
In de lakfabriek van de firma Dyrup in Mönchengladbach vatten spaanders en karton vlam.
Een pas geïnstalleerde, ultra-moderne CO2-blusinstallatie treedt in werking.
De uitstromende CO2 dooft de brand, maar het ventiel bleef openstaan. De volledige inhoud van de CO2-tank werd geloosd. Het gevaarlijke gas, reukloos én onzichtbaar, verspreidde zich in de omgeving.
Buurtbewoner Michael Feldges: “Plotseling blafte onze hond en sprong op. Toen ik met haar naar buiten ging, begon Laika te wankelen. Ik draaide me om, pakte mijn twee jonge kinderen en vluchtte van de fabriek weg”.
Bouwvakker Bernd Wintzen: “Toen de motor van mijn vrachtwagen stopte, stapte ik uit. Plotseling had ik geen lucht meer. Ik ben neergevallen en kwam pas weer bij in een zuurstoftent”.
Zo dicht was de gaswolk, dat de motoren van de eerstaankomende brandweerwagens afsloegen. Zes brandweerlieden zonder zuurstofmasker vielen meteen neer. Maar voordat de hulpverleners de bewoners van de wijk Güdderath konden bereiken had het gas hén al bereikt. Degenen die uit het raam keken, zagen mensen op straat plotseling ineenzakken. Een motorrijder kwam tot stilstand en viel om met zijn motor. Ook automobilisten zakten achter het stuur in elkaar of vielen bij het uitstappen op straat. Deze berichten werden door de politie bevestigd.
Ter plekke moesten meerdere mensen worden ge-reanimeerd. Minstens 107 mensen met ademhalingsproblemen moesten ter plekke worden behandeld. In het plaatselijke ziekenhuis werden 19 mensen opgenomen, één persoon ligt op intensive-care. Een noodarts: “Dat was op het kantje”. Ongeveer 500 hulpverleners van brandweer, politie, Rode Kruis enz waren snel ter plekke. De omgeving in een straal van 2 kilometer rond de fabriek werd afgezet. Uit de omliggende woningen werden de bewoners ge-evacueerd. Er kwamen twee helikopters aan te pas om wat CO2 weg te blazen want het was windstil. Brandweerlieden gingen later de deuren langs om 50 woningen vrij van CO2 te blazen. Een afslag van de A 61 werd afgesloten, het plaatselijk treinverkeer stilgelegd.
Het is m.i. te danken aan een snelle onderkenning van het gevaar, de krachtdadige en massale inzet van de Duitse hulpverleners dat dit “ongeval” niet een echt grote ramp werd. In een dichter bevolkt gebied als Nederland ( bij een minder goed-georganiseerde hulpverlening) zou dat wel eens anders kunnen zijn. Zo gaat het bij Shell-Pernis en bij de plannen van Rotterdam om een zeer groot volume aan 99% zuiver CO2 en een zeer lang leidingtraject. Misschien door heel Nederland. Al een klein gaatje van 5 millimeter ergens in een CO2-transportleiding kan er de oorzaak van zijn dat mensen in een omtrek van 100 meter binnen 2 minuten sterven. Dit ongeval lijkt me een goede aanleiding om – bij de plannen van Shell om CO2 te gaan injecteren onder de woonwijk Carnisselande van Barendrecht – eens GOED te gaan nadenken. Voorlopig is een besluit van EZ en Milieu voor subsidiëring van dit project voor de zoveelste maal uitgesteld.
Ingezonden door Touché
——————————————————————
Horrorscene: Explosie in leidingstraat aardgas en CO2 bij graafwerkzaamheden.
Bij werkzaamheden in de wijk Carnisselande van Barendrecht wordt een CO2-leiding geraakt. Een grote explosie volgt.
De dragline-machinist is op slag dood. Uit de ontstane krater stroomt een grote hoeveelheid gas.
Een vrijkomende hoeveelheid van 160 Ton 99% CO2, vermengd met het giftige aardgas, verspreidt zich in een wolk van 10 km middellijn.
De wolk is reukloos én onzichtbaar….. en zo verder.








Doorsturen
Printen








Hetgeen maar weer aantoont dat de bron van alle leven tevens de dood van dat leven kan zijn. De waarheid van de uitspraak “Giftige stoffen bestaan niet, alleen giftige doses” wordt maar weer eens gedemonstreerd.
Wat het ook aantoont is dat alle ‘goedbedoelde’ (hoewel ik daar in dit geval ernstige twijfels over heb) maatregelen van de staat altijd, maar dan ook altijd onbedoelde negatieve effecten met zich meebrengen, waarvan de consequenties veel groter zijn dan die van het fenomeen waarvoor het plan aanvankelijk bedacht werd.
Nee, nu niet roepen “Shell maakt plannen”, want zonder de dwang van de staat om aan CO2 reductie door opslag ervan te werken vanwege klimatisme zou Shell nooit plannen gemaakt hebben om CO2 op te slaan.