt u bedreigd met geweld.

Niet het zichtbare geweld van een gemaskerde man met een wapen in de hand, maar het effect is even groot. Koopt u namelijk een brood, dan wordt u verplicht daar BTW over te betalen. Als u uw auto voltankt dient u BTW en accijnzen te betalen,
over uw salaris betaalt u inkomstenbelasting (en uw baas ook werkgeverslasten), als u in de auto stapt kunt u maar beter uw gordel omdoen of u krijgt een boete.

U staat er wellicht niet bij stil, maar waarom betaalt u dat zonder morren? Niet omdat u het nou zo leuk vind tom uw geld uit te geven, maar om de eenvoudige reden dat u niet kunt weigeren. Al die belastingen en heffingen zijn een “offer you can’t refuse”. Weigert u te betalen, dan komen er uiteindelijk namelijk gewapende mannen en vrouwen bij u langs, om u onder dreiging van opsluiting te bewegen om de betaling te verrichten. Achter de eenvoudige handeling van het kopen van een brood zit dus een vorm van geweld. Waar ook u aan blootstaat.

Dit artikel begon met deze stelling: “Ik vind dat democratisch gekozen politici het recht hebben om geweld toe te passen om hun doelen te bereiken. ” Als u op de bovenstaande stelling “oneens” hebt geantwoord, dan bent u het als het goed is ook niet eens met de BTW-heffing op een brood. Of met al die andere lasten die zichtbaar en onzichtbaar naar de overheid vloeien. Politici mochten immers geen geweld gebruiken om hun doel te bereiken. Maar ze doen het dus toch. En niet zomaar een klein beetje, in de loop der jaren is slechts de lucht die we ademen nog onbelast.

Het verwerpen van die eenvoudige stelling kan in de praktijk tot vreemde consequenties leiden. Want als u het niet eens was met de stelling, verwerpt u het complete zogenaamd democratische systeem dat we hier in Nederland hebben. Dat drijft immers op de inkomsten uit belastingen, en we zijn tot de conclusie gekomen dat de belastingdienst drijft op geweld, verordonneerd door de politiek. En dát geweld hadden we nou net afgekeurd. Het is immers geweld dat wordt toegepast om geld binnen te halen, zodat politici hun doelen kunnen verwezenlijken.

Als dit de eerste keer is dat u deze gedachtengang maakt, dan zit u nu in uw hoofd waarschijnlijk allerlei tegenwerpingen te bedenken. Want we kunnen toch niet zonder overheid? Er moet toch regelgeving zijn? En er moeten toch sociale voorzieningen zijn? En er moet toch infrastructuur worden aangelegd in een land?

Al die tegenwerpingen zijn logisch, u komt immers uit een systeem waarin al dat soort zaken nu eenmaal door een overheid worden geregeld. U weet niet beter dankzij uw conditionering. Zoals een indiaan uit een Braziliaans oerwoud zich ongetwijfeld geen voorstelling kan maken van hoe onze moderne Westerse wereld functioneert.

Stel: die indiaan belt plotseling nú bij u aan. Kunt u hem onze samenleving uitleggen? Kunt u vertellen hoe het hier werkt, waarom het zo werkt en op welke manier de politiek functioneert? U zult er ongetwijfeld weken, zo niet maanden over doen. En dan nog heeft u niet op alle vragen een antwoord kunnen geven.

Zo ook is een overheidsloze wereld, een wereld zonder door politici verordonneerd geweld, niet één, twee, drie uit te leggen. Maar dat wil niet zeggen dat het onmogelijk is. Een utopie, misschien, maar Jules Verne heeft boeken volgeschreven met utopiën, die ondertussen stuk voor stuk bewaarheid zijn geworden. Zo is ook het Libertarische alternatief nu nog moeilijk in al zijn facetten te beschrijven. Het is immers, op enkele succesvolle samenlevingen in het grijze verleden na, nog niet gerealiseerd. We kunnen niet naar Libertaria afreizen om te laten zien hoe prettig het daar vertoeven is. Wat we wél kunnen doen, is laten zien hoe ons huidige systeem corrumpeert. Hoe het onvermijdelijk talloze mensen de afgrond in drijft. Hoe het dreigt vast te lopen. En hoe het systeem in feite totaal immoreel is. Omdat het functioneert op basis van geweld. En een systeem met geweld als basis zal nooit tot een vreedzame samenleving kunnen leiden. Wie vrijheid inlevert voor veiligheid zal geen van beide krijgen.

Libertariërs willen een wereld waar mensen niet gedwongen worden om mee te betalen aan dingen die ze niet willen. Een wereld op basis van vrijwilligheid, in plaats van dwang. Een wereld waar ieder mens het recht heeft om op zijn eigen wijze het geluk te vinden. En dus zonder de eeuwige bemoei- en regelzucht van politici. Waarbij het een ieder natuurlijk vrij staat zich volledig te gedragen volgens de regels van zijn partij, kerk, genootschap of van wat voor organisatie hij dan ook lid wil zijn.

Het klinkt allemaal utopisch. Maar het alternatief is wat we nu zien. Een wereld waar vrijheid zeldzaam aan het worden is. Waar oorlogen aan de orde van de dag zijn. En waar dwang uitgeoefend wordt op mensen, van de wieg tot het graf. Waar mensen langzaam maar zeker slaaf worden van de door henzelf zogenaamd gekozen overheid.

De democratie is niets meer dan een poppentheater om de gewone man het idee te geven dat hij kan meebeslissen. Veel mensen denken dat ze de richting van een land kunnen meebepalen door het juiste hokje in te kleuren. Niets is echter minder waar. Willen we naar een wereld zonder geweld, en als u het dus nog steeds oneens bent met de stelling waar ik mee begon, dan gaat het er niet om welke politici het Catshuis of de tweede kamer bevolken. Het gaat niet om links tegen rechts, of liberaal tegen conservatief. Het gaat om vrije mensen tegen politici. En wat u ook stemt, de tweede kamer komt altijd vol te zitten met politici. Die u vervolgens, als dank voor uw stem, direct beginnen te bedreigen en af te persen.

Als u daadwerkelijk van mening bent dat democratisch gekozen politici niet het recht hebben om geweld toe te passen om hun doelen te bereiken (en een paar minuten geleden hád u die mening, toch?), dan is er maar één manier om dat duidelijk te maken: gun politici niet het genot om gekozen te worden. Slechts door niet te stemmen voorkomt u dat u medeverantwoordelijk bent voor de volgende vier jaar geweld.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Libertarisme
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Kirk schreef op : 1

    Prima artikel. Meer van zulke stukken graag. De Vrijspreker plaatst tegenwoordig wel erg veel korte niemendalletjes of flauwe grappen.

  2. Kim (auteur van dit artikel) schreef op : 2
    Kim Winkelaar

    [1] Dank je.
    De Vrijspreker is 100% vrijwilligerswerk, dus we kunnen geen kwaliteitsgarantie geven 😉

    Maar volgens mij is dat juist de kracht van deze site, een Libertarische visie vanuit allerlei verschillende schrijvers, in allerlei stijlen, en met allerlei onderwerpen. Kortom: afwisselend.

  3. Sander schreef op : 3

    Prima, en vooral voor vele bezoekers een verhelderend artikel denk ik. Toch zullen Libertarische politici ook niet veel anders kunnen. Uiteraard in veel en veel mindere mate, maar zolang er niet een status van absolute chaos heerst lijkt me dat geen enkele ‘staat’ onder het principe van gewelddreiging uit zal kunnen.

    Stel dat in Libertarie plots een democraat de macht zou willen grijpen! 😛

  4. Bep schreef op : 4

    Prachtig stukje.
    Waar weinig spijkers tussen zijn te krijgen.

    Totdat je geweld als een normale, natuurlijke optie ziet die gehanteerd kan worden om je standpunt (sneller/duidelijker) over te brengen.
    Democratie is d.m.v. ‘dreiging met geweld’ het letterlijke, fysieke geweld te beperken.
    Om de geweldsfactor uit te vlakken als overtuigingsmiddel lijkt mij niet reeel, het bestaat immers.
    Sterker, het wordt door diverse instellingen en mensen met succes toegepast,zoals uit het stukje blijkt.

  5. .M schreef op : 5

    Ben het filosofisch geheel met het stukje eens.
    Er is evenwel 1 praktisch probleem:
    de regels die er nu eenmaal zijn (*) moeten wel afgedwongen kunnen worden en daar is m.i. maar 1 mogelijkheid toe en wel -helaas- geweld.
    Stel dat we een bijna libertarische samenleving hebben waarin (toch nog) een flattax van 5% bestaat. Da’s niet 100% ideaal maar toch alleszins fantastisch vergeleken bij de huidige toestand. Bovendien lijkt het me ook nog haalbaar (i.t.t. geheel geen belasting). Wel, als er geen geweld gebruikt kan worden, hoe wil je die 5% dan innen? Tuurlijk betaalt niemand (zelfs) dat als er toch geen consequenties verbonden zijn aan het niet-betalen.
    Ik vrees m.a.w. dat geweld -helaas- altijd onvermijdelijk zal zijn om de regels die er zijn af te dwingen.

    Groeten,
    M

    (*) uiteraard moeten dat er maar heeeel erg weinig zijn. 99% kan worden afgeschaft maar enkele (basisprincipes) zal je onvermijdelijk toch overhouen en die moeten wel gehandhaafd kunnen worden anders hebben ze geen zin.