donderdag, 24 juli 2008
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

NEE is NEE: Hoe Ierland de Europeanen (voorlopig) redde


Door het Nee van de Ieren zijn de Europeanen (voorlopig) gered van een dictatuur van de EU politici. 

Declan Ganley, de voorzitter van de Ierse Libertas, gaf hierover een briljante presentatie voor de Heritage Foundation:
“No Means No: How Ireland Blocked the European Union’s Lisbon Treaty”.
Deze is zeer de moeite waard om te beluisteren.
 
Hoewel in de toespraak Declan Ganley, een groot voorstander blijkt te zijn van een sterke (democratische) EU, is hij fel tegen het verdrag van Lissabon dat gewoon een (onleesbare) herschrijving van die EU Grondwet is. En waardoor Europese burgers onder een Brusselse dictatuur zouden komen.
 
Het zal de lezer, toehoorder duidelijk zijn dat er bij de Vrijspreker ook voor die sterke democratische EU nog grote bezwaren zijn. Hetgeen de waarde van die toespraak niet vermindert.

Luister naar deze toespraak en besef weer eens hoe Jan Peter Balkenende en zijn trawanten het Nederlandse volk heeft bedrogen en in de fuik doen lopen.
En krijg tevens weer een beter inzicht over wat er zich in de politiek afspeelt. 

Ga naar FREE EUROPE: Highly recommended:
www.free-europe.org

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. R. Hartman (NI) schreef op : 1
    R. Hartman

    Zeer interessant en helder verhaal. De mensen van Libertas leggen exact de vinger op de zere plek. En dat is des te opmerkelijker omdat ze wel een blinde vlek hebben qua Europa: ze zijn pro-EU. Ganley ziet de politieke EU wel als een noodzaak, als een gewenst iets, zolang het dan maar een democratische club is die middels verkiezingen kan worden afgerekend op haar daden.

    Terwijl hij duidelijk erkent dat deze ‘democratie’ zelfs op nationaal niveau niet werkt (“de Ierse premier heeft de Ieren verraden”) roept hij toch dat hetzelfde, overal falende systeem op supranationaal niveau wel zou kunnen werken. Ik kan me haast niet voorstellen dat deze ondernemer dit werkelijk meent. In elk geval is het een geniale benadering, want het verschaft hem een geloofwaardigheid bij de pro-EU lobby die een scepticus nooit zou kunnen krijgen. En daarmee wordt hij dus niet bij voorbaat in de “Laat maar kletsen” hoek gezet.

    Realistisch gezien denk ik dat de meeste mensen, zelfs libertariërs, nog wel vrede zouden kunnen hebben met een EU als geschetst door deze Ganley, die pleit voor een leesbare en begrijpelijke grondwet van maximaal 20 pagina’s (“doe eens gek, 25 dan”), die door een 15-jarige geduid zou moeten kunnen worden. Pas nadat ALLE burgers van Europa daar hun (democratische) goedkeuring aan hebben gegeven mag die van kracht worden. En dat is toch wel heel iets anders dan wat de megalomane club die er nu zit erdoor wil drukken.

    Overigens wil Barosso graag nog vier jaar blijven zitten. Brrr… ik moet er niet aan denken. Maar er is altijd het risico dat zijn vervanger nog erger is; tenslotte zijn de meeste EU-functionarissen afgedankte kneuzen van hun landspolitiek. En het feit dat de momenteel veelbejubelde Berlusconi Barosso steunt in dit streven moet die jubelaars ook nog maar eens te denken geven…

  2. SpyNose schreef op : 2
    Spy-Nose

    Prima uitleg van Declan Ganley. Het probleem, dat hij helaas niet bespreekt is de tegenwerping, dat de Europese Integratie van meet af aan bedoeld was uit te monden in de oprichting van een totalitaire superstaat. Het Verdrag van Maastricht tot oprichting van een politieke Europese organisatie – de EU- is een logisch gevolg van de oprichting van de Economische Economische Gemeenschap (EEG), omdat die politieke Unie bij de oprichting van diezelfde EEG al was voorzien. Sterker nog, reeds in 1952 werd bij de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) in de preambule opgenomen: “vastbesloten voor eeuwenoude wedijver een samensmelting hunner wezenlijke belangen in de plaats te stellen (..) en de grondslagen te leggen voor instellingen die in staat zijn richting te geven aan een voortaan gezamenlijke bestemming” (preambule EGKS-verdrag, 5e considerans).

    Anders gezegd, het hele doel van de Europese samenwerking via de EGKS en de latere E(E)G was destijds juist om via het economische integratieproces -op termijn- te komen tot een politieke unie, de toekomstige EU.

    De huidige EU is nog slechts een min of meer intergouvernementele organisatie, maar het Verdrag van Lissabon voorziet in de beeindiging van de EU als zodanig om in plaats daarvan een compleet nieuwe supranationale organisatie in het leven te roepen onder dezelfde naam, de (toekomstige) Europese Unie.