vrijdag, 2 februari 2007
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Amsterdam Amsterdam…

Het reintegratieproject in Amsterdam, onder bezielende leiding van burgervader Cohen, blijkt minder succesvol dan men had gehoopt.
De ratio investering/succes is dusdanig laag dat je je kunt afvragen of er geen koppen zouden moeten rollen.

Het speciale re-integratieproject van bijstandsgerechtigden dat duurde van januari 2004 tot juli 2006 had slechts een succespercentage van 11%. Gecombineerd met de 80 miljoen euries die hieraan verspendeerd zijn bleken de kosten per “succes” ¤ 17.000 te bedragen.

En wat onder succes verstaan moet worden is ook al onduidelijk; een baan bij de gemeente als ambtenaar valt hier al wel onder.

Ik hoor veel mensen klagen over dure managers in het (echte?) bedrijfsleven; is kan u vertellen dat hun aanwezigheid meer dan noodzakelijk is. Werk volgens planning laten lopen, kosten in de gaten houden zijn echt noodzakelijk en is aan veel mensen niet besteed.

Binnen de overheid is deze methodiek niet bekend; het is natuurlijk een schande dat een dergelijk experiment 2 jaar heeft mogen duren. Ook de schokkende resultaten zullen geen aanleiding vormen de desbetreffende verantwoordelijke ambtenaren te demoveren.

En u als belastingbetaler? U mag gewoon blijven betalen.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Overnight schreef op : 1
    Overnight

    bij welk loket kan ik me laten re-integreren, ik neem genoegen met de helft van ¤ 17.000…..

  2. JP schreef op : 2

    17.000 is best redelijk. Als iemand twee jaar lang werkt hebben ze dat geld er via de belastingen al weer dubbel en dwars uit (als het tenminste geen extra ambtenaar geworden is)

  3. mrXL (auteur van dit artikel) schreef op : 3
    mrXL

    [2] Jij begrijpt het niet helemaal, of wel?

    Wij van de Vrijspreker zeggen staan voor een zekere filosofie, dat het bedrijfsleven efficienter werkt dan de overheid. Denk je nu echt dat ook commerciële bureau’s een dergelijke ratio halen?

    En helaas voor jou, ik denk niet dat ze zoiets redden in 2 jaar. Als iemand zo moeilijk een baan vindt, dan zal hij/zij echt niet meteen 2x modaal gaan verdienen, denk eerder dat dit 4 of meer jaren gaat duren.

    En daarnaast moeten we ons afvragen of dergelijk geld niet nuttiger kan worden besteed. Als ze het autorijden goedkoper maken, worden er meer auto’s verkocht en zal ook in deze sector meer vraag naar mankracht zijn. Dan heeft iedereen hier wat aan.

  4. Hub schreef op : 4
    Hub Jongen

    Is 11 % van 80.000.000 niet 880.000 ?
    Of maakt mijn computer een rekenfout!

  5. JP schreef op : 5

    [3] Tuurlijk doet het bedrijfsleven het efficienter. Maar rekentechnisch gezien valt die 17.000 wel mee.

    Hoeveel uitkering krijgt iemand: 8.000 op jaarbasis? Dus dat is in twee jaar: 16.000. Daarbij betaalt iemand met een minimuminkomen al indirect 50% aan belastingen. Dus zo dramatisch is het niet als het hier voorgesteld wordt.

  6. René H. schreef op : 6

    [4] Je computer doet het nog. Die 17.000 is per ‘succes’, maar het aantal successen staat er niet bij. Dat kan je computer dan wel weer terugrekenen…

    Alleen klopt het sommetje niet als dit artikel correct is: www.hetvrijevolk.com…
    Dan kom je op 394.000 eurotjes per "succes" …

  7. Arend schreef op : 7

    Ik hoor net op AT5 dat het mensen dat daadwerkelijk aan een baan is geholpen 3% is….

  8. Arend schreef op : 8

    [7]
    Overigens is die 3% gehaald op een voorgeselecteerde groep die als ‘kansrijk’ werd gezien om aan een nieuwe baan geholpen te worden. Tevens zijn de ‘successen’ behaald bij vooral ambtenarenbanen dan wel gesubsidieerde banen. (Dit maakt het toch wel tot een absolute klucht dan wel schandspel lijkt me.)

  9. FFI schreef op : 9

    [8] Ambtenaar = een hele dure werkeloze

  10. Andre schreef op : 10

    [9] want niet controleerbaar zoals een werkloze.

    Ambtenaren en politici zijn o de keper beschouwd de-facto "untouchables".

  11. Arend schreef op : 11

    [9] Ligt er aan he, een vuilnisman is ook een ambtenaar maar dat is toch een aardig nuttige baan lijkt me zo. (Ookal heb ik liever dat het een private dienst is en dat je wat keuze hebt.) En zo zijn er wel meer voorbeelden.

    Eerder vind ik nog dat een gesubsidieerde baan geen echte baan is omdat deze banen juist ooit bedoeld waren (even de verkeerde motieven die daarbij hoorden buiten beschouwing gelaten) om later door te stromen. Nu wordt er dus geld besteed en komen die kneusjes op deze banen uit. Dan is het toch wel slecht gesteld met dit soort projecten.

    Uiterking is overigens nog niet zo erg, maar dan moet er wel iets van werkplicht bij horen.

  12. Andre schreef op : 12

    [11]
    `Uiterking is overigens nog niet zo erg, maar dan moet er wel iets van werkplicht bij horen.`

    Volstrekt niet mee eens. Uitkeringen worden betaald van gestolen geld, en werkplicht werkt marktverstorend (iemand uit de privesector wordt hierdoor uit de markt gedrukt).

    Een gesubsidieerde baan zoals een Melkert baan zuigt. Het beste voorbeeld zijn die sukkels die dag in dag uit met hun fukking bonnenboekje op zoek gaan naar foutparkeerders. Laat ze verdorie champignons gaan laten plukken of rozen plukken, doen ze tenminste wat nuttigs in plaats van mensen lastig te vallen.

  13. Sander schreef op : 13

    [12] ‘Uitkeringen worden betaald van gestolen geld’. Op zich correct, maar ook de werkloze is na (10, 20) 30 werkjaren heel veel geld gestolen. Je kan dus stellen (jou redenering volgend) dat hij niet meer doet dan aan het uitkeringsloket zijn gestolen geld terug claimen!

    (Klein beetje met knipoog uiteraard, maar ben wel benieuwd naar je antwoord)