woensdag, 9 januari 2008
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Destructie van de staat.

Als de Twintigste Eeuw iets heeft bewezen, dan is het wel dat het grootste gevaar voor menselijk leven het tuig van de gecentraliseerde staat is.

Meer dan 170 miljoen mensen lieten het leven door hun toedoen in de bloedigste ramp van bekende geschiedenis. Bij elke rationele standaard zijn moderne staten de laatste en grootste roofdieren – en dat gevaar is niet verzwakt met het verdwijnen van communisme en fascisme.

In alle westerse democratieën is momenteel een versnellende acceleratie te zien van overheidsmacht en gecentraliseerde controle over economisch en persoonlijk leven. In bijna alle westerse democratieën kiest de staat:

• Waar kinderen naar school gaan en wat ze leren
• De rente waarvoor de burgers kunnen lenen
• De waarde van het geld
• Hoe werknemers worden aangenomen en ontslagen
• Hoe meer dan 50% van de burgers tijd en geld wordt besteed
• Welke dokter een burger heeft
• Welke medische mogelijkheden een burger heeft – en wanneer
• Wanneer de burgers ten oorlog gaan
• Wie er in de staat mag leven
• Om maar een paar zaken te noemen……

De meeste van deze ongelofelijke inbreuken in persoonlijke vrijheid zijn de afgelopen 90 jaar gekomen, sinds de introductie van de inkomensbelasting. Ze zijn geaccepteerd door een bevolking die kansloos was om de eindeloze expansie van overheidsmacht te bevechten. En toch, ook al hebben de meeste burgers eindeloze pro-overheidspropaganda gekregen in staatscholen, is de rebellie groeiende. De staatsgevaren zijn nu zo indringend aanwezig dat ze de voorwaartse kracht van de maatschappij hebben gegrepen. Kinderen worden slecht onderwezen, jonge mensen is het onmogelijk vooruit te komen, gezinnen komen dieper in de schulden, de ouderen zien de medische zorg van de staat instorten onder hun groeiende behoeften. En de staatsschuld blijft groeien.

Daarom zijn de eerste jaren van de Eenentwintigste eeuw het einde van een tijdperk, een ineenstorting gelijk aan de val van fascisme, communisme, monarchie of politiek christendom. Het idee dat de staat sociale problemen kan oplossen, wordt tegenwoordig sceptisch bekeken. Dit voorspelt een komende verandering. Zodra scepticisme op de staat wordt toegepast zal deze ten onder gaan, aangezien het in alles behalve het vergroten van zijn macht faalt. Daarom kan het alleen overleven op propaganda, wat draait op onvoorwaardelijk geloof.

Terwijl de meeste mensen het idee van overheidsmacht reduceren aanstaat, worden ze ongemakkelijk bij het idee van het geheel af te schaffen. Om een medische vergelijking te gebruiken; als de staat een kanker is, verkiezen ze een behandeling tot een onevenwichtige proportie boven het volledig vernietigen. Dit zal nooit werken. Het is een duidelijke geschiedenisles dat staten net zolang groter worden tot ze hun bevolking vernietigen. Want de staat gebruikt geweld om zijn doelen te bereiken – en er is rationeel gezien geen einde aan vergroten van geweld. De staat groeit totdat ze elke ontwikkelde samenwerking heeft vernietigd door zwendel met geld, contracten, eerlijkheid, familie en zelfvertrouwen. De kanker metafoor is dus niet misplaatst. Mensen die geloven dat de staat kan worden ingekapseld, accepteren niet dat geen enkele staat in de geschiedenis ooit ingekapseld is gebleven.

Zelfs de opmerkelijke beperkingen zijn tijdelijk. De VS was gebaseerd op het principe van begrensde overheidsmacht; het kostte iets meer dan een eeuw om de banden van de grondwet te breken, inkomstenbelasting in te voeren, controle te nemen over het monetair en educatief systeem, en de catastrofale expansie te beginnen. Er is geen voorbeeld in de geschiedenis van een staat die permanent kleiner is geworden. Het enige dat er gebeurt bij een opstand is dat de staat versobert, kijkt wat er misging, en weer verder groeit. Of het ontlokt een oorlog die de mensen stilhoudt.

Waarom zijn er nog mensen die, gezien deze welbekende historische feiten, toch nog geloven dat een dergelijk dodelijk gevaar kan worden getemd?
Omdat ze een langzame dood door een groeiende staat prefereren boven een snelle dood van een samenleving zonder staat?
Waarom geloven de meeste mensen dan dat een samenleving instort zonder een intimiderend en monopolistisch bureau aan het hoofd?
————————————–
Origineel:
www.lewrockwell.com
Wordt vervolgd.
—————————————
Ingezonden door Cornoo

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Overheid
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Adri schreef op : 1

    Op zich een goed artikel,

    Maar vergeet de drijvende kracht niet achter de staat.

    De centrale bank!

    Internationale bankiers kunnen landen maken of breken!

    Welvarende landen kunnen door middel van hyperinflatie veranderd worden fascistische en communistische heilstaten.

  2. Vrijspreker (auteur van dit artikel) schreef op : 2
    Vrijspreker

    [1] Adri, dit is nogal ondoorzichtig en moeilijk te bewijzen.
    Er zijn natuurlijk een aantal "nog onverklaarbare" verschijnselen, maar ok hier moeten we trachten ons aan de feiten te houden.

  3. IIS schreef op : 3

    In eerste instantie vond ik het een onduidelijk en bijna zwaar verhaal. Maar ik het het een paar keer gelezen en zelfs zinnen meerdere keren overgedaan. Dan pas dringt het verhaal ook goed door en is het eigenlijk een helder en mooi verhaal, met een trieste waarheid.

    "Waarom geloven de meeste mensen dan dat een samenleving instort zonder een intimiderend en monopolistisch bureau aan het hoofd?"

    Zonder? Bijna niet voor te stellen hoe zoiets eruit zal zien. Misschien niet onmiddellijk zonder, maar wel beduidend minder, waardoor we daarna wel zonder kunnen.

  4. pcrs schreef op : 4

    [1] Degene die het pistool kan richten, heeft de macht. Alleen de staat heeft van de meeste mensen de morele goedkeuring over het gebruik van geweld. Geen soldaat slaat aan het moorden om de CB te beschermen. Als de staat van de CB af zou willen, hoeven ze alleen hun wolven er maar op af te sturen. Eigenlijk hoeven ze alleen maar te stoppen mensen te dwingen het geld van de CB in hun territorium te gebruiken. Dat doen ze niet, want ze hebben er voordeel bij.

  5. Cornoo schreef op : 5

    [1] En zo zijn er nog veel meer mensen die politici beïnvloeden. Het punt is dat er mensen zijn die over het lot van anderen beslissen. En ieder mens maakt fouten. Daarom zou geen mens over de ander mogen heersen.

    [3] Sorry voor de schrijfstijl. Het artikel was ook een vertaling (zie link) van een engelstalig wetenschappelijk artikel. In mijn volgende stukjes van deze serie zal ik vrijer en iets gemakkelijker vertalen.

    Houd wel in de gaten dat je middel en doel niet door elkaar gaat halen. We moeten minder, zodat we zonder kunnen. Het minder is dus geen doel opzich. En of minder het goede middel is, is ook nog discutabel (staten worden geregeld tijdelijk kleiner, maar als er dan duizenden kilometers verderop gekke dingen gebeuren met vliegtuigen, worden ze gewoon weer groter).

  6. beek schreef op : 6

    [3]
    Misschien zien wij wel maffiosi, die ongecontroleerd kunnen intimideren, afpersen en moorden, zonder enige controle.
    Misschien zien wij ook wel de rovende en plunderende horden in Amerika, als de electriciteit uitvalt.
    Misschien zien wij de verkrachters, als elke rechtspraak afwezig is.
    Misschien zien wij de Noormannen, niet gehinderd door welk rechtsgevoel dan ook, zich overgevend aan plunderingen e.d.
    Misschien zien wij de totale losbandigheid van Afrikaanse stammen in Ruanda, die, door niets gehinderd, hun beestachtigheden botvieren.
    Misschien zien wij de FARC, Het Lichtend Pad, de Bolsjewieken, die, door niets gehinderd, hun beestachtige wreedheden botvieren.
    Misschien zien wij wel de martelkamers van de KGB, die, gedekt door een overheid, zich met grote graagte aan hun martelpraktijken overgeven, in grote wellust.
    Misschien zien wij ook de heren der islam, die zich, gedekt door een geloof, met graagte overgeven aan het martelen, opblazen en stenigen van weerloze figuren.
    Kortom, misschien zien wij wel de beestaachtigheden waartoe een mens in staat schijnt te zijn, zonder een ten goede corrigerend gezag!!

  7. Arend schreef op : 7
    Arend

    [2] Je hebt geen enkel emprisch bewijs nodig voor iets dat duidelijk volgt uit de premissen van de huidige constructie staat en economie. En dat heeft niets met aluminiumfolie of hoedjes vouwen te maken.

  8. IIS schreef op : 8

    Misschien is minder niet het doel, maar je kan misschien met minder wel aantonen dat je ook zonder kan! Of vlieg ik dan het doel voorbij?

  9. IIS schreef op : 9

    Was reactie vergeten te linken. [5]

  10. IIS schreef op : 10

    Halen mensen op het juiste (verkeerde) moment niet gewoon het aller slechtste bij elkaar naar boven?
    Een mens moet al een hele sterke en heldere geest hebben om op zwakke momenten te begrijpen dat hij bepaalde gevoelens maar beter kan onderdrukken of beter af is door er niet aan toe te geven.
    De hele gezellige buurman die in vredestijd nog geen vlieg kwaad doet, blijkt opeens in oorlogstijd een erg fanatieke moordenaar te zijn!

    Gezag is een dooddoender en werken volgens het boekje en verder reikt het volgens mij niet.[
    6]

  11. IIS schreef op : 11

    Wel gelinkt, maar ging niet goed. [6]

  12. Cornoo schreef op : 12

    [6] "Misschien zien wij wel maffiosi, die ongecontroleerd kunnen intimideren, afpersen en moorden, zonder enige controle."

    Beste Beek, wat maakt het uit of je het wel of niet kan controleren? Dat is de grap van de staat. Het zijn maffioso, ze kunnen intimideren, afpersen en moorden. De controle die wij daarover denken te hebben in een democratie is een schijncontrole en maakt het ook niets minder ernstig. Als je weet dat iemand je intimideert en dat ook kunt aantonen, dan ben je er nog niet vanaf. Bij anarcho-kapitalisme kom je ervan af.

    [8]

    Inderdaad, het is zeker een optie. Helaas, heeft de geschiedenis aangetoond dat het nog nooit is gelukt. Maar 1 keer moet de eerste keer zijn. Degene die daar dan meebegint, moet echter wel direct zeggen dat het een middel is en daar ook aan vast blijven houden.