dinsdag, 11 december 2007
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Criminalisering van vrijwillige transacties en angst voor de vrije markt.

Het verkopen van je eigen nier of een ander orgaan op de vrije markt is in Nederland verboden. De overheid schijnt erg bang te zijn voor marktwerking in dit segment van de economie. Angst voor het functioneren van een markt zit de overheid in het bloed en niet aleen de overheid.

Probeer maar eens , een luchtvaartmaatschappij voor te stellen, dat in plaats van jijzelf een broer , een vriend of een kennis gebruikt maakt van de aangekochte plaats! Er worden dan allerlei drogredenen opgevoerd die een dergelijke transactie onwenselijk zouden maken! Ofschoon het een feit blijft, dat en dergelijke transactie , indien voltrokken tussen personen die over dezelfde of vrijwel dezelfde naam beschikken, moeilijk valt te voorkomen. Een Duitse reisagent vertelde mij eens dat hij duizenden personen met de naam Singh als klant had. Deze tickets waren vrij uit te wisselen!
Omstreeks 1976 steeg de petroleumprijs. De regering Den Uyl was toen van mening, dat de vrije markt in benzine opgeheven moest worden en stuurde iedere autobezitter rantsoenbonnen , waarop 15 liter per week aan te schaffen viel. Tegelijkertijd werd een wet geintroduceerd die het strafbaar stelde deze bonnen te verhandelen! Gelukkig werd het hele plan geannuleerd, maar niet alvorens er miljoenen besteed waren aan het drukken en distribueren van de betreffende bonnen!

Nog steeds is bij de meeste overheden de angst voor de markt zeer groot. Een vrije markt betekent een souvereine consument: de ultieme angst van de meeste gezagsdragers en politici. Zelfs voor proefnemingen met een vrije markt is men doodsbenauwd, want stel je voor , dat het zou werken! Het meest schadelijk lijkt het gebrek vaneen vrije markt in de medische branche en het tijdstip dat een arts zal mogen adverteren” Eerste consult 9.99 euro”, ligt vermoedelijk nog ver weg!”
Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Economie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Klaas Den Helder schreef op : 1

    Toch zie ik hier wel een beetje een grijs gebied opdoemen. Het heeft niks met vrije markt of met economie te maken maar alles met `gedwongen` vrijwilligheid. Gedwongen door geweld, gedwongen door (gecreeerde) economische noodzaak etc

  2. Vrijspreker schreef op : 2
    Vrijspreker

    [1] Verklaar eens nader wat je bedoelt. Het zal toch duidelijk zijn dat de Vrijspreker tegen geweld/dwang is van de ene persoon op de andere?
    Zogenaamde "dwang" door de natuur of omstandigheden staat daar buiten.
    En dan heeft het toch alles te maken met vrije markt?

  3. Klaas Den Helder schreef op : 3

    Het is inderdaad de menselijke dwang die me zorgen baart.
    Neem als voorbeeld China. Falun-gong aanhangers en veroordeelden worden daar bijvoorbeeld onvrijwillig gebruikt voor orgaandonaties.
    Ander voorbeeld als je nu in de bijstand komt moet je de waarde van je huis `opeten` voordat je recht hebt op een uitkering. Straks moet je misschien wel eerst bepaalde organen afstaan. Aan 1 nier heb je immers genoeg. en zo zijn er nog wel wat enge scenario`s te bedenken die vanuit historisch oogpunt zeer wel te verwachten zijn.

  4. Gert schreef op : 4

    Het gaat niet om de principes van de vrije markt. Leven is niet op geld waardeerbaar is de achterliggende gedachte. En dat moet ook zo blijven. Want wat als je als ouder iemand straks een dure operatie nodig hebt en de waarde van de operatie groter is dan die van je leven?

  5. IIS schreef op : 5

    Even naar de vrije markt een niertje kopen! Een vriend van me zou gelukkig zijn, die zit op een nier te wachten!
    Het lijkt zo makkelijk, maar in de praktijk zal het wel heel anders uit kunnen pakken, stel ik me zo voor.

    Dat van die bonnen (ik heb nog een gaaf velletje liggen), doet me opeens herinneren aan een film/aflevering die ik misschien wel dertig jaar geleden heb gezien. Het was een film die ging over de mens in de toekomst waar voedsel op de bon was. Geen mens kon zonder bonnen en bij verlies was je ten dode opgeschreven. Degene waar de film om draaide was zijn bonnen kwijt en kon geen nieuwe krijgen en moest een maand zonder eten rond komen. Aan het slot van de film zag je de man bij het begin van de nieuwe maand zijn bonnen halen. De mevrouw die de bonnen verstrekte herkende de man en overhandigde de nieuwe bonnen met de vraag of hij de maand zonder bonnen goed was doorgekomen? Hierop zweeg de man en draaide zich om en kon je zien dat hij zijn linker arm miste!
    Misschien ging deze film over het ontbreken van een vrije markt en een wereld waar de overheid de dienst uitmaakt?

    Waarom vliegtickets persoonsgebonden zijn is mij een raadsel? Waarom zijn vliegtickets niet overdraagbaar?

  6. Quintus Backhuys schreef op : 6

    [4]
    Want wat als je als ouder iemand straks een dure operatie nodig hebt en de waarde van de operatie groter is dan die van je leven?

    Uiteindelijk, hoe hard of wrang dat ook mag klinken, wordt de waarde van jouw leven bepaald door het bedrag dat jij of je naasten bereid bent/zijn te betalen voor die operatie.

  7. Kim schreef op : 7
    Kim Winkelaar

    [6] Ja, dat klopt. Is dat wrang? Je kunt ook stellen dat wrang is dat de overheid die operatie wél betaald, terwijl er voor dat zelfde geld bijvoorbeeld 100 arme negertjes gered hadden kunnen worden.

    Stel: we krijgen een technologie die in staat is ieder mens 100 jaar oud te laten worden. Maar….een behandeling kost 100 miljoen. Is het dan ‘wrang’ dat de overheid niet iedere Nederlander die behandeling laat ondergaan?

    Ook gezondheidszorg is nu eenmaal onderhevig aan economische wetten, hoe je het ook wendt of keert. Waarom het verkopen van een eigen orgaan niet mag, terwijl de opererende arts wél geld mag verdienen aan het opereren is dan ook een raadsel.

  8. elpiojo schreef op : 8

    Een mooie oplossing zou zijn om mensen bij leven te betalen voor orgaandonatie na hun dood.
    Op die manier zou ik het zelf ook kunnen overwegen, maar voor mijn Nieren, Lever, Longen, Hart, huid etc, wil ik wel een geïndexeerde marktprijs ontvangen, zonder betuttelingen en regelingen om het geld alsnog te onthouden / sparen. Voor een paar honderdduizend euro bij leven mag men mijn organen oogsten na mijn dood. Uiteraard wel belastingvrij bedrag, (voor altijd) en een niet gereguleerde geldstroom.
    Maar een dergelijke vrije markt druist in tegen de strategie om mensen arm en afhankelijk van de overheid te houden. Bovendien zou een dergelijke regeling vast heel populair worden zodat de prijzen snel zullen dalen.