Goed burgerschap

Maandagavond begon mijn bloed weer te borrelen van ongenoegen bij het bezien van de burgerschap en democratieles op een basisschool in het Utrechtse Overvecht. De man die ik eenmaal eerder, door naamsverwarring, als vrouw in een column had gelaakt, Mischa de Winter, vertelde de kijker middels een NOS reportage dat kinderen al op vroege leeftijd moeten leren wat termen als discussie, debat en democratie betekenen.

Op de hoofdzakelijk zwarte school zitten veel leerlingen die in hun opvoeding en cultuur van origine de nodige polderelementen ontberen. Dat is tenminste de zeer nederige mening van de hoogleraar pedagogiek. Al zal hij een dergelijke eerlijke beschrijving natuurlijk nooit in de mond nemen. Op de basisschool in de probleemwijk krijgen leerlingen van acht tot 12 jaar regelmatig de taak om de orde in de klas te bewaren en wordt aan alle leerlingen discussie, samenwerking en compromissen sluiten onderwezen. In het korte NOS fragment ziet nieuwskijkend Nederland hoe kinderen van tien een discussie over ruzie op het schoolplein leiden. De lerares stelt zo nu en dan een vraag om de discussie een bepaalde kant op te leiden en, zo blijkt, stemmen en compromissen sluiten zijn belangrijke onderdelen van de experimentele leergang.

Tegen het einde van het fragment wordt een aantal moeders geïnterviewd. In gebrekkig Nederlands vertelt een moeder hoe haar zoontje, als er ruzie is, tegenwoordig voorstelt een goed gesprek te hebben om het uit te praten. De school levert dus goede resultaten op. Kort daarop wordt de kijker geconfronteerd met de Winters sjofele verschijning. Hij betoogt dat deze nieuwe methode de weg naar de toekomst is. Tucht en repressie werken niet bij de allochtone kinderen op deze basisschool, het is veel beter ze als volwassenen te behandelen en ze een gevoel van verantwoordelijkheid te geven.

Nu zal ik de eerste zijn om verantwoordelijkheid en volwassenheid bij kinderen te propageren. Echter, deze kwaliteiten zijn hoogst voorbarig in de hierboven geschetste context. We praten over kinderen die nog niet de pubertijd hebben bereikt en al wel de verantwoordelijkheid krijgen hun leeftijdsgenoten te leiden. Volgens mij leidt dit nog eerder tot megalomanie dan tot democratisch burgerschap. Bovendien vind ik het laatste streven ook hoogst kwalijk. Dit bezwaar is tweeledig: enerzijds acht ik het impregneren van democratische beginselen op jonge leeftijd, op elke leeftijd, ronduit indoctrinatie en anderzijds vrees ik voor een nog verdere bevordering van de feodale calvinistische burgerlijkheid. Deze leermethode is het ultieme bewijs van de cultuur van braafheid, onderdanigheid en collectiviteit die de overheid wenst te stimuleren. Die arme kinderen moeten op die leeftijd nu eenmaal een zekere mate van tucht krijgen op school omdat ze thuis, zeker de jongens, een veel te dominante en verdraaide cultuur worden bijgebracht. De combinatie van een Islamitische opvoeding thuis en een polderopvoeding op school, is de perfecte formule voor een totaal gebrek aan respect voor Nederland en Nederlanders.

Ik vrees dat de laatste zinnen een tikkeltje rechts overkomen. Dat zou echter liggen aan de persoon op wie ze zo overkomen en niet aan hun inhoud. Het raakt de kern van liberalisme wanneer het verkrijgen van respect voor een andere cultuur volledig ondermijnd wordt. Het is schandalige staatsindoctrinatie wanneer men kinderen gaat opvoeden met democratie en burgerschap; de termen alleen al! Een goede ouderwetse private school met de nodige tucht en zelfs repressie is tot een bepaalde leeftijd gezond. Belangrijker nog, een dergelijke school dient niet als indoctrinatiemiddel dat bij mij beelden uit “Im westen nichts neues” oproept.