dinsdag, 4 december 2007
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De aanvaarding van een religie : ook ik ben nu een Marapu !



Vijfenenveertig minuten vliegen van Bali bevindt zich het eiland Sumba , waar 25 procent van de bevolking de Marapu-religie aanhangt.


Ook wonen veel Marapus op Flores en Sumbawa.


Onderdeel van deze religie behelst het aanbidden van stenen die in de bergen in overvloed te vinden zijn.


Een keer per jaar, bij de aanvang van de regentijd, vindt een grote ceremonie plaats die door alle Marapu-aanhangers bijgewoond wordt.



Bij het kennismaken met de Marapus voelde ik mij terstond tot deze religie aangetrokken en besloot ik ook Marapu te worden. Het prettige van de Marapu-religie is dat deze zeer tolerant is. Men mag er gerust ook nog een ander geloof op na houden ( Christen, Moslim, Atheist of iets anders)en vele Marapus combineren het Marapu-geloof met het Katholicisme. Dit komt ook uit praktische overwegingen beter uit, want Indonesie erkent slechts vijf godsdiensten en daar hoort het Marapugeloof niet bij. Het gevolg daarvan is , dat iemand die uitsluitend Marapu is, niet bij de overheid mag werken. Dit natuurlijk tot verheugenis van de plaatselijke katholieke kerk, want zo wordt het aantal katholieken en personen welke veinzen katholiek te zijn, zonder al te veel moeite groter.
Een Marapu zonder stenen stelt niets voor, dus ik stapte in een auto naar de bergen en vond daar een groot aantal stenen; heel mooi met vaak bijzonder originele en interesssante vormen, varierend van 10 tot 1000 kilo per exemplaar , waarvan er een aantal rechtopstaat en andere half uitgegraven zijn. Deze stenen mag men gratis meenemen, behalve als zij al geclaimd zijn. In het laatste geval moet men een kleine vergoeding betalen. Met een krijtje markeerde ik de stenen van mijn keuze; de volgende dag haalde een vrachtauto alle stenen voor mij op. De plaatselijke overheid gaf daarop tegen betaling van vier euro een certificaat af , op vertoon waarvan de stenen het eiland mochten verlaten. Zij staan nu in mijn tuin op Bali.
Voor het geval iemand mij vraagt of het Marapu-geloof wel met een libertarische visie te combineren valt, kan ik deze vraag met een volmondig ja beantwoorden. De Marapu-religie laat haar aanhangers geheel vrij. Interessant is het te observeren dat bij de Marapus dezelfde verschijnselen optreden als bij andere godsdiensten. Sommige Marapus zijn ten prooi aan twijfel over hun geloof en velen onder ons worstelen jarenlang met het geloof.
Volgens de Marapus zijn de eerste zeven paren op de planeet met een ladder afgedaald uit de hemel en nadat het leven afgelopen is, wordt men eerst onder een grote steen opgeborgen. Vanaf deze ondergrondse plaats vertrekt men na enige tijd naar de oorspronkelijke landingsplaats en kan men vanaf deze plaats ook weer met een ladder naar boven: een prachtig verhaal, zoals er ook andere interessante verhalen bestaan in dit geloof. Soms voel je als Marapu natuurlijk wel dat er iets niet helemaal klopt, maar dat is in de Christelijke religie ook het geval. Dan kun je het beste maar even het verstand op een laag pitje zetten.
Al met al is het Marapu-geloof een interessant alternatief dat zeker overweging verdient bij hen die nog niet toegetreden zijn en iets origineels zoeken.
Hieronder laat ik volgen een overzicht van de kosten die uitoefening het Marapu-geloof met zich brengt.
-organiseren van een grote driedaagse ceremonie, waar honderden personen bij betrokken zijn : 600 euro.
-salaris van een Marapu-priester – 40 euro per maand.
-retourtje Sumba vanuit Bali – 70 euro
-aankoop stenen: met 100 euro komt u een heel eind ( men zij echter gewaarschuwd tegen stalletjes op Sumba die deze stenen tegen fantastische bedragen te koop aanbieden, want honderd kilometer verderop zijn ze gratis)
Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Religie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. .M schreef op : 1

    Wat zijn de perks?
    72 maagden zonder eerst jezelf te hoeven opblazen?

  2. Perspicere schreef op : 2

    Ik ben van mening dat elke religie veroorzaakt dat je je eigen verantwoordelijkheden afschuift op een god of goden. Of ze nou goed of kwaad zijn. En als je je gedraagt volgens de normen van een religie dan volgt er een beloning. Zo niet dan "ben je verloren".
    Ik ervaar godsdienst in welke vorm dan ook als indoctrinatie en niet als vrijheid.

  3. Hugo (auteur van dit artikel) schreef op : 3
    Hugo J. van Reijen

    [2] Zeker, die indoctrinatie wordt gewoonlijk verricht vanaf de leeftijd van nul.

  4. Perspicere schreef op : 4

    [3]
    Ja daar geef ik je helemaal gelijk in

  5. IIS schreef op : 5

    Naar god zoeken in een club of kerk is niet de weg of manier om God, Allah of Boeddha te vinden.
    Mocht je geloven en goed leven, zal er dan een beloning uit de gokkast van het leven rollen? Nou, reken maar dat God of wat dan ook beloont noch straft! Je bent uiteindelijk verantwoordelijk voor je eigen daden en misschien leven wij allemaal wel ‘het’ leven zoals we dat allemaal moeten? Wat het leven werkelijk behelst vraag ik mij al niet meer af, ik leef en daarmee basta. Ik heb veel mensen, zelfs een te gekke meid en vechtgenote met wie ik bijna twintig jaar heb geleefd, verloren en ik kan je verzekeren dat ik dingen gezien en gevoeld heb die zeer zeker bovennatuurlijk waren.
    En ik geef je gelijk, dat het geloof altijd vanuit een soort indoctrinerende zwartgalligheid wordt gepreekt en dat is natuurlijk pure stemmingmakerij. Dat is niet alleen zieltjes winnen, maar ook kapot maken!
    Wij westerlingen doen aan een soort kant-en-klaar-geloof die mijlenver van het individu is verwijderd

  6. IIS schreef op : 6

    Dit is een reactie op Perspicere. [5]

  7. Bud. schreef op : 7

    [3] maar je kan het wel elke moment de rug toekeren. Een gelovige kan gewoon libertarisch zijn en een libertariër hoeft niet atheïstisch te zijn.

  8. IIS schreef op : 8

    Maar het probleem is dat als het er éénmaal in ‘gestampt’ is, je het er maar weer moeilijk uit kan krijgen! [7]

  9. Hugo (auteur van dit artikel) schreef op : 9
    Hugo J. van Reijen

    [8]aInderdaad, net als het terechte besef van een klein kind, dat het zijn hand niet in het vuur moet steken en niet het diepe zwembad in moet lopen.

  10. Arjan Kraak schreef op : 10

    Dit wijst meer op een onderontwikkelde cortext dan realiseren wat vrijheid werkelijk inhoudt. Überhaupt ergens in geloven is evolutionair achterlopen. Ze zijn wel weer een stapje verder dan mensen die nog in geesten van voorouders geloven.

  11. IIS schreef op : 11

    Maar er zijn mensen op deze aarde die geleerd hebben om vanuit de natuur te denken, hun cortex zal misschien niet de informatie ontvangen hebben die nodig is om niet meer te geloven. Wij leren wel, ook over de biologische mens, maar schieten we als doorsnee sterveling er iets mee op? Wat is er op tegen om in de geest van een voorouder te geloven?
    Moet de evolutie ons doen laten vergeten en niet laten geloven, puur omdat we van de huidige maatschappij vooruit moeten? Misschien hebben we te veel verleerd en zij we verkeerde dingen gaan leren en daarin gaan geloven? [10]

  12. Albert S. schreef op : 12

    [7] Inderdaad, sterker nog de liberale Amerikaanse founding fathers waren diep gelovig, maar het verschil was dat ze dit nooit als leidraad voor de grondwet namen. Zij wisten toen al dat geloof en staat immer gescheiden moesten zijn. Privaat mag men alle geloven aanhangen die er te vinden zijn zolang een ander daar maar geen last van ondervindt. Zoals Waftan Sultan al opmerkte in debat op Al Jazeera, je mag in zoveel stenen geloven als je wilt, mits je ze maar niet naar me gooit.

  13. Wodan Woefman schreef op : 13

    [12] "Waftan Sultan"

    Moefti wel of moefti niet?

  14. Lucifer schreef op : 14

    Als je rijk wilt worden moet je je eigen kerk oprichten.

    – L. Ron Hubbard