donderdag, 30 november 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Ssst! Er wordt hard gewerkt in Brussel…

…maar wel door mannen (en vrouwen) zonder kloten.

Eerst nemen de hoge vertegenwoordigers van lidstaten Griekenland op in kring. Dat ze hetzelfde uiteindelijk moesten doen voor Cyprus stond daarbij in de sterren geschreven.
Cyprus heeft een overwegend Griekse bevolking, maar ook een belangrijke Turkse minderheid (18%). Het eiland is nog steeds gedeeltelijk bezet door Turkije. De zelf uitgeroepen Turkse Republiek van Noord Cyprus wordt alleen door Turkije erkend en haar regering wordt als een marionettenregime van Turkije beschouwd.

Bij de toetreding tot de EU heeft de VN een poging ondernomen om het land te herenigen. De Turks-Cyprioten waren voor. De Griekse-Cyprioten wilden wel herenigen, maar niet onder de voorwaarden die het plan van Kofi Annan daaraan verbond. Zo zou Turkije het recht behouden om eenzijdig in te grijpen en dat is niet bepaald onafhankelijk.

Dat Griekenland en Turkije, die niet alleen over Cyprus twisten, maar ook al eeuwenlang een geschiedenis van gewelddadige vijandschap delen, deed bij de hoge vertegenwoordigers een belletje rinkelen toen ze gretig aan het onderhandelen sloegen over een toetreding van Turkije tot de Unie. Een erkenning van Cyprus (en dus het laten vallen van de Turkse Republiek van Noord Cyprus) was een voorwaarde, maar dat durfden de hoge vertegenwoordigers niet uitspreken. Om de een of andere duistere reden was de toetreding van Turkije belangrijker dan het noemen van de dingen bij hun naam.
Er werd dus geëist dat Turkije zijn havens en luchthavens zou openstellen voor verkeer van en naar Cyprus. Maar Turkije eiste dan weer de ontsluiting van het bezette gedeelte. Maar dat kwam voor Cyprus weer neer op een impliciete erkenning van de Turkse Republiek van Noord Cyprus. Volstrekt onaanvaardbaar natuurlijk.

Finland, momenteel voorzitter van de EU, slaagde er niet in om de zaak te deblokkeren en het boude ultimatum dreigt af te lopen. Dit zou ‘niet zonder gevolgen’ zijn voor de toetredingsonderhandelingen. Maar als u nu denkt dat één van die jongensof meisjes die zich ‘hoge vertegenwoordigers’ mogen noemen dat durft te zeggen dan heeft u het mis. Chirac wil geen Turks roet in zijn verkiezingseten. En Merkel wil zich liever bezig houden met het weer levend toveren van de str… euhm grondwet. Dan raken ze eindelijk eens af van die kleine lastposten als Cyprus, Griekenland en… Nederland. De VN is ook meer met zichzelf bezig dan met geopolitieke vraagstukken. En dan springt de hoge vertegenwoordiger van het Verenigd Koninkrijk voor de Turken in de bres. ”We moeten zekerstellen dat de Turkse toetreding tot de EU doorgaat. Nu een negatief signaal sturen naar Turkije zou een serieuze misstap zijn voor Europa op de lange termijn”. Ik vraag me af wel dubbele agenda Blair hiermee verraadt. En wie precies bedoelt hij als het ‘voor Europa’ zegt? Ik kan zo wel een paar redenen bedenken waarom een toetreding van Turkije tot de federale monsterstaat voor mij een serieuze misstap zou zijn.

Wat er ook van zij, de diplomaten moeten nu hard werken om een oplossing uit te dokteren die geen van de hoge vertegenwoordigers het politieke gezicht doet verliezen. Een moeilijke klus met gewis een hilarische uitkomst. Maar straks vragen die lui nog een salarisverhoging en dan ze wij nog een keer de pineut.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Maverick. schreef op : 1

    Het beste is denk ik alle landen die er om vragen tot de EU toe te laten. Dit zal het verrottingsproces ongetwijfeld versnellen en de EU onbestuurbaar maken. Dat heb ik liever dat het 1000-jarige Reich dat nu geconstrueerd wordt.

    Hoe zit het eigenlijk met landen die (willen) uittreden? Krijgen die een pan-Europese ‘vredesmacht’ op hun dak, of moeten de Eurocraten machteloos toezien dat hun invloedsfeer afbrokkeld? Tot nu gaan de politici er van uit dat de EU eeuwig en ondeelbaar is en toetreding een eenrichtingsweg. De realiteit in voormalig Joegoslavie en Sovjet Unie heeft laten zien dat dat niet meer is dan een natte droom van politici.

  2. Wim schreef op : 2

    De rol van Blair is uitgespeeld ook in zijn eigen land. Goed artikel overigens.

  3. Cincinnatus schreef op : 3

    Op Turkije bij de EU zit ik niet zo te wachten.Anderzijds ben ik wel voor erkenning van Turks-Cyprus als onafhankelijk land.

    Opdoeken van de EU en inplaats daarvan
    een vrijhandelszone zonder BTW, subsidies of enige douanrechten waartoe wat mij betreft ook Turkije en het landje Turks-Cyprus (naast Grieks-Cyprus) mochten horen,zou wat mij betreft een goede insteek zijn.

    Groetz,

    Cincinnatus