Helemaal mee eens.

Voordat ik naar het gymnasium ging (waar ik me sowieso al afvroeg wat ik er in vredesnaam deed), las ik graag boeken, maar dan meer Roald Dahl, Thea Beckman en andere zaken die niet direct als “Literatuur” met “grote L” werd gezien. Na 6 jaar te zijn gemolesteerd met verplichte literatuurlijsten, zonder ooit begrepen te hebben wat nu precies het onderscheid is tussen “Literatuur” en een “gewoon boek”, behalve het oordeel van de “intellectuelen”, las ik praktisch niets meer. Tegen de tijd dat “Max Havelaar” aan bod kwam vond ik er geen doorkomen meer aan, evenals bij verscheidene andere boeken die in zulke “cultuurkringen” worden gezien als “groots”. Zelfs het lezen van boeken die ik op zich best “goed” vond, zoals “Ontdekking van de hemel”, “Die Blechtrommel”, “I Claudius”, en dergelijke, werd een onaangename bezigheid omdat het onder (tijds)druk moest.

Nu moet ik achteraf zeggen dat ik Shakespeare eigenlijk best geestig en scherp vond en vind, en er soms spijt van heb niet aandachtiger te hebben gelezen i.p.v. het af te raffelen en samenvattingen te scannen (van Vondel kan ik me bijvoorbeeld praktisch niets herinneren, behalve iets over zijn Constantijntje met een “lodderoog”), maar ik vermoed dat ik uiteindelijk heel wat meer van “literatuur” zou hebben genoten, zowel in kwaliteit als kwantiteit, als het me niet door de strot was geduwd.

Het lijkt me dus inderdaad beter om vooral onderwijs te geven in de “strikt noodzakelijke” vakken, waarmee een leerling kritisch kennis kan vergaren en evalueren, en verder gewoon zijn eigen interesses kan volgen, of vakken waar hij of zij werkelijk iets mee wil en kan doen. En nooit onder dwang, want leerplicht is wat mij betreft geen haar beter dan dienstplicht, en evenzeer een vorm van slavernij. Toch komisch dat men zich wel druk maakt over kindertjes in Pakistan die uit eigen wil kleding naaien en een vak leren, en er nota bene voor betaald worden, maar kinderen onder dwang op een school opsluiten om door de overheid geselecteerde “kennis” in te stampen, en daarvoor verplicht laten betalen, is kennelijk geen probleem.

The original quote was not actually from Göring, but from Act 1, Scene 1 of Hanns Johst’s play Schlageter, which was performed in 1933 for Adolf Hitler’s birthday. The original line was: “Wenn ich Kultur höre … entsichere ich meinen Browning!” which means “When I hear “culture” I release the safety catch on my Browning!”

Cultuur lijkt me bedoeld om collectivistisch gedrag te vertonen, niet teveel vragen te stellen, omdat anderen er al over nagedacht hebben. De overheid monopoliseert en subsidieert cultuur dan ook als een bezetene (net als sport en onderwijs). Dan voelen degenen die cultuurgoed produceren zich lekker afhankelijk en moeten wel schrijven naar de wensen van hun broodmeesters. Als het dan ook nog eens onzin cultuur is, helemaal mooi. Als je geen vragen durft te stellen over dwaze kunst, dan stel je ze ook niet over andere dwaze dingen zoals de overheid.

Niet bewust zo uitgedacht allemaal, maar net als religie de uitkomst van een beetje duw en trekwerk, trial and error om het beste punt op de laffer curve te vinden (beste voor de slavendrijvers dan)

Trouwens, ik neem aan dat de eerste alinea van Seneca zelf is. Denk je werkelijk dat “door het collectivisme, socialisme en politieke correctheid van de afgelopen decennia het vermogen tot onderscheid maken ernstig is ondermijnd”? De commercialisering heeft mogelijk nog een grotere invloed gehad. Ooit waarschuwden die linkse rakkers waar je zo’n hekel aan hebt tegen de ‘vertrossing’ die zou leiden tot wat Scruton hier beschrijft. Het waren toen dezelfde figuren als jij die daarom moesten lachen. En wat bedoel je in godsnaam met het vermogen tot onderscheid maken?

Is die kerel ingehuurd door J.P. Balkenende en zijn religieuze vriendjes??
Secularisatie is juist een zegen voor het ontwikkeling van een eigen cultuur. Cultuur is trouwens geen vast afgekaderd iets maar constant aan verandering onderhevig.
Met alle respect maar dit lijkt me het toch een beetje een ouwe lullen verhaal van “vroeger was alles beter”.
Neemt niet weg dat het het wereldwijde multicultiralisme alleen maar leidt tot eenheidsworst. Respect voor je roots is heel belangrijk maar om de secularisatie de schuld van de teloorgang van je eigen cultuur te geven slaat m.i. nergens op.