woensdag, 6 juni 2007
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Religie en Libertarisme

Wat hebben religie en Libertarisme met elkaar te maken?

In principe “NIETS”!

Het Libertarisme bemoeit zich niet met religie; iedereen is vrij om in goden of heiligen te geloven en ze te aanbidden. Of om bepaalde verhalen te aanvaarden als waar gebeurd of alleen maar als interessante lectuur.

Maar religies bemoeien zich wel met de persoonlijke vrijheid van burgers en daarmee dus met het Libertarisme.

Daarmee is niet bedoeld de vrijheid van iemand die vrijwillig tot een bepaalde organisatie is toegetreden en daarom aan bepaalde zaken moet voldoen. Voor de consequenties van dat toetreden zoals berperkingen en verplichtingen heeft hij/zij dan immers zelf gekozen. Net als bij elke andere club waar je lid van wordt.
Daarmee bedoel ik wel de bemoeienis die bepaalde gelovigen menen te moeten uitoefenen op niet-gelovigen of personen die in een andere god geloven. Zij menen dan vaak dat ze die anderen met geweld moeten overtuigen of uitroeien. Vooral als die anderen in een andere god geloven dan zij zelf.

En dat geldt naar alle kanten. Zo zag ik deze week een artikel: “Praying for a miracle” waarin beschreven werd dat niet alleen Moslims en Joden worden vervolgd maar dat naar schatting 200 miljoen Christenen in wel 60 landen onderdrukt worden.
(Zie: www.aina.org
Veel religies zijn in een dergelijke fase geweest, of zitten er nog in. Het christendom schijnt die gewelddadige fase wel achter zich te hebben. Althans de meest gewelddadige fase. Want ook zij verbieden gewone stervelingen om bvb op zondag hun winkel open te hebben.
Dat schijnt niet het geval te zijn met de Islam in het algemeen. De reacties op een paar Deense cartoons spreken daarover voor zichzelf. Nog extra versterkt doordat “overal” op de wereld waar problemen en rellen zijn, moslims erbij betrokken zijn.

Het is m.i. helemaal niet verwonderlijk dat de Islam daardoor vrees opwekt. Dat daardoor de Islam wordt veroordeeld en beschouwd wordt als de oorzaak van alle ellende. Dat je de Islam en moslims ver van je vandaan moet houden en niet in het land moet toelaten. Terecht of niet terecht!

Ieder afzonderlijk moslim-individu hoeft daarom nog geen bedreiging te zijn; hij kan wel de meest vredelievende persoon van de hele wereld zijn. Alleen als er in de Islam staat dat alle ongelovingen vernietigd moeten worden, en bvb Mohammed zegt dat hij een aanhanger van de Islam is, is het moeilijk een onderscheid te maken of Mohammed wel of niet een bedreiging is. In de snelheid van het dagelijks leven is er niet de tijd, en vaak niet de interesse, om de situatie van ieder afzonderlijk geval degelijk te analyseren. En dan worden alle moslims als gevaarlijk en slecht beoordeeld. Net zo als je je in de ene buurt (on)veiliger kunt voelen dan in de andere.
Geloven is “niet weten”. En dat betekent dat je vanalles kunt geloven zonder bewijzen, of door je te beroepen op een bepaald boek of openbaringen/beweringen van een persoon die al lang dood is.
Daardoor komen ook enorme controversies in de discussies. Zelfs op de Vrijspreker waar we in het algemeen proberen nuchter rationeel met elkaar om te gaan. Ook daar gaan emoties een rol spelen. En als dan de een denkt dat hij gewoon realistisch een voorval beschrijft, voelt de ander zich tot in het diepst van zijn ziel beledigd. Mensen zitten dan volledig op verschillende golflengtes, praten langs elkaar heen, en iedereen voelt zichzelf te kort gedaan.

Toch zou het fijn zijn als we als verstandige mensen wel over dergelijke zaken met elkaar zouden kunnen discussiëren. Vooral als er spake is van een gevoel van bedreiging. Als we daardoor elkaar beter zouden leren begrijpen en elkaar vrij kunnen laten om te geloven wat we willen, maar vooral ook om de soevereiniteit van ieder ander te erkennen.

De Vrijspreker wil geen enkele religie afkraken die de vrijheid van anderen respecteert maar veroordeelt wel elke religie die het initiëren van geweld tegen anderen goedkeurt. Dit wordt bemoeilijkt doordat in de “boeken” van bijna elke religie nogal wat geweldsverhalen en verdoemenissen staan tegen mensen die wat anders geloven. Die worden echter door alle “aanhangers” anders ervaren en verschillend toegepast. En dat geeft het probleem om te onderscheiden hoe iedere gelovige op zich gaat handelen, vreedzaam of gewelddadig.
De Islam geeft daar nogal wat ongunstige voorbeelden van. Al zegt dat nog niet dat iedereen die die leer aanhangt een slecht mens is. Vandaar dat ook ik niet kan helpen voorzichtiger t.o.v. Islamieten te staan dan tegenover Christenen. Al zijn ze beiden gelijkwaardig in hun irrationaliteit. En ik zie nog niet gebeuren dat Christenen de straat op gaan om ruiten in te gooien of auto’s in brand te steken omdat er ver weg in de wereld iemand een cartoon maakt over het christendom.

Het is goed om nog eens te stellen dat het Libertarisme alleen maar betreft hoe mensen in de samenleving met elkaar omgaan. Het draait alles om het “geen geweld initiëren” principe.
Het “objectivisme” is een veel breder en dieper gaande filosofie met ook nog de onderdelen metafysica, kennisleer, ethiek en esthetica. Daarin wordt elk irrationeel, niet bewijsbaar geloof afgekeurd.

Het “religieus gevaar” wordt het grootst als een groep gelovigen zich met politiek gaan bemoeien. Proberen directe macht te veroveren via de staat. Dan is het eind zoek. Vandaar dat elke “samenwerking” tussen Kerk en Staat een groot gevaar oplevert. Kerk en Staat moeten volledig gescheiden worden.

Met de Vrijspreker streven we naar de soevereiniteit van ieder afzonderlijk individu. Een samenleving waarin het initiëren van geweld door een individu of door een groep (overheid of maffia) tegen wie dan ook wordt verhinderd en afgestraft.
Als iedereen die daaraan mee wil doen, probeert de ander te begrijpen, en zijn woorden ook zo tracht te kiezen dat de ander die kan aanvaarden, dan zullen we zeker verder komen op de weg naar die vrije maatschappij.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Religie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Lemetje schreef op : 1

    In elke religie is er wel iets om ‘voor te zeggen’. Er is altijd wel iets dat volgens ‘anderen’ niet klopt. Dat hangt ook heel sterk van van de cultuurbeleving af.
    De ‘christenen’ niet meer geweldadig?Kijk naar de nodige oorlogen die nog steeds gevoerd worden? De geweldsplegingen onderling?Geweldadigheid van een volk hangt niet zozeer af van het geloof, maar ook de cultuurachtergrond. De opvoeding speelt daarom ook een grote rol. Dat kan excessen geven.
    De mens is en blijft een primaat met alle onhebbelijkheden die erbij horen. We zijn intelligent, helaas, maar door de evolutie heen niet (geestelijk) beschaafder geworden. We moeten door allerlei regels en wetjes in gareel worden gehouden, zijn die er niet, dan breekt de hel los.
    Waarom kunnen andere groepen dieren wel al millenia functioneren met dezelfde ‘regels’ en moeten er bij de mens steeds meer bij komen? Volgens de regeringen en geloof?
    Wij zijn rijp voor het gesticht ondertussen. Niemand weet meer waar hij zich aan moet houden. Oude normen en waarden zijn vergeten of ‘paasen’ niet meer in de ‘moderne’ tijd? Welke moderne tijd, we zijn terug aan het vallen naar het barbarisme van Djengis Kahn als ik dat zo zie en beleef. Zelfs hij had nog wel een beetje fatsoen in zijn lijf. Dat kan ik van bepaalde groepen of ‘intelligente’ mensen in deze moderne tijd niet meer zeggen.
    Laten we ons niet zo druk maken om wat er tegenwoordig wel en niet ‘hoort’ en wat men wel of niet zou moeten geloven. Er gelden van oudsher bepaalde ‘normen en waarden’ waar iedereen zich prima bij voelt en voelde. Van oudsher zijn er al verschillende manieren van geloven geweest en dat ging ook altijd goed.
    Mooiere wijfjes, (voedsel)grond is altijd al een punt van gevechten geweest bij de primaten en dat zal altijd wel zo blijven. Bij de buren is het gras toch altijd groener?
    Met gevolg dat er hele volksstammen zijn die honger hebben. Wat is daar medeoorzaak aan? Het christelijk geloof!
    De mensen leefden ‘barbaars’ en dat moest anders. De nakomelingen zitten in de ellende. Ze weten niet meer hoe ‘rijk’ hun land is. Leven als de voorouders gaat niet meer, dan is het land accuut uitgeput. Het ecologisch evenwicht is weg. Laat de kinderen tot Mij komen? Niet op die manier!
    Respecteer de levenswijze en het geloof van de ander en het scheelt meteen een hoop ellende. Leven en laten leven! Doe wat je wil, maar zorg dat een ander geen last van heeft.

  2. Frenkelfrank schreef op : 2

    [1] Ow de mensen weten prima waaraan ze zich moeten houden. Iedereen vind dat je geen geweld of dwang mag initiëren. Vraag maar eens aan een willekeurig iemand of je zomaar iemands geld mag afnemen, of op zn gezicht mag slaan zonder reden. Dat is niet het probleem. Maar als een overheid, die zich jarenlang profileert als een soort lieve oom dan wel sinterklaas, besluit om wél zomaar geld af te nemen, ja dan snappen die geïndoctrineerde burgers het ook niet meer!
    Libertarisme, in tegenstelling tot vrijwel alle geloven, is helder, transparant en op de realiteit gebaseerd. Bovendien is iedereen het ermee eens. Alleen niet iedereen kan het goed passen in het wereldbeeld die men nu heeft.

  3. SpyNose schreef op : 3
    Spy-Nose

    [1] Lemetje,
    "We moeten door allerlei regels en wetjes in gareel worden gehouden, zijn die er niet, dan breekt de hel los."

    1. Ik weet heel goed, hoe ik me te gedragen heb. Dat heb ik van mijn geboorte af meegekregen. Daar heb ik dus geen "wetgever" voor nodig. Trouwens, WIE is die wetgever ?

    2. Hoe komt het eigenlijk, dat naarmate er meer regels en wetjes komen, er steeds meer geweld losbreekt ?

  4. Daniël O. schreef op : 4

    "Daarmee bedoel ik wel de bemoeienis die bepaalde gelovigen menen te moeten uitoefenen op niet-gelovigen of personen die in een andere god geloven. Zij menen dan vaak dat ze die anderen met geweld moeten overtuigen of uitroeien. Vooral als die anderen in een andere god geloven dan zij zelf."

    Maar er zijn ook bepaalde ongelovigen die bemoeienis menen te moeten uitoefenen op gelovigen en op niet-gelovigen die een andere ideologie aanhangen, Hub. Bijvoorbeeld communisten, en zoals we weten heeft het communisme een bijzonder lang strafblad. Als kerk en staat gescheiden moeten worden om ‘groot gevaar’ te voorkomen, waarom dan ook niet een scheiding tussen ideologie en staat?

    Daarnaast is het opvallend te lezen dat kerk en staat ‘volledig gescheiden moeten worden’ zodat gelovigen zich niet ‘met politiek gaan bemoeien’. Opvallend, want ik dacht dat libertariërs juist de staat als boeman zagen? Nu moet de goede staat dus beschermt worden tegen de kerk of zelfs godsdienst? En wie moet die scheiding handhaven: de staat zelf? Het is dan de staat die bepaalt wat wel of niet een ‘godsdienst’ is, en wie derhalve wel of niet mee mag doen aan het staatapparaat…

    Een scheiding tussen kerk en staat is met andere woorden een bijzonder etatisch uitgangspunt, al helemaal als daarmee een scheiding tussen godsdienst en politiek wordt bedoeld. Alleen de staat kan dan immers nog handhaver worden, wat de macht van de staat per definitie zal vergroten. Daarom wilde ook een Thomas Jefferson geloof gewoon binnen de politiek houden als de meest doeltreffende (morele) temmer van staatsmacht.

  5. Cannon schreef op : 5

    Wat betreft het artikel, zou ik als voorbeeld willen aanvoeren mensen als Mohammed Atta (9/11) en Mohammed Bouyeri (Van Gogh), die beiden bij bekenden te boek stonden als rustige, goede jongens waarvan ze nooit hadden verwacht dat ze dergelijke wandaden zouden plegen.

    Het verschil tussen de Islam en andere geloven is dat de Koran wordt beschouwd als het directe woord van God.
    Vanzelfsprekend mag hieraan niet worden getornd. Het moderniseren van de tekst is dus voor een moslim het niet alleen openlijk twijfelen en afkeuren van, het woord van God zelf, maar ook het aanpassen ervan. Dat is voor een gelovige de ernstigste vorm van heiligschennis. Het is ook om die reden dat een kritisch debat over de Islam gewoon volstrekt onmogelijk is, en de reden dat je moslims telkens weer hoort beweren dat er wellicht problemen zijn rondom de Islam, maar dat dat niet komt door de heiligboeken maar door de "verkeerde" interpretatie ervan.
    Ook hebben moslims een hadith waarin de handel en wandel van de profeet zelf wordt beschreven en dat geemuleerd dient te worden. En laat die profeet zich nu op een manier hebben gedragen waarbij Osama Bin Laden in het niet valt.

    De enige manier, denk ik, dat er achter te komen is wie er daadwerkelijk "liberale" moslims zijn en wie niet, en voor wie je dus moet oppassen, is door gewoon de Islam daar waar terecht keihard moet bekritiseren en ontleden, en gewoon de spot ermee drijven (zoals o.a. door de Deense cartoons).

    De liberale moslims zijn daar niet blij mee maar accepteren dat. Degene die geweld steunen danwel initieren, nou goed daar weten we dan van wat we moeten weten.

    Laat me dit zeggen: de Islam is voor mij de grootste reden om tegen open grenzen te zijn, omdat de doelstelling in de leer is dat er een wereldwijd kalifaat gesticht moet worden.
    "Go forth and multiply".
    Maak van dar-al-harb, een dar-al-Islam.

    Dat er ook geodwillende moslims zijn die de koran op een vredige manier interpreteren maakt de dreiging door de fanatici niet minder, zolang de teksten in de koran en hadith zijn zoals ze zijn. Dat bewijst de mate waarin moslim betrokken zijn bij criminaliteit, vrouwenmishandeling, antisemitische houdingen, nationalistische houdingen, begrip voor geweld tegen lasteraars e.d. wel.

    En de Gristenen zijn, als bijgevolg, ook weer in opmars, "emboldened" als ze zich voelen door de politieke correctheid die de linkse partijen aan de dag leggen t.o.v. de Islam. Gristen-Unie staat nu geloof ik op 10 zetels in de peilingen. Het CDA weer bijna op 40.
    En zie ook hoe Donner probeerde de blasfemie-wet weer op te poetsen na de moord op Van Gogh.

  6. Cannon schreef op : 6

    [4]
    Ik ben het ermee eens dat er ook een scheiding tussen staat en ideologie dient te zijn (zolang er een staat is), maar iets zegt mij dat dit er waarschijnlijk niet in zal zitten.

    Niet iedereen gelooft in een God, maar er zijn maar weinig mensen die geen idealen hebben. En degenen die ze wel hebben willen dat de politiek daaraan werkt.

    Wat nu juist precies de reden is om tegen de staat te zijn die zich niet met kerntaken bezig houdt.

  7. Lemetje schreef op : 7

    [3]
    1. Als het goed is heeft IEDEREEN een opvoeding van thuis uit gehad, ik mag het hopen althans.
    Er zijn altijd mensen die het beter weten het beter ‘voor’ hebben met ons ‘domme’ schapen. Wie die betweters ook moge zijn. Lagere overheden, hogere overheden,regeringen,Brussel,en,en,en…

    2. De opmerking over regels en wetjes was synisch bedoelt; tuurlijk is de reactie op die regles en wetjes meer geweld. De mens laat zich niet aan banden leggen door hogerhand, het zijn net pubers die de grenzen verkennen to hoever ze kunnen gaan oordat ‘vadertje’ staat ingrijpt met…NOG meer regels!

  8. maarten schreef op : 8

    Daniel O.

    Reactie over je opmerking over scheiding tussen ideologie en staat:

    Ideologie geeft aan hoe de macht tussen staat en bedrijfsleven moet worden verdeeld. Het geeft aan of de rol van de overheid een rol van nachtwaker moet zijn of actiever en bijvoorbeeld ook hoe de prijs tot stand komt. Daarmee is een ideologie in principe veel geschikter als een religie die geen antwoorden geeft op dit soort vragen.

    Dus een scheiding tussen ideologie en staat is veel minder wenselijk. Het uitvoeren van een ideologie in haar meest zuivere vorm leidt mogelijk tot problemen. Er zou dan een maatschappij ontstaan die alleen gebaseerd is op het recht van de sterktste.

    Dus scheiding tussen staat en ideologie is niet noodzakelijk, maar een uitvoering van een ideologie in haar meest zuivere vorm is niet wenselijk.

    Maarten

  9. Daniël O. schreef op : 9

    [8] De vraag ‘hoe de macht tussen staat en bedrijfsleven moet worden verdeeld’ kan ook op niet-ideologische gronden gebeuren, namelijk puur op pragmatische. Dus wat is haalbaar en werkbaar en wat niet. Daarnaast is natuurlijk menig godsdienst ook een ideologisch en economisch stelsel. De islam is bijvoorbeeld een godsdienst die ook het economische leven regelt op grond van ideologische uitgangspunten.

    Het is in elk geval onmogelijk om kerk en staat gescheiden te houden wanneer de staat zich bezig gaat houden met de vraag wanneer iets religie is en wanneer iets een ideologie. Op het moment dat ze dat doet, doet de staat aan theologie en is ze zelfs bezig met een ideologische selectieprocedure. Dan kom je al gauw uit op die ‘minder wenselijke’ situaties. De staat dient daarom zo minimaal en afzijdig mogelijk te zijn.

  10. maarten schreef op : 10

    Dit is een reactie op Daniël,

    Indien je een ideologie niet in zuivere vorm toepast (hetgeen niet wenselijk is, zie mijn eerdere reactie) dan voeg je een stuk pragmatisme toe en kan hij goed worden toegepast.

    Er is geen enkele godsdienst die een economisch stelsel is of in zich heeft. Religies spreken zich niet uit over de vraag hoe de prijs tot stand komt.
    Het liberalisme is daar veel duidelijker over en brengt de rol van overheid terug tot die van een soort nachtwaker die zorgdraagt voor veiligheid, openbare orde e.d.
    Wel is het een feit dat de Islam verbiedt rente in rekening te brengen. Maar dat is als het gaat om uitganspunten voor de economie toch erg summier ? Niet dan ?

    Maarten

  11. Daniël O. schreef op : 11

    Maar dan is dus het goede aan die niet-zuivere ideologie niet het ideologische, maar het pragmatische. Overigens zijn er wel degelijk religies die een economisch stelsel in zich hebben, wat mijn voorbeeld over de islam laat zien. En dat betreft meer dan alleen rente, zie bijvoorbeeld: en.wikipedia.org…

    Daarnaast zijn er ook ideologieën die niet-economisch zijn, zoals feminisme. Daarom kan je een ideologie ook niet gelijkstellen aan een economische theorie; de eerste is breder dan de tweede. De vraag hoe de prijs tot stand komt is bovendien niet een ideologisch vraagstuk maar een van de economische wetenschap.

    Overigens dringt het liberalisme de staat niet per definitie terug tot een soort nachtwakerstaat; al bij liberalen als Stuart Mill en Rousseau zag je etatische trekken, en bij liberalen als Rawls werd dat grotesk. Liberalisme staat dan ook niet gelijk aan conservatief- of klassiek-liberalisme. 😉