Waarom cultuur belangrijk is

*De secularisatie is een groot probleem, omdat het contact met de wortels van de beschaving minder en minder wordt.*

Is die kerel ingehuurd door J.P. Balkenende en zijn religieuze vriendjes??
Secularisatie is juist een zegen voor het ontwikkeling van een eigen cultuur. Cultuur is trouwens geen vast afgekaderd iets maar constant aan verandering onderhevig.
Met alle respect maar dit lijkt me het toch een beetje een ouwe lullen verhaal van “vroeger was alles beter”.
Neemt niet weg dat het het wereldwijde multicultiralisme alleen maar leidt tot eenheidsworst. Respect voor je roots is heel belangrijk maar om de secularisatie de schuld van de teloorgang van je eigen cultuur te geven slaat m.i. nergens op.

Je neemt mij de woorden van het toetsenbord. Ik deel wel de zorgen van Scruton dat in het onderwijs te weinig aandacht wordt besteed aan bijvoorbeeld de ‘klassieke’ literatuur (vooral 19e eeuwse en begin 20e eeuwse dus) – kijk maar eens naar hoeveel uren literatuuronderwijs er nog is, zelfs op het atheneum. Maar nooit tevoren waren er zoveel radio- en televisiezenders waar kennis kan worden genomen van die cultuur die mensen als Scruton liever met een hoofdletter schrijven. Daarnaast biedt ook internet ongekende mogelijkheden. Zelfs drogisterijen als kruidvat verkopen voor een habbekrats het verzamelde werk van Bach en Mozart. En Classic FM is een mooie eerste kennismaking met klassieke muziek.
Wat cultuurpessimisten als Scruton altijd vergeten is in hoeverre die hoge cultuur nu werkelijk heeft bijgedragen aan de beschaving. De 19e eeuw kan met recht een Gouden Eeuw van de kunst worden genoemd, een eeuw van grote filosofen ook. Uiteindelijk kon dat twee wereldoorlogen en een holocaust niet tegenhouden. Tel uit je winst.
Scruton lijkt mij een leeftijdsgenoot van mij , maar wat hij schrijft over de kennismaking met de hoge cultuur, deel ik niet helemaal. Jazeker was er iets meer aandacht voor dan nu, venmoed ik. Maar toen was ik ook al een van de weinigen die zich er zo voor interesseerde dat ik bibliotheken afging, musea bezocht e.d. Het merendeel was toen meer geinteresserd in sex, drugs en rock & roll. Ongelijk kon ik ze ook niet geven. Trouwens af en toe praat ik nog wel eens met jongeren – iets dat ik Scruton aanraad – en dan zijn er nog steeds die dezelfde nieuwsgierigheid en interesse hebben en voor zover ik kan beoordelen, is dat nog steeds een even kleine groep als vroeger.
Door de dominante aanwezigheid van tv lijkt het hoogstens dat de hoge cultuur wegkwijnt. Eén blik echter in de winkels en op internet is voldoende om je daar niet al te druk over te maken.

Trouwens, ik neem aan dat de eerste alinea van Seneca zelf is. Denk je werkelijk dat “door het collectivisme, socialisme en politieke correctheid van de afgelopen decennia het vermogen tot onderscheid maken ernstig is ondermijnd”? De commercialisering heeft mogelijk nog een grotere invloed gehad. Ooit waarschuwden die linkse rakkers waar je zo’n hekel aan hebt tegen de ‘vertrossing’ die zou leiden tot wat Scruton hier beschrijft. Het waren toen dezelfde figuren als jij die daarom moesten lachen. En wat bedoel je in godsnaam met het vermogen tot onderscheid maken?

Wat een bekrompen nostalgicus.
Afgezien van het feit dat hij vergeet dat figuren als Beethoven en Mozart in hun tijd ook rebellen waren, is hij incosistent met zijn gezeur over “betekenisloze collectiviteit”. De ergernis over wat ons nu beleidsmatig opgedrongen wordt, deel ik wel maar ik ergerde me eveneens aan de verplichte lessen literatuur op school. Dat die klassieke werken eeuwen overleefden, komt o.a. daardoor. Als men Fokke & Sukke verplicht stelt in het curriculum, zal men over 200 jaar misschien ook vaststellen dat ze “de eeuwen doorstaan”. Zelf heb ik evenwel nog nooit iemand aanbevolen om vrijwillig Vondel, Moliere od Shakespeare te lezen (wel Ayn Rand trouwens en die ken ik niet vanop de schoolbanken).
De fout is niet dat beleidsmakers iets moderns opdringen en andere zaken afbreken, de fout is dat ze zich er ueberhaupt mee bemoeien. Als onderwijs zich zou beperken tot leren lezen en schrijven, rekenen, natuurwetenschappen en logica en verder niets, dan pas zouden we zien of pakweg Bach en Goethe de tand des tijds doorstaan. En wie weet misschien ook wel Madonna en Lee Towers (grapje).
Nu is meneer Scrotun net zo’n collectivistische dwingeland die overtuigd is van zijn eigen superioriteit als de nihilistische lui die hij veroordeelt.

A quote often associated with Hermann Göring, (Jan 12, 1893-Oct. 15, 1946) a member of the Nazi party who was sentenced to death at the Nuremberg Trials.

The original quote was not actually from Göring, but from Act 1, Scene 1 of Hanns Johst’s play Schlageter, which was performed in 1933 for Adolf Hitler’s birthday. The original line was: “Wenn ich Kultur höre … entsichere ich meinen Browning!” which means “When I hear “culture” I release the safety catch on my Browning!”

Cultuur lijkt me bedoeld om collectivistisch gedrag te vertonen, niet teveel vragen te stellen, omdat anderen er al over nagedacht hebben. De overheid monopoliseert en subsidieert cultuur dan ook als een bezetene (net als sport en onderwijs). Dan voelen degenen die cultuurgoed produceren zich lekker afhankelijk en moeten wel schrijven naar de wensen van hun broodmeesters. Als het dan ook nog eens onzin cultuur is, helemaal mooi. Als je geen vragen durft te stellen over dwaze kunst, dan stel je ze ook niet over andere dwaze dingen zoals de overheid.

Niet bewust zo uitgedacht allemaal, maar net als religie de uitkomst van een beetje duw en trekwerk, trial and error om het beste punt op de laffer curve te vinden (beste voor de slavendrijvers dan)

Scrutinizer,

Helemaal mee eens.

Voordat ik naar het gymnasium ging (waar ik me sowieso al afvroeg wat ik er in vredesnaam deed), las ik graag boeken, maar dan meer Roald Dahl, Thea Beckman en andere zaken die niet direct als “Literatuur” met “grote L” werd gezien. Na 6 jaar te zijn gemolesteerd met verplichte literatuurlijsten, zonder ooit begrepen te hebben wat nu precies het onderscheid is tussen “Literatuur” en een “gewoon boek”, behalve het oordeel van de “intellectuelen”, las ik praktisch niets meer. Tegen de tijd dat “Max Havelaar” aan bod kwam vond ik er geen doorkomen meer aan, evenals bij verscheidene andere boeken die in zulke “cultuurkringen” worden gezien als “groots”. Zelfs het lezen van boeken die ik op zich best “goed” vond, zoals “Ontdekking van de hemel”, “Die Blechtrommel”, “I Claudius”, en dergelijke, werd een onaangename bezigheid omdat het onder (tijds)druk moest.

Nu moet ik achteraf zeggen dat ik Shakespeare eigenlijk best geestig en scherp vond en vind, en er soms spijt van heb niet aandachtiger te hebben gelezen i.p.v. het af te raffelen en samenvattingen te scannen (van Vondel kan ik me bijvoorbeeld praktisch niets herinneren, behalve iets over zijn Constantijntje met een “lodderoog”), maar ik vermoed dat ik uiteindelijk heel wat meer van “literatuur” zou hebben genoten, zowel in kwaliteit als kwantiteit, als het me niet door de strot was geduwd.

Het lijkt me dus inderdaad beter om vooral onderwijs te geven in de “strikt noodzakelijke” vakken, waarmee een leerling kritisch kennis kan vergaren en evalueren, en verder gewoon zijn eigen interesses kan volgen, of vakken waar hij of zij werkelijk iets mee wil en kan doen. En nooit onder dwang, want leerplicht is wat mij betreft geen haar beter dan dienstplicht, en evenzeer een vorm van slavernij. Toch komisch dat men zich wel druk maakt over kindertjes in Pakistan die uit eigen wil kleding naaien en een vak leren, en er nota bene voor betaald worden, maar kinderen onder dwang op een school opsluiten om door de overheid geselecteerde “kennis” in te stampen, en daarvoor verplicht laten betalen, is kennelijk geen probleem.