dinsdag, 29 april 2008
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Religie en vergiftiging van kleine kinderen

Katholieke kleuterscholen, christelijke lagere scholen, protestantse speelgroepjes , islamitische madrassen en Hindoestaanse, Boedhistische en Tibetaanse tempelspeelgroepjes voor kleine kinderen hebben alle een ding gemeen:
de deelnemers zijn niet godsdienstig.

Het zijn de ouders welke godsdienstig zijn en trachten, hun onbedorven spruiten nog voor de jaren des onderscheids zijn bereikt, te vergiftigen en te indoctrineren met een religieuze doctrine, in de hoop dat deze vergiftiging niet meer af te schudden zal zijn en zij deze op hun beurt weer over zullen dragen aan hun kinderen.

De vergiftiging is vaak succesvol.

Ansje ten Brink was het katholieke buurmeisje dat mijn ouders soms uitnodigden voor een maaltijd.

Zij zal circa acht jaar oud geweest zijn, toen zich een scene voltrok die ik nimmer zal vergeten.

Tijdens een van de etentjes schrok zij zich een ongeluk , toen zij zich na het consumeren van een stukje vlees realiseerde dat het vrijdag was en dat zij dus een zonde begaan had. Nog zie ik voor mij het van angst verkrampte gelaat van het kleine kind.

Ik was toen te jong om mij te realiseren dat ik voor de eerste keer in mijn leven waarnam een exponent van de macht van de kerk die zich niet ontzag en ontziet op even criminele als effectieve wijze kleine kinderen de stuipen op het lijf te jagen op grond van verderfelijke ficties: in dit geval een fictie die geïntroduceerd was om door middel van een marktontwrichtende fatwa de visindustrie aan een beter belegde boterham te helpen.

Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Religie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. R. Hartman schreef op : 1

    Precies om deze reden heb ik geweigerd mijn kinderen te laten dopen of anderszins religieuze ballast mee te geven in hun opgroeien. Mochten zij na kennisname van wat er zoal religieus te bekeren valt zich geroepen voelen zich bij zo’n club aan te sluiten dan zal ik dat met lede ogen aanzien, maar het niet blokkeren.

    Het zal dan hun eigen beslissing zijn, genomen nadat zij de verschillende smaken hebben kunnen bekijken en er hun verstandelijke vermogens op losgelaten hebben. Mijn dochter is zeer geïnteresseerd in de verschillende religies, maar zich bij één ervan aansluiten zie ik nog niet gebeuren.

    Maar hoe dan ook, het zal niet iets zijn dat hen vanaf hun geboorte, buiten hun eigen inbreng om, is opgedrongen.

  2. Tjeerd schreef op : 2

    Ik verbaas me soms over de wijsheid van oude geschriften (ookal zou ik nooit bijv. de bijbel kunnen accepteren als DE waarheid), want het is eigenlijk best verstandig om elke week vis te eten. In die zin kan je de bijbel ook als een hulpstuk zien om succesvol te leven. Het geloof aspect zorgt er dan voor dat je het ook daadwerkelijk doet, omdat je op een gegeven moment echt gaat denken dat god je anders straft.

  3. Armin schreef op : 3

    Bekijk het ook andersom: er zijn mensen die perse hun kinderen op een bepaalde religieuze school willen.

    Ik weet namelijk niet wat het idee is van de schrijver van dit stuk, maar het lijkt angstvallig veel op pleidooien van rode groeperingen die alle niet-seculier-staatsonderwijs willen afschaffen. Nu is dat voorlopig van de baan omdat men dan ook het speciale onderwijs van hun moslimvrienden moet afschaffen, maar het idee op zich is verwerpelijk.

    In Nederland wordt door sommige liberalen soms wat mismalend gesproken over het pakt dat lang geleden door de liberalen en Christelijken gesloten is om in onze grondwet vrijheid van onderwijs te krijgen. Geheel onterecht. Vrijheid van onderwijs is namelijk ook de laatste verdedigingslinie tegen socialistische staatsonderwijs.

    In Nederland, maar volgens mij ook in Belgie, zijn private scholen nog net niet verboden. Je krijgt echter geen cent als school of ouder terwijl je wel aan dezelfde eisen moet voldoen. ‘The next best thing’ is nog altijd dan een eigen variant van een staatsschool oprichten. Ofwel een Katholieke school, Montesorie-onderwijs, etc.

    Dat er dan mensen zijn die dit recht zullen gebruiken om ‘enge’ schooltjes op te richten is een aanvaardbare prijs.

    Overal ter wereld zie je socialisten strijden tegen de vrijheid van onderwijs. Bij ons wil de PvdA de vrije schoolkeuz evan ouders aanpakken onder het mom van spreiding van allochtonen. In de USA is het McCain die vrije schoolkeuze wil invoeren (!!!) tegen fel verzet van de Democraten in. En ook op intellectueel seculier niveau wordt vaak geroepen dat Christelijke en Moslimscholen maar verboden moeten worden.

    Het is triest als ook liberaal denkende mensen hierin meegaan enkel omdat zij zélf hun kinderen liever op een andere school zetten. Die vrije keuze echter mag je anderen ook niet ontzeggen.

  4. beek schreef op : 4

    Heeft Hugo een beter voorstel dan dat ouders hun kinderen opvoeden naar de inzichten die zij zelf hebben?
    Zo niet, dan ik zijn probleem hier tamelijk irrelevant.
    En waarom toch steeds weer die religie verwijten?
    Hugo vergeet de talloze culturele regels die kinderen van jongs af aan worden bijgebracht.
    En die hen in een andere culturele omgeving eveneens in grote verwarring kunnen brengen, omdat zij de gave missen over hun wereldje heen te kijken.
    Talloze alledaagse regels, die in een andere cultuur overschreden mogen worden, en andersom.
    Daarom past dit stukje beter onder het topic ‘humor’.

  5. Hub schreef op : 5
    Hub Jongen

    [3] Een (het?) probleem is de financiering. Nu betaalt iedereen mee via belastingen aan het staatsonderwijs.
    Daar worden de kinderen gevormd tot "goede volgzame staatsburgers".
    Ouders die hun kinderen een andere scholing willen geven, moeten daarvoor dan extra betalen, of ook proberen geld uit de staatsruif er voor te krijgen.
    De oplossing is scheiding van staat en onderwijs.
    Zie: www.schoolandstate.o…

  6. QBackhuys schreef op : 6
    QBackhuys

    Hoe vervelend voor kinderen het ook mogen zijn, het is aan de ouders hoe ze opgevoed worden. Als de ouders er voor kiezen om ze religieus op te voeden, dan is dan hun keuze, als de ouders er voor kiezen om ze socialistisch op te voeden dan is dat aan de ouders en als de ouders er voor kiezen om ze libertarisch op te voeden, dan is dat aan de ouders. Het zijn ten slotte hun kinderen, hun genen, hun nageslacht, hun nalatenschap.

    Hoe erg je dat ook voor die kinderen kan vinden, het alternatief is vele malen erger: staatopvoeding. En ik kan me geen libertariër voorstellen die daar voorstander van is.

  7. Diadem schreef op : 7

    [6]

    Mee eens. Politiek valt hier weinig aan te doen, er is helaas geen geneesmiddel tegen deze ziekte dat minder erg is dan de kwaal.

    Desalniettemin lijkt het me nuttig om zo veel en zo vaak mogelijk duidelijk te maken hoe slecht en onzinnig religie is, en wat voor schadelijke effecten het heeft. Mensen dwingen niet religieus te zijn kan niet. Maar mensen helpen op vrijwillige basis er vanaf te komen kan zeker wel.

    Ik droom nog steeds van een maatschappij waarin het kwaad van religie (en socialisme is óók een religie) vernietigd is.

  8. beek schreef op : 8

    [5]
    Het bijzonder onderwijs geeft in principe de mogelijkheid scholen in te richten naar de wensen van een groep ouders. Denk maar aan het antroposofisch onderwijs b.v.
    De laatste decennia is de overheid zich steeds intensiever met dat bijzonder onderwijs gaan bemoeien, waardoor het begrip ‘vrij onderwijs’ een steeds holler begrip werd.
    Probeer maar eens geen schoolgids, geen medezeggenschapsraad, geen leerlingvolgsysteem, en wat niet al, te presenteren. Tal van zaken die verplicht werden gesteld.
    Met het vastleggen van slechts eindtermen, schijnt het onderwijs weer wat vrijheid terug te krijgen.
    Maar inderdaad, prive-onderwijs moet beslist kunnen, en daarbij een belastingkorting voor de deelnemers.
    Overigens blijkt de jeugd van talloze stromingen opvallend gelijksoortig gedrag te vertonen. Het leven is altijd sterker dan de leer.

  9. beek schreef op : 9

    [7]
    Het verbijstert mij dat iemand zoiets kan dromen. Houdt men zich willens en wetens voor de gek?

  10. beek schreef op : 10

    Overigens verandert prive-onderwijs natuurlijk niets aan het probleem van Hugo.
    Als de drempels (dubbel betalen) voor prive-onderwijs zijn geslecht, zullen tal van stromingen hun eigen kleinschalige schooltjes willen, met vermoedelijk een nog stringenter scholingsmodel.

  11. neeltje schreef op : 11

    [2] Dat is toch halfslachtig en oneigenlijk? Je hebt er toch geen bijbel voor nodig om wekelijks vis te eten?
    En verder zullen er misschien best wijze dingen in dat soort boeken staan. Er zullen ongetwijfeld edele waarden en normen in beschreven worden. Maar gelden die dan niet bij ongelovigen ?
    En wat denken we van bv de opdracht om God boven alles en iedereen lief te hebben en te eren. Wat is dat eigenlijk voor waarde. Doet die niet alle eventuele andere wijsheden teniet?
    Wat betekent voor kinderen (en voor iedereen) het verhaal van Abraham, die zijn zoon in brand moest steken om te tonen dat hij meer hield van zijn hemelse vader dan van zijn eigen kind?
    Wie bedenkt zoiets?
    Daar wordt toch even een brok misselijkmakend narcisme met de paplepel ingebracht, waar geen hond brood van lust..
    Ik heb het nooit gek gevonden dat kinderen die dit soort wrede sprookjes voorgeschoteld krijgen (als waarheid, erger nog, als iets verhevens!!) ’s nachts gillend wakker worden. ( Wie weet wat de eigen vader nog eens in het hoofd haalt?)
    Bij mij liggen diverse bijbels voor het grijpen. Vroeger ook kinderbijbels.
    Ik heb er ook regelmatig uit voorgelezen, zoals de sprookjes van Grimm. In een wereld waar religie (nog) zo’n belangrijke plaats inneemt, vind ik het wijs om kinderen te vertellen wat mensen beweegt. Wat er leeft.
    Maar ik heb het nooit gedaan zonder mee te delen hoe ik zelf tegen die verhalen aankijk.
    Op religieuze scholen gaat men verder.
    Daar wordt religie bedreven. ( bidden) Als waarheid gebracht.
    En ja, dat is opdringen/indoctrineren of hoe je het ook maar wilt noemen.
    Je bent er maar klaar mee als kind.
    Ik weet er alles van..

  12. neeltje schreef op : 12

    [6] Inderdaad: geen staatsopvoeding.
    Echter: scheiding van staat en kerk kan wel, en misschien is scheiding van kerk en onderwijs ook een optie. Voor de ontwikkeling van kinderen is het gezond en constructief als ze zich NIET in een gesloten systeem bevinden. En als al hun opvoeders van dezelfde lap gescheurd zijn, kun je moeilijk van een klimaat met gezonde uitwisseling spreken.

  13. neeltje schreef op : 13

    [4] Zo humoristisch is het niet als kinderen opgroeien in een orthodox, dogmatisch regime..

    Natuurlijk zijn ouders vrij kinderen naar eigen inzicht ( wel binnen de wetsregels) op te voeden, maar dat wil niet zeggen dat zij kinderen hiermee (ernstig) tekort kunnen doen.
    Mishandeling van kinderen is niet altijd fysiek.. Strenge gesloten systemen ( vaak te vinden in zware religieuze bewegingen) zijn naar mijn mening schadelijker voor kinderen dan af en toe een draai om de oren (al ben ik ook zeer tegen het laatste)

    En als kinderen een stabiele, eerlijke en open basis meekrijgen, waarin zij niet alleen geconfronteerd worden met de overtuiging van de eigen ouders/opvoeders, maar ook worden rondgeleid bij andersdenkenden, dan valt het nog wel mee met de gave over het eigen wereldje heen te kijken.
    Kinderen kunnen vaak beter schakelen dan volwassenen.

  14. beek schreef op : 14

    [13]
    Verandert dit verhaal iets aan de uitgangspunten?

  15. neeltje schreef op : 15

    [14] Ik weet niet op welke uitgangspunten jij allemaal doelt hier?
    Het lijkt me duidelijk dat ik, net als Hugo, gif zie en dat zo mogelijk terug wil dringen, in het belang van de kinderen.
    Gemotiveerd en wel.

  16. beek schreef op : 16

    Het gif van het christelijk geloof?
    Dat vindt Neeltje, en zolang er geen inquisitie bij haar langs is gekomen, belet niemand haar dit te vinden.
    Wederom die tunnelvisie van een particulier, die verdragen wordt, maar anderzijds niet schijnt te kunnnen verdragen.
    Gemotiveerd? Ik lees wat particulier ongenoegen, zoals ik dat eveneens bij tal van seculiere gezinnen zou kunnen vinden.

  17. neeltje schreef op : 17

    [16]Religie omvat toch echt meer dan christelijk geloof..

    En wat de alinea van de tunnelvisie annex verdraagzaamheid betreft:
    Ik verwijs maar meteen naar de 3e alinea hier..

    U leest niet goed, meneer. U interpreteert en generaliseert.

  18. beek schreef op : 18

    [17]
    Mevrouw, veel succes toegewenst bij het bestrijden van alle religieuze ‘gif’ die ouders hun kinderen schijnen toe te dienen.
    Ik zie echter niet uit naar uw bemoeizucht.

  19. QBackhuys schreef op : 19
    QBackhuys

    [12]
    Scheiding van kerk en onderwijs klinkt mooi, maar zal afgedwongen moeten worden. Ik houd niet van verbieden, dus ook niet van een verbod op religieus onderwijs.

    Ouders die hun kinderen naar religieus onderwijs sturen, menen dat dat het beste voor hun kinderen is.

    Ik heb niet de wijsheid in pacht dus wie ben ik om wie dan ook te vertellen hoe ze hun kinderen moeten opvoeden. Ieder mens moet de vrijheid hebben zijn/haar kinderen op te voeden naar eigen inzicht en overtuiging. Ik trek de grens bij fysiek geweld.

  20. neeltje schreef op : 20

    [18] Dat raakt mij niet , want mijn focus is in deze vooral gericht op kinderen.
    (Conform het uitgangspunt van het artikel..)
    En dat mag u dan weer een ‘tunnelvisie’ noemen.
    Ook dat raakt mij niet.

    P.S. Niet dat ik weet waar ‘bemoeizucht’ in dit kader op slaat, maar ik kan wel zeggen dat ‘bemoeizucht’ in het kader van een gezond pedagogisch en veilig klimaat voor opgroeiende kinderen heel wat ellende kan voorkomen.
    Biologische vermogens (verwekken van kinderen) gaan helaas niet altijd gepaard met pedagogische talenten.
    De tv staat er soms (de laatste dagen zeker) bol van..

  21. beek schreef op : 21

    [20]
    Da’s jammer dat het mevrouw niet raakt.
    Mevrouw schijnt niet te beseffen dat zij impliciet ervan uitgaat dat elke religieuze opvoeding vanzelfsprekend tot onveilige pedagogische klimaten leidt.
    En dat in tal van seculiere gezinnen ook angstaanjagende kille sferen kunnen hangen, terwijl orthodoxe gezinnen een warm nest kunnen bieden.
    En als mevrouw ‘gif’ wil bestrijden, zal er door iemand bemoeizuchtige actie moeten worden ondernomen, zou ik zeggen.
    Mevrouw Neeltje schijnt hier een taak te zien.
    Prima, als er werkelijke sprake is van kindermisbruik en grove verwaarlozing.
    Maar dan niet als een vanzelfsprekend automatisme dit gaan toeschrijven aan elke religieuze opvoeding.
    In dat laatste geval is er sprake van ontoelaatbare bemoeizucht.

  22. Kim schreef op : 22
    Kim Winkelaar

    Och, de basis van de hele Julius Caesar-cultus die wij kennen als Christendom (zie www.carotta.de/subse… )
    is an sich niet verkeerd, in veel opzichten zelfs libertarisch te noemen. Heb uw naaste lief gelijk uw zelf, lijkt me geen slecht uitgangspunt. Zo zijn er heel wat goede lessen te trekken uit het Caesar-verhaal. Dus om het nu ‘gif’ te noemen gaat me wat ver. Helaas zijn er echter dogmatici die te ver gaan in hun geloofsbeleving, en daar hun kinderen inderdaad mee besmetten. Of hun kinderen rückzichtloss uit huis zetten zodra die te kennen geven niet meer deel uit te willen maken van de cultus.

    Maar anno 208 kun je gevoeglijk stellen dat het nog altijd veruit te prefereren is je kind naar een Katholieke cq. Christelijke basisschool te sturen dan naar enige openbare of, godbetert, moslimschool.

    Dat al die Caesar-sprookjes slechts parabels zijn, bedoeld om wijze levenslessen over te dragen in een woestijngebied, dat stukje kan ik mijn kinderen thuis wel leren.

  23. beek schreef op : 23

    [21]
    En, om weer terug te keren bij het uitgangspunt, al zou het ingrijpen van de Neeltjes niet ontoelaatbaar zijn, zij kunnen opvoeding naar het inzicht der ouders domweg niet verhinderen.

  24. QBackhuys schreef op : 24
    QBackhuys

    [22]
    hear hear

  25. neeltje schreef op : 25

    [21] Nee, zo heb ik het (denk ik/ hoop ik) niet gezegd.
    En als dat wel zo is of lijkt, neem ik dat onmiddellijk terug.
    Absoluut zeker kunnen orthodoxe gezinnen een warm nest bieden. ( ik ben ervaringsdeskundige in deze. Lievere mensen dan mijn ouders/ broers en zusters ken ik haast niet. En ondanks die enorme kloof van wel/niet en alle persoonlijke misere die eruit is voortgevloeid, is er intensief en warm contact. Ook met de dogmatische predikanten onder hen )
    De religie waarmee ik ben grootgebracht heeft mij echt schade toegebracht. Niet zozeer innerlijk (ik heb er zelf nooit verbinding mee gehad) maar wel door de vele verboden/ beperkingen die mij men meende te moeten opleggen. In een calvinistisch milieu kan dat varieren van : geen studie voor meisjes (vrouwen zorgen voor kinderen ) , geen artistieke opleidingen (ijdelheid/ kunstenaars zijn allemansvriendjes) uitsluiting van talloze eventuele huwelijkspartners.. om er maar eens een paar te noemen.
    Dit was in mijn geval allemaal zo. En nog veel meer.
    Ik heb zo enorm veel harder dan mijn broers moeten knokken om iets te bereiken.
    Ik wil absoluut niet zeggen, dat dit altijd geldt, bij alle religies en richtingen.

    Het gaat mij om extreme situaties. Situaties waarbij men zich afschermt voor de buitenwereld. Situaties die beperkingen opleggen die geen recht doen aan de ontplooiing en ontwikkelingskansen van opgroeiende mensen.

    In seculiere gezinnen kan het er inderdaad kil aan toe gaan. Maar het is wel de vraag of dat ligt aan het ontbreken van een religie.
    Sommige mensen zijn nu eenmaal niet in staat om warmte en veiligheid te bieden.
    Ik denk niet dat dit samenhangt met religie. Dat zit in mensen zelf en hangt ook samen met de opvoeding die zij zelf hebben gehad.

  26. beek schreef op : 26

    [25]
    Dat is duidelijk.
    Moet Hugo ook maar eens goed lezen.
    Overigens hoeven beperkingen niet per definitie slecht te zijn.
    Maar zij worden dikwijls voorgesteld als een bloem die daardoor niet kan bloeien.
    Terwijl men evenzogoed kan stellen dat de beperkingen van de plant hem tot bloei konden brengen.

  27. beek schreef op : 27

    [25]
    Weet u, Neeltje, die verloren zoon, die verlangde ook zo enorm naar dat parelende schitterende leven, met al z’n genoegens.
    En weet je wat ik nu zo mooi vind?
    Die Vader, die liet hem gaan, en verhinderde hem niet.

  28. neeltje schreef op : 28

    [26] Ja hoor. Dat klopt.
    Beperkingen kunnen bijzonder productief werken. ( En tegen de stroom in zwemmen geeft stevige spieren!)
    En als dit de intentie is (geweest) bij het opleggen ervan: prima.
    Alleen: meestal werken beperkingen moordend. ( En de intentie is meestal ook anders)
    Als we nu de kernvraag opwerpen of we willen dat een bloem tot bloei komt, zijn we ineens een stukje verder.

  29. neeltje schreef op : 29

    [27] "Parelende, schitterende leven, met al z’n genoegens..?"
    Waar gaat dit over?
    Slaat dit op wat ik schreef over de beperkingen waarmee kinderen uit ‘zware’gezinnen mee te maken kunnen krijgen?
    Het lijkt alsof dit hier in het groteske wordt getrokken. Het betreft hier wel: vrije partnerkeuze; studie en ontwikkeling op basis van talenten..
    Ik heb het bijvoorbeeld niet eens over een ‘wild nachtleven" gehad, niet over vrije sex, individualisme, egoisme, werken op zondag,liberalisme, niet over luxe, over alles wat het ‘vrije’ wereldse leven allemaal te bieden heeft op die zogenaamde "brede weg" ik heb het alleen nog maar over basiszaken gehad.
    Waarom in vredesnaam dit voorbeeld van die verloren zoon erbij..
    Mij een raadsel.

  30. Armin schreef op : 30

    [5] Uiteraard is huidige methodiek de financiering van scholen (‘Wie betaalt bepaald’) een groot probleem, maar de vraag is als een schding tussen staat en financiering dat (nog) niet haalbaar is, wat is dan het beste alternatief?

    Vrijheid van onderwijs zoals onze grondwet die nu kent, is dat een zeer groot goed. Zonder dat goed, hadden socialisten en andeer collectivisten geheel vrij spel in het beperken van de onderwijskeuze van ouders.