vrijdag, 8 december 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Het gaat niet om wat je krijgt

Het gaat er niet om wat je krijgt, het gaat erom wat je niet krijgt.
In eerste instantie een rare uitspraak, maar als je kijkt naar de wijze waarop belastinggeld wordt uitgegeven, is het een waarheid als een koe. Het is alleen zo jammer dat vrijwel niemand dat inziet.

Het meest duidelijke voorbeeld van deze stelling is de omroep.
Socialisten en andere overheids-aanbidders zijn dol op dit stukje folklore. Hoe vaak Wouter Bos ook schande sprak van het feit dat er voedselbanken zijn in Nederland, nooit kwam hij op het eenvoudige idee om dan maar wat minder Lingo te subsidiëren, of te stoppen met het maken van allerlei voetbalprogramma’s op de publieke netten. Voor die 20 miljoen Euro’s die de NOS aan de uitzendrechten voor het Britse voetbal heeft neergeteld zouden toch best een heel aantal mensen niet meer naar zo’n voedselbank toe moeten, zou je denken.

Maar nee, niet één politieke partij pleit voor het drastisch inperken van de subsidies aan Mart Smeets, Marcel van Dam of Andries Knevel. Laat staan dat men wenst te knabbelen aan de salarissen van één van de talloze managers, directeuren, anchor-man’s en ‘programma-makers’ die de Hilversumse incrowd vormen.

Niet zo heel gek natuurlijk, want zo lang je de media subsidieert kun je altijd wel een journalist zo gek krijgen om te gaan zwaaien met het verkiezingsprogramma van Hans Janmaat in een item over Fortuyn. Of gewoon vriendelijk verzoeken bepaalde partijen uit de publiciteit te houden, zoals met Nederland Transparant is gebeurd de afgelopen verkiezingen.

D66-staatssecretaris Medy van der Laan heeft de afgelopen periode wel een poging gewaagd om een heel klein ietsiepietsie te bezuinigen op de publieke omroep. Prompt werd D66 geboycot in alle serieuze programma’s, werd de machtsstrijd in de top van die partij fors opgeblazen door de ‘onafhankelijke’ NOS, en werd er zorgvuldig voor gezorgd dat de partij gemarginaliseerd zou worden.

De motivatie om verder niet te tornen aan de publiek omroep is gelegen in het feit dat de commerciële omroepen uitsluitend ‘commerciële pulp’ uitzenden. En er is natuurlijk ook behoefte aan kwaliteitsprogramma’s. En die kwaliteit maken de commerciëlen niet, zo is dagelijks te bewonderen op SBS6. Dáárom moet er een publieke omroep zijn die zulke programma’s maakt, die onafhankelijke journalistiek bedrijft, en die daarmee minder gedreven wordt door de reclame-inkomsten. Zo wil de doctrine.

Maar het gaat er niet om wat je krijgt, het gaat er om wat je niet krijgt. Wat we krijgen is de publieke omroep, allemaal leuk en aardig, en ondertussen zo commercieel als geen ander, zij het zonder plaspauze tijdens een programma (wat de vraag doet opkomen waar de stichting voor patiënten met blaasontsteking blijft om, gesubsidieerd uiteraard, tegen dit enorme onrecht te protesteren, maar dat terzijde).

Wat we door die subsidie niet krijgen is bijvoorbeeld een commerciële zender op Christelijke basis, een RTL-C, zeg maar. Daar is in dit land voldoende ruimte voor, de Christelijke partijen krijgen bij elkaar toch zo’n 50 zetels in de tweede kamer, maar helaas. RTL-C zal er nooit komen zolang de Christelijke programma’s volledig gesubsidieerd door KRO, NCRV en EO gemaakt worden. Geen ondernemer gaat een product maken dat al ‘gratis’ door een ander wordt weggegeven. Zo is het natuurlijk ook met al die andere ‘kwaliteits-programma’s’ op de publieke zender. De commerciële omroepen bieden die niet aan, omdat het nogal lastig concurreren is tegen belastinggeld. Als de overheid aan iedereen een gratis fiets zou geven, zouden er dan nog veel fietsenwinkels zijn? Juist.

Dat commerciële omroepen geen kwaliteit zouden kunnen maken is bewezen onzin. Het RTL4-journaal is een volwaardig journalistiek product dat de vergelijking met het (veel duurdere) NOS-journaal eenvoudig wint. Talpa maakt ondertussen een voetbalprogramma dat in niets onderdoet voor wat Studio Sport maakte. Voetbal Inside van RTL is een even goed (of slecht) voetbal-praatprogramma als NOS Studio-voetbal, en zijn ‘Pauw en Witteman’ nu echt zoveel anders of beter dan het ter ziele gegane ‘Barend & van Dorp’?

Zijn de documentaires van Discovery minder goed dan die op Nederland 1,2 of 3 te zien zijn? En is het programma van Peter R. de Vries geen prachtig staaltje van goede onderzoeks-journalistiek? Kwaliteit voldoende dus, hoewel er ook een hoop pulp voorbij komt. Niks mis mee, blijkbaar willen veel mensen die pulp bekijken, en niks is zo democratisch verantwoord als het bieden van datgene waar de meerderheid om vraagt.

Het punt blijft daarbij dat de commerciële omroepen veel meer kwaliteitsprogramma’s zouden maken als ze geen oneerlijke concurrentie zouden ondervinden van gesubsidieerde netten. De oplossing is simpel: laat nog één publiek net bestaan voor écht onafhankelijke informatie. Met een aantal uitgebreide en onafhankelijke Journaal-uitzendingen, die de hele dag door herhaald kunnen worden. Voeg er een kunst- en cultuurblok in, wat sportnieuws, het weerbericht, en meer is niet nodig. Al het andere belastinggeld dat in de televisie wordt gepompt zorgt er slechts voor dat we die programma’s niet via een commercieel net te zien zullen krijgen.

Het televisie-landschap kan er het zelfde uitzien als de gedrukte media. We hebben een staatscourant, en verder tientallen kranten en duizenden tijdschriften. Allemaal zonder subsidie. Er is geen enkele reden waarom de televisie anders zou zijn dan gedrukte media. En hetzelfde geldt uiteraard ook voor de radio, waar 1 nieuwszender meer dan voldoende is.

Precies hetzelfde principe is ook van toepassing op ál die andere dingen waar de overheid belastinggeld tegenaan smijt. Kijk niet naar wat de overheid je ‘geeft’, maar kijk eens naar wat je daardoor niet krijgt. Er zijn geen goede en betaalbare privé-scholen, omdat de overheid die markt domineert. Er zijn geen goede en betaalbare tolwegen omdat de overheid die markt in handen heeft. Er zijn geen goede en betaalbare commerciële ziekenhuizen, bejaardencentra, werkloosheidsverzekeringen, huurwoningen, busbedrijven of beveiligingsbedrijven omdat de overheid er op allerlei manieren enorme vingers bij in de pap heeft.

Subsidie is als alcohol, het maakt altijd meer kapot dan je lief is.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Subsidie Industrie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Sander schreef op : 1

    Ik hoef het niet altijd met je eens te zijn Kim. Dat is dan deze keer. 😛

    Je slotregel " Subsidie is als alcohol, het maakt altijd meer kapot dan je lief is", lijkt me al onjuist in zichzelf. Met matige alcohol kan het verdraaid gezellig zijn en veel van een mindere week ‘goedmaken’. Maar OK, dat is dan symbolisch.

    Je hebt gelijk dat zenders als Discovery een prima documentaire kunnen maken. De publieke omroepen kunnen dat bij uitzondering af en toe ook wel eens. Ik geloof beslist niet dat commercielen betere programma’s zullen maken. Duurdere wellicht. Maar het gevaar van onwaarheid en propaganda lijkt me onderling volstrekt uitwisselbaar. En daarbij, of uitzendingen van belastinggeld of uit reclamegelden worden betaald, wat is het verschil? Die reclamegelden worden immers uiteindelijk toch ook gewoon door de eindgebruiker van de te adverteren producten betaald?

    Van de andere kant denk ik echter dat het onderwerp een beetje een achterhoede gevecht is. Ik denk namelijk dat op zeer korte termijn ‘TV-uitzendingen’ standaard op de diverse websites zullen worden ‘uitgezonden’. De techniek staat niet stil en het wordt steeds goedkoper en beter.

  2. René schreef op : 2

    Het voedselbank voorbeeld vind ik slecht gekozen. Ten eerste is nog niet zolang geleden in Elsevier gepubliceerd wat de samenstelling is van de groep voedselbank gebruikers (kan de link zo snel niet vinden) en dat stemt niet vrolijk. Je kunt veilig stellen dat het merendeel tot de uitvreters gerekend mag worden, als dat lijstje correct is.

    Ten tweede wek je de suggestie dat die 20 miljoen beter onder de armen verdeeld had kunnen worden om zo minder voedselbank klanten te hebben. Dan zit je dus meteen weer bij de verfoeide socialistische beginselen.

    Mocht je bedoeld hebben dat die 20 miljoen als lastenverlaging aan de burger teruggegeven had moeten worden, dan had die 2 euro of zo die dat scheelt per persoon voor voedselbank bezoek niet uitgemaakt.

    Het RTL journaal is gewoon slecht, althans niet beter dan het NOS journaal. Ook de commerciële nieuwslezers en lezeressen zijn van linkse signatuur, en laten geen gelegenheid voorbij gaan om dat te etaleren. Zelfs Frits Wester, ooit redelijk objectief, heeft sinds de moporden op Pim en Theo een behoorlijke draai naar links gemaakt, getuige zijn uitlatingen t.a.v. Rita Verdonk en het generaal pardon de afgelopen weken.

    OK, hij komt nog niet in de buurt van Ferry Mengele, maar dat is dan ook een echte rat. Ik bedoel maar te zeggen dat de propaganda niet exclusief aan de staatsomroep is voorbehouden.

    Overigens betaal je aan de commerciële zenders net zo hard mee als aan die staatszenders, ongeacht of je er naar kijkt. De commerciëlen worden namelijk betaald met reclamegeld (die plaspauzes) en de kosten daarvan zijn verwerkt in de producten die je koopt. En aangezien alle fabrikanten bij alle commerciëlen reclame zendtijd inkopen heb je daar dus niets over te zeggen. Je kunt niet merk A boycotten omdat dat meebetaalt aan het absurde salaris of de pulp programma’s van commercieeltje X.

    Dan hou je namelijk geen ‘acceptabele’ merken meer over en kun je alleen nog onder je bijdrage uit door merkloze Aldi en Lidl artikelen te kopen. Maar wie weet wordt daar in de thuismarkt (veel Aldi en Lidl artikelen komen uit Duitsland) ook wel reclame voor gemaakt, dus subsidieer je dat dan nog steeds.

  3. Wladimir schreef op : 3
    Wladimir van Kiel

    [2] die redenering klopt gewoon niet: als mensen massaal RTL zouden negeren dan gaat deze echt wel op de fles, adverteerders zijn niet gek en houden de kijkcijfers scherp in de gaten. Overigens is er een relatie tussen de advertentieprijzen en de kijkdichtheid van programma’s. Zo is de formule van RTL5 niet zolang geleden veranderd omdat er niemand naar keek, net als het voormalige Veronica en Yorin (nu Net5 en RTL7 geloof ik). Commerciele zenders reageren echt wel op hun markt.

    Mensen negeren massaal de staatsomroepen zonder dat dit enig gevolg heeft. Al kijkt er nog maar 1 persoon dan zullen ze nog volop blijven doorgaan, net als verkeizingen waar ook 1 stemmer voldoende is om de verkeizingen geldig te laten zijn.

    Zie BNN: die haalde lang niet het aantal leden dat nodig was om te blijven bestaan en toch heeft de staat de stekker er niet uitgetrokken.

  4. Kim (auteur van dit artikel) schreef op : 4
    Kim Winkelaar

    [2] "Het voedselbank voorbeeld vind ik slecht gekozen. Ten eerste is nog niet zolang geleden in Elsevier gepubliceerd wat de samenstelling is van de groep voedselbank gebruikers (kan de link zo snel niet vinden) en dat stemt niet vrolijk. Je kunt veilig stellen dat het merendeel tot de uitvreters gerekend mag worden, als dat lijstje correct is.

    Ten tweede wek je de suggestie dat die 20 miljoen beter onder de armen verdeeld had kunnen worden om zo minder voedselbank klanten te hebben. Dan zit je dus meteen weer bij de verfoeide socialistische beginselen."

    Sorry, maar ik schreef in de betreffende alinea nou juist over Wouter Bos, die had het over voedselbanken. Persoonljk vind ik die voedselbanken nou juist een prachtig schoolvoorbeeld van hoe in een vrije samenleving de armen echt niet hoeven om te komen van de honger.

    Ik pleit dus niet voor herverdeling, ik pleit voor het afschaffen van de publieke omroep. Iemand die roept dat de ‘armen’ het zo slecht hebben, maar wel miljoenen pompt in Engels voetbal en al die andere publieke omroep-kul, die is volstrekt ongeloofwaardig.

  5. Hub schreef op : 5
    Hub Jongen

    [1] "En daarbij, of uitzendingen van belastinggeld of uit reclamegelden worden betaald, wat is het verschil? Die reclamegelden worden immers uiteindelijk toch ook gewoon door de eindgebruiker van de te adverteren producten betaald?"

    Maar Sander toch! Dit maakt ALLE verschil. In het ene geval wordt er fininancierd met gestolen geld. In het andere is het hele proces vrijwillig.
    Alleen dat is al reden genoeg om het eerste te verfoeien.
    Een gevolg is bovendien dat het vrije proces beconcurreerd wordt door gesubsidieerde zenders waardoor de kosten voor de ondernemer stijgen.

    Dit werkt op dezelfde manier als bij de drukkers in Zeeland.
    Zie: www.vrijspreker.nl…

  6. Sander schreef op : 6

    [3] Jawel. In de breedste zin des woords dus. En laat dat nu precies zijn wat ik eerder zei. De betalende partij gaat daar net als bij de staatsomroep de programmering bepalen. En vergis je ook niet in de nieuwsverslaggeving en sluikreclame welke veel verder gaat dan het tonen van een zakje chips in beeld. Het mechanisme commercieel = beter, kan ik niet ontdekken. De massa-media zijn een van die grote uitzonderingen op ‘marktprincipe voordelen’. Maar goed, uitzonderingen bevestigen de regel.

  7. Sander schreef op : 7

    [5] ‘In het ene geval wordt er fininancierd met gestolen geld. In het andere is het hele proces vrijwillig.’ Daar heb je volstrekt gelijk in Hub. Dat is een emotionele factor die ook ik uiterst laakbaar vind. Het gaat mij echter om de ‘kille kostenkant’ die lood om oud ijzer is.

    ‘Een gevolg is bovendien dat het vrije proces beconcurreerd wordt door gesubsidieerde zenders’ Dat proces is niet vrij Hub, Zie mijn eerdere reflectie. Wellicht vrijer voor de ondernemer, voor een enkele ondernemer, maar niet vrijer voor de programmering. Het spijt me, ik kan er niet anders over denken.

  8. Wladimir schreef op : 8
    Wladimir van Kiel

    [6] de betalende commerciele partij bepaalt de programmering helemaal niet, dat is altijd de kijker en de betalende partij gaat echt geen reclamegeld stoppen in programma’s waar niet naar gekeken wordt behalve de staat dan die staatsreclametijd koopt bij de commerciele omoepen en bepaalde programma’s financiert en daarmee invloed koopt bij de commerciele zenders.

    Er is nog een andere manier, namelijk betaalzenders, zoals cable in Amerika. mensen worden abonne, krijgen het soort programma dat ze willen en er is geen reclame.

  9. Jozef schreef op : 9

    [2] Wat dom om de prijs van een product met subsidie te vergelijken.
    Subsidie is gejat geld dat naar bepaalde doelen vloeit zonder enige invloed van vraag.

    De prijs die jij voor producten betaalt aan een ondernemer betaal je vrijwillig. Dat een ondernemer een deel van zijn opbrengsten investeert in reclame is ook goed voor jou, want hoe meer mensen een artikel kopen, hoe beter en goedkoper het wordt.

  10. Sander schreef op : 10

    [8] Wlad, die betaalt, bepaald. Maar hier niet. De betalende partij is immers uiteindelijk de eindgebruiker. En die zit helemaal niet te springen om die reclameboodschappen die programma’s financieren die hij niet wil zien maar wel moet betalen aan de kassa in de supermarkt. In een samenleving waarvan het IQ per individu tenminste op 120 ligt heb je wellicht gelijk met je theorie. Maar da’s een utopie uiteraard.

    Betaalzenders lijken ook mij een zeer goed alternatief.

  11. Sander schreef op : 11

    [9] Met goede producten wordt niet geadverteerd. Goede wijn behoeft geen etiket. De laatste 15 jaar nog eens een commercial gezien over een CD-speler? CD-brander? Ferrari? Radio-tuners? Aardappels? Neen, het gaat in 99% van de gevallen om producten die de consument doorgaans NIET wil hebben, of slechts bij zeer grote uitzondering.

  12. Jozef schreef op : 12

    [10] Ik vind je redenering met betrekking tot de financiering van reclame zeer krom.

    Je zegt dat je gedwongen wordt te betalen voor reclame waar je niet op zit te wachten. Maar zonder reclame zou je niet weten dat een product te koop is of waar het te koop is. Dus reclame is een aanvullende dienst die ervoor zorgt dat jij de producten die je wilt hebben kunt vinden. Het is net als het tasje erbij en de verwarming en mooie aankleding van een winkel iets wat bij het product hoort.
    Je wordt niet gedwongen hieraan te betalen, je kunt immers ook niets kopen of zelf je spullen maken.

  13. Jozef schreef op : 13

    [11] Als reclame niet meer nodig is omdat iedereen het product weet te vinden, dan wordt er ook geen reclame meer gemaakt. Dat is marktwerking, bedrijven verspillen niet graag geld.

  14. Sander schreef op : 14

    [12] ‘Je wordt niet gedwongen hieraan te betalen, je kunt immers ook niets kopen of zelf je spullen maken.’

    Dan wordt ik gedwongen om niets te kopen of mijn spullen zelf te maken. Blijft dwang. Als bedrijf A zeepjes en chips maakt, adverteert met zeepjes, en ik koop zijn chips betaal ik ook mee aan de commercial van het zeepje.

    Wellicht zou het inderdaad een goed idee zijn om het moederbedrijf in grote naam te vermelden op de verpakkingen van de producten. Dan weet ik in elk geval veel beter welke producten ik WEL en NIET zaq kopen.

  15. Hub schreef op : 15
    Hub Jongen

    [7] "Daar heb je volstrekt gelijk in Hub. Dat is een emotionele factor die ook ik uiterst laakbaar vind. Het gaat mij echter om de ‘kille kostenkant’ die lood om oud ijzer is."

    Neen, het is niet "emotioneel". Dit is puur rationeel geredeneerd dat stelen van de een en geven aan de ander een misdaad is.

    Het is ook geen lood/ijzer. Door het gestolen geld kunnen bvb artiesten en programmamakers enorm hoog betaald worden, waardoor de commerciele zender ook hogere kosten krijgt om dergelijke krachten aan te trekken, en het wordt hem moeilijker gemaakt.

    "’Een gevolg is bovendien dat het vrije proces beconcurreerd wordt door gesubsidieerde zenders’ Dat proces is niet vrij Hub, Zie mijn eerdere reflectie. Wellicht vrijer voor de ondernemer, voor een enkele ondernemer, maar niet vrijer voor de programmering."

    Dit begrijp ik niet. Bedoel je dat de programmering ook aan allerlei overheidsvoorschriften moet voldoen?
    Dat is dan toch alleen maar een versterkende factor om het hele gedoe af te keuren?

    Het is zelfs van de gekke dat een overheid moet zorgen voor het amusement van de burger.
    Uiteraard het "geef ze brood en spelen" verhaal.

  16. Jozef schreef op : 16

    [14] Ah ik zie al waar het misgaat: de socialistische definitie van dwang. Want mensen die modaal verdienen worden immers ook gedwongen om geen Ferrari te kopen is het niet? En alle vrijheid is betrekkelijk, immers wij zijn ook niet vrij van de zwaartekracht is het wel?

    Mijn definitie van dwang (nodig om zinnig over politiek en economie te kunnen discussieren) is dat één of meerdere individuen tegen iemand zeggen: doe wat wij je opdragen OR ELSE…

    Kortom "dwang" is niet hetzelfde als "gedwongen door omstandigheden".

  17. Sander schreef op : 17

    ‘Dit begrijp ik niet. Bedoel je dat de programmering ook aan allerlei overheidsvoorschriften moet voldoen?’ Ik bedoel de inhoud van de programma’s.

    Voorbeeld1: Onlangs zond een commerciele zender een programma uit over een autorace (old timers) naar China. Iets van 5 afleveringen. Als autoliefhebber vond ik dat prachtig. Er reden zo’n 100 auto’s mee. Je zou verwachten dat alle auto’s eens even in beeld gebracht worden. Maar nee. Slechts een enkele geselecteerde. In een glimps zag ik plots de contouren van een prachtige ‘oude Amerikaan’. Ik kijken en weer kijken, alle afleveringen… Maar mijn Amerikaan komt niet in beeld. En waarom niet? Omdat deze auto was voorzien met reclame van een ‘tegenpartij’!

    En zo kan ik hier nog 100 voorbeelden neerzetten…

  18. Sander schreef op : 18

    [16] Flauwekul.

  19. Jozef schreef op : 19

    [18] Uitgeluld?

  20. Hub schreef op : 20
    Hub Jongen

    [18] Hoe bedoel u? Is dit een argument?
    Wat is er fout aan de definitie van Jozef over dwang?

  21. Hub schreef op : 21
    Hub Jongen

    [17] Sorry, ik begrijp het nog niet.
    De commerciele ondernemer mag toch zelf bepalen wat hij wel of niet uitzendt? (uitgaande van een vrije maatschappij, die we nu niet hebben!!)
    In dit geval laat hij de autos zien waarmee hij het maximale resultaat wil halen.
    Ik begrijp niet wat daar mis aan kan zijn.

  22. Sander schreef op : 22

    Want mensen die modaal verdienen worden immers ook gedwongen om geen Ferrari te kopen is het niet? En alle vrijheid is betrekkelijk, immers wij zijn ook niet vrij van de zwaartekracht is het wel?

    Je mag me een randdebiel vinden, maar ik laat me ook op dit forum niet als zodanig klassificeren. Ook niet door ene Jozef. ‘Uitgeluld?’ Kenenelijk heb ik tegen een open zenuwtje getrapt.

  23. Sander schreef op : 23

    [21] Dus jij vind het normaal dat je tijdens een voetbalwedstrijd slechts 16 spelers te zien ktijgt?

  24. Jozef schreef op : 24

    [22] Sander: "Dan wordt ik gedwongen om niets te kopen of mijn spullen zelf te maken. Blijft dwang."

    Sander: "Je mag me een randdebiel vinden,…".

    Jozef: Jouw woorden.

  25. Sander schreef op : 25

    Je kunt ‘dwang’ wenden en keren zoals je wilt: ik ben en blijf gedwongen mee te betalen aan de kassa, via de producten die ik koop. De storende reclames blijven dwang. En nog veel meer. En nee, ik heb geen echte keuze. Immers, als ik een commercieel TV-pakket kies, moet ik verplicht betalen aan zenders die ik niet wil zien. Ik kan er niet voor kiezen om wel Discovery en geen RTL te ontvangen. De ‘markt’ heeft bepaald voor mij, dat ik ook moet betalen voor zenders die ik niet wil zien!!

  26. Aad schreef op : 26

    Persoonlijk vind ik zowel de commerciele als de publieke netten in Nederland bagger maar dat is een kwestie van smaak. Ik kijk het liefst naar de (met Engels belastinggeld gefinancieerde) BBC.
    Het probleem in Nederland is dat er teveel zenders vissen in dezelfde advertentievijver (meen iets van 180 miljoen op jaarbasis) en het qua talent of eigenzinnigheid hier ook niet overhoudt. Te vrezen is dat wij een volkje zijn van boertige vissers, handelaren en dominees waar de middelmaat regeert en het allemaal zo goedkoop mogelijk moet.

  27. Sander schreef op : 27

    [25] Wladimir had gelijk: betalen per zender.

  28. Jozef schreef op : 28

    Sander,

    dwang (de ~ (m.), ~en)
    1 machtsuitoefening waardoor men iem. tot iets dwingt of waardoor men tot iets gedwongen wordt => coërcitie, compulsie, pressie
    2 ziekelijk verschijnsel waardoor iem. tegen zijn wil bepaalde dingen doet

    Maak ervan wat je wilt, maar jouw gezeur over reclame valt hier niet onder.

  29. Sander schreef op : 29

    1 machtsuitoefening waardoor men iem. tot iets dwingt of waardoor men tot iets gedwongen wordt => coërcitie, compulsie, pressie

    Ik ga er vanuit dat je in Nederland woont Jozef, en je bekend bent met het ‘Nederlandse’:

    Indien ik in Nederland kies om voor Discovery te betalen, en alleen voor Discovery, dan kan dat niet. Dan wordt ik gedwongen daar Ned1,2,3 Dld1.2 etc.etc. bij te nemen. Ik heb geen vrije keuze.

    Dan zal jij zeggen "dan kies je er toch voor de TV buiten te kieperen". Blijft overeind dat het dan nog steeds geen vrije keuze is. Mijn keuze is immers om Discovery te zien.

    Je gaat een Ferrari kopen maar dan moet je ook voor een Opel, een Ford en een VW betalen. "Dan koop je toch geen auto…?"

  30. Hub schreef op : 30
    Hub Jongen

    [25] [28]
    Wat is "dwang"? En waarover praten we.
    Zonder dit goed te weten, praat je gewoon langs elkaar heen.

    Net als het woord Vrijheid, zijn er talloze definities over dwang.

    De Vrijspreker heeft het over "Individuele Vrijheid, over de soevereiniteit van ieder individu".

    We hebben het over hoe mensen met elkaar samenleven. Regelen ze de zaken op basis van vrijwilligheid of op basis van geweld.

    Wij vinden dat het zou moeten op basis van vrijwilligheid. Vrij zijn is het ontbreken van geweld van andere personen.
    In dit kader is "dwang" het dreigen met (fysiek) geweld.
    De definitie van Jozef zegt datzelfde met andere woorden.

    [25] :"Immers, als ik een commercieel TV-pakket kies,. . ."
    Je mag dit (nu nog) vrij kiezen!!! Niemand die je dwingt.