Unintended Consequences

Al eerder schreven we over de “Unintended Consequences” die zo duidelijk zijn bij het aanstaande eventuele verbod op gloeilampen.

The American Thinker publiceert een artikel dat diverse bezwaren opsomt over de vervanging van gloeilampen, en dat de nodige twijfel zaait of de totaal balans wel zo positief is als de politici willen doen voorkomen. *)

Het artikel noemt een aantal bedenkingen:
—Lampen worden vooral ‘s nachts gebruikt, buiten de piekuren van de centrales. Centrales moeten worden ontworpen en gebouwd om de piek te kunnen leveren. Daarom zal de vermindering van de lichtbelasting weinig invloed hebben op het aantal nieuwe (kolen)centrales die er gebouwd gaat worden.
—Als er dan ‘s nachts minder kWh (kilowatturen) verbruikt gaan worden, zal de prijs over alle kWh verhoogd moeten worden om de investeringen van de centrales te compenseren. Iedereen zal dus meer moeten betalen voor zijn verbruik. Ook de stroom voor de spaarlampen zal duurder worden.
—Omdat het licht van de spaarlampen slechter is dan van de gloeilampen, zullen de mensen MEER spaarlampen gaan aansluiten.
—De betrouwbare gloeilamp wordt vervangen door een minder betrouwbare spaarlamp, die ook nog eens duurder is.
—Het vervangen van gloeilampen door spaarlampen gaat kapitalen kosten. Voor heel Amerika gaat dat 4 tot 5 miljard dollar kosten; en verdubbel dat bedrag maar als je er Europa plus de rest van de wereld bij betrekt.
—Met deze kosten worden arme mensen het eerst en het meest getroffen.
—De winsten van al die vervangingen zullen stromen naar China. Daar worden namelijk de meeste van die spaarlampen geproduceerd. Ondertussen mensen in het westen (gloeilampen-produceerders) werkloos makend.
—Waarbij dit ook nog eens betekent dat er in China voor die productie meer energie nodig is, dus meer kolencentrales, dus meer CO2-vervuiling.
—Dit is een soort belasting op arme mensen in het westen, ten behoeve van China.
—En dan het kwik! Elke nieuwe lamp heeft dan 5 milligram kwik en dat betekent dat er in Amerika 25.000 nieuwe kilos kwik in de maatschappij komen. Je kunt dit getal minimaal verdubbelen als je er Europa bijtelt, en nog meer voor de rest van de wereld: dan 75.000 kilo kwik? Kwik dat door vervanging van kapotte lampen uiteindelijk in het milieu terecht komt. Nog afgezien van het kwik uit defecte spaarlampen die vernieuwd moeten worden.

Alles bij elkaar vragen we ons af of de Unintended Consequences van deze overheidshype in totaal niet een groot negatief resultaat zullen hebben. (Zoals bijna alle overheidsmaatregelen.)
—————————————–
*) Zie: “Ban the Bulb”,
www.americanthinker.com/200…