Gevaarlijke, collectivistische praat van Groenhuijsen

Toen Charles Groenhuijsen Amerikaans Tv-correspondent voor de NOS (?) was, gaf hij regelmatig een interessante reportage.

Deze week, 18 december, kregen we echter een column van hem onder ogen waar het domme, gevaarlijke collectivisme met stromen uit bijna elke zin droop.

Het gevaarlijke daarvan is dat veel lezers en kijkers dergelijke columns zeer weinig kritisch lezen of bekijken. Daardoor druppelt het collectivistische vergif dan ongemerkt in de geesten van het gemene volk!
Een groot deel van de inhoud van de column zou veel meer waarde hebben zonder deze collectivistische inslag. En dan zijn er heel wat columnisten en schrijvgers die veel erger zijn dan Charles

Zie hier de bewuste column waarin we bepaalde delen/woorden hebben benadrukt en eventueel via [...] van kort commentaar voorzien.

Charles Groenhuijsen: “Chaos in Den Haag: dit wilden we [wie?] toch?”
Gepubliceerd op maandag 18 december 2006

Iedereen heeft kritiek op de politici in Den Haag. Over de puinhoop die daar is ontstaan.
De puinhoop is inderdaad groot en de hoofdrolspelers hebben bijna allemaal stommiteiten begaan.
Maar verwijten aan de politiek? Klinkklare kletskoek natuurlijk. Dit is precies wat de kiezer [wie is dat?] wilde: Machteloze machthebbers.

We hebben eindelijk onze zin. Dit is het politieke tableau dat we zelf met duimdikke klodders verf op 22 november hebben geschilderd. [ik en veel anderen waren daar niet bij!]
Striemende strepen. Vette vegen. Knallende kleuren. Geen beschaafd Hollands landschapje dus.
Maar, beste kiezer, ga daar niet over zitten mopperen. Kijk liever in de spiegel. [...Ikke??? Waarom ???]

Politieke pestbende
U laat de politieke aanvoerders zélf alle hoeken van de kamer zien. [Wij hebben helemaal niet gekozen] Ze liggen verward en verdoofd in de hoek. Geen wonder dat ze dan malle dingen doen!

U [hoe bedoel je? ] laat partijen (SP, Partij voor de Dieren en Partij voor de Vrijheid) winnen die vast hele bijzondere talenten bezitten. Maar van het regeren van het land hebben ze nog geen verstand. [ik wil niemand laten winnen, laat staan regeren].

U laat partijen die tientallen jaren premiers en ministers hebben geleverd dik verliezen. “Ja, geen wonder”, roept u dan nijdig,”Dat hebben ze dubbel-en-dwars verdiend. Met zo’n politieke pestbende in Den Haag verlies je natuurlijk veel zetels.” Maar, kiezer, u bent zelf dus óók verantwoordelijk voor die pestbende. [Dit gaat me echt te ver. Charles mg proberen anderen een schuldcomplex aan te praten, maar zelfs libertariers die toch gestemd hebben, zijn niet verantwoordelijk.]

U maakte het land onregeerbaar. Ze staan daar op het Haagse Binnenhof met hun politieke broek op de enkels. En u maar klagen dat ze er zo bescheten bij staan. Dank je de koekoek.

U straft ongenadig de leiders af van partijen die er mede voor zorgden dat Nederland tot de meest concurrerende en rijkste landen ter wereld behoort. Met een krimpende staatsschuld en dalende armoede. Met stijgende welvaart en steeds hogere levensverwachting. [Zorgden die politici daarvoor? Die welvaart is er ondanks de hindernissen van die politici]

U hebt het volste recht politici af te straffen omdat u minder vrolijk bent over hun politieke erfenis. Maar begin niet dan op zijn Hollands te mopperen als uw keuze tot een onbedaarlijke politieke chaos leidt.

Vlucht naar de flanken
Altijd weer spannend de nieuwste mailtjes van Maurice de Hond. Wat zijn de politieke dagkoersen? Met welke politieke wind waait Nederland vandaag weer mee? Houdt u vast: Maurice heeft uitgerekend dat PvdA en SP nu even groot zijn: 29 zetels.

Even rekenen hoeveel zetels nu in handen zouden komen van partijen die niet kúnnen of eigenlijk niet wíllen regeren. Telt u even mee: SP 29 zetels, Partij voor de Vrijheid 15, GroenLinks 6, Partij voor de Dieren 2.

Reken daarbij een paar kleintjes aan de politieke zijlijn: D66 2 zetels, SGP 2 zetels. Totaal – schrik niet – zijn dat 56 Kamerleden die bijna zeker níet meedoen aan een kabinet maar er wél alles aan zullen doen om een nieuw kabinet vanaf de linker- of rechterflank het leven zuur te maken.

Uit de laatste opiniepeiling blijkt zonneklaar dat Nederlandse kiezers hun vlucht naar de flanken verhevigd doorzetten. SP en PVV blijven dik winnen. Het CDA verliest dramatisch: Van 41 naar 32 zetels. De PvdA verliest ook weer zwaar: Van 33 naar 29. Alleen de VVD wint; van 22 naar 26 (dankzij of ondanks IJzeren Rita?). Maar de trend is helder: Meer aanhang voor extreem rechts en links.

“Hiep-hiep-hoera”, zal menigeen verrukt uitroepen, “eindelijk wordt het stoffige midden eens flink opgeschud. Leve de vernieuwing!” Tsja, dat is een keuze. Helemaal democratisch tot stand gekomen. Niks mis mee dus.

“Dol op saaie politiek
Maar Nederland is altijd geregeerd vanuit het brede midden. Met het CDA in een sleutelpositie. Of – onder Paars – met een wonderbaarlijk monsterverbond van VVD en PvdA. Nu geeft de kiezer steeds meer macht aan linkse en rechtse clubs die geen enkele ervaring hebben als regeringspartij.

Vervolgens verwacht de kiezer daar wél bestuurlijke wonderen van. Beetje tricky. [neen, simplistisch is het woord]. Stel je voor een personeelsadvertentie: “Uitstekende piloot gevraagd. Vliegbrevet ongewenst”. Of “Dringend gevraagd: chef-badmeester zónder zwemdiploma”.

We hebben vaak en veel geklaagd over de saaie Haagse politiek. Die klacht hoor je niet meer. Jammer. Ik ben dol op saaie politiek. Dan heb je leiders die kalm en standvastig het land door de branding loodsen. Zonder gescheld en gedram.

Hebt u laatst die leuke statistiekjes gezien over de gelukkigste volkeren ter wereld? Nederland scoort hoog. Maar Scandinavië nóg hoger. Zou het met hun saaie, maar daadkrachtige politici te maken hebben? In Nederland worden we voorlopig niet beter van alle politieke opwinding.

Wél bozer. Kwaaier ook. En vast niet gelukkiger.

Charles Groenhuijsen