donderdag, 12 juni 2008
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Overheid, belasting en informatie

Het is  bekend dat  door de overheid ingezamelde penningen niet bestemd worden op een wijze welke applaus verdient.

Het overgrote van de bestedingen vindt plaats voor doeleinden die wel bestaan in het hoofd van  de belastinggaarder , maar niet in de harten van hen uit wie de  fondsen geperst worden.

Realisering van ongewenste overheidprojecten  vindt plaats op zodanige wijze, dat  vaak de helft, en nog vaker meer dan de helft, van het geld verspild wordt. 

Het is niet moeilijk, projecten aan te wijzen die voor tien procent van het bestede bedrag gerealiseerd hadden kunnen worden.

——————–
Hugo van Reijen

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Belastingen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. jjvandinges schreef op : 1

    “Het is niet moeilijk, projecten aan te wijzen die voor tien procent van het bestede bedrag gerealiseerd hadden kunnen worden.”

    Heb je een paar voorbeelden? Met onderbouwing gaarne.

  2. Hugo (auteur van dit artikel) schreef op : 2
    Hugo J. van Reijen

    Soms , wanneer ik overheidsgebouwen bezoek en in de gelegenheid verkeer, de riante wijze te observeren waarop ambtenaren zich ontspannen terwijl zij zich in hun werkruimten bevinden, vraag ik mij wel eens af, of er diensten bestaan waar men meer dan tien procent van het door de overheid bestede geld nodig heeft om de betreffende dienst aan te bieden. Maar misschien heeft mijn opponent daar al dan niet onderbouwde voorbeelden van?
    Hugo van Reijen

  3. NvdBeek schreef op : 3

    Ik vraag mij zeer af of het probleem van overheidsdiensten hem zit in de uitvoering (de 10% van Hugo) of in het feit dat de overheid allemaal diensten in het leven roept waar niemand op zit te wachten. Zou in een markt de jugend-gestapo van Zijne Excellentie kunnen overleven? Nee, ouders zijn zelf de beste opvoeders en zullen, indien daaraan behoefte is, hulp zoeken bij vrienden en familie. Mocht dat niet helpen, dan is er de ouderwetse kostschool (privaat natuurlijk).
    Zo zijn er wel veel meer voorbeelden te bedenken.

    De de verspilling lijkt mij juist bij herverdeling voor te komen, dus subsidies, uitkeringen en toeslagen. Daar blijft veel aan de strijkstok hangen, nog los van de perverse prikkels van de ontvangende partijen.

    Niet dat ik denk dat de overheid in het algemeen efficiënt is. Het gebrek aan prikkels, bij grote private hiërarchieën al een probleem, is natuurlijk in versterkte vorm ook aanwezig bij de overheid. Denk aan de ambtenaren theorie van Niskannen (ambtenaren streven naar een zo groot mogelijk budget. Net als managers bij een groot bedrijf trouwens.) Wat denken jullie van de volgende waarop we de stelling van Hugo kunnen toetsen: De kosten van infrastructuur. Vergelijk de gemiddelde kosten per m^2 van de bouw van gebouwen die door private partijen is aanbesteed en die welke door (semi-)overheidsinstanties is aanbesteed. Er zijn genoeg grote gebouwen om een vergelijk mogelijk te maken, alleen moeten we wel private partijen vinden die mee willen werken. De kosten van de overheidsgebouwen krijgen we wel openbaar via de WOB.

  4. Hub Jongen schreef op : 4
    Hub Jongen

    Ik had gisteren een (weliswaar tamelijk onbelijk) voorbeeld:
    Ik had van de gemeente een “levensverklaring” nodg
    Ik bel op voor een afspraak. Het duurt minuten, 3?, eer er iemand aan de lijn komt.
    Die moet je uitleggen wat je wilt.
    Hij gaat dat opzoeken en vindt een procedure. “U kunt naar de balie komen met een legitimatiebewijs en dan is het in twee minuten gebeurd” Nog gevraagd of daar een afspraak voor nodig was. Niet nodig, het is een zaak van twee minuten.
    Ondertusen 5 minuten verder.

    Ik naar de balie. Vertel wat ik wil. Een zeer verontwaardigde tante die me verwijt dat zij ’s middags alleen op afspraak werken. Telefoongesprek verteld. Dan houding alsof ze je niet geloven.
    Na hevig protest mijnerzijds ging de dame onderzoeken of ik ergens “tussendoor” geholpen kon worden. Komt na enkele minuten terug om te vertellen dat er wel ieman zo goed is om me te helpen.
    Ga naar balie acht. Dat was de laatste van een rij, waarbvan er bij GEEN ENKELE balie een klant zat. Trouwens bij de helft zat ook geen ambtenaar.

    Bij de ambtenaar hetzelfde verhaal, maar zij zou ons toch even helpen.
    Zij kijkt in paspoort, en naar mijn formulier, pakt een stempel, stempelt en zet een hadndtekening. Dit laatste was alles binnen 1 minuut gereed.

    Die handeling van 1 minuut heeft daardoor zeker 18 minuten ambtenaar-tijd gekost.
    Mij veel meer omdat ik er ook nog naar toe moest, en nu ook nog zo gek ben om het helemaal op te schrijven!!!

  5. IIS schreef op : 5

    Hoe oud was je eigenlijk op dat moment, Hub!?……Ik heb een tijdje tussen dat tuig gewerkt…mijn tanden gingen los zitten, mijn haar werd dof…zelfs de potentie ging er onder lijden..een zwaar demente van 90 kon daar nog beter werk verrichten. Toen men mij niet langer ‘nodig’ had werd ik afgedankt….en mijn hemel wat was ik blij…ik begon weer te leven en mocht weer mezelf zijn…zelfs sex werd weer mooi! Ambtenaren, wat een verschrikkelijk (gelovig)volk!!

  6. Hugo (auteur van dit artikel) schreef op : 6
    Hugo J. van Reijen

    In dit geval van Hubert is de verspilling blijkbaar aanzienlijk groter dan 90 procent.
    Misschien wel 99 procent of meer, want ik heb de indruk dat er op deze afdeling ook nog eens sprake is van een enorme overcapaciteit.
    Bovendien wordt de tijd van de client ook nog eens verspild.
    hugo van reijen

  7. jjvandinges schreef op : 7

    Dat de overheid inefficient is lijkt mij een feit. Voorbeelden noemen met prijzen kan ik niet of nauwelijks, maar ik ben ook niet degene die beweringen doet. Overigens is dit geen trol. Ik ben gewoon nieuwsgierig.

    Voor zo ver het kan volg ik de ontwikkelingen rond de noord-zuid metrolijn in Amsterdam die nu al bijna zeker twee keer zo duur wordt als begroot. Tegenvallers op zich lijken mogelijk. Het vreemde is echter dat een tegenvaller voor de overheid altijd betekent dat de aannemer meer geld krijgt en de rekening naar de belastingbetaler wordt gestuurd. Als een ondernemer in de private sector een prijs offreert en de klant deze accepteert, dan dit de ondernemer er aan vast. Of dit ook voor de bouw geldt, kan ik niet na gaan maar dat lijkt mij een kwestie van een goed contract opstellen. Een andere prijsopdrijver bij de metro was dat 1 aannemer de hele lijn moest kunnen bouwen. In Europa zijn er maar een handje vol aannemers die dat kunnen en die zullen vast wel tijdens een vergadering in een bordeel ergens een ‘minimum prijs’ hebben afgesproken.