zaterdag, 16 december 2006
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Zelfverdediging mag nog steeds niet.

Bezit van boksbeugel is een misdrijf.


In theorie mag je je wel zelf verdedigen. Maar als je een aanvaller pijn doet, dan wordt je wel vervolgd.

En als je daarbij een zelfverdedigingswapen gebruikt hebt, wordt het moeilijk om vrijgesproken te worden.
Je mag zelfs geen wapen voor zelfverdediging bezitten.

In BN/deSTEM van 16 december wordt daarvan weer een voorbeeld vermeld.
Een 25-jarige leerling-advocate had op aandrang van haar vriend een boksbeugel in haar tasje. Dit omdat het in de buurt van het station van haar woonplaats Best niet veilig is.
De bewakingsdienst van de rechtbank in Breda betrapte haar daar op, nam de beugel in beslag en de “procedure” gaat rollen.

De vrouw zou in januari beëdigd worden als advocaat. Er is een grote kans dat dat niet door zal gaan. Zij heeft immers een “misdrijf” begaan, en als ze veroordeeld wordt, heeft ze een strafblad en kan ze haar toekomst als advocaat aan de kapstok hangen. En voor welk “misdrijf”? Wie heeft zij benadeeld of kwaad gedaan?

Zorgen voor de veiligheid van de burgers is de enige taak die zelfs minarchistische libertariërs zouden willen overlaten aan een overheid.
De overheid zegt ook dat zij de burgers zal beschermen. Ieder weldenkend mens weet echter dat dit volkomen onmogelijk is. Bij een aanval kan de politie gewoonweg niet onmiddellijk ter plaatse zijn. Voor de eerste lijn verdediging staat elk slachtoffer alleen. En daarvoor is het noodzakelijk dat iemand zich ook KAN verdedigen. Op de manier zoals hij/zij dat zelf noodzakelijk acht.

Door te verbieden dat burgers zichzelf van adequate middelen daarvoor voorzien, is de overheid schuldig aan het nodeloos in gevaar brengen van de burgers.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Vrijheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. peterk schreef op : 1

    Je hebt groot gelijk. Willens en wetens doen ze dat!!

    Misschien een idee om door middel van inzameling een zaak voor de europese rechter aan te spannen. De overheid die dient te antwoorden op de vraag met welk recht zij de burger het recht op zelfverdediging ontzegt.

  2. SpyNose schreef op : 2
    Spy-Nose

    [1] peterk,
    Het Wetboek van Strafrecht kent:
    1. "Noodweer": "Niet strafbaar is hij die een feit begaat, geboden door de noodzakelijke verdediging van eigen of eens anders lijf, eerbaarheid of goed tegen ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding";
    2. "Noodweerexces": "Niet strafbaar is de overschrijding van de grenzen van noodzakelijke verdediging, indien zij het onmiddellijke gevolg is geweest van een hevige gemoedsbeweging, door de aanranding veroorzaakt." (Art. 41 Sr)

    www.wetten-online.nl…

    De Wet Wapens en Munitie kent uitzonderingen op verboden wapens van categorie 1 (zoals boksbeugels, katapults), bijvoorbeeld: wapens met oudheidkundig karakter of die bestemd zijn voor wandversiering. Hiervoor kan ontheffing worden aangevraagd (art. 4 WWM).

    www.wetten-online.nl…

  3. Frank schreef op : 3

    De overheid wordt "gekozen" door "ons". Als wij de overheid aanklagen, dan klagen wij dus eigenlijk onszelf aan. Of misschien een aanklacht van een minderheid tegen een democratisch gekozen overheid, de meerderheid dus. Raad eens wie dat gaat winnen.
    Net zo kansloos als de overheid beschuldigen van diefstal of afpersing (belastingen).
    Helaas.

  4. NvdB schreef op : 4

    Hub, ik ben het met je oneens. Het dragen van een wapen maakt iemand niet minder vatbaar voor een overval of andere inbreuk op zijn of haar rechten. Slachtoffers worden slachtoffers omdat zij zich als dusdanig gedragen. Een vrouw die denkt dat ze kans loopt om overvallen of verkracht te worden zal, zonder training, deze angst uitstralen. Het bij je dragen van een wapen doet aan die natuurlijke reactie niets af. Sterker nog, het kan het signaal versterken, omdat je ermee gaat dreigen. Maar als iemand panisch voor mij gaat zwaaien met een boksbeugel denk ik niet "oh, nu moet ik oppassen", maar eerder dat ze er niet mee kan omgaan en daarom een makkelijk doelwit is! Het verbod op dergelijke slagwapens maakt mensen niet kwetsbaarder. Voor vuurwapens kan dat anders zijn, omdat de kans op een mazzelschot veel groter is bij dergelijke wapens. Maar tegelijkertijd worden daarmee de mogelijkheden en de risico’s voor hen die aan de andere kant staan ook groter.
    Of het toestaan van wapens de maatschappij veiliger maakt is nog steeds onderwerp van debat. De grondslag van de staat is het voorkomen van een oorlog van allen tegen allen. Het geweldmonopolie maakt daar een onlosmakelijk deel van uit, inclusief het verbod op wapens. Ook in de VS is de grondslag van het recht op wapens niet bescherming tegen de medeburger, maar bescherming tegen de overheid! Eigenrichting is en blijft ongewenst en terecht verboden, noodzakelijke zelfverdediging uitgezonderd. Maar zelfs zelfverdediging tegenover medeburgers kan, historisch, theoleologisch en systematisch het bezit van wapens niet rechtvaardigen.

    Als men zichzelf onzeker en onveilig voelt, kan men veel beter op een op realiteitstraining gerichte vechtkunst (let op, geen sport) gaan. Traditioneel kun je dan aan Jiu Jitsu denken, al hangt de realiteitswaarde sterk af van de kwaliteit van de school. Er zijn jammer genoeg maar weinig echt goede scholen waar je in vier jaar leert je te verdedigen op een wijze waarmee je op straat een kans maakt. Andere opties zijn kickboxen en beter nog Krav Maga, als zal dat laatste te hard zijn voor de meeste mensen.

    Dat de advocaat-stagaire zo dom was om een wapen bij zich te dragen zo kort voor haar beediging kan mij alleen maar verbazen. Haar actie was nutteloos omdat in een echte situatie zij net zo weerloos is als zonder de boksbeugel, en zij wist of moest weten dat de orde en de wet hier ernstige consequenties aan verbinden. Onnodig.

    (P.S. het stuk is bijna af, ik stuur het begin van de week naar je toe.)

  5. SpyNose schreef op : 5
    Spy-Nose

    [3] Frank,
    Een "rechtsstaat" wordt (volgens de Trias politica) gekenmerkt door scheiding van machten: wetgevende, uitvoerende macht en onafhankelijke rechtspraak.
    Bij een geschil wordt de rechter dus geacht een onafhankelijk oordeel te vellen.

    In een "democratische rechtsstaat" wordt in theorie de burger tegen de "overheid" beschermd door de grondwet.
    Libertarisch gezien is "democratie" niet alleen slechts een schijnbare legitimatie van de overheid, maar vormt een inbreuk op de soevereiniteit van het individu.

    Er bestaat geen verdrag of wettelijke bepaling, waarop men een beroep kan doen om de bepalingen van de WWM te ontwijken.

  6. peterk schreef op : 6

    [4] Even een aantal opmerkingen:

    – met betrekking tot het vergroten van de veiligheid is het raadzaam het onderzoek van Gary Kleck te lezen. Hij heeft aangegeven dat in de VS alleen al 2 miljoen misdrijven worden voorkomen door het defensieve gebruik van handvuurwapens.

    – met betrekking tot het bekwamen in een vechtsport. Ik ben 51 jaar oud en heb twee hartkwalen. Een probleem!!

    – je opmerking dat je een slachtoffer wordt door je als zodanig te gedragen is ronduit stuitend. Typische politieke retoriek: het slachtoffer is de dader.

    – met betrekking tot eigenrichting. Zelfverdediging is geen eigenrichting!! De aanvaller valt aan. Wat je schrijft is te erg voor woorden. Bebrabbel van de oude politiek.

    De grongslag van de staat is volgens jou voorkoming van geweld van allen tegen allen. De historie van een staat is de zucht naar macht en overheersing geweest. De grondslag van staten heeft dan ook oorlog na oorlog opgeleverd. De staat is nooit beter geweest dan de mens die die macht kreeg.

  7. MtOt schreef op : 7

    Realistich en nuchter blijven, deze dame heeft de zogenaamde boksbeugel niet gebruikt maar voelde zich gewoon veiliger. Ach de lieve vader van onze toekomstige koningin loopt altijd met een pistool op zak behalve in Nederland want dan wordt dat heerschap en zijn vrouw super beveiligd op kosten van de nederlandse belasting betaler……

  8. peterk schreef op : 8

    [2] Wat is de bedoeling van je opsomming?

    De legitimiteit van de wet is hier de vraag. Niet het geschrevene in de wet.
    Of begrijp ik je niet goed?

  9. SpyNose schreef op : 9
    Spy-Nose

    [8] peterk,
    "De legitimiteit van de wet is hier de vraag."
    Precies, maar geldt dat niet voor ALLE democratische dictaturen ? Immers de legitimiteit is een juridische fictie, waar de politiek zich op meent te kunnen beroepen, wanneer er machtsvragen aan de orde komen. Maar hoe zwak die legitieme basis FEITELIJK is, zagen we van de week weer (en elke keer bij verkiezingen, wanneer kiezers blijken niet te weten, waarop of waarom ze stemmen).

    Met mijn reactie wilde ik alleen maar aangeven, dat de enige "wettelijke" basis voor zelfverdediging in het noodweer-artikel is opgenomen, terwijl je krachtens de WWM zelfs voor het bezit van een boksbeugel een vergunning nodig hebt. Bij gebreke van een wettelijke basis is een procedure bij een internationaal hof of tribunaal daarom volstrekt kansloos.

  10. Hub (auteur van dit artikel) schreef op : 10
    Hub Jongen

    [7] Ik heb dit al eerder gehoord, maar nog geen degelijk bewijs gezien. Weet jij iets meer?
    Het zou fantastisch zijn om dat met feiten te kunnen staven.

  11. IJzervreter schreef op : 11

    In dit verband een leuke anecdote.

    Een vriend van mij kwam onlangs terug uit China en voor het eerst -hij is al 6 keer teruggekomen in 2 jaar- stond daar een hele groep douanepersoneel.
    Ongeveer een kwart van de passagiers die langs "nothing to declare" liepen, werd "eruit gehaald" en ook hij was de pineut.

    Heeft u iets aan te geven?
    Nee, daarom loop ik hier.

    Wilt u even meekomen?
    Heb ik een keuze?

    Wil u even uw koffer op de scanner leggen?
    Heb ik een keuze?

    Wat is dat metalen voorwerp daar?
    Geen idee, ik ben niet opgeleid om scanners te lezen.

    Wilt u uw koffer even openen?
    Heb ik een keuze?

    Wat is DIT!
    Oh, was dat het metalen voorwerp?
    Ja. Wat IS dit?
    Een soort spray. Pepperspray o.i.d.
    Meneer, dit is een verboden wapen categorie 2 in Nederland. Wist u dat niet?
    Neen.(toch niet dat het categorie 2 was)
    Waarom bevindt zich dit in uw koffer?
    Omdat ik het altijd meeneem op reis naar gevaarlijke landen. Daarom zit het ook standaard in mijn koffer. Zodoende kan ik het nooit vergeten in te pakken en dan ineens in China tot de ontdekking komen dat ik het thuis heb laten liggen.
    Draagt u het in Nederland ook bij u?
    Zoals ik net zei, laat ik het tussen mijn reizen door constant in mijn koffer om zeker te zijn dat ik het niet zou vergeten mee te nemen als ik nog eens naar een niet-politie-staat ga.
    Hoe bedoelt u?
    Wel, in China is men blij met de komst van passagiers die hun geld komen uitgeven in het land en valt men ze niet lastig door zonder enige aanleiding hun baggage te doorzoeken…
    Goed, u draagt het dus niet bij u in Nederland, zegt u?
    Zoals ik reeds 2 maal zei: neen. (ZUCHT)

    (Wijzend op een pak) Wat is dit?
    Een maatpak. Welke categorie wapens is dat nou weer?
    Neen, we kijken ook naar btw op invoer van goederen.
    Zonder scanner? Wow!
    Hoeveel heeft dat gekost?
    600 kwai.
    600 Euro?
    Neen, kwai.
    Hoeveel is dat in Euro?
    Heeft u ergens een krant met de laatste wisselkoers?
    Hoezo?
    Tja, ik weet niet wat die precies doet momenteel. Trouwens: die schommelt natuurlijk ook, he, dus wilt u de precieze prijs op dit moment of op het moment dat ik betaalde of op het moment dat ik bestelde of precies het gewogen gemiddelde van toen ik het voorschot gaf en toen ik het saldo voldeed? Of van toen ik pinde, want dat is natuurlijk hoeveel ik betaalde voor mijn renminbi’s.
    Euhm … (na zo’n halve minuut denken)… wat denk je dat het ongeveer is?
    Oh, moet het niet 3 cijfers na de komma? Nou, ongeveer 60 Euro.
    OK, dat is goed… (na weer een halve minuut). Heeft u een factuur?
    Ja.
    Mag ik die even zien?
    Heb ik keuze?
    (Portefeuille bovengehaald) Hier.
    Is dit de prijs?
    Neen, dat zijn mijn maten.
    Waar staat de prijs?
    Hier.
    600 Euro?!
    Neen, yuan!
    Wat is yuan?
    De munteenheid ginderachter.
    Daarnet zei je iets anders: kwai of zo.
    Ja, da’s hetzelfde.
    Zoals gulden en piek, zeg maar?
    Goh …
    En hoeveel is dat?
    (ZUCHT) ongeveer 60 euro.
    O, juist ja.

    (wijzend op een grote lap zijde)Wat is DIT?
    Een zijden bedsprei. Lastig he, zo zonder scanner?
    Wat heeft dat gekost?
    In kwai?
    Neen, doe maar gelijk in Euro.
    Oh, ca. 13 euro.
    Zo goedkoop? Voor zo’n grote lap zijde?
    Ja, op Silk Street kan je afdingen. Althans, sommige mensen met commerciele feeling.

    (wijzend op een uitgesneden amber pennehouder) Wat is DIT? Is dit ANTIEK?
    Ik hoop het. Ik heb er maar 100 renminbi voor betaald, dus…
    Renminbi?
    Kwai, yuan.
    Oh, ok. Hoeveel is dat in Euro?
    Nou, ook nu gewoon delen door 10.
    Oh, … (na reeds 8 seconden en zeg nou zelf, da’s niet slecht voor een ambtenaar) Nou dat zit wel goed… heeft u er een bonnetje van?
    Ook in China worden op rommelmarkten geen bonnetjes gegeven.

    OK. Ik haal er even mijn collega van de marechaussee bij.

  12. IJzervreter schreef op : 12

    (vervolg)

    Ambtenaar 1 (douane) tegen ambtenaar 2 (maredinges): Deze meneer had een wapen categorie 2 bij zich.
    A2 tegen A1: En verder nog iets bezwarends?
    A1: Neen, verder niks. Een pak en wat souvenirs, maar allemaal onder de limiet.
    A2: OK, niks bezwarends dus.
    Burger (overigens nog steeds gehuld in de onofficiele The North Face jas die hij van zijn vriendin gekregen had): Oh, zou het wapen in een zwaardere categorie vallen als ik nog een paar fake rolexen had gekocht?
    (nijdige blik) A2: Hoe komt u aan dit busje?
    Burger: Heb ik ooit van een collega gekregen in Mexico city. Het was bij mijn toenmalige werkgever company policy om met zijn 2en te reizen. Maar hij moest onverwacht een dag eerder weg, waardoor ik nog een avond alleen was in 1 van ’s werelds gevaarlijkste steden op het gebied van kidknappen van buitenlanders. En sindsdien heb ik het standaard in mijn koffer, zodat ik niet per ongeluk op reis kan vertrekken en veel te laat pas ontdekken dat ik Randverdomme vergeten ben het ding mee te nemen.
    A2: En in Nederland?
    B: Hier gebruik ik het niet. Want het ligt standaard in mijn koffer, zoals ik zei.
    A2: Waarom draagt u het hier niet?
    B: Oh, als u dat liever had gehad…
    A2: Neen, ik wil gewoon weten waarom u het hier niet draagt!
    B: Wel omdat het in een politiestaat niet nodig is.
    A2: Politiestaat?
    B: Ja, zeg nou zelf: in de Volksrepubliek ben ik nog nooit zomaar zonder reden tegengehouden, maar hier in dit koninkrijk, staat verdomme een half leger klaar om passagiers stuk voor stuk te onderzoeken. Nou… dat geeft toch wel een veilig gevoel, zou ik zeggen.
    A2: Loopt u de boel een beetje te jennen?
    B: Zei ik iets wat feitelijk onjuist is?
    A2: Komt u maar mee om een verklaring af te leggen.

    Vervolgens werd hij -zonder eerst te zijn gefouilleerd- door 1 knaap (geboren 11 november 1976) en een te dikke troela in uniform naar een ondervragingskamer gebracht die zich in de aankomsthal bevond. Wat de burger ("de bezitter van minstens 1 verboden wapen") eventueel nog meer aan wapens op zich droeg in zijn jasje werd dus niet gechecked door het stelletje amateurs, maar toch werd hij door de aankomsthal waar talloze burgers hun vrienden en familieleden opwachtten -uiteraard ongeboeid- naar de verhoorkamer gebracht.

    Deze A3 en A4 -beide maredinges ambtenaren- stelden opnieuw dezelfde onzinnige vragen omtrent het busje.
    Daar namen ze beiden plaats, om het verhoor af te nemen.

  13. IJzervreter schreef op : 13

    (vervolg)

    Toen kwam er een hulpofficier van "justitie" (A5) die de burger vroeg of hij wilde "schikken"?

    B: Oh, u bent gewoon omkoopbaar?
    A5: Neen u begrijpt het niet: u kunt het laten voorkomen voor de rechter of u kunt de zaak a.h.w. afkopen en dan komt het niet voor en dan krijgt u ook geen strafblad.
    B: Ja, dat bedoel ik: ik kan ofwel een hoop tijd en moeite verspillen door de zaak te laten voorkomen en alsnog een boete opgelegd krijgen, ofwel u meteen wat geld toeschuiven om erger te voorkomen.
    A5: Neen, u begrijpt het niet. Als u het laat voorkomen, is het de rechter die erover beslist en niet de officier van justitie.
    B: Neen, U bent degene die het niet begrijpt: of ik nu de ene ambtenaar de wet blindweg laat toepassen of de andere, maakt natuurlijk niks uit. Ze zweren immers beiden bij dezelfde bijbel. Wat in het wetboek staat is voor allebei heilig: Befehl ist Befehl. Dus wie wanneer oordeelt, maakt me niks uit. Maar als ik de schade kan beperken door nu te betalen i.p.v. later en dan ook nog eens proceskosten e.d. te besparen, doe dan maar nu. Want veroordeeld word ik anders toch door de burocratie die eenzijdig haar wetten aan me opdringt en vervolgens zelf volgens die wetten zogenaamd gaat oordelen.
    A5: Ik raad u aan om niet verder de boel te lopen jennen. Ik zou belediging van een ambtenaar in functie kunnen toevoegen aan uw geval.
    B: Ik raad u aan eerst aan te tonen waar ik precies de mist in ging met mijn betoog voor u mij valselijk beschuldigt van zogenaamd te lopen jennen.
    A5: Goed, U wil dus schikken?
    B: Nou ik wil niks, maar als ik met het mes op de keel tussen 2 kwaden moet kiezen, dan kan ik u beter nu meteen geld toestoppen dan dat ik later nog voor meer afgeperst word. Maar… hoeveel kost dat settlen eigenlijk.

    A5: Als u kiest voor schikken, zal ik dat even bij de officier van Justitie voorleggen en zal ik u weten te zeggen hoeveel het is.
    B: Goh, heeft u niet gewoon een al dan niet geindexeerde prijslijst waarop u kan zien wat categorie 2 kost?
    A5: Meestal is dat om en bij de 180 Euro maar dat varieert.
    B: Waarom? Is niet iedereen gelijk voor de wet?
    A5: Da’s om te vermijden dat ik van te voren zou zeggen hoeveel het is en u daarop uw keus zou afstemmen.
    B: Oh, dus u dwingt iemand te kiezen zonder dat u hem voldoende informeert?
    A5: U weet toch dat u geen strafblad krijgt?
    B: Nou: Als settlen bv. een ton zou kosten, zou ik kiezen om het te laten voorkomen en voor een fractie van het bedrag een advocaat nemen die zou zeggen wat voor erge jeugd ik toch had en dat ik een poster van Bea boven mijn bed heb hangen en altijd links stem en zelfs wegens communistische sympathien naar China reis in de hoop dat ik er dan bv. met een halve ton boete vanaf kom. Maar als settlen sowieso maar 50 Euro kost, ja, dan kies je natuurlijk daar wel voor. Dus het bedrag is relevant. Bovendien: u deelt die mening zelf ook, want u zei net dat u het bedrag niet mocht noemen omdat mensen hun keuze er niet zouden op baseren…
    A5: Goed, ik zal het even aan de officier van Justitie voorleggen. Ondertussen kan mijn collega uw verklaring opnemen.

  14. IJzervreter schreef op : 14

    A3: Weet u waarom u bent aangehouden?
    B: Loopt u de boel nou te jennen?
    A3: Neen, dat moet ik vragen voordat ik de verklaring kan opnemen…

    A3: En heeft de douanebembte u toen gevraagd of u uw koffer kon openen?
    B: Gevraagd? Tja, dat hangt er dus vanaf. Het was taalkundig als vraag geformuleerd, maar of dat een vraag is, is maar de vraag.
    A3: Hoe bedoelt u?
    B: Nou vroeger zou je op het werk als baas je secretaresse opdragen "maak even een verslag van de vergadering" en tegenwoordig formuleer je het als "zou jij even een verslag van de vergadering kunnen maken", maar ofschoon dit thans als vraag geformuleerd wordt, is het niet minder een instructie en zal een weigering van harentwege anno 2005 niet in minder slechte aarde vallen dan pakweg 30 jaar geleden. Dus een als vraag geformuleerde zin, kan wel degelijk een instructie zijn. Dus zomaar verklaren of de douaneambtenaar me vroeg of ik mijn koffer wilde openen, is nogal lastig. Het was als vraag geformuleerd maar leek minstens een verzoek en ik interpreteerde het als een instructie dus langs mijn kant was er van enige vrijwilligheid geen sprake, als het misschien de bedoeling was dit uit het verslag te laten blijken. Ik ga hier dus niet zijn ass coveren (sic) door te verklaren dat hij me wat vroeg terwijl ik de als vraag geformuleerde zin als instructie ervoer.

    Nadat de verklaring werd opgemaakt en uitgeprint, werd de burger verzocht haar te ondertekenen.

    B: Ik lees ze wel eerst even door uiteraard.
    A3 (wijzend op waar de handtekening moest komen): Hier zo.
    B: Ja,ja, maar pas nadat ik alles zorgvuldig doorgelezen heb.

    B: U bent in wezen in dienst van de staat der Nederlanden, toch?
    A3: Ja, hoezo?
    B: Nou dan denk ik dat uw baas het zou waarderen als u Nederland met een hoofdletter schrijft.
    A3: Waar?
    B: Nou hier en … hier.
    A3: Oh, ja, dank u wel.

    Na verder de zinnen taalkundig nog aangepast te hebben -immers de verklaring was door A3 in de 1e persoon opgesteld en mijn mierenneukende vriend wil geen document ondertekenen dat oogt alsof hij het geschreven had doch dat de taalvaardigheid van een mavo-er zou hebben- stond B dan op het punt de derde versie te ondertekenen…

  15. IJzervreter schreef op : 15

    B: Kan ik hier een kopie van krijgen?
    A3: Neen dat kan niet. Deze blijft hier.
    B: Ja, dit origineel uiterard wel, maar ik kan toch een kopie meekrijgen?
    A3: Neen, dat doen we niet.
    B: Waarom niet?
    A3: Dat mogen we niet.
    B: Ach natuerlich, Befehl ist Befehl, nichtwar?

    Daarop nam B -noch voor hij getekend had- een notitieboekje uit zijn zak en maakte aanstalte om de op de verklaring vermeldde namen van A3, A4 en A5 te noteren.

    A3&4: Wat doet u, NU?
    B: Ik noteer even uw namen.
    A3: Dat doet echt NIEMAND!
    B: Tja, da’s natuurlijk geen argument. Kijk dat kan ik natuurlijk ook zeggen: in Mexico, in China… nergens werd ik ooit "gevraagd" mijn koffer te openen etcetera. Dat doet echt NIEMAND! Maar toch deed u het hier.
    A4: Nou dat deed ik niet, en zij ook niet. Dat deed onze collega van de douane. Wij zijn van de marechaussee.
    B: Hahaha, als het beestje maar een naam heeft, he? Het zijn natuurlijk gewoon 2 koppen van hetzelfde monster. U maakt gewoon deel uit van dezelfde overheidsbende, ongeacht hoe je’t noemt. Samen met de officier van "justitie" en zijn hulpje zonder prijslijst. Dus … is het verboden of niet?
    A3: Neen, het is niet verboden…
    B: Goed zo. (naar A3) Kunt u me even de badge op uw wapen tonen?
    A3: Hoezo? Daar staat mijn naam niet op, hoor en bovendien heb je die al vanop het papier.
    B: Dat klopt, die is anoniem, maar daarop staat de geboortedatum van de drager van het pistool (als identificatie voor mocht het ergens gevonden worden). De zijne (wijzend naar A4) had ik al eerder gezien, dat is 11 november 1976 als ik me niet vergis, maar de uwe had ik niet kunnen zien van waar ik hier zit.
    A3: Maar u heeft mijn naam toch al?
    B: Misschien zijn er wel 2 mensen in dit corps die Mertens heten?
    A3: Nou, dat hoef ik niet te tonen.
    B: Goed. De mw. Mertens dus die heden Zondag 4 december 2005 om 8 u ’s ochtends op Schiphol aanwezig was. Ik zal tevens noteren dat u niet meewerkte aan uw identificatie.

    A4: Goed dan kunt u nu tot betaling overgaan.
    B (die nochthans voldoende cash bij zich had): kan ik ergens pinnen?
    A3: Ja, we kunnen even naar de ABN-AMRO automaat lopen.

    Na in de aankomsthal -onder begeleiding uiteraard- te hebben gepind, nog steeds in de aankomsthal:

    B: Zo, heeft u wisselgeld?
    A3: Laten we maar terug naar ons bureau gaan. Dan krijgt u een kwitantie.

    Ondertussen liep hij achter A3 en A4 (nog steeds zonder dat deze zijn "North Fake" onderzocht hadden op bv. nog een wapen) en zwaaide hij ostentatief met een grote smile met de 4 briefjes van 50, opdat het op de omstanders zou overkomen als had hij de politie omgekocht om bv. aan vervolging wegens een echte misdaad (zoals moord of verkrachting) te ontkomen.

    Eenmaal in het kantoortje, vulde A4 het kwitantieformulier met de hand in.

    B (het papiertje chekkend): "Transactie parket OM"?
    A3: Ja, zo heet dat.
    B: Hahaha, klinkt alsof ik als topcrimineel deals sluit met het OM en gezien de personeelsbezetting hier, krijg ik minstens evenveel aandacht met mijn spuitbusje.
    A4: Ja, nou, ’t is gewoon een vakje dat we moeten aankruisen.

    B: 180 gulden?! Nou, da’s amper ca. 85 Euro en ik wil liever niet dat de officier of zijn hulpje dadelijk langskomt met het "verzoek" nog eens 95 euro bij te betalen.
    A4: Schreef ik gulden? Oh, jee, sorry, dat is me in de 3 jaar dat ik hier werk nog nooit overkomen. ’t Zal de stress zijn. Ik zal het even aanpassen.
    B: De stress? Hahahaha. Wie werd hier nou door 5 mensen aangehouden?
    A4: Ja, zij schreef ook Nederland zonder hoofdletter. 2 keer zelfs. Nou dat is haar ook nog nooit overkomen. U doet ook zo moeilijk. Bent u jurist of zo?
    B (met grote smile): Op die vraag hoef ik niet te antwoorden.
    A3 (klagend): Ja, met al uw opmerkingen zoals of u wel of niet iets gevraagd werd heeft dit alles bij mekaar wel anderhalf uur geduurd.
    B: Mooi. Dan zijn er die hele tijd 3 mensen full time equivalent minder in de bagagehal geweest om andere onschuldige burgers het leven zuur te maken. Als het niet was dat er vrienden op me stonden te wachten, had ik graag nog meer beslag op uw tijd gelegd, maar helaas ben ik wegens prive-omstandigheden verhinderd.

    Inmiddels had A4 de aanpassing doorgevoerd.

    B: Oh, wat grappig uw beider namen staan hier inclusief voornaam gewoon vermeld. Ik had me dus de eerdere moeite kunnen besparen.
    A3: Oh ja, da’s juist ook, ja.

    Nabeschouwing: de timing van dit incident had niet beter gekund. ’s Anderendaags begon B aan een nieuwe baan, waarbij hij als jurist ondernemers informeert hoe ze belastingen kunnen ontwijken door geldstromen te verleggen naar jurisdicties waar ze beter behandeld worden.
    Dit doet hij mede dankzij bovengenoemd incident met extra veel arbeidsvreugde daar hij inmiddels bijdraagt aan het laten opdrogen van de geldstroom van productieve burgers richting per definitie contraproductieve ambtenaren.

  16. De Vrijbuiter schreef op : 16

    [15] Mooi verhaal. Niets is zo leuk als de bureaucraten met hun eigen regels terugpesten.

    Ze meten ook met twee maten. Gisteren was ik er getuige van dat 2 van de "200.000 professionals tegen terrorisme" brommer/scooterrijders op een breed en ruim fietspad zonder pardon op de bon slingerden, want je mag er niet ‘brommen’ volgens een bordje. "Collega’s" op scooters die er ook reden werden ongemoeid gelaten, hoewel die aan hetzelfde verbod zijn onderworpen. Hypocriet of niet?

    Ik hoop dat B. nog veel pennenlikkers het leven zuur gaat maken en de geldstromen van deze afpersers laat opdrogen.

  17. SpyNose schreef op : 17
    Spy-Nose

    [15] IJzervreter, dat was ff smullen !

    Die A’s denken echt, dat Nederland geen Politiestaat (met Hoofdletter) is, nou jaaah.

    Binnenkort krijgen we in Nederland te maken met een nieuwe Wet, de "Wet OM-afdoening", waarbij zelfs opsporingsambtenaren EN LICHAMEN MET EEN PUBLIEKE TAAK BELAST vervolgingsbevoegdheid krijgen, nl. via een z.g. strafbeschikking, indien een verdachte verdacht wordt van een strafbaar feit, waarop gevangenisstraf is gesteld van niet meer dan 6 jaar.

    Daarbij vergeleken is de gehate Wet Mulder een bagatelwetje.

  18. SpyNose schreef op : 18
    Spy-Nose

    [16] Vrijbuiter,
    ""Collega’s" op scooters die er ook reden werden ongemoeid gelaten, hoewel die aan hetzelfde verbod zijn onderworpen."

    Mobieltjes zullen het gelukkig steeds makkelijker maken dit soort beroepsdelinquenten voor de rechter te krijgen door zulke heterdaadjes op een video’tje vast te leggen en aangifte te doen.

    Ze kunnen straks ongetwijfeld ook op het internet gezet worden. Toekomstmuziek voor de Vrijspreker ?

  19. peterk schreef op : 19

    [9] Het succes ligt in de PR. Tegen de overheid!

  20. Owl schreef op : 20

    [15]
    Ijzervreter,

    Hulde voor die vriend B van je. Het is al vreselijk genoeg dat we in zo’n controlestaat leven. Blij dat er toch nog mensen zijn die zulke creatieve manieren weten te verzinnen om er iets tegen te doen.

    Ik weet niet of ik het zelf zou durven, of er het geduld voor hebben. Voor je het weet krijg je wel een extra boete of erger voor belediging van een ambtenaar. Alsof een ambtenaar een speciale klasse mensen is die bij uitstek niet beledigd mag worden. Hun hele werk is zowat een belediging voor de onschuldige burger.

    Ambtenaren die productief werk doen niet natuurlijk, maar hoe groot is dat deel van de ambtenarij nog? Bovendien zouden zei helemaal niet als ambtenaar hoeven te werken, omdat er zonder overheid nog steeds vraag naar hun bijdrage zou zijn. En zij (onderwijzers e.d.) kunnen bijna niet weten of hun loon ook echt verdiend is, omdat het door de overheid wordt bepaald. Van die belasting- en boeteboeren waarmee B geconfronteerd werd kun je met vrij grote zekerheid zeggen dat hun productieve bijdrage vrijwel 0 is.

  21. Owl schreef op : 21

    [20]
    Foutje: de eerste "zei" moet "zIJ" zijn. Ik sta blijkbaar ook onder stress, van die gruwelverhalen. 😉

  22. SpyNose schreef op : 22
    Spy-Nose

    [20] Owl,
    "Ik weet niet of ik het zelf zou durven, of er het geduld voor hebben. Voor je het weet krijg je wel een extra boete of erger voor belediging van een ambtenaar."
    Nou en ? Ik ben ervan overtuigd, dat het uitgerekend die angstige vraag is, die elke staat en/of politicus beweegt om met zijn destructieve werk door te gaan.

    Juist daarom dient het krachtigst mogelijke antwoord daarop gegeven te worden: Zorg, dat de staat / politicus geen wankelmoedigheid, maar slechts vastbesloten tegenstand ontmoet. "Si vis pacem, para bellum", ofwel "wie vrede wenst, dient zich op de oorlog voor te bereiden." Het verhaal van IJzervreter is daarvoor al een uitstekend voorbeeld van zo’n aanpak.

  23. Arjen schreef op : 23
    Arjen

    [4] Nick,
    Je "kan" gelijk hebben te stellen dat de vrouw beter aan vechtsport zou doen, maar je hebt het recht niet om haar te verbieden een andere mening te hebben. Voor haar kan het bij zich dragen van een boksbeugel voldoende lijken om haar het veilige gevoel te geven en over straat te durven. Zo lang zij dit wapen niet gebruikt met een ander doel dan zelfverdediging, zolang is er geen slachtoffer en dus moreel gesproken geen misdrijf, behalve dan dat van de wetgever die zich schuldig maakt aan het miskennen van een individueel recht. En kom me nu niet vertellen dat ik die wetgever ben. Ik heb met die lui die denken dat ze op basis van een vierjaarlijks circus legitieme macht kunnen verwerven niets te maken. Ik ben hun slachtoffer.

  24. IJzervreter schreef op : 24

    [20] Hallo Owl,

    "Hun hele werk is zowat een belediging voor de onschuldige burger."

    Even een antwoord in de filosofie van B:
    Hun hele werk is een ONRECHT jegens de onschuldiger burger.
    Een BELEDIGING is het ook maar dan voor zichzelf. Alsof een kind dat helaas dom is, er ook nog eens mee te koop gaat lopen door vrijwillig ezelsoren op te zetten. Zo is het ook met ambtenaren. In wezen zijn hadden ze zich nuttig kunnen maken als stalknecht o.i.d. maar in plaats van iets productiefs te doen, lopen ze demonstratief met een marechaussee-uniformpje. Nou, dan ruik ik liever naar koeienstront dan dat ik me zou tooien met een soort "ezelsoren voor volwassenen".

  25. Hub (auteur van dit artikel) schreef op : 25
    Hub Jongen

    [4] Wel NvdB, de meeste van je opmerkingen zijn door de er op volgende reacties al adequaat beantwoord.
    Als ik het probeer samen te vatten:
    1. Heeft een mens recht op zijn eigen leven? Is hij soevereein? (Los van de huidige situatie!)
    2. Als dit JA is, heeft hij dan ook recht om dat eigen leven (+vrijheid+eigendom) te verdedigen tegen aanvallers?
    3. Als dat JA is, mag hij dan ook zelf bepalen (en er zelf voor verantwoordelijk zijn) wat hij/zij de juiste methode voor die zelfverdediging vindt?

  26. Maverick. schreef op : 26

    Het is mij een raadsel (nou ja niet echt) waarom je net over de grens in Duitsland wel pepperspray kan kopen en aan deze kant van de grens niet. Een boksbeugel lijkt mij in de handen van een ongetraind persoon een nutteloos wapen. Dubbelstom van een advocate van wie je mag verwachten dat zij handig met de wet weet te spelen.

    Vechtsporten/verdedigingssporten helpen -naar mijn mening- alleen als je regelmatig traint en de technieken in je reflexen zitten. Kickboxen en close-combat technieken zijn pittige verdedigingssporten die voor de meeste mensen te hard of moeilijk zullen zijn. Het valt nog mee dat deze niet zijn verboden in dit teletubbieland.

  27. Owl schreef op : 27

    [26]
    Maverick,

    Daar hoef je maar op te wachten. Was er een tijd geleden niet op het Journaal een onderwerp dat Noorse (wie anders dan neurotische Scandinaviërs?) "wetenschappers" hadden vastgesteld dat vechtsporten, ook verdedigingssporten zoals judo, de arme kinderzieltjes agressiever maakt. Agressiever dan wat, een door kalmeringsmiddelen geïnduceerd coma, het kijken van een klassiek concert of God weet wat, werd er niet bijgezegd. Maar o hemel, ze werden "agressiever", en dat is in de ogen van bomenvererende, sensitiviteitstrainingen volgende, "laten we melkander liefhebben" fascisten, die hun "pacifisme" met het gevoelsleven van een dood paard bij iedereen met geweld door de strot willen duwen, onacceptabel. Verwacht daar dus ook maar over niet al te lange tijd ad nauseam rapporten van, met de dringende aansporing om de maatschappij en kinderziel tegen zulk "misbruik" te verdedigen. En gezien de snel aftakelende wetgeving in de westerse wereld, binnen niet al te lange tijd daarna, een wet…

    [22]
    SpyNose,

    En wat bereik ik door mijzelf te laten kaalplukken of in de bak te laten gooien? Ik vind die acties van B prachtig, maar hij weet kennelijk net de grens te bewandelen van wat hij kan maken zonder directe ernstige consequenties, en heeft blijkbaar ook de tijd ervoor over. Als ik bij iedere controle zoveel mogelijk ga traineren, verlies ik zelf ook uren van mijn leven die ik nooit meer terugkrijg, plus nog mogelijk extra last. En draait het uiteindelijk de wet terug die er de oorzaak van is?

    [24]
    Ijzervreter,

    Die vriend B weet het aanzienlijk beter te formuleren dan ik. Vandaar ook dat hij er zo goed in slaagt om die ambtenaren te frustreren waarschijnlijk.

    Een neef van mij is daar ook wel redelijk goed in. Of hij een liberaal, laat staan een libertariër is, durf ik ernstig te betwijfelen, maar hij is wel intelligent en heeft een juridische graad. En die gebruikt hij dan ook om de eventuele ambtenaren die zijn pad of dat van zijn familie doorkruisen flink het leven zuur te maken. Ieder wettelijk detail, iedere vormfout van de bestuursambtenaren, overschrijding van termijnen, motivatie van beslissingen, etcetera, beantwoordt hij met een bombardement van (zo lang mogelijke) brieven en bezwaarschriften. Hij vindt dat ook leuk. Vooral omdat ambtenaren en juristen van de overheid (zeker de figuren die bij gemeente of regionale overheidsinstanties werken) niet bepaald vaak de meest snuggere zijn.

  28. IJzervreter schreef op : 28

    [27] Owl,

    Dat is ook precies wat B doet.
    Bezwaarschriften sturen van 4-10 A4tjes in een zo oubollig mogelijke taal (omdat dit erg ambtelijk en dus afschrikwekkend overkomt) en met de meest waanzinnige Latinistische zinsconstructies vol van neven-, bij- en tussenzinnen zodat de gemiddelde 1e lijns-ambtenaar (niveau mavo met hakken over de sloot) er volledig door in verwarring zou raken.

    En zijn techniek is bovendien vaak om met goede argumenten aan te tonen waarom een regel wegens (zijn interpretatie van) de geest der wet zijns inziens toch nooit de bedoeling kan zijn geweest en dat hij er dus op rekent dat het op zijn bijzondere geval niet van toepassing is en zelfs dat hij -geheel in lijn met de onderliggende bedoeling- nog een of ander lovenswaardig extra initiatief had genomen etc. … MAAR dat hij uiteraard bereid is het over een andere boeg te gooien mocht de betreffende instantie het anders zien maar dat hij bij gebrek aan tegenbericht ondertussen dus alvast op zijn manier in de (door hem vermeende) geest der wet zou handelen.

    Het briljante daaraan is dat de ambtenaren doorgaans ten vroegste een maand of 3 later weer eens van zich lieten horen (en dan schrijft hij gewoon weer een ellenlang verhaal) en hij ondertussen gewoon kon doorgaan met wat hij wilde maar dat hem nooit verweten kon worden dwars te liggen aangezien hij zich altijd uitdrukkelijk bereid verklaarde om het over een andere boeg te gooien mochten de ambtenaren zijn visie niet delen.
    Alleen duurde het zoals gezegd sowieso telkens minstens 3 maand tot hij wat hoorde en dan stuude hij gewoon weer zo’n "vriendelijk" schrijven, waar ze nogmaals maanden zoet mee waren.

    Zo kon hij dan ook schier eindeloos doorgaan om zijn zin te doen.

    Het allerleukste -en dat zeg ik ook om anderen hier een hart onder de riem te steken- is dat hij nooit formeel rechten heeft gestudeerd (afgezien van een keuzevak ondernemingsrecht tijdens zijn studie bedrijfseconomie) maar wel een sterk juridisch besef heeft en -vooral schriftelijk- super goed ter taal is.

    Blijkens je vele bijdragen hier, ben jij dat m.i. ook. Zeker in schriftelijke verweerschriften zou jij dus ook kunnen wat B doet. Hou dat in je achterhoofd!

  29. SpyNose schreef op : 29
    Spy-Nose

    [27] Owl,
    IJzervreter haalt mij de woorden uit het keyboard. Het is m.a.w. een kwestie van een taaltje leren. That’s all. Echt de moeite waard jezelf een WEERBARE houding aan te leren.

    Als je de truc eenmaal onder de knie hebt, kost het jou veel minder tijd dan die aa’s en ben je van een hoop gezeik af, want ze laten het de volgende keer wel uit hun hoofd.
    Ze zoeken liever een ZWAKKE prooi om hun sadisme te kunnen botvieren.

  30. Owl schreef op : 30

    [28] [29]
    Ijzervreter, SpyNose,

    Goed, ik zal er eens over nadenken. Ik heb tot nu toe persoonlijk gelukkig slechts een enkele lichtelijk onaangename ervaringen gehad met ambtenaren. Met name "gewone" onbeschoftheid. Maar het kan nooit kwaad om op de toekomst voorbereid te zijn, neem ik aan.

    En bedankt voor het compliment Ijzervreter, maar mijn reacties zijn meer veelvuldig en lang dan dat ik werkelijke juristen onder de tafel zou kunnen schrijven. Al zijn de meeste ambtenaren zoals je al zei niet eens van dat niveau. En wat ik van mijn neef hoor hebben de juristen die wel voor de overheid werken niet voor niets de baanzekerheid van de ambtenarij opgezocht.