dinsdag, 19 december 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Overheidsbestedingen : hopelozer dan hopeloos

Welke is de overkomst tussen de Centrale Bank van Samoa, de Asean Development Bank in Manila , de luchthaventerminal op het eiland Guernsey , de verkeerstoren op de luchthaven van Honiara, Solomon islands
( betaald door Europa) en tal van overheidsgebouwen in Nederland ?

De overeenkomst tussen al deze gebouwen is dat zij veel te groot zijn en gefinancierd door belastingbetalers.
De Westerse middenstander die door middel van zijn belastingbetalingen al deze monstrueuze constructies niet alleen in zijn eigen land, maar door middel van stortingen voor ontwikkelingshulp zelfs in den vreemde , mogelijk heeft gemaakt, kan zelf zich vaak nauwelijks wenden of keren in de krappe ruimte waarin hij, als een citroen door de overheid uitgeperst, zijn werkzaamheden verricht.
De overheid houdt zelf natuurlijk niet van dat benauwde en laat ten behoeve van politiek bevriende aannemers vaak gebouwen neerzetten die twee tot tien keer te groot zijn: gebouwen die vaak in het geheel niet nodig zouden zijn geweest.

Ik overdrijf niet : het gebouw van de Centrale Bank van Samoa dat op kosten van de Westerse belastingbetaler het zeefront van de hoofdstad Apia totaal domineert, is nu het grootste en hoogste gebouw van het land en huisvest een aantal ambtenaren die eerst in een klein gebouwtje hun werk verrichtten. Het betreffende gedrocht is zo groot dat de ambtenaren die er in werken ondanks de enorme afstanden die tussen de buro’s gehandhaafd worden, slechts kans zien, een klein percentage van het gebouw te bezetten. De rest van het gebouw wordt verhuurd: de enorme ter beschikking gekomen vloeroppervlakte heeft de markt voor kantoorruimte in het kleine koninkrijk volkomen doen instorten op kosten van de eigenaren van andere gebouwen. Een mooier voorbeeld van marktontwrichtende activiteit door een overheid is niet denkbaar.

Dit brengt mij tot de constatering dat verspillingen door de overheid vaak al beginnen bij het opstellen van een plan. Er wordt iets op papier gezet dat of niet nodig is of dat twee tot tien keer te groot is. Dit leidt dan al vanaf fase een tot een verspilling van 50 tot 100 procent van het gevoteerde bedrag. Vervolgens moet hetgeen te groot opgezet is na voltooiing gemeubileerd , bemand, bewaakt , schoongemaakt en bij het volk aangeprezen worden als de nieuwste vermomde hersenschim van de overheid. Koffiedames zijn nodig om nietsdoende ambtenaren te laven en welzijnswerkers vliegen de gelaafde duiventil in en uit. Parkeerplaatsen raken vanzelf gevuld: de ene nul zorgt voor de andere.
Geen wonder dat overheidsbestedingen in bijna alle landen ter wereld tot een surrealistisch niveau gestegen zijn. Alleen al de kosten van de statistische verslaglegging over al deze verspilling bedragen een gigantisch bedrag.
De enige manier om aan dit alles een einde te maken, zou zijn het sluiten van de overheidstent en een nieuw begin.
Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Jozef schreef op : 1

    Kijk voor een goed voorbeeld hiervan maar eens om je heen op Den Haag Centraal station.

    Die luxe zal wel nodig zijn om de ambtenaar te laten denken dat hij met gewichtige zaken bezig is.

  2. SpyNose schreef op : 2
    Spy-Nose

    [1] Jozef,
    Daar zat ik ook net aan te denken. Die "stad" is trouwens niet om dóór te komen: ik maak nergens zulke enorme hufters in het verkeer mee als daar.

  3. Owl schreef op : 3

    Ik begin steeds meer begrip en respect te krijgen voor oude beschavingen als ik dit soort dingen lees.

    Toen ik klein was vond ik de Piramides, de Chinese Muur en andere oude monumenten prachtig. Toen ik iets ouder werd en beter ging nadenken verwonderde ik mij over de hoeveelheid slavenarbeid en verspilling van grondstoffen die daarbij werd verbruikt en de totale futiliteit van zulke bezigheden. Met een mengeling van medelijden en amusement kon ik zien hoe zulke beschavingen zichzelf uiteindelijk te gronde richtten door de levens van hun bevolking aan dergelijke onzinnigheden te verspillen.

    Maar nu zie ik dat er sinds die tijd helemaal niets (nou ja, niet zoveel in ieder geval) is veranderd. Alleen de Goden en Idealen in de naam waarvan zulke energie wordt verspild hebben andere namen gekregen. Hun hogepriester is echter nog steeds de overheid, en de bevolking het (slacht)offer.