Doorsturen
Printen
Het hebben van werk, wordt door de politiek gepresenteerd als het hoogste maatschappelijke ideaal. Balkenende spreekt over ‘iedereen doet mee’ en ‘de participatiemaatschappij’ (Bilderberg 2008), en dan bedoelt hij: ‘iedereen moet werken’.
De commissie Bakker spreekt over een werkverzekering maar daarmee bedoelt men: een werkverplichting.
Het is prima wanneer bewuste leiders met een integere visie op de samenleving er openlijk voor pleiten dat ieder lid van de samenleving zijn/haar rol vervult. Wanneer echter leiders – die tot hun oren in de financiële belangen van enkele mega-ondernemingen en superrijken zitten – dat roepen, moet je oppassen.
Wanneer iedereen als soeverein lid van de samenleving er naar streeft zijn/haar eigen bijdrage te leveren aan deze samenleving, heet dat zelfontplooiing. Wanneer iedereen moet werken ter meerdere glorie van een kleine groep van allesbezitters, heet dat slavernij.
Aangezien de huidige politiek het bewustzijn heeft van een roofdier en de integriteit van een vos in een kippenren, is het aannemelijk dat met de huidige arbeidsideologie de weg wordt geplaveid naar totale slavernij.
Er zijn meerdere redenen om dat te vermoeden. Het is geen mysterie meer dat de financiële macht van ons land in handen is van slechts enkelen. En wie de financiële macht heeft, heeft ook de politiek in haar macht. Deze politiek volgt thans een strategie waarin:
- de sociale zekerheid wordt afgebroken;
- de vrijheden van de burgers stelselmatig worden ingeperkt;
- de burgers steeds zwaardere lasten krijgen.
De burgers worden systematisch in een situatie gebracht waarin zij hun rekeningen niet meer kunnen betalen. De politiek heeft daar vervolgens het verlossende antwoord op: je moet meer werken.
Vroeger kon je een gezin onderhouden met 1 salaris. Door de financiële wurgslang-politiek moesten – veelal de moeders – ook gaan werken. Om dat ideologisch te bevorderen, startte de politiek een ‘emancipatie-programma’ voor de vrouw. Opzich is de emancipatie van de vrouw een goede zaak maar vanuit dit slavernij-perspectief zeer dubieus. Deze dubieuze rol van de politiek in het feminisme zul je niet zo snel in Opzij lezen. Laten we het ook zeker niet hebben over de effecten van de afwezige moeder in het vormingsproces van onze jonge kinderen. Moeder werkt en daar gaat het om! Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid. De toekomst van de meid is arbeid. Als oma 67 of 70 (commissie Bakker II) is geworden, kan zij prima voor de kinderen zorgen.
Waarom moeten we allemaal werken? Om de hypotheek te betalen. Wie profiteren daar van? De banken, die toevallig van de superrijken zijn. Om de zorgverzekering te betalen. Wie profiteren daar van? De verzekeringsmaatschappijen, die toevallig dezelfde maatschappijen zijn als de banken. Om belasting te betalen en de staatsschuld af te lossen. Wie profiteren daar van? Hé, alweer dezelfden?
Ieder mens heeft unieke talenten en een aangeboren wens om deze verder te ontwikkelen. Cruciaal hierbij is een veilige en liefdevolle opvoeding en een onderwijssysteem dat uniciteit stimuleert. Dat is heel wat anders dan de participatie-maatschappij van Balkenende waarin burgers reeds van jongs af aan geleerd wordt te werken voor zijn opdrachtgevers.
———————–
Ingezonden door Sen Huwa
Loading ...
Dat begreep ik wel. 
Goed stuk