donderdag, 3 mei 2007
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Doemscenario’s en Lobbyisme

Onze onderheid (overhead, zo u wilt) is erg sterk in het steeds weer bedenken van nieuwe doemscenario’s die er uitsluitend op gericht zijn haar macht en invloedssfeer te vergroten. En als zij daarbij geholpen kan worden door een lobbyend bedrijf dat een inschattingsfout heeft gemaakt en zo probeert haar investering alsnog veilg te stellen worden zowel betuttelzucht als corporatisme op hun wenken bediend.

Onze onderheid is erg sterk in het steeds weer bedenken van nieuwe doemscenario’s die er uitsluitend op gericht zijn haar macht en invloedssfeer te vergroten. Onderheid? Vanwege de impliciete lading van het woord OVERheid, namelijk dat deze boven ons zou staan en wij dus ONDERgeschikt aan haar zouden zijn, heb ik besloten om voortaan onze volksvertegenwoordigers [sic] als ONDERheid aan te duiden. Hopelijk helpt dit ook om een einde te maken aan de veelgehoorde en -gelezen onwaarheid “de boven ons gestelden”, als men de regering bedoelt. Overhead mag ook; scheelt één letter, maar is veel duidelijker.

Het is maar gelukkig dat de onderheid de staatspers altijd weer bereid weet deze doemscenario’s kritiekloos op te schrijven, anders zou er van haar bedoelingen weinig tercht komen. Of het Hans Laroes Propagandajournaal van de Nationale Omroep Socialisten er aandacht aan besteed heeft weet ik niet, ik kijk er al tijden niet meer naar, maar donderdag 26 april kopte het AD op de voorpagina: “Onnodig veel risicostoffen in koek, chips en patat”, met als onderkop “Kinderen krijgen dagelijks gifstoffen in hun lichaam”.

Voor de kritische lezer gaat het hier al mis, en het artikel moet nog beginnen. Het onderkopje suggereert namelijk dat kinderen, en alleen kinderen, dagelijks koek, chips en patat eten. Dan begint het artikel met: “Nederlandse kinderen krijgen dagelijks onnodig veel kankerverwekkende stoffen binnen via chips, koeken en patat”. Hoezo “Nederlandse kinderen”? Eten kinderen buiten Nederland geen chips, koek of patat? Een merkwaardige veronderstelling.

Waar gaat het precies om? Bij het bakken of frituren van deegwaren of aardappelproducten komt een stofje genaamd acrylamide vrij. Vijf jaar geleden hebben Zweedse onderzoekers alarm geslagen over het hoge gehalte aan acrylamide in snacks. Acrylamide is “een giftig stofje, dat kankerverwekkend kan zijn”. Kan zijn, dus. “Hoe hoger het gehalte, hoe hoger het mogelijke risico op een nare ziekte. Al wordt nog volop onderzocht hoe groot die risico’s precies zijn”. Klinkt als het voorzorgsprincipe in optima forma. Maar dan volgen twee zinnen, die zo uit het klimatisme overgenomen kunnen zijn: “Dat acrylamide een verdacht stofje is, betwijfelt niemand. Ook Halbe Zijlstra, lid van de VVD-fractie in de Tweede Kamer, niet”. En dus gaat de VVD fractie de ministers van Voedselkwaliteit (Verburg) en Volksgezondheid (Klink) om opheldering vragen.

Halbe Zijlstra is natuurlijk een gerenommerd wetenschapper, die vanuit zijn expertise een autoriteit op dit gebied genoemd mag worden (quod non). Hij ‘ontdekte’ dat er sinds het Zweedse onderzoek maar weinig is veranderd, en daar schrok hij van. “Want dat acrylamide gevaarlijk is, staat buiten kijf. Volgens voorzichtige schattingen sterven jaarlijks zeker honderd mensen aan de gevolgen”. Schattingen van wie? Gebaseerd waarop? Halbe Zijlstra: “Twee plakjes peperkoek en een kind van drie overschrijdt de uitgangspunten die bijvoorbeeld in Duitsland gelden maar liefst tien keer. Onacceptabel, zeker nu […] er middelen zijn om die gigantische doses risicostoffen omlaag te krijgen”. ‘Uitgangspunten’? Dus geen ‘norm’? En: ‘gigantische doses’? Uit een studie van voedselveiligheidsspecialisten van de Universiteit van Wageningen zou blijken dat Nederlandse kinderen tweemaal zoveel acrylamide binnenkrijgen dan de Wereldgezondheidsorganisatie als maximumnorm hanteert. “Dat is veel meer dan kinderen in andere Europese landen consumeren”.

Aha, vandaar die “Nederlandse kinderen”. Enige vorm van onderbouwing ontbreekt. Het bekende merk Smith heeft enige jaren terug de nationale naam ingeruild voor het wereldwijde Lays, juist om de consument wereldwijd hetzelfde vertrouwde product aan te kunnen bieden. Verwacht mag dus worden dat het gehalte acrylamide in Lays chips in Nederland hetzelfde is als elders. Vanwaar dan die stellige “veel meer”? Heel duidelijk herkent de kritische lezer de onuitroeibare behoefte van de politiek om er een nationaal ‘probleem’ van te maken, zodat de onderheid zichzelf weer een excuus verschaft zich met het bedrijfsleven te bemoeien. Doelstelling is om nieuwe normen op te stellen, want anders “worden fabrikanten van levensmiddelen niet maximaal gestimuleerd om de hoeveelheid acrylamide terug te dringen”.

Wederom de vraag: waar bemoeit men zich in vredesnaam mee? Het antwoordt blijkt snel: het Nederlandse chemieconcern DSM heeft een enzym ontwikkeld waarmee de vorming van acrylamide in het productieproces “tot wel 80%” gereduceerd zou worden. Vermoedelijk bedoelt men “met wel 80%”, want verderop heeft Zijlstra het over “tot heel lage concentraties”. En daar gaat-ie weer: “Fabrikanten maken daar nog geen gebruik van. Dat mogen wij als samenleving niet accepteren”. Hoezo “wij, als samenleving”? Mag ik dat alstublieft zelf uitmaken? Wat een opgeblazen self-important megalomaan balletje! Ziet u overigens waarom de onderheid zichzelf graag als overheid betitelt? En waarom we dat zo snel mogelijk in perspectief moeten plaatsen? Precies: om dit soort opgeblazen politici hun plaats te wijzen.

De reden dat fabrikanten niet zo happig op dat nieuwe (naamloze?) enzym zijn is volgens Tiny van Boekel, hoogleraar productontwikkeling en kwaliteitskunde in Wageningen, dat smaak en kleur eronder te lijden hebben. DSM bestrijdt dit: “Volgens Judith Heikoop van het concern blijkt uit studies en proeven juist dat de methode geen invloed heeft op de kwaliteit van de producten”. De kritische lezer merkt op dat waar Van Boekel het heeft over “kleur en smaak” Heikoop zich beperkt tot “kwaliteit”. Het artikel suggereert dat dit hetzelfde is. Ach, wie is John Galt?

Het lijkt er dus op dat DSM zijn nieuwste snufje niet kwijt kan aan de markt en nu de politiek, in casu de VVD, voor haar karretje heeft gespannen, die het met allerlei uiterst dubieuze argumenten in de Tweede Kamer en de kritiekloze staatsmedia onder de aandacht gaat brengen, om zo verplichte afname van een ongewenst product te bewerkstelligen.

In een apart artikeltje geeft de krant aan dat alle bevindingen ten aanzien van acrylamide tot nu toe vooral uit dierproeven komen, en dat het tot nu toe niet mogelijk bleek de effecten bij mensen precies vast te stellen. Binnen twee jaar verwacht men de resultaten van de eerste studies naar gevolgen bij mensen, en het Voedingscentrum heeft “nu geen idee welke kant de conclusies op gaan”. Ehhh, hoe zit het dan met die “voorzichtige schattingen” van “zeker honderd” doden per jaar? Ondanks deze uitspraken ondersteunt Stephan Peters, voedselveiligheidsspecialist bij het Voedingscentrum, de actie van Halbe Zijlstra, die misschien beter als Halve Zoolstra kan worden aangeduid. “Omdat van acrylamide duidelijk is dat het kankerverwekkend kan zijn” [sic] moeten alle mogelijke maatregelen genomen worden, want “Het kan ook blijken dat de stof gevaarlijker is dan we denken”. Het voorzorgsbeginsel dus inderdaad. De mogelijkheid dat het stofje volkomen ongevaarlijk is wordt zorgvuldig verzwegen. Ach, wie is John Galt?

Hoe kunnen we die bemoeizieke onderheid zo snel mogelijk opheffen, te beginnen met de poseurs die zich voor allerlei karretjes laten spannen? Want die gaat nu weer tienduizenden euri belastinggeld verkwisten aan debatten over een stofje dat DSM heeft ontwikkeld terwijl er geen markt voor is. Een foute keuze van DSM valt onder haar bedrijfsrisico. De lobbyist van DSM dient wat mij betreft ook met pek en veren overdekt de poort uit gejaagd te worden. Bemoei je er niet mee! Laat dat geld bij de rechthebbenden, zij die ervoor gewerkt hebben. Maar ach, wie is John Galt?

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Subsidie Industrie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Maverick. schreef op : 1

    Zolang er in de onderheid (leuk woord) 150 charlatans zitten die oprecht lijken te geloven dat ze hedendaagse versies van Jezus van Nazareth zijn, zal dit geetter niet stoppen. Megalomanie kan namelijk nog een stapje hoger, maar dan kloppen de monotheistische dogma’s niet meer.

    Opmerkelijk hoe de VVD hoereert voor een Saoediearabirisch bedrijf. Kunnen die hakbars de verkoop niet aan Allah overlaten?

  2. Jimmy schreef op : 2

    @R.Hartman

    Je moet het even doorhebben en je ogen zijn voor altijd geopend.

    Zodra iemand zijn betoog afsluit met aanbevelingen als: ‘meer subsidie’, ‘overheid moet ingrijpen’ of ‘meer regels’, dan weet ik al waarom de leze het hele betoog heeft geschreven.

    Gewoon aandrang tot collectivisme en een weerzin tav eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid.

  3. Jimmy schreef op : 3

    leze = schrijver. [2]

  4. de zwarte soldaat schreef op : 4

    Met interesse dit artikel gelezen en wat betreft het laatste hoofdstuk waarin je jezelf afvraagt “Hoe kunnen we die bemoeizieke onderheid zo snel mogelijk opheffen” heb ik een aardige suggestie.

    Stop met betalen van belastingen en de hele machine zal krakend stoppen.

  5. Hub schreef op : 5
    Hub Jongen

    [4] Goed idee, natuurlijk.
    Alleen werkt dit alleen als je met voldoende patriotten bent! Anders durven te weinig mensen dit risico te nemen.
    Ik weet niet of het indertiij gelukt is de "Club van Belastingbetalers" weer nieuw leven in te blazen.
    Dat zou een goede basis kunnen zijn.
    Een dergelijke club is in Frankrijk zeer succesvol!
    Iemand die de club (liefst op libertarische grondslag) leven in wil blazen?

  6. R. Hartman schreef op : 6

    [4] [5] Idee is niet nieuw, maar hoe krijg je genoeg mensen op hetzelfde moment zo ver dat ze gelijktijdig stoppen? Als alleen Jantje en Pietje het doen zien ze elkaar in dezelfde cel.

    Bovendien heeft de staat zich hier al behoorlijk tegen ingedekt:

    In mijn geval (ZZPer) zegt de BD onmiddellijk: ah, die meneer heeft maar drie klantjes per jaar. Vanaf nu noemen we dat verkapt dienstverband, en gaan bij de klant even innen, + boete natuurlijk. Ik kom nooit meer aan de slag. Dat ik al vele jaren als ondernemer ben aangemerkt zal ook voor ons corrupte rechtssysteem geen reden zijn om mij in het gelijk te stellen, want bij de klant afpersen is veel eenvoudiger.

    In het andere geval (loonslaaf) kun je niet eens belasting weigeren, je baas houdt het al in en draagt het af, daar heb je niets over te zeggen.

    Dan houd je relatief weinig mensen over die kunnen meedoen, en nog veel minder die dat evt. zouden willen. Kansloos, dus.

  7. Mavado schreef op : 7

    [4] Leuk bedacht….
    Als je van zeg maar 5000 pleuro zegt: “Dat betaal ik niet, want..(vul maar in: niet terecht, onrechtvaardig enz.), krijg je als antwoord: “Het staat in de wet, dus…”
    En vervolgens krijg je de hele machinerie over je heen. M.a.W., er wordt rustig een veelvoud van die 5 ruggen uitgegeven om jou op je plaats te zetten!
    Waarom, waarom? Want zakelijk gezien zou je zeggen: laat maar zitten die fooi, het is de moeite en kosten niet waard.
    De reden is, dat ze als de dood zijn dat er wat meer (bijv. 1 miljoen mensen) dit gaan doen.
    Dat zal een onrendabele en onhaalbare situatie zijn/worden (nachtmerrie?)
    Vandaar het snelle, meedogenloze en voorbeeldstellend gedrag.
    Dit is natuurlijk al een tijdje aan de gang (Een paar honderd jaar?). Dus men is al van jongs af aan gehersenspoeld….
    Doe er maar is wat aan.

  8. Mavado schreef op : 8

    [7] Laatste regel moet zijn:
    Doe er maar eens wat aan.

    Haast, haast…..

  9. Ruud schreef op : 9

    En ik maar denken dat mijn wantrouwen jegens mensen onrechtvaardig is, maar hier op deze site lezende kom ik tot de conclusie dat dat achterhaald is.
    Ik vind het eigenlijk zielig dat mensen zich bezig houden met het maar vergaren van macht.