woensdag, 2 juli 2008
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Economie

 Economie kreeg  ik op wat toen de middelbare school heette.
Een leraar die nog nooit met handel te maken had gehad gaf les.

Al na 1 uur ruzie met deze docent. Dat bleef 5 jaar zo, mijn schuld natuurlijk, want ik vond wat hij doceerde min of meer onzin.
 
Een regel, de eerste, vind ik nog steeds juist: ” De markt wordt beheerst door vraag en aanbod”. Punt

Zelf heb ik ook na het lezen van  Jelle Zijlstra (geen fam.), van der Zwan  en Arnold Heertje niet begrepen waar ze ingewikkeld over doen. Die ene regel is waar het om gaat. 

Een studie van 6 jaar op een instituut lijkt me weggooide tijd; ga iets nuttigs leren zou ik zeggen.

Handel , of de essentie daarvan, is zo eenvoudig dat iedere boeren eh…meisje en jongen dat kan snappen. Je koopt een kist appelen voor zeg 5 gulden en verkoopt de appels daarna voor 2,50 gulden per stuk. Wat je meer had als toen je begon is winst. 

De staat denkt daar anders over, vandaar die lange studies die hoofdzakelijk lui als Rutte en Bolkestein doen die verder nog geen snoepkraam kunnen runnen. Deze mensen werken altijd voor een bedrijf van iemand anders of, als dat niet zo lukt/bevalt, voor de staat.

Voor koopman zijn moet je regel 1 in de gaten houden en verder doen wat je gevoel je ingeeft ( en bereid zijn om altijd aan handel te denken) nooit naar schoolmeesters luisteren. Want die hebben net zo vel verstand van handel als een Eskimo van het verbouwen van rijst.

Anno
gulden is nu euro, maar is schrijf liever even gulden soms.
——————–
RED: Appelverkoop is mooi voorbeeld van een Ondernemer, die een Idee heeft (appels per stuk verkopen) om een Dienst te verlenen aan personen die geen kist willen/kunnen kopen. De ondernemer Investeert in een kist, neemt Risico dat hij niet voldoende appels tijdig verkoopt, en Werkt dan aan Marketing en Transport.
Bovendien trotseert hij de betutteling van de overheid om te zorgen voor voldoende diploma’s, vergunningen, boekhoudingen en belastingen e.d.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Economie
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Owl schreef op : 1

    Ik weet niet of ik economie echt “onzin” vind. Het is in ieder geval best interessant. Al lijkt veel ook een kwestie van je gezond verstand gebruiken inderdaad.

    Zo las ik op teletekst dat in de nieuwe postorderbezorging, veel mensen “minder dan het minimumloon” zouden verdienen, omdat ze betaald worden per bezorgd poststuk i.p.v. per uur. Nu heb ik daar zo mijn eigen ideeën over, want aan de ene kant zou ik ook niet minder willen verdienen dan “het minimum”, maar aan de andere kant kan iedere niet economisch onderlegde kluns (ik dus ook) bedenken dat zo’n minimum in hoge mate arbitrair is. Hoeveel voedsel, behuizing, verzekering, enzovoorts is immers “minimaal”? En dan hebben we het nog niet eens over de belastingcomponent die in het “minimumloon” verwerkt zit. Maar bovendien zal een “oplossing” voor dit vermeende “probleem” automatisch negatieve gevolgen hebben, die volledig genegeerd worden.

    Ja, de bezorgers die straks misschien toch het “minimum” betaald krijgen zullen misschien blij zijn. Maar daartegenover staat het mogelijk ontslag van bezorgers die niet productief genoeg zijn om dit loon te verdienen. Want een bedrijf wil geen geld toeleggen op haar werknemers, maar geld verdienen. Of het loon van productievere bezorgers zal moeten dalen om hun collega’s te subsidiëren. Of de consumenten zullen mogelijk hogere prijzen moeten betalen. Wat ironisch genoeg, als het een “essentiële” dienst betreft die ook in het minimumloon verwerkt zit, het verschil tussen het minimumloon en wat die werknemers echt produceren, nog verder vergroot. Of de winst van aandeelhouders gaat omlaag.

    En eigenlijk mag je bij verdenking van zulke “woekerwinsten” over de ruggen van de werknemers, ook wel enig initiatief van henzelf verwachten, of van de politici en vakbonden die nu zo roepen om ingrijpen. Waarom richten zij immers dan (met hun eigen geld!) geen concurrerend bedrijf op, dat wél de winst zo volledig mogelijk uitbetaalt aan de werknemers? Of moeten ze dan toegeven dat er geen “woekerwinst” is, dat het gaat om een zeer redelijke vergoeding voor het risico dat de kapitaalverstrekkers (inclusief de pensioenfondsen van menig werknemer en vakbondslid) lopen, en dat zij net als iedere burger ook wel “huur” willen ontvangen voor het verstrekken van eigendom? Altijd fijn om wel te kunnen roepen om maatregelen, zonder dat je de gevolgen daarvan zelf hoeft te dragen, die je gerust op de productievere werknemers, de aandeelhouders, de consument, of nota bene de “slachtoffers” zelf kunt afwentelen.

    Natuurlijk ben ik ook maar een leek, maar het verbaast me toch dat “professionele economen” erg weinig lijken te wijzen op zulke “verborgen” kosten. Men lijkt echt te denken dat productiviteit iets is dat uit de lucht komt vallen, of uit de “arbeiders” wordt gezogen, recht in de bankrekening van de “kapitalisten”. Dat kapitalisten echter alle mensen zijn die eerder productief zijn geweest (of door andere productieven vrijwillig van kapitaal zijn voorzien), en alleen meer geld kunnen verdienen door dit kapitaal met risico ter beschikking te stellen van de minder productieven, is iets dat die “economen” niet lijken te willen zien.

  2. Sen Huwa schreef op : 2

    Economie is de kunst van de elite om eenvoudige principes zoals productiviteit, handel en geld zodanig ondoorzichtig te maken dat diefstal en bedrog er onopvallend deel van kunnen worden.

  3. Frenkelfrank schreef op : 3

    Inderdaad.
    Inflatie is zo’n leuke. Zie geld als gewoon een produkt, als appels, goudstaven of stoepstenen. Als men dit produkt graag wilt, dan stijgt de waarde. Als er weinig van is (met gelijkblijvende vraag) dan is de waarde hoog.
    Tegenovergesteld; als er veel aanbod is (dus veel geld) dan daalt de waarde. Net als met die appels. En als goud overal in overvloed in de grond zit dan is de waarde ook minimaal, zoals met zand.
    Dus inflatie heeft voornamelijk te maken met het verhogen van het aanbod; bijdrukken dus! Als het bijdrukken geen probleem zou zijn, dan zou de Europese bank ook geen probleem hebben met valsemunters.
    Inflatie beheersen? Gewoon de drukpersen stoppen!

  4. peter schreef op : 4

    Als je die kist appels koopt voor 5 gulden, en je verkoopt de appel per stuk voor 2,50 is dat misschien met jouw economische ideeen in thailand goed genoeg.

    Hier in Nederland gaat dat jammer genoeg een stukje moeilijker.

    Over je inkoop mag je eerst invoerrechten betalen, daarna komen de kosten van opslag en vervoer, vandaag de dag zou je best wel eens vast kunnen komen te zitten in de truckerstakingen, resultaat kist appels verrot bij aankomst verkooppunt.

    Mocht je nog een paar appeltjes kunnen verkopen, zit de overheid weer ertussen met omzet en andere belastingen, 20% BTW binnenkort, je zult een winkel of marktplaats moeten bekostigen, en als je helemaal pech hebt, komen ze je vergunning (die je natuurlijk niet hebt) controleren, wat je op een fikse boete komt te staan.

    Resultaat, net als bij de banken: Miljarden verliezen op een kistje appels.

    Holadijee, de Nederlandse economie in een notedop

  5. Anno schreef op : 5

    ik lees over regels en dat de staat alles doet om een appelboer/verkoper het brood uit de mond te stoten, echter dat wordt steeds lastiger omdat er een giga zwarte economie aan het ontstaan is.
    De handel regels het onderling, zwart dus, daar doen ze weinig aan.
    Wie denkt dat het Gooi wit wordt verbouwd droomt, in Bergen (NH) werken alleen nog maar Polen zwart in de bouw.
    De reguliere handel heeft twee boekhoudingen, een voor de staat en een echte voor zichzelf.
    Geen een marktkoopman geeft echt op wat hij verdiend, ik juich dat zeer toe natuurlijk.
    Den Haag loopt vast, ik denk dat het volk al lang weet waar ze goedkoop iets kan krijgen, vaak bij Turkse handelaren die de weg weten.
    Als er staatsruifeniers zijn die denken dat ze ongestraft met hun illegale staats praktijken door kunnen gaan vergissen ze zich.

  6. Bas schreef op : 6

    Ooit was er een vak keuze.
    Die keuze was vaak afhankelijk van financiële mogelijkheden van ouders.
    En ,terug kijkend over de laatste 100 jaar ,mag je wel denken dat het beste vak in de financiële wereld lag.
    De aandelen handel ,dus het meedelen in de vreugde van een ,geef niet wat ontdekking ,als het maar verkocht werd ,dus winst opleverde maakte de vakman ,loodgieter ,electro monteur ,timmerman,metselaar ,ga maar door ,een vak waar je niet rijk van werd.
    De paniek om de laatste van de vakmannen te laten doorgaan ,liefst na 65 is hierop gebaseerd.
    Ooit wel eens een stakende manager /financieel/ verzekering /adviseur gezien ?
    Ik niet .
    Deze mensen moeten nu na het afscheid van de pre,en after boomers ,zelf gaan uitvinden ,en ,3x raden ,er is paniek !!!!

  7. anno schreef op : 7

    ik vind de aandelen handel (zit ik ook in soms) net zoiets als suikerbieten, ze zijn er en je doet er wat mee, of er aan verdient wordt ligt aan de vraag op dat moment, uitgaande van een zeker aanbod.

  8. Bep schreef op : 8

    Ik vind aandelen een (heel) klein stukje van een bedrijf waar mensen werken die hun best (zouden moeten) doen om klanten een prima produkt/service te geven tegen een bepaalde prijs. Afhankelijk van de kwaliteit/gewenstheid op dat moment van het aangeboden produkt/service zijn klanten bereid daar een omgerekende tijdseenheid van hun leven aan te besteden, in casu ‘fiat-geld’, in de verwachting daar meer voldoening uit te halen dan het te verwisselen voor een andere keuze.

    Aandelenhandel is noodzakelijk om dat aandeelhouders ook te maken hebben met variatie in omstandigheden, en een betere benutting menen te zien. (Studiegeld, een vrouw die opeens dure medicijnen voor een behandeling nodig heeft, of omdat ze denken 0,1% meer rendement te behalen met het kopen van een aandeel in een ander bedrijf. Dat is om het even)
    Maar om elke dag 10 keer (Ik vind 10 keer per 10 jaar al veel!) van stoeltje te verwisselen op jacht naar die 0,1% vind ik ‘sick’, en een overschatting van je mogelijkheden. Maar goed, daar verdienen de transactie-jongens weer leuk aan. Tis immers niet verboden een ‘fucking idiot’ te zijn.

  9. Anton schreef op : 9

    Een leraar die nooit met handel te maken had gehad zijn nogal schaars. Een markt beheerst door vraag en aanbod houdt ook de leraar in. Leraren eten bijvoorbeeld appels, er is dus vraag. Ook biedt een leraar aan, namelijk diensten zoals onderwijs. Er is dus ook aanbod.Hoe het ook zij, ook leraren hebben zowel praktische ervaringen vraag en aanbod en dus met handel.

  10. Anno schreef op : 10

    punt is dat er docenten zijn die vinden dat ze omdat ze een dienst aanbieden en appels eten denken dat ze dan van ‘de handel’ verstand hebben, dat hebben alleen diegenen die er actief mee bezig zijn en velen in deze sector lezen de economieboeken van de leraren weer niet.

  11. Anton schreef op : 11

    Leraren hebben praktische ervaringen met handel, Tenslotte welke verstand zou anders een middelbare schoolier (12 tot pakweg 17,18 jaaar oud) hebben. Van wie heeft die midddelbare scholier dit verstand? Heeft die wel verstand van het leraar zijn?

  12. Anton schreef op : 12

    Economie is de wetenschap die de mens bestudeert in zijn streven zijn behoeften te bevredigen met schaarse alternatief aanwendbare middelen.

    Door dit menselijk streven ontstaat er de markt van vraag en aanbod.
    Dat deze markt bestaat uit mensen van allerlei pluimage, zoals kooplui, leraren, schoolmeesters, scholieren, die allerlei ecomische ervaringen op doen, moge duidelijk zijn.

    Het inkoop + winst = verkoop, is onderdeel van bedrijfscalculatie/cost accouning/handelsrekenen vak op scholen. Wordt vaak onderwezen door een andere vakleraar/leraresse, in een andere klaslokaal

    Een kist appelen voor Euro 5 gulden inkopen en de appels daarna voor Euro 2,50 per stuk verkopen. Is het verkoopresultaat meer dan Euro 5,- dan is er sprake van een brutto winst. Deze brutto winst kan een netto verlies worden, indien alle overige kosten ook meeberekend worden.

    Het nooit naar schoolmeesters luisteren, is in elk geval niet mijn idee van zaken doen. Komt de schoolmeester bij mij om apples te kopen, dan luister ik wel ter dege en verkoop de schoolmeester apples.

    Om nu als 12 jarige scholier, 5 jaar in onmin te leven met een leraar ecoomie over het vak bedrijfscalculatie en deze onmin tot levensinhoud te verheven is niet mijn keuze.
    Er zijn allerlei andere leuke dingen om te doen.

    Daarom niet getreurd, ook het levensdoel in onmin leven is economie en onderdeel van de markt,

    Ieder zijn meug.