dinsdag, 13 november 2007
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Het Coca Cola-argument

Het Coca Cola argument
Aanvankelijk verbijsterde het mij, later wende ik aan de stupiditeit van het argument en tegenwoordig voel ik het moment in de discussie aankomen, dat het op tafel komt: het Coca Cola- argument, dat in ieder gesprek over vermindering van subsidies en consumentensoevereiniteit vroeger of later, maar onverbiddelijk, te voorschijn komt.

De eerste keer dat ik het hoorde, staat mij nog bij als de dag van gisteren. De discussie ging over subsidies voor balletvoorstellingen en concerten. Mijn standpunt was uiteraard dat dergelijke subsidies beter gestopt kunnen worden , opdat wij teruggaan naar een situatie waarin de consument zelf kan bepalen , welk percentage van zijn inkomen hij uitgeeft aan schilderijen, concert- en schouwburgbezoek, balletvoorstlelingen en bibliotheken, om slechts enkele branches ten noemen waar de overheid door middel van marktontwrichtende subsidies het consumptieniveau significant beinvloedt en verhoogt. “Maar dan komen wij toch terecht in een Coca Cola-maatschappij!”, riep mijn gesprekspartner uit.
Coca Cola wordt in de beste kringen geconsumeerd en gesavoureerd, zoals iedereen kan opmerken die wel eens de aandeelhoudersvergadering van Berkshire heeft bezocht, waar Warren Buffett en Charlie Munger een hele rij Colablikjes voor zich hebben staan tijdens de vijf uur durende marathon tijdens welke vragen van aandeelhouders worden beantwoord.
Velen schijnen echter van mening te zijn dat het consumeren van dit product van wansmaak en cultureel barbarisme getuigt, dat subsidies voor meer verheven doeleinden altijd moeten doorgaan en geen inkomen vrij mag komen voor producten zoals de verderfelijke Coca Cola of andere artikelen, welker consumptie niet geacht wordt bij te dragen aan de vooruitgang van de mensheid.
Hoewel ik persoonlijk de betreffende drank als bocht beschouw en de voorkeur geef aan een glas karnemelk, ben ik wel van mening dat ieder het recht heeft zijn verdiende geld te besteden zoals hij of zij dit zelf wenst.
Sinds die eerste keer heb ik het Coca Cola-argument talloze malen gehoord en heb de indruk dat de frequentie waarmee het wordt gehanteerd, toeneemt.
De gebruikers van het argument zijn meestal personen van hoog cultureel gehalte, wier wekelijkse gang naar het Concertgebouw, waar vooral de pauzes hun de kans geven te zien en gezien te worden, men liever niet moet belemmeren. Hetzelfde geldt voor de balletvoorstellingen,kunstmanifestaties en ander culturele evenementen die zij bijwonen, soms zelfs onder the genot van een glas Coca Cola!
Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Subsidie Industrie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. DVB schreef op : 1

    Kunnen deze lieden die "Coca cola" maatschappij ook definieren? Dus wat is het, wat doet het, wat zou daar erg aan zijn? Die kakkineuze concertgebouw types (in elk geval degenen de ik ken) doen vooral graag deftig en/of willen graag bij de ‘elite’ (wat dat ook zijn mag) horen en verdedigen deze. Dezelfde mensen stemden ook ‘voor’ de EU grondwet zonder dat deze een zinnig argument konden noemen over het waarom.

  2. Anno Zijlstra schreef op : 2

    Als raadslid in Arnhem ooit werd ik de cultuurbarbaar genoemd omdat ik wilde stoppen met subsidies voor theaters, daar gaan alleen welgestelden naar toe en de overheid draagt per stoel duizende euro’s bij.
    Ga maar bij het Kruitvat een cd kopen dan, toedeloe !

    forum.annozijlstra.nl

  3. Kim schreef op : 3
    Kim Winkelaar

    Ja, dan krijgen we Amerikaanse toestanden! Help! (vraag me niet wat er zo erg is aan Amerika…)

  4. beek schreef op : 4

    Wordt meestal aan toegevoegd dat die kapitalistische Amerikanen cultuurbarbaren zijn en geen affiniteit hebben met grote kunst. Wat aantoonbaar grote onzin is.

  5. Kim schreef op : 5
    Kim Winkelaar

    En ze eten alleen maar hamburgers, XXL.

    Het leuke is dat zulke opmerkingen per definitie komen van mensen die zeggen een hekel aan voor-oordelen te hebben.

  6. Albert S. schreef op : 6

    Uitstekend artikel en een aanklacht tegen de gehele subsidie-industrie.

  7. GN schreef op : 7

    Ook ik ben ten zeerste tegen een Coca-Cola cultuur. Als lokaal Pepsi Cola depot houder zou ik het beter vinden als men Pepsi Cola drinkt.

  8. marc schreef op : 8

    Cuba libre met pepsi is niet te zuipen

  9. IIS schreef op : 9

    Kan het niet helpen, maar ik vind Coca Cola erg lekker! Mis wel de coca, maar goed dat is dan ook weer verderfelijk spul! Dat is tenminste de mening van snuivend Den Haag!

  10. Fred schreef op : 10

    [2] [3] Ten eerste gaan niet alleen welgestelden naar het theater. Ook mensen met een laag tot redelijk salaris (van minimum tot tweemaal modaal) bezoeken massaal de theaters. Ten tweede ben ik het deels met je eens dat kunst en cultuur niet per se gesubsideerd hoeven te worden.
    Helaas zal dat vooral ten koste gaan van die niet=welgestelden die ook weleens naar de opera willen, een balletvoorstelling van het Danstheater willen zien of een toneelstuk van Mamet.

    Maar wat is er bijvoorbeeld mis met steun voor renovatie en behoud van architectonisch interessante gebouwen, van hunebed tot het paleis op de dam? Zou je het geen verarming vinden als er geen Concertgebouworkest meer was in Nederland? Wil je liever dat het Rijksmuseum, het Van Gogh, het Stedelijk etc. hun schilderijen en beeldhoudwerken moeten verkopen, zodat veel Nederlandse kunst (van Bosch tot Appel) naar het buitenland vertrekt? En Anno, jij lijkt mij iemand te zijn die ‘trots is op Nederland’ en denkt dat er een Nederlandse identiteit is en dan o.a. over de Gouden Eeuw begint te praten. Wil jij dan de kunst en cultuur, die ook onze identiteit bepaald heeft en nog steeds medebepaalt, dan maar afschaffen?

    Misschien door spobsoring? De subsidies kunnen mogelijk minder. En daar komen die Amerikaanse toestanden van pas. Het bedrijfsleven sponsort daar massaal en vele rijken schenken kapitalen aan musea en andere culturele instellingen.
    Zij vervullen meer dan het bedrijfsleven en de rijken hier, de ouderwetse rol van mecenas. Die rol zie ik hier de rijke Nederlanders niet spelen. Het bedrijfsleven is er wat scheuteriger mee, maar al met al verbleken ze bij de financiele steun voor ‘cultuur’ die rijken en bedrijven in de VS geven.

    Die Coca Cola cultuur is namelijk ook een cultuur, waar men aanvoelt dat het aanwezig zijn bij bepaalde culturele evenementen een sociale en maatschappelijke functies verleent. En het grappige is dat ze ‘de hogere kunst’ nog leren waarderen ook en het daardoor vanzelsprekend vinden dat er onderscheid is tussen kunst en kitsch.

    In Nederland, het meest anti-intellectuele land ter wereld, ziet men schouwburg- en theaterbezoekers per definitie als kakkineus, welgesteld en arrogant. Men geeft geen zier om cultuur en denkt dat Andre Hazes net zo goed is als Mozart. Dat een majorette net zo gracieus is als een balletdanseres. Dat hun eigen schrijfsels net zo literair en vol van originele opmerkingen en gedachten staan als de werken van Multatuli.

    Nee, de afschaffing van alle kunstsubsidies in Nederland, maakt van Nederland geen Coca Cola cultuur. Het maakt het tot de saaie cultuur van een boterham met kaas en een glaasje melk. Zelf lunch ik, als het kan, toch liever in een restaurant met ganzenlever en een glas goede wijn. M.a.w ik blijf toch voorstander van subsidie voor kunst en cultuur.

  11. Fred schreef op : 11

    [2] [3] Ten eerste gaan niet alleen welgestelden naar het theater. Ook mensen met een laag tot redelijk salaris (van minimum tot tweemaal modaal) bezoeken massaal de theaters. Ten tweede ben ik het deels met je eens dat kunst en cultuur niet per se gesubsideerd hoeven te worden.
    Helaas zal dat vooral ten koste gaan van die niet=welgestelden die ook weleens naar de opera willen, een balletvoorstelling van het Danstheater willen zien of een toneelstuk van Mamet.

    Maar wat is er bijvoorbeeld mis met steun voor renovatie en behoud van architectonisch interessante gebouwen, van hunebed tot het paleis op de dam? Zou je het geen verarming vinden als er geen Concertgebouworkest meer was in Nederland? Wil je liever dat het Rijksmuseum, het Van Gogh, het Stedelijk etc. hun schilderijen en beeldhoudwerken moeten verkopen, zodat veel Nederlandse kunst (van Bosch tot Appel) naar het buitenland vertrekt? En Anno, jij lijkt mij iemand te zijn die ‘trots is op Nederland’ en denkt dat er een Nederlandse identiteit is en dan o.a. over de Gouden Eeuw begint te praten. Wil jij dan de kunst en cultuur, die ook onze identiteit bepaald heeft en nog steeds medebepaalt, dan maar afschaffen?

    Misschien door spobsoring? De subsidies kunnen mogelijk minder. En daar komen die Amerikaanse toestanden van pas. Het bedrijfsleven sponsort daar massaal en vele rijken schenken kapitalen aan musea en andere culturele instellingen.
    Zij vervullen meer dan het bedrijfsleven en de rijken hier, de ouderwetse rol van mecenas. Die rol zie ik hier de rijke Nederlanders niet spelen. Het bedrijfsleven is er wat scheuteriger mee, maar al met al verbleken ze bij de financiele steun voor ‘cultuur’ die rijken en bedrijven in de VS geven.

    Die Coca Cola cultuur is namelijk ook een cultuur, waar men aanvoelt dat het aanwezig zijn bij bepaalde culturele evenementen een sociale en maatschappelijke functies verleent. En het grappige is dat ze ‘de hogere kunst’ nog leren waarderen ook en het daardoor vanzelsprekend vinden dat er onderscheid is tussen kunst en kitsch.

    In Nederland, het meest anti-intellectuele land ter wereld, ziet men schouwburg- en theaterbezoekers per definitie als kakkineus, welgesteld en arrogant. Men geeft geen zier om cultuur en denkt dat Andre Hazes net zo goed is als Mozart. Dat een majorette net zo gracieus is als een balletdanseres. Dat hun eigen schrijfsels net zo literair en vol van originele opmerkingen en gedachten staan als de werken van Multatuli.

    Nee, de afschaffing van alle kunstsubsidies in Nederland, maakt van Nederland geen Coca Cola cultuur. Het maakt het tot de saaie cultuur van een boterham met kaas en een glaasje melk. Zelf lunch ik, als het kan, toch liever in een restaurant met ganzenlever en een glas goede wijn. M.a.w ik blijf toch voorstander van subsidie voor kunst en cultuur.

  12. Peter de Jong schreef op : 12

    [11]
    “Men geeft geen zier om cultuur en denkt dat Andre Hazes net zo goed is als Mozart. Dat een majorette net zo gracieus is als een balletdanseres. Dat hun eigen schrijfsels net zo literair en vol van originele opmerkingen en gedachten staan als de werken van Multatuli”

    Als Mozart, ballet en Multatuli werkelijk zo goed zijn als je suggereert, zal er ook in een anti-intellectueel land als NL een markt voor zijn. Klein misschien, maar evengoed een markt.

    Waarom zou je dan subsidiëren ? Voor de mensen die liever Ha6, majorettes en hun eigen schrijfsels zien, zijn die subsidies toch weggegooid geld.

    Of dacht je, dat Ha6 fans opeens naar de opera gaan, omdat het zo lekker goedkoop is? 😉

    www.youtube.com…

  13. .M schreef op : 13

    Grappige anekdote.

    Als kind dronk thuis limonade.
    Niet dat cola verboden was, maar moeder kocht gewoon limonade en geen cola.
    Toen ik 6 was, organiseerde de juf op school een feestje waar iedereen iets te eten en te drinken moest meebrengen. Uiteraard niet voor eigen consumptie doch voor de groep, lekker collectivistisch.
    Ik weet niet meer of ze van tevoren nog resticties had opgelegd of niet maar daar waar de meeste kinderen met gele of oranje limonade kwamen aanzetten waren er 2 jongens die cola bij zich hadden. En de juf weigerde dat spul en maakte zich kwaad. Dat vieze zwarte drankje zou ongezond zijn beweerde ze (alsof orangade puur appelsiensap was zonder toegevoegd koolzuur en hopen suiker!).
    De cola werd geweigerd en de jongens mochten niets van de groep drinken. Of ze verder nog straf kregen weet ik niet.
    Door dit voorval wat ik als schokkend ervoer, werd mijn aandacht erg op cola gericht.

    In het weekeinde namen mijn ouders me vaak naar een park waar nonkels en tantes ook kwamen en waar ik met mijn kozijns en nichtjes kon spelen in een speeltuin, terwijl de ouders in een afspanning zaten koffie te drinken.
    Ook wij kinderen hadden dorst en dronken tussen het ravotten door wel eens wat.
    De ouderen (d.w.z. van een jaar of 12) dronken vaak cola terwijl de jongeren meestal (andere) limonades dronken. Waarom weet ik niet. In elk geval vond ik altijd dat het zwarte drankje er niet appetijtelijk uitzag. Maar het weekeinde na het incident op school, wilde ik er het mijne van weten, dus bestelde ik cola. Mijn ouders waren verbaasd maar hadden uiteraard geen bezwaar.
    En toen dronk ik het "verboden vocht" en vond het erg lekker. Sindsdien hield ik op met het drinken van gele en oranje limonades en dronk alleen nog maar cola: het rebelse drankje.

    Tegenwoordig, decennia later, drink ik dagelijks liters koffie en amper frisdrank. Maar als ik in de zomer op een terras zit met warm weer, bestel ik graag cola. Maar wel alleen Coca cola. Niet uit nostalgie, maar omdat ik ooit 1 keer per ongeluk Pepsi kreeg en dan maar opdronk. Dat was echter een ervaring waarvan ik de herhaling angstvallig probeer te voorkomen. Daarom dat ik nu bij het bestellen altijd eerst expliciet informeer of de cola wel degelijk echte Coca Cola is en wat anders kies (ice tea bv.) als dit niet het geval is.
    Maar goed, dat laatste is een detail.
    Het is slechts een kewstie van persoonlijk smaak en zeker niet bedoeld om een "cola war" op de vs mee te starten.
    Het leuke is dat die collectivistische trut van een lerares van mij me letterlijk heeft aangezet om toch vooral van citronade/orangade op cola over te stappen.
    Zou zij wellicht door Coca Cola betaald worden om op die manier klanten aan te dragen? Wie weet…

  14. SPY schreef op : 14

    [10] Als men die voorstellingen bezoeken wil, moet men daar ook voor willen betalen. Dus om bij je voorbeeld te blijven: het is prima dat jij liever in een goed restaurant ganzenlever eet, maar betaal dat zelf en dwing niet anderen (die bij McDonalds of v/d Valk eten) die rekening voor jou te voldoen.

    Het feit dat die onbemiddelden dan niet van de door hen gewenste ‘cultuur’ kunnen genieten, gaat niet op: dat is onwaarschijnlijk, want wie dergelijke voorstellingen wil bezoeken kan dat moeiteloos doen van de belastinggelden die de burger terugkrijgt omdat de staat die subsidies niet langer verstrekt. (en anders laat je die sigaret, dat glas alcohol of een andere hobby van jou maar staan: stel je prioriteiten)

  15. Bud. schreef op : 15

    [10] Dit vind ik echt wel een toppunt van onbeschaamde meevreterij zeg. En er nog voor durven uitkomen ook?

    Je luncht dus, als het kan, toch liever in een restaurant met ganzenlever en een glas goede wijn. Maar enkel als het op andermans kosten kan. Mooie moraal koester jij.

    Ik bedoel het natuurlijk zo hard niet. Neem het dus niet te persoonlijk. Ik wil enkel aanstippen dat wij hier zo gewend zijn om elkaar te bestelen om allerlei "goede" redenen, dat we niet eens meer voelen dat we elkaar bestelen. Er openlijk zo over praten alsof het de normaalste zaak van de wereld is is het meest voorkomende symptoom van de teloorgang van echte moraal: elkaar en elkaars eigendom respecteren.

  16. DVB schreef op : 16

    [15] Leuk voorbeeld van die restaurants. Uitgaande van Fred’s logica moeten restaurants als De Bokkedoorns en Beddingtons subsidie krijgen vanwege hun bijdrage aan de Nederlandse eetcultuur. Bij mijn weten krijgen het Amsterdams Concertgebouw en -orkest geen subsidie, en al zij het kunnen stellen zonder subsidie dan moet het Van Gogh museum dat ook makkelijk kunnen. Afgaande op de rijen voor de deur van dit museum moet het wel een geldfabriek zijn. Mensen met een modaal inkomen die ‘geen geld’ hebben voor kunst hebben denk ik andere prioriteiten.

  17. Overnight schreef op : 17
    Overnight

    waar blijft die advertentie van (Coca) Cola?

  18. Owl schreef op : 19

    Vroeger, toen er nog geen tv en radio was en de grote massa haar vertier zocht in het theater, werd theaterbezoek als onbetamelijk en vulgair beschouwd. Het acteursvak had praktisch de morele status van prostitutie, in de ogen van de "elite". Ook werd het eten van copieuze maaltijden, met vooral veel vlees, zout en suiker, en het hebben van een zeker overgewicht, gezien als toppunt van welvaart en ontwikkeling. Slanke meisjes werden zelfs naar "opvethuizen" gestuurd, om meer aan het Rubensiaans ideaal te voldoen.

    Tegenwoordig, nu de grote massa de breedbeeld-plasma-tv heeft gevonden, en zelf voor een paar euro grote hoeveelheden vlees en drank naar binnen kan werken, is het ineens een teken van verfijning om naar het theater te gaan en maatje 0 hebben. De gewone man lijkt qua postuur op het Marxistische schrikbeeld van het "kapitalistisch zwijn van een werkgever", maar dat is helaas niet "beschaafd" meer. Maar als Nederland ooit zo diep zou zinken dat we torenhoge accijnzen op calorierijk voedsel zouden krijgen, zullen de rijken wellicht weer hun gewicht in goud waard zijn, als u begrijpt wat ik bedoel.

    Wist u trouwens dat in een glas sinaasappelsap meer suikers en calorieën zitten dan in een glas cola? Bedenk dat eens de volgende keer dat je je kind de voorgeschreven "gezonde" (dure, weinig populaire, en "dus" goede) 2 stuks fruit door het strotje duwt.

  19. Vlad Tepes schreef op : 20

    [3]

    ja geweldig, dé evergreen in bepaalde kringen.

    "Amerikaanse toestanden!!"

    dan weet je al dat verder argumenteren geen zin heeft.

  20. hugo van reijen schreef op : 21

    [19] De suiker in vruchten is onschadelijk. Dus als het echte pure sinaasappelsap is, is er niets aan de hand.

  21. Frits schreef op : 22

    Ik ben een grote Coca-Cola fan en heb het prachtige ‘enjoy Capitalism’-shirt, in Coca-Cola stijl. De twee meest uitgesproken reacties waren van mensen die dachten dat ik het ironisch bedoelde. Eénmaal ‘Leuk, want Coca-Cola is een symbool voor eenheidsworst en dus is kapitalisme fout’ en éénmaal ‘trek dat extreemlinkse shirt uit, hufter!’

    Beetje jammer. De vermeende kwaadaardigheid van het amerikaanse drankje zit diep in de Nederlandsche ‘cultuur’ gebakken. Maar als je het drinkt (wat iedereen dus ook doet) dan is het tòch geen probleem.

  22. Fred schreef op : 23

    [15] [14]

    Dat restaurant en de boterham met kaas waren symbolisch, heren. Het ging mij erom duidelijk te maken dat het risico bestaat dat bij het afschaffen van alle cultuursubsidie, de Nederlandse cultuur, die nu godzijdank af en toe nog het niveau van ganzenlever met een glas sancerre haalt, straks gereduceerd wordt tot een ouwe boterham met kaas.
    Maar ja, gezien het feit dat jullie geen van alle ingaan op bovenstaande argumenten en alleen hier op reageren, is jullie cultuurbesef allang verworden tot een droge korst.

    In ieder geval wordt mij elke week duidelijker dat als Nederland een land van libertariers wordt, het een land van de grootst mogelijke saaie droogkloten zal zijn.

  23. wladi schreef op : 24

    Tip: bij mij thuis gaan er dagelijks liters cola door, geen Coca of Pepsi van 1 euro de liter maar die van de Liddle van 19 cent per liter. Gewoon een duidelijk beter product met een vollere smaak dan de wat waterige merk cola’s en voor een vijfde van de prijs.

    Die van de Aldi is overigens niet te zuipen.

  24. SPY schreef op : 25

    [23] Het oordeel wat cultureel gezien waardevol is en wat niet is per definitie subjectief. Er zijn hele horden mensen die klassieke muziek niet om aan te horen vinden en bij wijze van spreken smartlappen veel hoogstaander cultuur vinden (daar vind je nog eens echte emotie, het echte leven o.i.d.). Hetzelfde geldt voor hoogstaande eetcultuur, theater, literatuur enz. enz.

    Het feit dat er geen of onvoldoende hoogstaande cultuur overblijft als de subsidies wegvallen is trouwens bullshit: eeuwenlang is de cultuur ondersteund door diverse maecenassen en bemoeide de staat zich er hoegenaamd niet mee. Bovendien blijft er altijd een beperkte markt voor een bepaalde soort kunst van mensen die bereid zijn daarvoor de beurs te trekken. Mocht er voor een bepaalde kunstuiting werkelijk volstrekt geen mens bereid zijn de beurs te trekken, dan kun je je ook met recht afvragen of dat nog wel kunst is. Kunst heeft immers een geïnteresseerd publiek nodig om kunst te kunnen zijn.

    Wat me dwars zit, is dat sommigen menen voor anderen te kunnen bepalen wat hoogstaande en dus subsidiewaardige kunst is (men meet zich dus een soort goddelijk oordeelsvermogen aan) en mij vervolgens te dwingen voor die uitingen te betalen, zodat de kleine groep geïnteresseerden tegen gereduceerd tarief van die uiting kan genieten.

    Als mensen niet (of in te geringe aantallen) bereid zijn de reële prijs ervoor te betalen, is er blijkbaar geen behoefte aan die bepaalde kunstuiting.

    Overigens heeft dat feit de echte kunstenaar er nooit van weerhouden om tegen de stroom in toch dat te maken wat hij waardevol vond, denk maar aan Van Gogh. Dit blijkt ook uit het feit dat er vrijwel geen enkele grote kunstenaar uit de BKR-regeling is voortgekomen. Blijkbaar is die subsidie toch niet zo vruchtbaar. Het is zelfs de vraag of Van Gogh, indien voorzien van een ruime portie staatssubsidies een net zo briljant kunstenaar zou zijn geworden als hij nu is geworden.

  25. hugo van reijen schreef op : 26

    [25] Ook ik betwijfel of Rembrandt, Vermeer , Van Gogh en anderen ooit grote kunstenaars zouden zijn geworden,als zij maandelijks een overboeking van de staat zouden hebben ontvangen. Ik denk dat deze meer verstorend dan bevorderlijk zou hebben gewerkt.
    Tijdens zijn leven bestond er geen door koopkracht gesteunde vraag naar de producten van Van Gogh. Er was ook geen speculant die er in sprong.
    Toch ken ik geen beter systeem dan de toets van de vrije markt. Het heeft geen zin iets te produceren waarvoor geen door koopkracht gesteunde vraag bestaat.
    Als niemand bereid is om de kostprijs van een kaartje voor een ballet neer te leggen, houdt er dan mee op, ballet te produceren op kosten van een categorie belastingbetalers die nooit balletvoorstellingen bezoekt.Of deze categorie met het vrijkomende geld Coca Cola , cocaine of versiering voor trapleuningen koopt, zal mij een zorg zijn. Het past ons niet, in een beoordeling hiervan te treden.

  26. Owl schreef op : 27

    [21]
    Hugo,

    Ik neem aan dat je dat sarcastisch bedoelt. Maar voor degenen die daar anders over zouden denken:

    Voor het lichaam maakt het qua calorieën in ieder geval niets uit. Dat er meer vitaminen in sap zit, zou je kunnen je oplossen met een toevoeging of een pilletje. Extra vitaminen schijnen toch trouwens weinig te helpen boven een nuttige hoeveelheid die je met je normale, redelijk gevarieerde voeding toch al binnenkrijgt. Als iemand zoveel vruchten eet en vruchtensap drinkt, of andere "natuurlijke" producten dat hij moddervet wordt, dan maakt het weinig uit of hij\zij daarbij karrevrachten vitaminen of "fruitsuikers" naar binnen werkt. Cola is bovendien zelfs gebaseerd op plantenextracten, bevat dus minder suiker dan sinaasappelsap, en de suikers die erin zit zijn moleculair dezelfde suikers die je in "natuurlijke" producten vindt. Behalve in de light-varianten natuurlijk, want die bevatten zelfs helemaal geen suiker, maar zijn wat mij betreft ook niet te drinken.

    Als het bij "natuurlijke suiker uit fruit" trouwens om vruchten met veel fructose gaat, zou het zelfs nog schadelijker kunnen zijn dan glucose of sucrose, volgens bepaald onderzoek. En laten de fabrikanten onder het mom van het "gezonde" imago en vanwege de zoetheid nu juist steeds meer fructose in hun producten zijn gaan stoppen.

  27. Owl schreef op : 28

    [24]
    Wladi,

    Zo wordt ook weer een andere variant van het "Coca-Cola-argument" ontkracht: dat mensen Cola alleen maar kopen omdat het zoveel door reclame wordt ondersteund. Alsof persoonlijke voorkeuren en smaak van mensen niet telt, en niemand vrije wil heeft. Behalve natuurlijk degenen die ons wel even zullen "redden" van de "druk" van de commercie. Hoogstaande zielen wiens smaak uiteraard wel volkomen vrijwillig, objectief en rationeel ontstaan is, volgens henzelf dan.

    Ik vind persoonlijk Pepsi best te drinken, en gewone Coca-Cola heeft mijn voorkeur. Maar veel van de andere soorten van (Coca-)Cola, zoals "Light", "Zero", "Vanilla", of sommige huismerken, vind ik werkelijk niet om te zuipen. Hoeveel reclame ze daarvoor ook maken, hoe goedkoop ze het ook zouden maken, ik wil die wansmakelijke drek niet. Zoiets koop ik één keer uit nieuwsgierigheid, en na een paar slokken gooi ik de fles weg.