dinsdag, 8 januari 2008
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Maximumloon en hoe gek het is

Zo mogelijk, is maximumloonwetgeving waarover hier en daar gerept wordt, nog gekker dan wetgeving betrefffende minimumloon.
Stel, dat een ziekenhuis een wereldberoemd arts wil aantrekken.
De overheid verbiedt het ziekenhuis de man of vrouw in dienst te nemen tegen het overeengekomen bedrag, omdat dit het maximumloon overschrijdt.

Voor ziekenhuis en en arts geldt dit, maar ook voor universiteit en docent, voor bedrijf en manager en voor welke activiteit dan ook, waarvoor een salaris toegekend wordt.
Zoals praktisch alle bemoeienissen van een overheid , is ook bemoeienis betreffende het maximumloon schadelijk. In feite begint de overheid zich reeds te bemoeien met het toe te kennen loon, zodra sprake is van een progressieve inkomstenbelasting. Progressieve inkomstenbelasting is een van de schadelijkste zaken in een maatschappij: deze doodt initiatief, geeft een premie voor luiheid en jaagt degenen die over meer dan gemiddelde aanleg of intelligentie beschikken, het land uit. Minimumlijders en belastingontvangers worden verwelkomd , aangemoedigd en geaccomodeerd, maximum performers worden door het overheidsapparaat lastiggevallen, vervolgd en zo snel mogelijk het land uitgewerkt. Het doel is het creeren van een zo groot mogelijk percentage gehoorzaam stemvee, waarvan levenslange afhankelijkheid de garantie vormt voor electorale trouw.
Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. GB schreef op : 1

    Een van de weinige dingen waar ik het niet eens ben met veel reageerders hier.
    Wie kan mij overtuigen dat een CEO of een uitzonderlijk getalenteerd arts geen initiatief meer zou hebben en lui zou worden als hij 5 miljoen ipv 10 miljoen euro krijgt??
    Hij kan het bestaan dat financieële "talenten" in een jaar waar een banken verliezenmiljarden nemen toch hogere bonussen krijgen.
    Heeft dit iets te maken met marktwerking? De eerste die mij daar een bevredigend antwoord op geeft moet ik nog tegen komen.
    Hoe zit het met een zwaar gesponsorde sport als voetbal en de daar uitbetaalde lonen?

    Dit staat los van het feit dat ik vóór vlaktax ben en met lonen van enkele miljoenen euro’s totaal geen moeite heb.
    Ook iemand als Bill Gates of die eigenaars van TomTom die een bedrijf van de grond af opbouwen mogen van mij alles houden. Maar "gewone" werknmers als Jan Bennink of Grijpman?? Kom op,zeg!

  2. GB schreef op : 2

    [1]

    Hij kan het bestaan dat financieële "talenten" in een jaar waar een banken verliezenmiljarden nemen toch hogere bonussen krijgen.

    Moet zijn; Hoe kan het bestaan dat financieële "talenten" in een jaar waar banken miljardenverliezen nemen toch hogere bonussen krijgen?

    Sorry volgende keer zal ik het eerst doorlezen;-)

  3. Tjeerd schreef op : 3

    Wat misschien ook eens zou helpen, is om de belasting te verlagen, zodat iemand niet bruto 3 keer zoveel betaald te hoeven worden als in een ander land.
    Ik ben bang dat er prijsafspraken zijn tussen grote bedrijven zodat wanbeleid mogelijk is. Namelijk als ze daadwerkelijk moet concurreren, dan zal het overbetalen van een manager misschien wat minder snel aan de orde zijn.

  4. Wladimir schreef op : 4
    Wladimir van Kiel

    [1] waarom is het een overheidszaak wat particuliere bedrijven bereid zijn hun werknemers te betalen ? Lijkt mij een zaak van de eigenaren, de aandeelhouders. Dit is gewoon weer een aanzet tot nieuwe belastingen onder het mom van het verspreiden van gerechtigheid door de staat, pure oplichterij weer.

    Hoe is het mogelijk dat de fokking staat nooit genoeg heeft, dat onophoudelijke gegraai lijkt wel een ziekte.

  5. Hub schreef op : 5
    Hub Jongen

    [1] Ik heb het idee dat je het wel eens bent.
    Verstoringen komen door de staat en subsudies.
    Als die er uit zijn, is het een zaak van de particuliere bedrijven.
    Zie ook Wladimir [4]

  6. GB schreef op : 6

    [5]

    Jullie hebben beide gedeeltelijk gelijk maar Wladimir maakt volgens mij de fout dat hij denkt dat aandeelhouders, eigenaren en de overheid op onafhankelijke op zich zelf staande instituten zijn in een vrije markt.
    De huidige bedrijvenkliek=de overheid en de overheid=de huidige bedrijvenkliek.

    De situatie zoals die op dit moment is heeft helemaal niks met vraag en aanbod op een vrije markt te maken.
    Dat is de praktijk mijns inziens en daar moet je op inspelen.

    Als er partijen zijn die dit aan de kaak stellen hebben ze bij mij in ieder geval het voordeel van de twijfel.
    Zelfs als die voorstellen van een k#tpartij als de PvdA af komen. Ik denk namelijk niet in hokjes van links/rechts.

    Beter is als de huidige gewone werknemers eens in het geweer komen tegen die misstanden en eens een dag heel NL plat gooien. Dan wordt weer eens duidelijk wie er werkelijk de economie aan de gang houden.
    Dit moet buiten de vakbonden gebeuren want ook die zitten tot hun ellebogen in de overheid en bedrijvenkliek.

  7. Hugo (auteur van dit artikel) schreef op : 7
    Hugo J. van Reijen

    [2] Dat is een van de ( helaas ) bestaande distorties in het kapitalisme, die, alweer helaas, de naam van het kapitalisme geen goed doen.
    Zo’n bank wordt beheerd door een groep zakkenrollers van wie de klanetn weinig goeds kunnen verwachten. Leg het maar eens uit aan iemand die zich afzet tegen het kapitalisme in het algemeen.

  8. Bud schreef op : 8
    Bud Rrevensky

    [1] Het gaat er natuurlijk niet om dat een CEO bij vijf miljoen minder doet dan bij tien miljoen.
    het is veel erger: bij vijf miljoen wil ie niet eens komen! hij gaat gewoon werken bij dat bedrijf dat `m tien miljoen geeft.
    gewoon de onontkoombare metawet van de economie: vraag en aanbod.

  9. Armin schreef op : 9

    [1] Het antwoord is heel simpel: Wie bepaald wat een goed salaris is.

    Het antwoord is subjectief, maar er is maar één correct antwoord: Hij/zij die het moet betalen.

    Als een werkgever een werknemer een bedrag X wil geven, is dat bedrag X goed.

    Bij de hoogste topmannen zijn het de aandeelhouders die een bedrag goedkeuren of niet.

    Ikzelf vind ook wel eens dat het salaris van iemand niet in verhouding staat met de prestatie, maar mijn mening is daarbij net zo irrelevant als die van een ander. Immers het is niet mijn geld en mijn bevoegdheid.

    Merk ook op dat consequent hoge beloningen en consequent falen doorgaans enkel hand in hand gaan in bepaalde landen. In de VS waar je veel hoger betaald wordt, stemt een aandeelhoudervergadering je ook snel weg. Een topman is daar ook hoofdelijk aansprakelijk voor eventuele fraude. Anders dan bij ons. Maar goed, in Nederland verdient een topman dan ook niet zo veel vgl met de USA.

    Maar daar waar slecht managent samen gaat met te hoge beloningen verdwijnt het bedrijf toch vanzelf. Zie ABN AMRO. Aandeelhouders dwongen directie tot verkoop van de assets. Ik ben het met je eens dat op korte termijn werknemers hier last van hebben, maar over 5 jaar is iedereen dit al weer vergeten.

  10. GB schreef op : 10

    [7]

    Leg het maar eens uit aan iemand die zich afzet tegen het kapitalisme in het algemeen.

    Het is gewoon niet uit te leggen! Kapitalisme is veruit een superieur systeem dat na de monopoliepositie door de val van het communisme in handen is gekomen van de verkeerde mensen en politici. Dat het westerse financieële systeem gaat klappen is mij wel duidelijk. Ik ben bang voor een overreactie naar de andere kant; socialisme of erger nog communisme wordt weer breed omarmd.
    Gisteren was er nog een verhelderend betoog van een beursgoeroe over de huidige economische situatie bij tegenlicht. Misschien een tip om te kijken bij uitzendinggemist?

    [8]
    het is veel erger: bij vijf miljoen wil ie niet eens komen! hij gaat gewoon werken bij dat bedrijf dat `m tien miljoen geeft.

    Dan moet hij dat vooral doen. Als hij echt zo geweldig zou zijn als hij ons wil doen geloven was hij allang voor zichzelf begonnen zodat hij alle centen zelf zou kunnen houden.
    Je hebt niks aan deze figuren die bijna allemaal gaan voor korte termijn succes en geld. Op langere termijn is het vaak de dood in de pot omdat ze daarvoor geen enkele visie hebben.
    Let wel; dit geldt natuurlijk niet voor alle CEO’s.

  11. GB schreef op : 11

    [9]

    Het antwoord is heel simpel: Wie bepaald wat een goed salaris is.

    Da’s een moeilijke! Verantwoordelijkheid moet financieël beloond worden. Mijn verstand zegt me dat de verhoudingen op dit moment zoek zijn en je als bedrijf ook nooit goed af bent met iemand die alleen maar naar geld kijkt. Je krijgt dan nooit een evenwichtig persoon die kennis en lange termijnvisie koppelt aan duurzame winstgevendheid. Dit wordt versterkt door Hedge Fondsen die met geleend geld de CEO in zijn nek zitten te hijgen voor snelle resultaten. Het systeem is gewoon rot.

    Merk ook op dat consequent hoge beloningen en consequent falen doorgaans enkel hand in hand gaan in bepaalde landen. In de VS waar je veel hoger betaald wordt, stemt een aandeelhoudervergadering je ook snel weg.

    In mijn opinie is dat in de VS op dit moment nou juist wel het geval. Hoe komt het dat het op dit moment zo slecht gaat met de economie in de VS?
    Kan dit komen door het volstrekt corrupte banksysteem of volstrekt corrupte CEO’s bij een gigabedrijf als Enron??
    Die mafkezen van Enron zijn inderdaad hard aangepakt maar hebben wel 10.000 families geruiineerd. De aandeelhouders zijn in dit soort gevallen ook altijd te laat.
    Enron met zijn grootschalige geknoei met bv’s en cijfers staat echt niet op zich volgens mij.
    De beerput bij de bankinstellingen moet nog open.

  12. Diadem schreef op : 12

    [9]

    Toch steekt het dat zo’n Groenink een miljardenbedrijf de put in kan helpen en tòch wegloopt met ettelijke miljoenen. Ik weet het precieze bedrag wat hij kreeg niet meer, maar het waren vele tientallen miljoenen.

    Het is niet mijn geld, niet mijn probleem. Maar mijn gevoel van rechtvaardigheid komt toch in opstand.

  13. luis schreef op : 13

    [12] Ja Diadem ,dat soort twijfels krijg je als je het waagt zonder omwegen te toetsten aan je eigen geweten in plaats van aan de libertarische theorie.
    Dat is onder libertariers niet erg populair; ze zullen je wijzen op je ontrouw aan de theorie ipv je prijzen om je eigezinnigheid (VRIJHEID) waarmee je durft te suggereren dat je verantwoordelijkheid ook uit jezelf kunt putten ipv uit ‘absolute rechtvaardigheid’ (om op eigen benen te staan moet je sterk in je schoenen staan).
    Denk je overigens dat je het nodig hebt je eigen denkwijze te gieten in een verklarende theorie, of red je het ook wel -als een echte vrijdenker- op EIGEN benen, zónder de theorie?
    En wanneer zou je je het meest vrij voelen; met voortdurend de toetsing aan de libertarische (of andere) theorie in je achterhoofd of zonder?

  14. Andre schreef op : 14
    Andre

    [12]
    Oplossing: geen zaken meer doen met dat bedrijf.

    Of je eigen bank beginnen. Rara tegen welke problemen loop je dan aan ? Precies, regelgeving van de overheid. Hetgeen de instap van eenieder in een voor hem nieuwe markt bemoeilijkt; het werkt corporatisme in de hand, waardoor dit soort uitwassen ontstaan. Dit heeft niks [7] met "distorties in het kapitalisme" te maken, maar alles met marktdistorties door de overheid te maken. De politici die diezelfde overheid bestieren, hoppen vrolijk van bedrijfsleven naar overheid en weer terug, gedreven door non-performance events. Is met name in een apenland als Frankrijk usance.

  15. luis schreef op : 15

    maximumloon en hoe gek het is?

    In Berlijn is een restaurant waar je gaat zitten, je eet, je drinkt en op het eind komt de serveerster bij je tafel en vraagt aan je wat je het waard vond en dat bedrag betaal je, no questions asked. Dat vraagt van iedere betrokkene een optimale verantwoordelijkheid. Het restaurant loopt voor zover ik weet nog steeds prima!
    Geniaal en totaal het spiegelbeeld van een libertarisch ideaal.

    Want het spiegelbeeld hiervan is waar de loodgieter die een troep achterlaat in je huis zich kan beroepen op een uitweg in het zogenaamd vrijwillige contract -dat achteraf helemaal niet zo vrijwillig blijkt- en alsnog een riant honorarium opeist. Vergelijk Groenink die een troep achterlaat en er vandoorgaat met….

    En dan betaalt de klant volgens libertariers dus ‘vrijwillig’. haha!! Echt niet! Dat heet knarsetandend betalen omdat het MOET, niet omdat je het WILT.

    Zolang er libertariers zijn die denken in termen van ‘recht hebben op’ en hier geen verantwoordelijkheid of geweten aan koppelen, zal dit restaurantconcept KINDERziektes vertonen 😉

  16. luis schreef op : 16

    PS: Overigens ‘spiegelbeeld’ als in wantrouwen /vertrouwen, waarbij wantrouwen uiteraard libertariers eigen is 😉

  17. luis schreef op : 17

    PS2:
    En het is het wantrouwen dat tot regulering leidt; als er al een een libertarische samenleving komt, ooit, ergens…, dan zal die er zijn omdat er vraag naar is. Deze samenleving zal DUS wemelen van mekaar aftroevende kapitalistische haantjes! Reden tot enorm wantrouwen lijkt me zo: naar mijn inzicht zal met al die contracten waar libertariers zo verzot op zijn de regulering niet minder zijn maar juist veel meer dan nu (want het wantrouwen is groter). Ga es na wat dat kost!!!
    En de zogenaamde vrije wil zal geharnast zijn in contracten.

    …om over de o zo gemoedelijke sfeer maar te zwijgen… 😉

  18. jetze schreef op : 18

    [8]
    Precies Bud, kinnesinne.
    Wedden dat o.a. GB, Luis, Diadem en Tjeerd hun collectivistische principes zonder razend gedonder overboord zetten zodra ze zelf in staat zijn om iets meer dan die paar knaken te vangen zoals ze nu doen.

    Geroeptoeter van linkse lutsers.

  19. Andre schreef op : 19
    Andre

    [15][16][17]
    Jij hebt de melk wel horen klotsen maar je weet niet waar de tepel hangt als ik je goed begrijp. Of ik begrijp je niet goed. Tijd om e.e.a. uit te zoeken, dus.

    De eigenaar van het restaurant gaat als producent het volgende contract met de consument aan: betaal me op vrijwillige basis wat je denkt wat het waard is. Om te kunnen overleven zal de producent geen rommel moeten leveren. Om er opnieuw van te kunnen genieten zal de klant een prijs betalen die hem goeddunkt. Gemiddeld zal die niet boven een zekere prijs liggen, omdat hij dan beter ergens anders naar toe zou kunnen gaan. Nogal kapitalistisch, en totaal niet onlibertarisch. Ijzersterk concept in een massamarkt lijkt me. Eenzelfde concept kom je tegen bij freedomainradio.com , een libertarische website, en diverse shareware leveranciers.

    Over vertrouwen/wantrouwen: een libertariër gaat i.h.a. uit van vertrouwen: iets gaat goed tenzij bewezen wordt dat iets fout / niet conform is. Dit in tegenstelling tot collectivisten, die uitgaan van een negatief mensbeeld (de mens is fout, tenzij het omgekeerde aangetoond wordt).

    Jij hebt als ik je goed begrijp een to-taal maar dan ook he-le-maal verkeerd beeld van libertariërs, die voor zover ik ze en stuk voor stuk zeer gemoedelijk, vriendelijk en behulpzaam zijn, tenzij je aan hen dwingt, want dan gaan ze dwarsliggen.

    Wat contracten op vrijwillige basis betreft: de markt bepaalt of en in hoeverre het noodzakelijk is om vergaande, diepgravende contracten aan te gaan.

    Kortom: ik denk dat je nog even na moet denken en wat verder moet discussiëren om de tepel te vinden. Succes alvast.

  20. Andre schreef op : 20
    Andre

    [18]
    Ik zet de sjips en de fles cola alvast klaar. Dit gaat gezellig worden vanavond.. :-))

  21. luis schreef op : 21

    [19] Andre schrijft:

    "De eigenaar van het restaurant gaat als producent het volgende contract met de consument aan: betaal me op vrijwillige basis wat je denkt wat het waard is."

    Het doel van ‘een contract’ is dat je ‘een vrijheid in de toekomst’ inperkt. Dat gebeurt hier niet >> er IS geen contract, alleen een aanbieding.

    Beide partijen kunnen ieder moment besluiten wat ze willen; er is geen enkel contract dat hen bindt.

    Dit is principieel anders dan de libertarische denkwijze: een contract (oa gnu/gpl licence etc) heb je nodig omdat je iemand wantrouwt. Anders niet.

  22. jetze schreef op : 22

    [20]
    Wel leit sjips en cola he, anders krijg je Jodocus Klink op je dak te zaniken.
    En op tijd je kieteltent bezoeken zodat je morgen weer fris kunt gaan buffelen voor "onze" minder bedeelden.

    (kudt,ook van mij in deze zo’n bezopen tennisbal) 😉

  23. Observator schreef op : 23

    [18] Ziedaar de krachttermen van een dwepende Fries met een lpg-BMW.

  24. luis schreef op : 24

    [19] Andre,
    (quote: "Kortom: ik denk dat je nog even na moet denken en wat verder moet discussiëren om de tepel te vinden. Succes alvast.")

    huh?

    boomerang?: ander woordjes invullen, misschien verduidelijkt dat jouw geraaskal wat?

    "De straatmuzikant gaat als producent van muziek het volgende contract met de consument aan: betaal me op vrijwillige basis wat je denkt wat het waard is."

    Welk contract? Waar heb je het toch over? Begrijp je er zelf wel iets van?

  25. Andre schreef op : 25
    Andre

    [21]
    "Het doel van ‘een contract’ is dat je ‘een vrijheid in de toekomst’ inperkt. Dat gebeurt hier niet >> er IS geen contract, alleen een aanbieding."

    Op het moment dat de gast de deur inloopt, weet hij onder welke voorwaarden hij van de goederen en diensten gebruik kan maken. Dat het hem vrij staat om niet te betalen, wil niet zeggen dat er geen stilzwijgend contract dienaangaande is; sterker nog, dat maakt juist onderdeel uit van het contract en is wellicht één van de redenen waarom de gast dat restaurant überhaupt in overweging neemt.

    "Beide partijen kunnen ieder moment besluiten wat ze willen; er is geen enkel contract dat hen bindt."
    Dat kunnen ze niet, enkel de hoogte van de vergoeding is voor de gast om te bepalen. De restauranthouder kan niet ineens tóch geld gaan vragen. Dat is onderdeel van het contract.

    Hetzelfde geldt voor je straatmuzikant [24]

    En nu snel terug de tepel opzoeken.

  26. Andre schreef op : 26
    Andre

    [22]
    Eén LL ontluisd :-))
    Voor morgen staat geen buffelmelk op het menu. En Klink mag van mij z’n eigen jododus opeten.

  27. luis schreef op : 27

    Dus als ik op straat loop heb ik een contract met alle straatmuzikanten ter wereld, of alleen de straatmuzikanten op 1 meter afstand of alleen…? vreemde wereld leef jij…

    En wat is een ‘stilzwijgend contract’ voor iets? Ik had zojuist een stilzwijgend contract opgesteld dat ik je nu effe mee wil delen: ik had stilzwijgend bedacht dat als jij zou reageren op mijn posting, je mij een miljard euro schuldig bent. En ik zal je er aan houden hoor! 😉

    en hoezo "ineens tóch"? de restaaranthouder /straatmuzikant kan ALTIJD geld vragen. maar niet eisen. want er is geen contract. Je ziet spoken.

  28. Andre schreef op : 28
    Andre

    [27]
    "stilzwijgend contract" is iets dat niet als zodanig op papier vastligt. De klant weet waar hij aan begint als hij een restaurant inloopt; hij dient zich van te voren te informeren over de voorwaarden; indien hem dat niet aanstaat, gaat hij weg en is er geen contract. Op het moment dat hij wél besluit om te blijven, is er een stilzwijgend contract, bijvoorbeeld dat je nadat je je voer ophebt, betaalt volgens de prijzen op de prijslijst, of betaalt wat je een redelijke prijs lijkt.

    "en hoezo "ineens tóch"? de restaaranthouder /straatmuzikant kan ALTIJD geld vragen. maar niet eisen. want er is geen contract."
    Er is wel degelijk een contract, maar de voorwaarden daarvan zijn dusdanig dat de leverancier op dat moment niks kan eisen; betaling op vrijwillige basis. Daar is niks onkapitalistisch aan; als de leverancier op enige plaats (en of dat nou een clown, een tepelzoeker, een softwareleverancier, een orgeldraaier of een restauranthouder is, is om het even) te weinig verdient, moet hij actie ondernemen, zoals z’n aktiviteiten verplaatsen of de tent sluiten.

    Het feit dat je ergens niet voor hoeft te betalen, hoeft niet te zeggen dat er dus ook geen contract is.

  29. luis schreef op : 29

    [28] andere boeg:

    Je mag van mij de eigenschappen opnoemen in hoeverre de juridische positie van de betrokkenen in de ‘situatie met stilzwijgend contract’ verschilt van de ‘situatie zonder stilzwijgend contract’. Ben je snel klaar want dat verschil is er niet. Het contract is dus leeg.

    Alle betrokkenen kunnen -met of zonder jouw ‘stilzwijgend contract’- ieder moment doen wat ze willen. Er is geen regulering. Er is een totaal vrijwillige aanbieding en voor de andere partij is er totale vrijheid, er is geen enkele contractuele verplichting. Nergens.

    Maar dan nog illustreert jouw reguleringsdrang wel prima dat het wantrouwen er bij libertariers diep in zit. Je wilt als libertarier niet zomaar vertrouwen maar alles wat los en vast zit in juridisch waterdichte contracten gieten; je wilt dat het veilig is, dat het gereguleerd is, dat de vrijheidsgrenzen van iedere betrokkene door waterdichte formulering die geen twijfel toelaat vastgesteld zijn. Dat de vrijheid verifieerbaar geharnast is in een contract.

    Waarom toch die drang alles in (zelfs volkomen lege) contracten te gieten? Antwoord: wantrouwen.

  30. Andre schreef op : 30
    Andre

    [29]
    "Ben je snel klaar want dat verschil is er niet. Het contract is dus leeg."
    Lees jij wel eens terug wat je schrijft ?!?

    Een contract is een contract, stilzwijgend of niet. Ik heb je uitgelegd wat ik wilde, maar mijn capaciteiten schieten blijkbaar tekort om iemand met jouw superieure inzichten iets aan het verstand te peuteren; te vergelijken met het uitleggen aan een klimatose-slachtoffer dat het steeds beter gaat in plaats van steeds slechter.

    Ik geef het op.

    Je bent een lost cause. Daar heb ik alle vertrouwen in.