donderdag, 10 mei 2007
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

NMa waarschuwt kabinet voor gevaren vrije markt.

NMa-baas Pieter Kalbfleisch draagt het nieuwe kabinet een warm hart toe, maar staat kritisch ten opzichte van het gekozen uitgangspunt van de nieuwe regeringsploeg van meer vertrouwen in de markt en meer vrijheid voor ondernemingen.

“De neiging tot samenspanning lijkt nog steeds groot”, waarschuwt de voorzitter van de raad van bestuur van de Nederlandse mededingingsautoriteit, verwijzend naar het groot aantal zaken dat in Den Haag, maar ook bij de Europese commissaris Neelie Kroes in behandeling is.
“De risico’s mogen niet uit het oog worden verloren en overtreders mogen niet ongestraft wegkomen.”
Op de cover van het jaarverslag 2006 van de NMa dat gisteren de basis vormden voor de uitspraken van Kalbfleisch staan sportschoenen voor marathonlopers die volgens de topman de lange adem symboliseren die zijn organisatie nodig heeft in de strijd tegen kartelvorming.
(Ik neem aan dat hij eerst onderzocht heeft dat de fabrikanten van sportschoenen geen kartel vormen! Voor mij symboliseren de sportschoenen een razendsnelle loop van de NMa uit de Nederlandse samenleving. Het is ten slotte de zoveelste overbodige overheidsinstelling waar 300 mensen het Nederlandse bedrijfsleven knechten.)
Kartelvorming is volgens hem “één van de meest schadelijke vormen van economisch machtsmisbruik”.
Schadelijk voor wie? Ten slotte krijgen de consumenten de goederen en diensten die ze willen hebben, tegen een prijs die zij acceptabel vinden. Anders zouden de producten of diensten niet door de consument afgenomen worden.
In 2006 heeft de NMa vijf keer een rapport opgemaakt vanwege het vermoeden van overtreding van de mededingingswet. In 13 zaken werden boetes opgelegd ter hoogte van ruim 114 miljoen euro. Er werden 112 klachten behandeld en 119 fusie- en overnamezaken afgerond met een besluit.
Van die ¤ 114.000.000,00 ziet de consument natuurlijk ook niets terug, maar zal deze in de vorm van een prijsverhoging uiteindelijk toch betalen.
Kalbfleisch vervolgt: voor de fusie van Essent en Nuon moet waarschijnlijk meer tijd worden uitgetrokken, tenzij de bedrijven stellen dat aangepaste voorstellen komen.
Hiermee geeft Kalbfleisch aan wat een kolderieke instelling het NMa is.
Beide bedrijven zijn in handen van lokale overheden en de consumentenprijs wordt grotendeels door de overheid zelf vastgesteld. Of deze bedrijven nu wel of niet fuseren, zal geen invloed uitoefenen op de consumentenprijs. Want in het kader van het terugdringen van het broeikaseffect zullen de prijzen toch wel verhoogd worden.
Kalbfleisch waarschuwt voor de gevaren van de vrije markt.
Aangezien Kalbfleisch zijn opleiding in het Nederlands recht aan het collectivistische bolwerk de vrije Universiteit te Amsterdam heeft gevolgd, is het duidelijk dat hij niet weet wat een “echte” vrije markt inhoudt.
In een “echte” vrije markt zijn er van overheidswege geen regels, vergunningen en andere belemmerende maatregelen gewenst en nodig.
Over machtsmisbruik gesproken. Deze regels etc. van de overheid om, zoals zij zegt, de markt te reguleren kost het bedrijfsleven ongeveer 23 miljard euro per jaar.
Daar kan geen kartel tegenop.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Economie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. SpyNose schreef op : 1
    Spy-Nose

    Interessant artikel Louis. Maar hoe kom je aan het cijfer van 23 miljard euri per jaar ?
    Groet,
    SpyNose

  2. R. Hartman schreef op : 2

    Hoe zou het toch komen dat al die bedrijven gaan ‘samenspannen’ en ondeling afspraken maken in plaats van te innoveren en met elkaar te concurreren? Zou het ermee te maken hebben dat investeren in NL een riskante zaak is geworden? Dat je iets prachtigs kunt bedenken en ontwikkelen, maar steeds bang moet dat je het niet op de markt mag brengen voordat tig clubjes er een milieu-effect rapportage over hebben gemaakt? En dat in die tijd de ‘concurrent’ op zijn gemak een alternatief product in de startblokken zet en jouw voorsprong weg is?

  3. IJzervreter schreef op : 3

    "Kalbfleisch waarschuwt voor de gevaren van de vrije markt.
    Aangezien Kalbfleisch zijn opleiding in het Nederlands recht aan het collectivistische bolwerk de vrije Universiteit te Amsterdam heeft gevolgd, is het duidelijk dat hij niet weet wat een "echte" vrije markt inhoudt."

    Logisch natuurlijk want het de oveheid heeft een kartel van universiteiten waar geen plaats is voor een niet-collectivistisch geluid. Daarom dat de jongen niet behoorlijk gevormd is. Dus inderdaad, DAT kartel is schadelijk.
    Meteen afschaffen: privatiseer alle universiteiten en laat de overheid zich terugtrekken qua regels en toezicht.
    De (arbeids)markt zal er wel voor zorgen dat er goede kwaliteit onderwijs komt.

  4. NvdB schreef op : 4

    "Ten slotte krijgen de consumenten de goederen en diensten die ze willen hebben, tegen een prijs die zij acceptabel vinden. Anders zouden de producten of diensten niet door de consument afgenomen worden."

    De vraag is niet of er een groep consumenten is die het product tegen een voor hen acceptabele prijs krijgt, maar of er een groep mensen is voor wie de prijs hoger ligt dan hun bereidheid om te betalen, terwijl deze bereidheid groter is dan de marginale kosten. In dat geval is er een welvaartstoename mogelijk. Een kartel staat die welvaartstoename in de weg. Evenwel is het voor de deelnemers aan dat kartel aantrekkelijk om een kartel te vormen vanwege de herverdelende effecten.

    Men mag ook niet het effect van kartels op individuele vrijheid onderschatten: Het berooft mensen van een alternatief. Dat geldt zowel voor de "slachtoffers" van een kartel daar hen een mogelijkheid voor vrije uitwisseling van goederen en diensten ontnomen wordt, maar ook voor de leden van het kartel daar het doorbreken van het kartel bij een effectief kartel schadelijke consequenties met zich meebrengt. M.i. is een kartel onwenselijk omdat het gedrag van de leden van een kartel anderen benadeeld, terwijl het belang van de leden niet opweegt tegen het nadeel dat het de anderen berokkent. Als dat laatste niet het geval is, kan er geen welvaartsverlies van een kartel zijn. Moet men alleen wel tot de conclusie komen dat cooperatisme beter is dan vrijheid…

  5. Armin schreef op : 5

    [4] Zéér goed punt. ‘Speedy’ heeft op meervrijheid in het verleden daar zeer veel postings over geschreven. Ten onrechte werd hij daar verguisd terwijl hij een valide punt maakt.

    Namelijk dat de samenleving die het meest vrij is niet noodzakelijk de samenleving is die het meest welvarend is.

    Daarbij niet zeggend dat vanuit de huidige situatie gezien, een toevoegingvan vrijheid niet meer welvaart zal opleveren. Enkel geredeneerd naar het maximum bereikbaar.

    Veel libertariers beperken ten onrechte echter vrijheid tot economie en welvaart, terwijl juist op veel andere terreinen vrijheid minstens net zo belangrijk is.

    Mijn mening – en die werd/wordt gedeeld door ‘speedy’, is dat de meest ideale samenleving niet de meest welvarende is, maar diegene met het meeste welzijn. (Daarvoor is een zeker niveau van welvaart nodig.)

    Kernvraag is dan of de aanpak van kartels soms welzijnverhogend is?

    Ik meen van wel, en ben daarom geen libertarier, maar klassiek liberaal, maar meningen zullen verschillen.

  6. Lodewijk schreef op : 6
    Louis

    [1] Hi Spynose,

    Dat is door Zalm laten berekenen in zijn strijd om de regelgeving te verminderen.
    Ik persoonlijk denk dat het getal nog vele malen hoger ligt, als ook de EU maatregelen in dit cijfer worden meegenomen. Zalm had het alleen over de NL regels.

  7. ACP schreef op : 7

    Ben benieuwd of Kalfsvlees weliswaar in A’dam studeerde maar aan de Rode RUG is gepromoveerd. Zulks aangezien enig jaren geleden daar ieman is "gepromoveerd" in de politieke-economie die in TILBURG (of all places) zijn onderzoekingswerk deed.

    Die meneer beweerde stellig dat … een vrije markt NIET is te stroken met de verzorgingsstaat en dat het (die vrije markt) derhalve van overheidswege AFGESCHAFT dient te worden …

  8. NvdB schreef op : 8

    [5]

    Dank je.

    Mijns inziens is het wel zo dat de samenleving die de meeste vrijheid kent ook de meeste welvaart en daaraan gekoppeld het meeste welzijn kent. Men dient zich dan echter goed bewust te zijn wanneer een samenleving vrij is. Als liberalen hanteren wij het methodologisch individualisme: het individu telt. De samenleving met de meeste vrijheid moet daarom de meeste vrijheid toekennen aan een zo groot mogelijke groep van individuen. De reden waarom vrijheid tot meer welvaart en welzijn leidt is dat door die vrijheid wij allemaal in staat zijn onze eigen kleine experimentjes te voeren en verschillende manieren te onderzoeken waarom hij zo gelukkig mogelijk kunnen worden. Natuurlijk gaat het soms faalt, maar op de lange termijn zullen de lessen die geleerd zijn uiterst waardevol blijken. Die vrijheid van het individu wordt constant bedreigd door andere individuen, met name als zij samenwerken in een groep. Daarbij maakt het niet uit of er sprake is van een overheid, een kartel of een gemeenschap. Daarnaast kan soms het vrije handelen van de een, negatieve consequenties hebben voor de ander. Dat maakt een systeem waarin de belangen van de betrokkenen op een, zo je wil, efficiënte wijze worden afgewogen noodzakelijk. Kan zo een afweging van belangen plaatsvinden zonder van buiten in te grijpen in de vrijheid van een van de betrokken individuen? Ik denk van niet, en beschouw dat als een van de weinige rechtvaardigingen voor de overheid. Het optreden tegen kartels is daarom mijns inziens geen beperking van de vrijheid, maar integendeel een vergroting van de vrijheid beschouwd op het niveau van de samenleving, dat wil zeggen de som van alle individuen.

    Wat betreft het tegenstelling tussen welzijn en welvaart nog het volgende: ten onrechte stellen te veel mensen de economie gelijk met geld. Economie, zoals bestudeerd in de economische wetenschap gaat over welzijn. Praktisch gezien levert dat het probleem op dat welzijn niet direct te meten is. Daarom dat we ons moeten richten op die signalen uit de gemeenschap die een uiting zijn van het welzijn. De prijzen en hoeveelheden die tijdens het markt proces tot stand komen zijn dergelijke signalen. In een perfecte wereld zijn welzijn en welvaart derhalve gelijk, omdat ieder goed waarmaakt is met een prijs die de waardering nauwkeurig weergeeft. In een imperfecte wereld zul je inderdaad een correctie moeten toepassen, voor zover de werking van de markt als een perfect geacht moet worden. Daarom is het ook zo belangrijk dat de overheid goede marktwerking zoveel mogelijk ondersteund en zo min mogelijk in het markt proces ingrijpt.

    Overigens kan de focus op economie en welvaart goed verklaard worden, daar ondernemend kapitalisme als een noodzakelijke voorwaarde voor burgerlijke en politieke vrijheid gezien kan worden, althans zo Milton Friedman.

  9. NvdB schreef op : 9

    [7]

    Heb je ook een referentie?
    Het werk als Tilburg komt niet echt bepaald links uit de hoek, vergelijk bijvoorbeeld het proefschrift van Rogier van Bijnen, aanvullend contractsrecht uit 2004.

    Daarin bepleitte hij niet alleen de toepassing van het utilitarisme boven rechtvaardigheid redeneringen (in navolging van Kaplov en Shavell, Fairness vs. Welfare) maar ook een uiterst terughoudende houding van de rechters bij de beslechting van juridische geschillen tussen professionele partijen (onder andere gebaseerd op het werk van Schwartz en Scott, 2003).

    Met name in meer socialistische georiënteerde letterenfaculteiten zoals die van Amsterdam is zijn proefschrift uiterst kritisch ontvangen, zowel vanwege de toepassing van het utilitarisme dat als onrechtvaardig beschouwd wordt door de linkse vrienden, maar ook vanwege zijn sterk formalistische houding. Een voorbeeld hiervan is de reactie van Martijn Hesselink.

  10. Hub schreef op : 10
    Hub Jongen

    [5] "Kernvraag is dan of de aanpak van kartels soms welzijnverhogend is?"

    Ieder individu is "anders" en heeft zijn eigen behoeften voor zijn eigen welzijn. Het is moeilijk of niet te meten.
    Bij het nastreven van zijn eigen belangen kan hij makkelijk in conflict komen met belangen van anderen. Dit gebeurt al bij concurrentie.
    Daarom is het juist om in die gevallen als maatstaf te nemen of de ander (en jezelf) RECHT hebben op het na te streven doel. Recht in de zin van natuurwet, van de soevereiniteit van ieder mens. Niet juridische "rechten" want dat zijn vaak gewoon afspraakjes gelegaliseerd door machthebbers. (Zoals de Universele rechten van de mens).

  11. Arend schreef op : 11

    [7] Gaarne referentie. Kan niet wachten! (Dat wordt smullen!)