vrijdag, 1 december 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Globalisation is Good – Johan Norberg on Globalization

The world is an unequal and unjust place, in which some are born into wealth and some into hunger and misery. To explore why, in this controversial Channel Four documentary the young Swedish writer Johan Norberg takes the viewers on a journey to Taiwan, Vietnam, Kenya and Brussels to see the impact of globalisation, and the consequences of its absence. It makes the case that the problem in the world is not too much capitalism, globalisation and multinationals, but too little.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Globalisatie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Roy schreef op : 1

    En bij deze nogmaals mijn suggestie om hem op de kalender www.vrijspreker.nl… te zetten

  2. ACP schreef op : 2

    Globalisatie is eenvoudig het GEVOLG van de invloed van (zowel commerciele als militaire) krachten en machten die zonder veel poespas overal primitieve protectieve walletjes elimineert en zulke (voor de vrijheid van de mens uiterst schadelijke) instellingen letterlijk zal doen verdampen als: (tirannieke) overheden, de vakbonden, achterlijke nasjionalisme, en religieuze monopolien (zoals in de Moslemlanden, en Latijns Amerika)

    Globalisatie elimineert ook immobiliteit en compartementisatie van de mens, en uiteindelijk massale oorlogen … (door het interlocken van economien en andere algemeen menselijke belangen), en maakt welvaart op basis van bijdrage verdienste mogelijk. Globalisatie maakt de wereld transparent.

  3. bart schreef op : 3

    heel lang geleden bij het programma nieuw economisch peil was Norberg te zien met een gelijksoortig programma.zijn tegenspeelster was noreena hertz, (IOU, silent takeover)

    www.rvu.nl…

    mooie programmma’s verder

  4. Arend schreef op : 4

    [3] Politiek activisme op los zand versus een scherp analytisch coherent verhaal. Noreena denkt nog steeds dat een nazionale overheid het beste ‘markt’instituut is, en een supranationaal instituut is haar natte droom. Gelukkig heeft ze Soros (Globalisation, 2002) mee en heeft Friedman misschien een generatie of drie te vroeg geleefd. Norberg gaat nooit enige echte invloed krijgen omdat hij de feilbaarheid van overheden zowat het uitgangspunt van z’n analyse maakt. En dat is nu eenmaal kwetsend voor de beperkte geesten van deze wereld, te weten: politici, socialistisch georienteerde ‘wetenschappers’ e.v.a. …